Ορισμένοι αμερικανοί νομικοί καλούν την κυβέρνηση Ομπάμα να διακόψει τη
βοήθεια προς την Αίγυπτο στον απόηχο της θανατηφόρας καταστολής του
στρατού εναντίον των διαδηλωτών.
Αλλά η επιπλοκή στις σχέσεις με το Κάιρο δεν είναι απλή υπόθεση και θα
μπορούσε κοστίσει τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και στην Αίγυπτο.
Όπως μεταδίδει το Reuters, η ειδική χρηματοδοτική ρύθμιση για το Κάιρο
θα μπορούσε να φορτώσει στους αμερικανούς φορολογούμενους το λογασριασμό
δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αφορούν στον στρατιωτικό εξοπλισμό της
Αιγύπτου, που της έχει ήδη πιστωθεί, καθώς και σε εταιρείες όπως η
Lockheed Martin και η General Dynamics που προμηθεύουν με στρατιωτικό
υλικό την Αίγυπτο και θα επηρεαστούν από τυχόν περιορισμούς σε αυτού του
τύπου ενισχύσεις.
Ο πρόεδρος B. Obama δήλωσε την Πέμπτη ότι η προγραμματισμένη συνεργασία
με το Κάιρο δεν μπορεί να συνεχιστεί και ανακοίνωσε την ακύρωση
προγραμματισμένων στρατιωτικών ασκήσεων με την Αίγυπτο τον επόμενο μήνα.
18 Αυγούστου 2013
Αθώα θύματα της βαρβαρότητας
To
ματωμένο καλοκαίρι του 1944, με τα μπλόκα στις συνοικίες, συνεχιζόταν
και οι Γερμανοί, σαν να είχαν βάλει στοίχημα η κάθε τραγωδία που
δημιουργούσαν να είναι μεγαλύτερη απ’ την προηγούμενη. Η Κοκκινιά με την
ηρωική μάχη του Μαρτίου, τους αγώνες για τα συσσίτια, τη συγκέντρωση
στελεχών που κατέφυγαν εκεί μετά τον βομβαρδισμό του Πειραιά, αλλά και
την ισχυρή δύναμη του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ, είχε αναδειχθεί σε προπύργιο
της Αντίστασης.11 Αυγούστου του 1944, ταγματασφαλίτες σε συγκέντρωση στο Δημαρχείο
της Κοκκινιάς ανακοίνωσαν τα ονόματα 50 εκτελεσμένων Κοκκινιωτών.
Ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, μια πολυμέτωπη επίθεση ήταν η απάντηση σε
αιφνιδιασμό του ΕΛΑΣ που οδήγησε στο Χαϊδάρι τους πρώτους αιχμαλώτους.
Ολοι πια ήξεραν ότι ένα μεγάλο μπλόκο στην περιοχή ήταν αναμενόμενο. Το
6ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ Πειραιά και η συνοικία ήταν σε
συναγερμό, ενώ τα στελέχη είχαν εντολή να διανυκτερεύουν εκτός
Κοκκινιάς.
Τα αιγυπτιακά τζαμιά αποφάσισαν να τα κλείσουν ως εστίες του εξτρεμισμού
Το twitter βγάζει κυβέρνηση
Του Μιχάλη Ψύλου
Θέλεις να μάθεις ποιος πολιτικός ηγέτης, στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον, θα κερδίσει σε μια εκλογική αναμέτρηση; Το twitter μπορεί να σου δώσει την απάντηση με ακρίβεια, όπως υποστηρίζουν τέσσερις ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα σε πρόσφατη μελέτη τους. Οι ερευνητές Τζόζεφ ΝτιΓκράτσια, Καρίσα Μακ Κέλβι, Γιόχαν Μπόλεν και Φάμπιο Ρόχας μελέτησαν τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες για την ανάδειξη των μελών του Κογκρέσου. Στις 404 από τις 406 εκλογικές μονομαχίες νικητής αναδείχτηκε ο υποψήφιος που είχε την πιο ενεργητική επαφή με τους ψηφοφόρους μέσω του twitter. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο το 15% των ενηλίκων έχουν λογαριασμό στο twitter.
ΑΙΓΥΠΤΟΣ: ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ Σε εξέλιξη και επιχείρηση εκκαθάρισης των χριστιανών από ισλαμιστές
Οι χρυσαυγίτες του πνεύματος / του Νίκου Γεωργιόπουλου
Ποιος είναι ο πολιτικός λόγος της «χρυσής αυγής» (ΧΑ); Αυτός ο οποίος χωρίζει την πραγματικότητα σε βολικά σχήματα, ώστε να δημιουργηθούν δυο αντίπαλα στρατόπεδα. Το ένα στρατόπεδο έχει μια φυσική θέση ισχύος γιατί έχει κατασκευαστεί με βάση το κυρίαρχο ιδεολόγημα του κατασκευαστή. Το
αντίπαλο στρατόπεδο βολικά έχει όλα τα στοιχεία του κακού. Έτσι στα
νοητικά κατασκευάσματα της ακροδεξιάς υπάρχουν πάντα κακοί μετανάστες,
σιωνιστές που επιβουλεύονται τα όσια και τα ιερά και γενικά
κατασκευάσματα που εξυπηρετούν το θυμικό και όχι τη λογική.
