«Η Τουρκία δεν είναι
μόνο η Τουρκία», σύμφωνα με τον Ερντογάν, ο οποίος με αφορμή την υπόθεση
της Μουσούλης είπε πως η Τουρκία «εκτός από τα 79 εκατομμύρια των
πολιτών της, φέρει ευθύνη και απέναντι στα εκατοντάδες εκατομμύρια
αδέλφια μας στη γεωγραφική περιοχή με την οποία μας συνδέουν ιστορικοί
και πολιτισμικοί δεσμοί».
Στο πλαίσιο αυτό, ο Ερντογάν έκανε λόγο και για τη Δυτική Θράκη. «Είναι
καθήκον, αλλά και δικαίωμα της Τουρκίας να ενδιαφέρεται για το Ιράκ, την
Συρία, τη Λιβύη, την Κριμαία, το Καραμπάχ, τη Βοσνία και τις άλλες
αδελφές περιοχές. Η Τουρκία δεν είναι μόνο η Τουρκία», υποστήριξε ο
Ερντογάν σε ομιλία του στη Ρίζε και πρόσθεσε: «Η στιγμή που θα
παραιτηθούμε από αυτό, θα είναι η στιγμή που θα χάσουμε την ανεξαρτησία
μας και το μέλλον μας».
Ο Ερντογάν είπε ότι το 1920 η τότε τουρκική Εθνοσυνέλευση έλαβε απόφαση
περί του «εθνικού συμβολαίου», το οποίο περιλάμβανε τα σύνορα της
Τουρκίας, και τόνισε ότι με βάση την απόφαση εκείνη τα σύνορα στις
περιοχές του Οθωμανικού κράτους όπου υπήρχε αραβική πλειοψηφία κατά την
υπογραφή της Συνθήκη του Μούδρου το 1918, θα έπρεπε να ορισθούν σύμφωνα
με την εκφρασμένη μέσω δημοψηφίσματος βούληση των ίδιων των πληθυσμών.
Ένα άρθρο του Ashoka Mody*
Τον επόμενο χρόνο, η Γερμανία θα διεξάγει εκλογές, και το νέο
Κοινοβούλιο θα επιλέξει τον επόμενο καγκελάριο της χώρας. Είτε
παραμείνει είτε όχι η Μέρκελ στη θέση αυτή- μέχρι στιγμής τα γεγονότα
μάλλον συγκλίνουν προς την αποχώρησή της- ένα πράγμα είναι βέβαιο: ο
Γερμανός καγκελάριος δεν θα είναι πια ο de facto καγκελάριος της
Ευρώπης. Αυτό θα αλλάξει προφανώς και τον τρόπο με τον οποίο “δουλεύει” η
Ευρώπη- για μερικά πράγματα ίσως να αλλάξει και προς το καλύτερο. Όμως,
η γενική διαταραχή μπορεί να είναι καταστροφική.
Δεν ήταν αναπόφευκτο ότι ο Γερμανός καγκελάριος θα διεκδικούσε τόσο πολύ την εξουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Κολ που το κατάφερε αυτό. Μετά την επίβλεψη της ενοποίησης της Γερμανίας το 1989-1990, άρχισε να ακολουθεί αυτό που θεωρείται ως ιστορικό του καθήκον για την ένωση της Ευρώπης. Ο Koλ οδήγησε την Ευρώπη, από τη συμφωνία για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1991, σε κρίσιμες αποφάσεις για την είσοδο στο ευρώ το 1998.
Δεν ήταν αναπόφευκτο ότι ο Γερμανός καγκελάριος θα διεκδικούσε τόσο πολύ την εξουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Κολ που το κατάφερε αυτό. Μετά την επίβλεψη της ενοποίησης της Γερμανίας το 1989-1990, άρχισε να ακολουθεί αυτό που θεωρείται ως ιστορικό του καθήκον για την ένωση της Ευρώπης. Ο Koλ οδήγησε την Ευρώπη, από τη συμφωνία για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1991, σε κρίσιμες αποφάσεις για την είσοδο στο ευρώ το 1998.












