Σβήνει το όνειρο της πολυπολιτισμικότητας

Η είδηση θα ήταν πολύ αστεία αν δεν ήταν πάνω από όλα τραγική. Μια ακροδεξιά νορβηγική οργάνωση έγινε περίγελος αφού τα μέλη της μπέρδεψαν μια φωτογραφία με έξι άδεια καθίσματα σε λεωφορείο του Όσλο, που αναρτήθηκε στη σελίδα της στο Facebook, με μια ομάδα γυναικών που φορούσαν μπούρκα. Το θέμα ξεκίνησε ως αστείο από ένα φωτογράφο και πολλά από τα μέλη της οργάνωσης έπεσαν θύματα, αφού βρήκαν την ευκαιρία να στάξουν χολή κατά των μεταναστών.

Ο μύθος του κρατικού πανεπιστημίου και της δωρεάν παιδείας

Του Νίκου Λακόπουλου Αν και η πρώτη Αριστερά στην Ελλάδα- επηρεασμένη από ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης ήταν περισσότερο προυτοντινή, μπαμπεφική και λιγότερο μαρξιστική μετά την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος και την επικράτηση του σταλινισμού στις τάξεις της παγιδεύτηκε στο ρόλο του κράτους -που θα καταλάβει το κόμμα για να αλλάξει την οικονομία- και έκτοτε η αντίληψη της για όλα είναι κρατική.

Αριστεία: μεταξύ δαρβινισμού και εξισωτισμού

Λαοκράτης ΒάσσηςΔεν μπορώ να μη πω πως είναι μελαγχολικό που χρειάζεται  να λέγονται και να τονίζονται τα αυτονόητα για την «αριστεία». Υπό την πρόκληση, μάλιστα, είτε της ύβρεως περί «ρετσινιάς» της, που συνιστά μια από τις πλέον απαξιωτικές κακοποιήσεις της, είτε της «αριστοκρατικής φετιχοποίησής» της που συνιστά και τη χειρότερη άρνησή της ως κοινωνικής αξίας.Παρότι πιστεύω πως παραβιάζω ανοιχτές θύρες με τη συνηγορία μου υπέρ της κουλτούρας της «αριστείας», θα περιοριστώ, με περιληπτική υπαινικτικότητα, στη θεώρησή της, υπό όρους, ως κοινωνικής υπεραξίας και κοινωνικής επένδυσης. Που είναι καρπός της μεταξύ «κοινωνικού δαρβινισμού» και «κοινωνικού εξισωτισμού» λογικής της αριστοτελικής μεσότητας. Όπου, ας μου επιτραπεί η σχηματικότητα, ο «κοινωνικός δαρβινισμός» είναι η ιδεολογική της παραμόρφωση απ’ τα «δεξιά». Ο δε «κοινωνικός εξισωτισμός» είναι η ιδεολογική της παραμόρφωση απ’ τα «αριστερά».Τη φετιχοποίησή της αριστείας τη διαπερνά η αριστοκρατική αντίληψη της προνομιακής «καστοποίησής» της στην ήπια εκδοχή της και του «κοινωνικού δαρβινισμού» στην ακραία εκδοχή της. Τη δε ενοχοποίησή της τη διαπερνά η προκρούστεια και ισοπεδωτική αντίληψη του «κοινωνικού εξισωτισμού».

PISA: Το μυστικό της εσθονικής επιτυχίας

Ενώ οι έλληνες μαθητές κατέλαβαν μόλις την 43η και οι Γερμανοί την 16η, οι μαθητές της μικρής Εσθονίας αναρριχήθηκαν φέτος στην 3η θέση στην νέα έκθεση PISA του ΟΟΣΑ. Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας τους;Μαζί με την Φινλανδία που ακολουθεί στην 5η θέση, η Εσθονία συγκαταλέγεται στην πρώτη δεκάδα της νέας έκθεσης αξιολόγησης εκπαιδευτικών συστημάτων του ΟΟΣΑ και ηγείται όλων των ευρωπαϊκών χωρών.Η διάκριση αυτή του εσθονικού εκπαιδευτικού συστήματος βρέθηκε φυσικά χθες στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας στη μικρή χώρα της Βαλτικής. Εντούτοις δεν αποτέλεσε έκπληξη. Ειδικοί επισημαίνουν ότι είναι το αποτέλεσμα μιας συνετής εκπαιδευτικής πολιτικής.

