Το πιο κρίσιμο όμως είναι ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί να
αποδείξει ότι η Ελλάδα είναι μια εντελώς ιδιαίτερη και μοναδική
περίπτωση μέσα στην ευρωζώνη: ότι όλοι οι άλλοι πάνε πλέον καλά, εκτός
από εμάς. Και αυτό σημαίνει κάτι: συνιστά προφανώς τη νέα γραμμή άμυνας
του Βερολίνου που ξαφνικά βρέθηκε στην ανάγκη να υποστηρίξει τη στάση
του. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για γραμμή επίθεσης, καθώς
υποκρύπτει την απειλή ότι η Ελλάδα είναι ξένο σώμα στο ευρώ επειδή δεν
καταφέρνει να κάνει αυτά που της ζητούνται. Υποκρύπτει τη διαρκή
επαναφορά, από γερμανικής πλευράς, της συζήτησης για έξοδο της Ελλάδας.
Τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες εβδομάδες δεν πρόκειται σε καμία
περίπτωση ούτε να αλλάξουν τη γερμανική πολιτική ούτε να μειώσουν την
επίδρασή της στην Ευρώπη. Της επέφεραν ωστόσο ένα πλήγμα: την έθεσαν,
για πρώτη φορά, υπό ευρεία αμφισβήτηση και τη Γερμανία στο επίκεντρο
ερωτημάτων για τον ρόλο της.
Οι Γερμανοί αμύνονται, μα δεν θα πτοηθούν. Ξέρουν τι κάνουν: η χώρα τους ενισχύεται συστηματικά στην Ευρώπη, σε αντίθεση με (σχεδόν) όλες τις άλλες. Η εξουσία τους διευρύνεται συνεχώς. Στο Βερολίνο θα συνεχίσουν έτσι. Δεν πρόκειται να κάνουν βήμα πίσω...