Αλλαγή γεωστρατηγικών ισορροπιών στην Μεσόγειο – Βάσεις στην Αίγυπτο διαπραγματεύεται η Ρωσία

Η Μόσχα διαπραγματεύεται με το Κάϊρο για την δημιουργία μιας αεροπορικής βάσης στα δυτικά της Αιγύπτου. Αν υπάρξει συμφωνία, η βάση θα λειτουργήσει απ΄το 2019, σύμφωνα με την εφημερίδα Ιζβέστια που επικαλείται διπλωματικές πηγές.«Οι διαπραγματεύσεις πάνω στην πιθανή συμμετοχή της Ρωσίας στην ανακατασκευή Αιγυπτιακών στρατοπέδων στην Μεσογειακή ακτή κοντά στο Σίντι Μπαράνι είναι ιδιαίτερα επιτυχής. Αν και τα δύο μέρη συμφωνήσουν στους όρους, οι βάσεις θα λειτουργούν από το 2019. Το Κάϊρο είναι έτοιμο να παραχωρήσει με leasing στην Μόσχα καθώς θα τις χρησιμοποιήσει για την επιδίωξη υψηλής προτεραιότητας γεωπολιτικούς στόχους που εναρμονίζονται με τα Αιγυπτιακά συμφέροντα» δήλωσε διπλωματική πηγή στη εφημερίδα.

Τριμερής: Συμφωνία για έργα σε ενέργεια, θαλάσσιες μεταφορές, τουρισμό, γεωργία

Η Τριμερής Συνάντηση Κορυφής Κύπρου – Αιγύπτου – Ελλάδας ολοκληρώθηκε, με τους ηγέτες των τριών χωρών, σε κοινή δήλωσή τους, να εκφράζουν συμφωνία για υλοποίηση έργων στους τομείς της ενέργειας, των θαλάσσιων μεταφορών, του τουρισμού και της γεωργίας.

Στην Κοινή Δήλωσή τους, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, ο Πρόεδρος της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου Abdel Fattah el-Sisi και ο Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας Αλέξης Τσίπρας αναφέρουν ότι στη συνάντησή τους σήμερα στο Κάιρο, συμφώνησαν στην ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών προς προώθηση μίας τριμερούς συνεργασίας σε διάφορους τομείς κοινού ενδιαφέροντος, καθώς και την από κοινού εργασία για προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας, της ασφάλειας και της ευημερίας στη Μεσόγειο.

Πρώην διοικητής Μοσάντ: Η μόνη υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ είναι ένας εμφύλιος πόλεμος

Ένας ενδεχόμενος εμφύλιος πόλεμος είναι η νούμερο ένα απειλή για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ, δήλωσε ένας πρώην διοικητής της Μοσάντ, της υπηρεσίας πληροφοριών του Ισραήλ. Ο Ταμίρ Πάρντο κατονόμασε τους διαχωρισμούς μέσα στην κοινωνία καθώς και τον «θρίαμβο» του μίσους ως τους κύριους παράγοντες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εσωτερική σύγκρουση.«Δεν υπάρχει εξωτερική υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ, η μόνη υπαρξιακή απειλή είναι ο εσωτερικός διχασμός» είπε ο Πάρντο στην ετήσια εκδήλωση εις μνήμη των Δρούζων στρατιωτών. «Εσωτερικός διχασμός… μπορεί να μας οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο» σημείωσε στην ομιλία του.

Η Αμερική και η Ρωσία κρατούν τα κλειδιά της Ευρασίας και του μέλλοντος της Τουρκίας

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ Η υπερδραστηριότητα στη Μέση Ανατολή, επανήλθε καθώς από ό,τι φαίνεται ο Ταγίπ Ερντογάν είχε μια πράγματι λαμπρή ιδέα, να χρησιμοποιήσει ένα ελεγχόμενο (αν όχι προβοκατόρικο) πραξικόπημα. Στην πολιτική, ένας ελιγμός μπορεί να είναι πράγματι πολύ ευφυής και να προξενεί θαυμασμός. Παρόλα αυτά, η πολιτική είναι –μεταξύ άλλων- και η τέχνη του αποτελέσματος. Από στρατηγικής άποψης, ο Ερντογάν, έβαλε στην τελική τροχιά την Τουρκία για την οποία είχαμε πει πως από τις πρόσφατες εκλογές, η τουρκική κοινωνία επέλεξε να συνηγορήσει άθελά της στο δέσιμο της θηλιάς που επιμελώς στήνει ο απολυταρχικός ηγέτης. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία, συνιστούν την μπάρα ισορροπίας μιας περιοχής που έχει τουλάχιστον τέσσερα μεγάλα κράτη σε αστάθεια και που ασφαλώς, αλληλεπιδρούν και επηρεάζουν τις αποφάσεις των δύο αυτών μεγάλων δυνάμεων (Ουκρανία, Τουρκία, Συρία, Λιβύη).

Η Τουρκία και η “Νέα” Ανατολική Μεσόγειος

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με την αποκατάσταση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων και τη διαδικασία εξομάλυνσης των αντίστοιχων ρωσο-τουρκικών, έδωσαν αναπόφευκτα έναυσμα για συζητήσεις αναφορικά με το «νέο» γεωστρατηγικό περιβάλλον που αναδύεται στην περιοχή. Πόσο «νέο», όμως, μπορεί να είναι; Δυστυχώς, συχνά βιαζόμαστε να χαρακτηρίσουμε ως «νέο» κάποιο φαινόμενο που αποτελεί επανάληψη της ιστορίας, συνέχεια ή επί μέρους διαφοροποίηση κάποιου άλλου φαινομένου. Περίπου αυτό συμβαίνει και με τις συζητήσεις περί «νέων πολέμων», «νέας τρομοκρατίας», «νέου Ψυχρού Πολέμου» κτλ. Παρόμοιες συζητήσεις είχαμε την περασμένη δεκαετία ή πριν μερικά χρόνια για τη «νέα» τουρκική εξωτερική πολιτική, τη «νέα» Μέση Ανατολή κ.ο.κ. Αλλαγές υπάρχουν. Πόσο βαθιές είναι όμως;

Αλλαγή τοπίου για τα ενεργειακά της περιοχής με ExxonMobil, Qatar Petroleum, Statoil Κολοσσοί θωρακίζουν την ΑΟΖ

Λευκωσία: Τρεις ιδιαίτερα θετικές εκπλήξεις επιβεβαίωσε η επίσημη ανακοίνωση των ονομάτων εταιρειών και κοινοπραξιών που διεκδικούν τα δικαιώματα για τεμάχια της κυπριακής ΑΟΖ. Ο υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης ανακοίνωσε χθες και επίσημα τους οκτώ μνηστήρες, που αποτελούν τις τρεις κοινοπραξίες και τη μία εταιρεία που με έξι προτάσεις διεκδικούν τα τεμάχια «6», «8» και «10» της κυπριακής ΑΟΖ.Η πρώτη κοινοπραξία είναι αυτή των ExxonMobil και Qatar Petroleum, η δεύτερη αυτή των ΕΝΙ και Total. H τρίτη κοινοπραξία είναι αυτή των Cairn με την Delek και την Avner. Μόνη της ήρθε να διεκδικήσει τεμάχιο της ΑΟΖ η Statoil, ενώ και η ΕΝΙ ξεχωριστά και πέραν της κοινοπραξίας διεκδικεί ένα τεμάχιο από μόνη της.

Η Άγκυρα κρύβει την πραγματική συμφωνία με το Ισραήλ Χωρίς πρόνοια για την απομόνωση της Γάζας αναφέρει η Τζουμχουριγιέτ Του Νίκου Στέλγια

Νέο ντοκουμέντο που φέρνει σήμερα στο προσκήνιο της επικαιρότητας ο αντιπολιτευόμενος τύπος της Τουρκίας δείχνει ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν δίνει στην δημοσιότητα το πραγματικό περιεχόμενο της συμφωνίας με το Ισραήλ. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να παραπληροφορήσει την κοινή γνώμη.Η Τζουμχουριγιέτ, σε σημερινό δημοσίευμα της, τονίζει ότι η τουρκική κυβέρνηση παραπληροφορεί την κοινή γνώμη σχετικά με την πρόσφατη συμφωνία που υπέγραψε με την κυβέρνηση του Ισραήλ. Αναλύοντας το κείμενο της συμφωνίας, το οποίο απαρτίζεται από έξι παραγράφους και το οποίο έχει συνταχθεί στα τουρκικά, στα εβραϊκά και στα αγγλικά, η τουρκική εφημερίδα καταλήγει σε μια σειρά σημαντικών συμπερασμάτων.

Η επιταγή της γεωγραφίας

Το Ισραήλ και η Τουρκία έχουν καταλήξει σε μια συμφωνία αναθέρμανσης των σχέσεών τους με βασική εκατέρωθεν επιδίωξη την αξιοποίηση του φυσικού αερίου. Οι ενημερωμένοι υποστηρίζουν πως οι δυο κυβερνήσεις είναι αποφασισμένες να προχωρήσουν με τη μεταφορά φυσικού αερίου με αγωγό μέσω Τουρκίας στην Ευρώπη. Είναι ξεκάθαρο ότι θα προχωρήσουν, με την Τουρκία να θεωρεί πως δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο, καθώς η Κυπριακή Δημοκρατία, που βρίσκεται μεταξύ Λεβιάθαν και τουρκικών ακτών, είναι «εκλιπούσα» και, ως εκ τούτου, δεν έχει λόγο να απευθυνθεί προς τη Λευκωσία. Για το Ισραήλ είναι διαφορετικά τα δεδομένα. Θέλει να κρατήσει και το… σχοινί των σχέσεων με την Κύπρο. Οι πληροφορίες θέλουν το Τελ Αβίβ να μην κάνει πίσω στο θέμα του αγωγού εκτός εάν υπάρξουν άλλοι εξωγενείς παράγοντες που θα οδηγήσουν στο ναυάγιο αυτής της επιλογής. Είναι προφανές πως λόγω Ε.Ε., αλλά και λόγω επιταγών της γεωγραφίας, θέλουν να συντηρήσουν, να συνεχίσουν τις σχέσεις με την Κύπρο. Πώς μπορούν να παντρέψουν και τις δυο παράλληλες σχέσεις, είναι ένα ζήτημα που θα φανεί στη συνέχεια, θεωρείται ωστόσο δύσκολο εγχείρημα.

H Τουρκία και η «Νέα» Ανατολική Μεσόγειος

Του Δρ. Ζήνωνα Τζιάρρα*

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με την αποκατάσταση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων και τη διαδικασία εξομάλυνσης των αντίστοιχων ρωσο-τουρκικών, έδωσαν αναπόφευκτα έναυσμα για συζητήσεις αναφορικά με το «νέο» γεωστρατηγικό περιβάλλον που αναδύεται στην περιοχή. Πόσο «νέο», όμως, μπορεί να είναι; Δυστυχώς, συχνά βιαζόμαστε να χαρακτηρίσουμε ως «νέο» κάποιο φαινόμενο που αποτελεί επανάληψη της ιστορίας, συνέχεια ή επί μέρους διαφοροποίηση κάποιου άλλου φαινομένου. Περίπου αυτό συμβαίνει και με τις συζητήσεις περί «νέων πολέμων», «νέας τρομοκρατίας», «νέου Ψυχρού Πολέμου» κτλ. Παρόμοιες συζητήσεις είχαμε την περασμένη δεκαετία ή πριν μερικά χρόνια για τη «νέα» τουρκική εξωτερική πολιτική, τη «νέα» Μέση Ανατολή κ.ο.κ. Αλλαγές υπάρχουν. Πόσο βαθιές είναι όμως;

Οι “Ερντογολάγνοι” πανηγυρίζουν για την προσέγγιση με Ρωσία και Ισραήλ: Βιάζονται…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Όταν τον περασμένο Μάιο έδιωχνε με συνοπτικές αντιδημοκρατικές διαδικασίες τον εκλεγμένο πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου, ο Ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας είπε μία κουβέντα, αλλά λίγοι έδωσαν σημασία. Λίγο-πολύ τον κατηγόρησε ότι καθυστερούσε να προχωρήσει στην επαναπροσέγγιση με το Ισραήλ και την Ρωσία. Πρόκειται για ανέκδοτο, βέβαια, διότι αυτός ο οποίος έχει την ευθύνη για την διακοπή των διπλωματικών σχέσεων της Τουρκίας με τη Μόσχα και το Τελ Αβίβ ήταν ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν. Με εμπρηστικές δηλώσεις, ανάρμοστες για τη διεθνή διπλωματία, ο Τούρκος πρόεδρος ήταν η αιτία για τη διακοπή των σχέσεων. Πρέπει να έχει κανείς μεγάλη υπομονή για να διαβάσει ξανά τον οχετό των ύβρεων εναντίον της Ρωσίας και του Ισραήλ.

Τι μπορεί να αλλάξει ο νέος υπουργός Άμυνας του Ισραήλ στην περιοχή μας; Γιατί μας αφορά

Το Μάιο του τρέχοντος έτους σημειώθηκε μία εξαιρετικά σημαντική αλλαγή στον γεωπολιτικό χώρο της Αν. Μεσογείου, η οποία έμεινε απαρατήρητη από το ευρύ ελληνικό κοινό, λόγω εσωτερικών θεμάτων, αλλά και του μονοπωλίου, που κατέχει η συριακή κρίση στην ελληνική ενημέρωση. Πρόκειται για την αλλαγή του ισραηλινού ΥΠΑΜ, τη θέση του οποίου ανέλαβε ο Α. Lieberman, μία εξαιρετικά αινιγματική μορφή, η οποία αξίζει να αναλυθεί μιας και ο θεσμός του ισραηλινού ΥΠΑΜ, αν μη τι άλλο, αποτελεί μία εκ των σημαντικότερων στη λεκάνη της Μεσογείου.

Παράμετροι εθνικής στρατηγικής

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη-Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΘΑ ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ ΜΕ ΠΡΟΒΟΛΗ ΙΣΧΥΟΣ, ΚΥΡΙΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ

Ο Τούρκος πρόεδρος, αφού κατάφερε να περιθωριοποιήσει απολύτως το στράτευμα και τις κεμαλικές πολιτικές δυνάμεις που κυριαρχούσαν για ογδόντα και πλέον χρόνια στην Άγκυρα και αφού εκπαραθύρωσε τον μέντορα και πολιτικό καθοδηγητή του, Αχμέτ Νταβούτογλου, έρχεται τώρα να αναλάβει όλες τις εξουσίες της χώρας στο πολιτικό και στο πολιτειακό επίπεδο

Το μάδημα της μαργαρίτας και οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας

-Αμερικανικής κοπής σαπουνόπερα που συντηρεί την αγωνία σε πολλά επίπεδα

[Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά» - μια στην Άγκυρα και μια στην Ιερουσαλήμ. Τον τελευταίο καιρό το μάδημα της μαργαρίτας γίνεται δυο και τρεις φορές στην Άγκυρα, μια μόνο στο Ισραήλ, που είναι όμως αρκετό, σαν κίνηση, για να συνεχίσει το μάδημα μιας «μαγικής]- προφανώς- μαργαρίτας,  στην οποία δεν γίνεται μάδημα. Έτσι, η πολυπόθητη  αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των μέχρι πρόσφατα αυτοπροσδιοριζόμενων «δύο μόνο» δημοκρατικών καθεστώτων στη Μέση Ανατολή -αλλά και περιζήτητων «μοντέλων» προς μίμηση, κατά την Ουάσινγκτον-, για κάποιους λόγους δεν καταλήγει σε εναγκαλισμούς και διαχύσεις. Βρίσκεται συνεχώς στο παραλίγο... και τελειώνουμε. Όμως τελειωμό δεν έχει. Η αποκατάσταση των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας έχει καταντήσει αμερικανικής κοπής σαπουνόπερα. Κρατά σε αγωνία -σασπένς- τους δυο ενδιαφερόμενους και όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Ένα γεράκι για το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ

Συντάκτης: efsyn.gr-Τον Άβιγκντορ Λίμπερμαν προτείνει για υπουργό Άμυνας του Ισραήλ ο Μπενιαμίν Νετανιάχου σε μια προσπάθεια να ενισχύσει την ισχνή πλειοψηφία της κυβέρνησής του, προσελκύοντας συμμαχίες κυρίως από την άκρα δεξιά και ενώ οι ισραηλινο-παλαιστινιακές συνομιλίες έχουν παγώσει επί μακρό χρονικό διάστημα.Ο Λίμπερμαν, νυν υπουργός Εξωτερικών, είναι γνωστός για τις ακραίες θέσεις του, υποστηρίζοντας πρακτικές όπως ο βομβαρδισμός του αιγυπτιακού φράγματος στο Ασουάν, η ανατροπή της κυβέρνησης της Παλαιστινιακής Αρχής, η επιβολή θανατικής ποινής σε όσους καταδικάζονται για τρομοκρατία, αλλά και η μεταφορά όλων των Αράβων πολιτών του Ισραήλ στα παλαιστινιακά εδάφη.

Αν και ο διορισμός του Λίμπερμαν πρέπει να εγκριθεί από όλα τα κόμματα που συνιστούν την ισραηλινή κυβέρνηση, θεωρείται ότι τελικά θα περάσει.

Τουρκία, Δυτικές Δυνάμεις & Μαύρη Θάλασσα

Είναι πλέον κατά γενική ομολογία αποδεκτό πως η Τουρκία έχει μπεί σε νέα φάση. Η αποπομπή Νταβούτογλου, όπως γράψαμε προσφάτως, δεν σηματοδοτεί αυτή την αλλαγή. Σηματοδοτεί την εμβάθυνση μιας διαδικασίας που έχει μπει σε τροχιά εδώ και πολύ καιρό. Αποδεκτό είναι επίσης το γεγονός ότι σε αυτή τη νέα φάση τα ηνία της τουρκικής (εξωτερικής) πολιτικής θα κρατά ο πρόεδρος Ερντογάν, ακόμα πιο σφιχτά. Όπως έδειξε η ιστορία των τελευταίων χρόνων, όσο περισσότερο έλεγχο έχει ο Ερντογάν, τόσο πιο επικίνδυνη είναι η τουρκική πολιτική. Δεδομένου ότι ο Ερντογάν βρίσκεται μόνο ένα βήμα πριν την επισημοποίηση της απόλυτής του εξουσίας δεν είναι πολύ δύσκολο να σκεφτεί κανείς τί μπορεί να φέρει το μέλλον.

Τι ανησυχεί τις ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο

Του Κώστα Ράπτη-Στις συναντήσεις του στις ΗΠΑ, και ιδίως σε αυτήν με την υφυπουργό Εξωτερικών, αρμόδια για τις ευρωπαϊκές και ευρασιατικές υποθέσεις Victoria Nuland, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς είχε την ευκαιρία να αντιληφθεί τις γεωπολιτικές προτεραιότητες της Ουάσιγκτον για την Ελλάδα. Όπως μεταδόθηκε, "τονίσθηκε από την αμερικανική πλευρά η σημασία που έχει η πολιτική και οικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα για την ευρύτερη περιοχή, δεδομένου του κεντρικού ρόλου της χώρας μας στην αντιμετώπιση του προσφυγικού, στην προώθηση των σχέσεων Τουρκίας-Ε.Ε., αλλά και της ενεργούς της συμβολής στη διασφάλιση της περιφερειακής ειρήνης, της σταθερότητας και της ενεργειακής συνεργασίας”.

Για την εκμετάλλευση των αποθεμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Ισραήλ: Το Ανώτατο απέρριψε τη συμφωνία με Noble-Delek για Λεβιάθαν

Ιερουσαλήμ: Το Ανώτατο Δικαστήριο στο Ισραήλ απέρριψε χθες επίμαχη συμφωνία για ανάπτυξη των πεδίων φυσικού αερίου της χώρας, προκαλώντας ανησυχία στις ενεργειακές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην Ανατολική Μεσόγειο και πυροδοτώντας την άσκηση κριτικής από την κυβέρνηση.Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου συμφώνησε το 2015 με την εταιρία Noble Energy που έχει έδρα το Τέξας, αλλά και την ισραηλινή Delek Group, για την ανάληψη από τις δύο εταιρίες του ελέγχου και της ανάπτυξης-αξιοποίησης του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου του Ισραήλ (Leviathan).

Το πλαίσιο της συμφωνίας προδιαγράφει τις εξελίξεις σε χρονικό πλαίσιο δεκαετίας, με την κυβέρνηση να δεσμεύεται να κρατήσει σταθερά τα επίπεδα φορολογίας και εξαγωγικών δασμών, ενώ οι εταιρίες αναλαμβάνουν τη δέσμευση ν' αναπτύξουν το αναφερόμενο πεδίο γεωτρήσεων με ταχείς ρυθμούς.

Με το βλέμμα στραμμένο στην κυπριακή ΑΟΖ η Άγκυρα Χαμηλούς τόνους κρατά ο Ακιντζί μετά το ανακοινωθέν του τουρκικού ΥΠΕΞ Του Νίκου Στέλγια

Σε διαδικασία παλμογράφησης των κινήσεων Αναστασιάδη βρίσκονται κυβερνητικοί κύκλοι στην Άγκυρα, μετά και από τις τελευταίες κινήσεις του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.Όπως ενημερώνεται η «Κ», κύκλοι της τουρκικής κυβέρνησης συνδυάζουν τις τελευταίες εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ και στο Κυπριακό με όσα συνέβησαν πρόσφατα στο πλαίσιο της συνόδου Ε.Ε.-Τουρκίας για το μεταναστευτικό ζήτημα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η κυπριακή κυβέρνηση τηρεί αδιάλλακτη στάση στο Κυπριακό. Η άποψη που τείνει να επικρατεί στην Άγκυρα είναι ότι η ε/κ πλευρά επιχειρεί να πιέσει την τουρκική πλευρά παρακάμπτοντας τους Τουρκοκυπρίους και αγνοώντας τη σημασία των γεφυρωτικών προτάσεων στην ΑΟΖ και στο Κυπριακό.

Προαναγγελθείσα και οριοθετημένη

Η εφ' όλης της ύλης εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ που προανήγγειλε χθες κυβερνητικός αξιωματούχος από την Κωνσταντινούπολη δεν αποτελεί έκπληξη. Πρόκειται για μια εξέλιξη που σε καμία περίπτωση δεν αποκαθιστά την ειδική σχέση του παρελθόντος ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά για μια ρεαλιστική προσαρμογή σε έναν πολύ πιο περιορισμένο κοινό παρονομαστή συμφερόντων στη Μέση Ανατολή με βαρύνουσες διαφορές να παραμένουν.
Ισραήλ και Τουρκία δεν θέλουν την πλήρη επικράτηση του Ασαντ και του Ιράν και των συμμάχων του στη Συρία, και είναι για διαφορετικούς λόγους και σε διαφορετικό βαθμό δυσαρεστημένοι από την πολιτική Ομπάμα στην ευρύτερη περιοχή, στη βάση αυτή διαμορφώθηκε η εξομάλυνση. Τούτων λεχθέντων το Ισραήλ είναι απέναντι στους Ερντογάν - Νταβούτογλου σε δύο μέτωπα:

Ισραήλ: Ο αξιόπιστος και ο άλλοτε ξεχασμένος γείτονας»

Του ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ*
Όταν το 1994 η Κύπρος έκανε το βήμα να ανοίξει πρεσβεία στο Ισραήλ, με υπουργό Εξωτερικών τον Αλέκο Μιχαηλίδη επί διακυβέρνησης του αείμνηστου Γλαύκου Κληρίδη -θέτοντας έτσι τις διμερείς σχέσεις των δυο χωρών σε ένα άλλο επίπεδο-, η κυπριακή κοινωνία αντιμετώπισε την τότε σοφή -όπως αποδεικνύεται σήμερα- απόφαση με προβληματισμό και ίσως και με καχυποψία.