Λουκάς Αξελός – Στη σκιά της μεγάλης εφόδου

Σιάχος Μιχάλης-Δημοσίευση: Φύλλο 326 - 24/9/2016-Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο
 Με αφορμή την επανέκδοση δύο κορυφαίων ντοκουμέντων της Ελληνικής Αντίστασης, Το τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ του Δημήτρη Γληνού και τον Λόγο στη Λαμία του Άρη Βελουχιώτη, από τις Εκδόσεις Στοχαστής, περίπου 75 χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία τους, ο Δρόμος συνομίλησε με τον Λουκά Αξελό, ο οποίος επιμελήθηκε και προλόγισε το βιβλίο.

Η ανάρτηση του αρχιμανδρίτη Σωφρόνιου για τον 18χρονο νεκρό από τη Ροδόπη

Εντύπωση προκάλεσε το σχόλιο του Αρχιμανδρίτη Σωφρόνιου Γκουτζίνη για την αντιμετώπιση του 18χρονου Θρακιώτη από τη Ροδόπη που έχασε τη ζωή του στο μακελειό του Μονάχου.

FAZ: H μάχη για την Αγία Σοφία

Οι εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης είναι για τους Τούρκους ισλαμιστές και εθνικιστές το σημαντικότερο σύμβολο της οθωμανικής κατάκτησης της Πόλης. Επανειλημμένα έχουν γίνει απόπειρες να γίνουν τζαμιά. Για πολλούς συντηρητικούς μουσουλμάνους, στην Τουρκία, ήταν ένα μεγάλο όνειρο να γίνει η Αγία Σοφία τζαμί και κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού γινόταν για μερικές ώρες καθημερινά. Ποιος και πότε το αποφάσισε δεν είναι σαφές. Το Κρατικό Ιδρυμα Θρησκείας παρουσίασε το «σόου του ραμαζανιού» σα να επρόκειτο για το πιο αυτονόητο πράγμα στον κόσμο, γράφει η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine (FAZ), σε δημοσίευμα για την Αγία Σοφία.

«Η Αγία Σοφία είναι οικουμενικό μνημείο. Είμαστε σθεναροί στη μη μετατροπή της σε τζαμί»

Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Κώστα Αρβανίτη και το Κόκκινο FM:
Η Αγία Σοφία είναι ένα οικουμενικό διεθνές μνημείο που απαιτεί σεβασμό από όλους. Ανήκουν σε όλη την ανθρωπότητα -τόσο η Ακρόπολη όσο και η Αγία Σοφία. Γι αυτό θα πρέπει να είμαστε πολύ σθεναροί στη μη μετατροπή της σε τζαμί αλλά να μη μεγαλοποιούμε και να μην παίζουμε το παιχνίδι του τουρκικού φανατισμού και της τουρκικής υπεραναπλήρωσης. Να είμαστε προσεκτικοί, να υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο σοβαρό.

Η οnline γενιά

Ας το ομολογήσουμε. Όλος αυτός ο αγώνας να γνωρίζουμε τι κάνουν τα παιδιά μας στο ίντερνετ δεν αφορά μόνο την αγωνία μας να τα προστατέψουμε. Είναι εν μέρει και μια προσπάθεια να τα ελέγξουμε.

Μεταλλειοκτήτης ο Καζαντζάκης και μεταλλωρύχος ο Ζορμπάς!

Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Λίγο μετά τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, ο Ν. Καζαντζάκης, νέος δικηγόρος τότε, αποκτά τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του λιγνιτωρυχείου της Πραστοβά στην Στούπα της Μεσσηνιακής Μάνης, λίγο μετά την Καρδαμύλη, σημερινός δήμος Δυτικής Μάνης.
Ο Καζαντζάκης προσλαμβάνει τον Γιώργη (τον μετέπειτα Αλέξη και λογοτεχνικό ήρωα του γνωστού βιβλίου του) Ζορμπά ως αρχιεργάτη και εμπειρικό μεταλλειολόγο με σκοπό την εκμετάλλευση του λιγνιτωρυχείου.Έχουν γραφτεί πολλά για τη σχέση του Καζαντζάκη με τον Ζορμπά, την προσωπικότητα του Ζορμπά της τέχνης και του Ζορμπά της ζωής, ειδικά μετά την μεγάλη επιτυχία της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη (1964) που μετέφερε στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά». Κι άλλα τόσα για τις επιλογές του, από τη φιλοσοφία (γιατί η μπερξονική έκφραση της ζωτικής ορμής που ξεχειλίζει στον ήρωα σε σχέση με τη νιτσεϊκή πνευματικότητα) μέχρι την γεωγραφική και τοπωνυμιακή ανάλυση (γιατί η Κρήτη και όχι η Μάνη)...

Κρατήσου αδελφέ μου, κρατήσου λίγο ακόμα...

Γιώργος Μουργής-"Με ιδιαίτερη συγκίνηση και την δέουσα λαμπρότητα γιορτάστηκαν τα Θεοφάνεια επισήμως για πρώτη φορά στη Σμύρνη, 94 χρόνια μετά την μικρασιατική καταστροφή. Ο αγιασμός των υδάτων τελέστηκε στην ιστορική προκυμαία Quai της Σμύρνης απέναντι από το υπό ανακαίνιση παλιό ελληνικό προξενείο, χοροστατούντος του πρώτου ορθόδοξου ιερέα της Σμύρνης πατήρ Κύριλλου".

Ο ρόλος της γνώσης και η καλλιέργεια του... κρετινισμού

Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος
ath.papandropoulos@euro2day.gr

Τα επίπεδα γνώσεων των εργαζομένων -λιγότερο σήμερα, περισσότερο αύριο- θα καθορίζουν και το ύψος των αμοιβών τους. Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.

Πριν από λίγο καιρό είχα τη μεγάλη ευκαιρία και τύχη να παρακολουθήσω στο Παρίσι μια εντυπωσιακή ημερίδα σχετική με την εκπαίδευση και το μέλλον της, αλλά και τον ρόλο της γνώσης στις σημερινές και αυριανές κοινωνίες της πολυπλοκότητας και της απίστευτης παραγωγής πληροφοριών.

“Έτος Αριστοτέλη” για την UNESCO. Εμείς ας βολευτούμε με το “Έπος Μπαλτά”

Της Αντιγόνης  Καρατάσου Η διασημότερη προσωπικότητα στην Ιστορία της ανθρωπότητας, ο πανεπιστήμων φιλόσοφος, κορυφαίος εκπαιδευτικός, ο συστηματικότερος και μεθοδικότερος νους της αρχαιότητας, ενέπνευσε την UNESCO να κηρύξει το 2016 δικό του έτος. Ετος Αριστοτέλη, λοιπόν, ο χρόνος που μόλις ξεκίνησε, και το όνομα του αρχαίου Ελληνα φιλόσοφου θα ακουστεί για μια ακόμη φορά στα πέρατα της γης. Εξαιρετική ευκαιρία. Αλλά μην το φωνάζετε, διότι... η πατρίδα κοιμάται.

Παρά όσα θα περίμενε κανείς, ούτε το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ούτε και το Υπουργείο Παιδείας έχουν οργανώσει κάτι για την σπουδαία επέτειο των 2.400 ετών από τη γέννηση του Σταγειρίτη. Το πρώτο υποτίθεται ότι κηρύττει τα Ετη. Το δεύτερο, υποτίθεται ότι οργανώνει στα εκπαιδευτικά του ιδρύματα εκδηλώσεις, σε συνεργασία και με το πρώτο, ώστε μαθητές και φοιτητές να έρχονται σε επαφή με το έργο του τιμώμενου.

Το θέατρο Νο και ο Έβο Μοράλες

Toυ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΣΩΝΙΤΗ

    Θεωρήθηκε απ’ τα γεγονότα του καλοκαιριού, η έλευση του διάσημου ιαπωνικού θεάτρου Νο που παρουσίασε στην Επίδαυρο, σε ελεύθερη προσέγγιση, την ραψωδία λ΄ της Οδύσσειας, την γνωστή Νέκυϊα. Είμαι αναρμόδιος να μιλήσω για την παράσταση που παρακολούθησα το Σάβατο 25 Ιουλίου.  Μπορώ όμως να πω ότι στα μάτια μου φάνηκε σαν ένα μακρόσυρτο μοιρολόι, μ’ όλους αυτούς τους δραματικούς λαρυγγισμούς σε μια γλώσσα εύκαμπτη που έμοιαζε να μην έχει καθόλου σύμφωνα. Εικαστικώς άψογη παράσταση, σαν ψηφιδωτό που, όσο  κι αν μετακινούνταν οι ψηφίδες του, το θέμα δεν άλλαζε. Θαυμαστή εμπειρία, θαυμαστή κι η θεατρική αυτοπειθαρχία και ο σεβασμός στον  Όμηρο και στον χώρο, των  Γιαπωνέζων.

Στο Ολυμπιείο κάπνιζε και ο Δίας τα πουράκια του

Τι ήτανε να τ’ ανάψει ’κείνο το σιγκαρίλο (ας ήταν τουλάχιστον τσιγαράκι) ο Υπουργός Πολιτισμού κ. Νίκος Ξυδάκης κι έπεσαν να τον φάνε ως και οι οπαδοί της ποτοαπαγόρευσης. Για ένα τσιγαράκι, θα μου πείτε, για ένα ασήμαντο γεγονός που δεν κάνει ούτε για μονόστηλο, γράφτηκαν ρεπορτάζ, σχόλια και σεντονιάδες επί τριήμερον; Τέτοια ρηχοκενότης; όχι ακριβώς! Το αμάρτημα του κ. Νίκου Ξυδάκη ερέθισε, εν πρώτοις, όλους εκείνους που με αφορμή τις απαγορεύσεις αρπάζουν το δικαίωμα να γίνουν και οι ίδιοι δεκανείς για λίγο ή λοχίες και να υψωθούν επικριτικοί πάνω απ’ τους άλλους, ανώτεροι κι αυτοί για ένα-δυο λεπτά. Γνωστόν το σύνδρομο.
 Εθισμένοι οι ίδιοι στις απαγορεύσεις θέλουν να ’ναι και οι άλλοι στην ίδια αγέλη - πόσω μάλλον ένας Υπουργός που τόλμησε να παρασπονδήσει κι ας έσπευσε ο ίδιος στη συνέχεια να ζητήσει συγγνώμη για το αμάρτημα που (δεν) έκανε. Ευγενής άνθρωπος ο Νίκος, δεν είχε καιρό για ξόδεμα απέναντι στον κομφορμισμό και την πολιτική ορθότητα πάρεξ για πράγματα εναντίον τους άλλα (πολύ πιο ουσιώδη από ένα τσιγαράκι - κι αυτό στη ζούλα)... Κι αν το πράγμα σταματούσε εδώ, σκόνη στα παπούτσια μας, έλα όμως που την ευκαιρία την οποία έδωσε ένα κακομαθημένο και ατίθασο τσιγαράκι άρπαξαν οι κήνσορες του «υπαρκτού πολιτισμού» για να ανακαλέσουν τον κ. Ξυδάκη στη (νέα) τάξη που εκπροσωπούν οι ίδιοι με τον πιο ΔΟΛιο τρόπο.

Guardian: Λάθος η «εθνικιστική» αντιμετώπιση της Ελλάδας για τα Μάρμαρα 0

«Τα έργα στα μουσεία έχουν πάντα μια "παγκόσμια αξία" και φυσικά κανείς δεν ασχολείται με αυτήν μέχρι κάποιος να τα ζητήσει πίσω. Και μετά η ιστορία τους εξετάζεται λεπτομερώς. Στην περίπτωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα έχουμε ακριβώς αυτό» λέει ο τεχνοκριτικός Jonathan Jones σε άρθρο του στην εφημερίδα Guardian μετά την δήλωση της Ελλάδας πως δεν θα διεκδικήσει νομικά την επιστροφή.

Η λεηλασία και η εξόντωση του πολιτισμού στη Μέση Ανατολή

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη-Η Μέση Ανατολή βιώνει τούτες τις ημέρες τη δική της σταύρωση χωρίς να προσδοκά σε ανάσταση, αφού η απάνθρωπη βαρβαρότητα του μένους των τζιχαντιστών του ισλαμικού εξτρεμισμού καταστρέφει, δολοφονεί, εξοντώνει, εκδιώκει, εκριζώνει ολόκληρους πληθυσμούς από τις εστίες τους, που μετακινούνται προς τη Δύση μέσα στον τρόμο και την αγωνία της επιβίωσης. Η βαρβαρότητα των ανθρωπόμορφων αυτών βιαστών του πολιτισμού συνίσταται στην καταστροφή επιτευγμάτων που άντεξαν χιλιετηρίδες, που μαρτυρούν τη ζωή και την ιστορία, την τέχνη και την επιστήμη λαών που έζησαν εκεί και παρήγαν πολιτισμό, δηλαδή ζωή, που εκφράστηκε σε γλυπτά, προτομές, αγάλματα και κάθε τύπου τέχνη, η οποία άντεξε σε πολέμους, φυσικές καταστροφές και κάθε μορφής ανθρώπινη δράση.

Ταλιμπάν του χαβιαριού

Κι ένα τελευταίο για την κακοποίηση εν Μέση Οδώ του Μετσόβιου. Λένε αυτοί που το έκαναν και οι ελάχιστοι (ευτυχώς αυτήν τη φορά) που τους υποστηρίζουν ότι η τέχνη τους, η τέχνη των γκράφιτι, εμπεριέχει μια «δυναμική χωρίς όρια»! Δυναμική χωρίς όρια να σκοτώνει τις άλλες τέχνες και τους έστω φτωχούς συμβολισμούς τους;

Νάντια Βαλαβάνη: Από τον Μπρέχτ στο Λογιστήριο του Κράτους

«Σου υπόσχομαι πως θα παλέψουμε για να μη γίνουμε ποτέ αυτό που αντιπαλεύαμε ''ψυχές από δημόσιες αμαρτίες μαραγκιασμένες,καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες στο κλουβί του''».
Είναι λίγα από τα λόγια που έλεγε η Νάντια Βαλαβάνη, τον περασμένο Νοέμβριο αποχαιρετώντας τον σύντροφο της ζωής της, τον άντρα της Δήμο Τσακνιά. «Οταν πρωτοσμίξαμε, εγώ 20 χρονών κι εσύ 25», έλεγε.Και τώρα, από το γραφείο της στην Καραγιώργη Σερβίας 10, η νέα αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών, μαχητική πάντα στη ζωή της, καλείται αυτό να αντιπαλέψει: «καθένας κι ένα αξίωμα σαν το πουλί μες στο κλουβί του».

Με κεριά στην συγκέντρωση για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα

Εκατοντάδες πολίτες συμμετείχαν, παρά τη συνεχή βροχή, στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την άμεση επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα, που διοργάνωσαν, στην είσοδο του Μουσείου της Ακρόπολης, ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) και δήμαρχος Αμαρουσίου Γιώργος Πατούλης και ο δήμαρχος Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης. Η συγκέντρωση, στη διάρκεια της οποίας οι συγκεντρωμένοι κρατούσαν αναμμένα κεριά πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διεθνούς πρωτοβουλίας που έχει αναλάβει η ΚΕΔΕ και οι ιστορικοί δήμοι της χώρας, για την επιστροφή των γλυπτών και της οποίας ηγείται ο Δήμαρχος Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης.Στην ανάγκη να δημιουργηθεί «ένα κύμα διαμαρτυρίας μέσα στην τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και σε δήμους άλλων Απαντώντας σε ερώτηση για το συμβολισμό των κεριών τα οποία κρατούσαν οι συγκεντρωμένοι, είπε ότι συμβολίζουν «την ειρήνη τον πολιτισμό και την αλληλεγγύη των λαών».