Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης Η μεταπολεμική Ιστορία της Ιταλίας, εκτός των άλλων, έχει ενδιαφέρον
γιατί είναι διάσπαρτη από μια μακρά σειρά πτωμάτων. Ανάμεσά τους,
ιδιαίτερη εντύπωση έχει κάνει – αλλά και πολλά ερωτήματα έχει εγείρει – η
δολοφονία του Άλντο Μόρο, του πρωθυπουργού της Ιταλίας το 1978, από
«τρομοκράτες» της Άκρας Αριστεράς. Την ίδια χρονιά, κατά σύμπτωση,
έρχεται και ο περίεργος για πολλούς θάνατος του Πάπα Ιωάννη Παύλου Α’.
Επίσης ιδιαίτερο προβληματισμό έχει δημιουργήσει ο «ελεγχόμενος» χαμός
του Ρομπέρτο Κάλβι, που βρέθηκε κρεμασμένος κάτω από τη γέφυρα
Μπλακφρίαρς του Λονδίνου, το 1982. Για την Ιστορία, σημειώνουμε ότι ο
Ρομπέρτο Κάλβι ήταν ένας τραπεζίτης που είχε επαφές με το Βατικανό αλλά
και με ανθρώπους του οργανωμένου εγκλήματος.Υπάρχει μια θεωρία που, όσο κι αν φαίνεται εξωφρενική, σχετίζει αυτούς
τους τρεις θανάτους με την περιβόητη Στοά P2, εμπλέκοντας διεφθαρμένους
αξιωματούχους του Βατικανού, τη μαφία και τη CIA…
Για εμπλοκή στους φόνους έχουν φτάσει μάλιστα να κατηγορήσουν ώς και τον
διάδοχο του Πάπα Ιωάννη Παύλου Α’, την Opus Dei και διάφορα άλλα γνωστά
«λουλούδια» της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής.