Ο "Ασχημος" Μαντέλα της Αφρικής Πρωτοσέλιδο της Χουρριέτ της 18ης Μαΐου 1992.

Mandela the Ugly African. -Μαντέλα ο Ασχημος της Αφρικής

Αποδεκτή η διπλωματία  του εκθειασμού προσωπικοτήτων προκειμένου να υπάρξει απόσπαση θετικών σχολίων ή όποιες άλλες υποσχέσεις για ωφελήματα σε μέλλοντα χρόνο. Μόνο έχει όρια και τα όρια της φαιδρότητας  φορές που είναι αδιόρατα.Το 1992 ο Μαντέλα αρνήθηκε να αποδεχθεί το βραβείο Ατατούρκ για την Ειρήνη ( Ataturk Peace Price). Δικαιολογώντας τη απόρριψη, η ανακοίνωση του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου έλεγε: "Ο Νέλσων Μαντέλα αφιέρωσε όλη του τη ζωή υπηρετώντας τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη ελευθερία απο την καταπίεση." Σε δήλωση του ο ίδιος είχε αναφέρει " «να θέσετε  τον εαυτό σας στη θέση ενός Κούρδου Πολίτη για μια μέρα και θα ξέρετε γιατί δεν μπορώ να την αποδεχθώ» To 1999 τελικά αποδέχθηκε την βράβευση του αυτή.

Τα ανεκπλήρωτα οράματα του Νέλσον Μαντέλα

Του Πανίκου Παναγιώτου
Ένα κομμάτι των ατελειών της ανθρωπότητας είναι συνήθως οι ηγέτες της. Αλλά, και η κάθε εποχή έχει τα σύμβολά της, ταυτισμένα με μικρές ή μεγάλες στιγμές που οριοθετούν τη διάρκειά τους μέσα στον χρόνο.Ο Νέλσον Μαντέλα ξεχώρισε, γιατί οι ιδέες του είναι ακατανίκητες και το πνεύμα του αντανακλά τη λαχτάρα για δικαιοσύνη. Έγινε παγκόσμιος, γιατί άφησε μια σπάνια κληρονομιά με την αντίστασή του κατά του ρατσισμού, αλλά και για τη μετέπειτα στάση ζωής του ως «ταπεινός υπηρέτης του λαού», όπως είχε δηλώσει.
Δεν δίχασε τους ανθρώπους, αλλά τους συμφιλίωσε.

Μάριος Ευρυβιάδης: Η Κληρονομιά του Τρομοκράτη και Κομουνιστή Μαντέλα

του Μάριου Ευρυβιάδη*
Ένα ακόμη κείμενο προς τιμήν του αγωνιστή της ελευθερίας Νέλσον Μαντέλα είναι πλεονασμός. Και ειλικρινά τι περισσότερο διαφωτιστικό θα μπορούσε να προσθέσει κανείς σε όλα αυτά που γράφηκαν και γράφονται; Δύο όμως δηλώσεις από δυο ηγέτες, έναν εν ενεργεία και έναν πρώην, έγιναν αφορμή για το κείμενο που ακολουθεί. Η πρώτη προέρχεται από τον Τσέχο Πρωθυπουργό Τζίρι Ρουσνόκ και η άλλη από τον τέως Πρόεδρο Κλίντον.

Νότια Αφρική: Από το Απάρτχαϊντ στην περιφερειακή ηγεμονία

Πρόοδος και αντιφάσεις της χώρας του Νέλσον Μαντέλα

Το έτος 1994 σηματοδότησε την πτώση του ρατσιστικού καθεστώτος του Απάρτχαϊντ και την άνοδο του Νέλσον Μαντέλα στον προεδρικό θώκο της Νοτίου Αφρικής. Στον Νέλσον Μαντέλα πιστώνεται η προώθηση της εθνικής συμφιλίωσης και η επίτευξη της ομαλής και ειρηνικής μετάβασης προς την δημοκρατία.
Απάρτχαϊντ και απομόνωση
Το καθεστώς του Απάρτχαϊντ, ο θεσμοθετημένος αυστηρός φυλετικός διαχωρισμός, άρχισε να οικοδομείται επισήμως το 1948 από το εθνικιστικό «Εθνικό Κόμμα» των Αφρικάνερ και διήρκησε ουσιαστικά έως το 1994.  Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου η Νότια Αφρική θεωρούνταν ένα κράτος – παρίας, ευρισκόμενη σε διεθνή απομόνωση.

Το ειλικρινές πένθος για έναν μεγάλο της Ιστορίας

Εδώ και λίγα 24ωρα ο πλανήτης μας μετρά έναν μεγάλο άνδρα λιγότερο και η Ιστορία τού αναγνωρίζει αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, δημοκρατία αλλά και ενότητα και ευημερία για τον λαό της Νοτίου Αφρικής. Ο Νέλσον Μαντέλα δεν είναι πλέον ανάμεσά μας. Το σημερινό σημείωμα θα επικεντρωθεί στην ειλικρινή, απολύτως ακατέργαστη και χειμαρρώδη αναγνώριση του συνόλου του διεθνούς συστήματος προς τον Νοτιοαφρικανό ηγέτη ως ελάχιστο φόρο τιμής. Στέκεται στο ειλικρινές πένθος στα μάτια των πολιτών της Νοτίου Αφρικής, ανεξαρτήτως χρώματος ή κοινωνικής προέλευσης, όταν με αναμμένα κεριά προσεύχονταν έξω από το σπίτι του Μαντέλα, την ώρα που ο ίδιος αποχαιρετούσε τον κόσμο αυτό· στα αληθινά δάκρυα των πολιτών στο Τόκιο, στο Καράκας, έξω από την πρεσβεία της Νοτίου Αφρικής στο Λονδίνο.

Συνέπεια και Υπέρβαση

Αν κάτι δίνει αδιαμφισβήτητο προβάδισμα στον Μαντέλα σε σχέση με τις υπόλοιπες πολιτικές προσωπικότητες που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα είναι ο συνδυασμός της συνέπειας και της υπέρβασης, δύο πολιτικές αρετές που σχεδόν πάντα καταγράφονται ως αλληλοαποκλειόμενες και αλληλοαναιρούμενες..Ο Μαντέλα τόσο στην τελευταία φάση της φυλάκισής του, όταν ήταν συνομιλητής του Ντεκλέρκ, όσο και στα δύο πρώτα χρόνια της νόμιμης πολιτικής του δράσης αρνήθηκε σταθερά να αποκηρύξει την προσφυγή στη βία και στον ένοπλο αγώνα όσο δεν υπήρχε νομοθετική πράξη που θα τερμάτιζε το καθεστώς του απαρτχάιντ. Γνώριζε πολύ καλά ότι η αποφυλάκισή του θα ήταν μήνυμα εξομάλυνσης και συνειδητά επεχείρησε να την καθυστερήσει όσο δεν συγκεντρώνονταν οι πολιτικές προϋποθέσεις για μια ομαλή μετάβαση.

Νέλσον Μαντέλα: Ένας σπάνιος άνθρωπος

http://pontosandaristera.wordpress.com

Ο Νέλσον Μαντέλα μέσα από τα δικά του λόγια Οι ρήσεις που έμειναν στην ιστορία

Με αφορμή το θάνατο του πρώτου μαύρου ηγέτη της Νότιας Αφρικής, Νέλσον Μαντέλα, το πρακτορείο Associated Press σταχυολόγησε μερικές από τις σημαντικότερες ρήσεις του, οι οποίες έμειναν στην ιστορία.«Αφιέρωσα τη ζωή μου στον αγώνα του λαού της Αφρικής. Πάλεψα ενάντια στην κυριαρχία των λευκών, πάλεψα ενάντια στην κυριαρχία των μαύρων. Λάτρεψα το ιδανικό μιας ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας όπου όλοι οι άνθρωποι θα ζουν σε αρμονία και με ίσες ευκαιρίες. Είναι ένα ιδανικό για του οποίου την πραγμάτωση εύχομαι να ζήσω και να το πετύχω. Αλλά, εάν χρειαστεί, είναι ένα ιδανικό για το οποίο είμαι έτοιμος να πεθάνω» (δήλωση στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια της δίκης της Ριβόνια, 20 Απριλίου 1964).

«Κάτι πιο μεγάλο και από την ίδια τη ζωή»

-Τη στιγμή που σήκωσε τη γροθιά του για να πει «Amandla» (Δύναμη), θυμάμαι να απαντώ σχεδόν ενστικτωδώς από το δωμάτιό μου «Aweto» (Σε μας). » Είναι μια φράση που κάθε νοτιοαφρικανός γνωρίζει και τραγουδά από τα χρόνια του Απαρτχάιντ μέχρι σήμερα: «Δύναμη στο λαό». » Εκείνη τη στιγμή, διαλύθηκαν οι μάλλον αφελείς απορίες μου για το αν θα μπορούσε να επιτύχει όλα όσα ονειρευόμουν. Όλα όσα ονειρευόμασταν. Πάλεψε για τη συμφιλίωση, παρά το γεγονός ότι πολλοί γύρω του ζητούσαν εκδίκηση για όλες εκείνες τις δεκαετίες καταπίεσης.» Αν υπήρχε μετενσάρκωση στην περίπτωση του Χριστού, σίγουρα θα ήταν στο πρόσωπο του Nelson Rolihlahla Mandela. » Σε αυτόν χρωστώ την ελευθερία μου, τη δύναμή μου, και την υπερηφάνεια που νιώθω επειδή είμαι από τη Νότιο Αφρική.»

Ν. Μαντέλα: Ηγέτης της ισότητας και της ομόνοιας!

Ο Νέλσον Mαντέλα γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1918 στο χωρίο Μβέζο, στις όχθες του ποταμού Μπάσε.Είναι μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές της εποχής μας στον αγώνα για την ελευθερία και την καταπολέμηση του ρατσισμού. Πολέμησε το κοινωνικό - δαρβινικό καθεστώς Απαρτχάιντ των Αφρικάνερς της Νότιας Αφρικής. Φυλακίστηκε για τη δράση του μέσα από τις τάξεις του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου για 27 ολόκληρα χρόνια!

Η υπόθεση Πιστόριους αναδεικνύει ορισμένα χαρακτηριστικά-κλειδιά της σημερινής Νότιας Αφρικής

Η άνοδος και η πτώση του Οσκαρ Πιστόριους αντανακλά ουσιαστικά την πορεία της χώρας του, της Νότιας Αφρικής. Όπως ο αθλητής υπερέβη αξεπέραστα εμπόδια για να φτάσει στην κορυφή, έτσι και η «χώρα του ουράνιου τόξου» πέτυχε το πολιτικό θαύμα να μετατραπεί από μια κοινωνία διχασμένη από το απαρτχάιντ σε μια συνταγματική δημοκρατία χωρίς φυλετικές διακρίσεις.Η ομάδα ράγκμπι του Σπρίνγκμποκ και ο Πιστόριους δείχνουν πώς ο αθλητισμός και οι ήρωές του μπορούν να ενώσουν μια χώρα. Όταν όμως αυτή η ενότητα στηρίζεται σε μια πρόσκαιρη συναισθηματική ανάταση που συνδέεται με τη νίκη, κι όχι σε αξίες, ιδανικά και αρχές, συντρίβεται μαζί με τη συντριβή των αθλητικών της ειδώλων.