Γεώργιος Φίλης: Το κρυφό «μήνυμα πολέμου» Ερντογάν προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα
Πορεία προς τα ανατολικά
♦ Tο ζήτημα του συνολικού προσανατολισμού του Ελληνικού κόσμου είχε μικρότερη σημασία όταν οι Έλληνες κυβερνούσαν ή συγκυβερνούσαν τον κόσμο, δηλαδή κατά την Αρχαιότητα, την Ελληνιστική περίοδο, τον Μεσαίωνα. Τότε, ως ηγέτες και παραγωγοί του κυρίαρχου πολιτισμού, ήσαν σε θέση να αντιμετωπίζουν παρόμοια διλήμματα με συνθετικό τρόπο, δηλαδή συναρμόζοντας ανομοιογενή δυτικότροπα ή ανατολικά στοιχεία σε μία αυτόνομη, πρωτότυπη και ισχυρή σύνθεση, η οποία επιβαλλόταν ως οικουμενικό πρότυπο και στην Ανατολή Και στην Δύση.
Οι νέο-Σταχανοβίτες και οι ισοπεδωτικές αντιλήψεις
Αν μη τι άλλο αυτό, που δεν έλειψε ποτέ από την ελληνική σκηνή
είναι οι νέες τάσεις. Η πλέον πρόσφατη τάση που υποστηρίζεται με
φανατισμό είναι μια νεο-σταχανοβίτικη λογική που προάγει το ακόλουθο
σκεπτικό: «Υπάρχει ανεργία; Να πας, κύριε, να μαζέψεις καρπούζια και
ελιές. Τι; Εχεις δύο πτυχία, ένα μεταπτυχιακό και γνωρίζεις δύο γλώσσες;
Να δουλέψεις, κύριε, τη γη και να σταματήσεις την γκρίνια. Εγώ, δηλαδή,
είμαι κορόιδο; Σπούδασα, κουράστηκα, είδα όμως τα προβλήματα στον
αναπτυξιακό μηχανισμό της χώρας και είπα να ασχοληθώ με την αγροτική
παραγωγή».Αυτό που δεν ομολογεί, βέβαια, ο «νεο-υπεράνθρωπος αγρότης» είναι ότι
έχει κληρονομήσει -ω, ναι, ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη του
κληροδοτήματος στη χώρα που έχει αναγάγει τον νεποτισμό σε βαθιά
παράδοση με αποκλειστική ευθύνη του εκλογικού σώματος- τον μισό κάμπο
της Τριφυλίας με λιόδεντρα ή ολόκληρο της Ημαθίας με ροδακινιές. Το
παράδειγμα του «αγρότη που γυρίζει την πλάτη στις σπουδές του και
παράγει πρωτογενή πλούτο με τον ιδρώτα του προσώπου του» (sic)
αναδεικνύεται ως ισχυρή μόδα αλλά και κοινωνική επιταγή.
Μεγάλες διαφορές στη σχέση δημόσιου χρέους - ανάπτυξης
Δρεττάκης Μανόλης
Η επίπτωση της αύξησης του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ στον
ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ σε σταθερές τιμές έχει προκαλέσει πολλές
συζητήσεις και άρθρα εξαιτίας μιας εργασίας των καθηγητών των
Πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Χάρβαρντ Κένεθ Ρογκόφ και Κάρμεν
Ράινχαρτ, οι οποίοι, χρησιμοποιώντας στοιχεία πολλών χωρών για μακρά
σειρά ετών, υποστήριξαν το 2010 ότι όταν το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του
ΑΕΠ ξεπεράσει το 90%, αντί για ανάπτυξη 2,2% προκαλείται ύφεση 0,1%.
ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΤΗΣ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ Αεροπορική βάση ζήτησε η Μόσχα Όλα θα κριθούν στην επίσκεψη του Προέδρου στη Μόσχα
Νέος γεωπολιτικός ρόλος για την Ελλάδα Του Δημητρη Αβραμοπουλου*
Παρά την παρατεταμένη διάρκεια της κρίσης στην Ευρωζώνη, η χώρα μας
επανέρχεται στο γεωπολιτικό της περιβάλλον, διεκδικώντας με αξιώσεις και
πειστικά επιχειρήματα νέο ρόλο, αφήνοντας πίσω την απομόνωση στην οποία
τα τελευταία χρόνια την οδήγησε η εσωστρέφεια και η ιδιαίτερα αρνητική
της ψυχολογία.Ο επαναπροσδιορισμός της στρατηγικής σχέσης της χώρας μας με τις
Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αποτέλεσμα πρωτοβουλίας της ελληνικής
διπλωματίας τον χρόνο που πέρασε, έρχεται να ενισχύσει τη στρατηγική της
Ελλάδας και να της ανοίξει και πάλι τον διεθνή της ορίζοντα.
ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΑ... ΡΗΓΜΑΤΑ Ακροβασίες από την Ουάσιγκτον
Πέρα από τις σημαντικότατες κοινωνικοπολιτικές και ανθρωπιστικές της
διαστάσεις, η εμφυλιοπολεμική κατάσταση στην οποία έχει πλέον περιέλθει η
Αίγυπτος φέρνει στο φως και άλλα... γεωπολιτικά ρήγματα..Συγκεκριμένα, μέσα από τις ταραχώδεις εξελίξεις των τελευταίων ημερών
αναδεικνύονται δύο στοιχεία, εξόχως ανησυχητικά και τα δύο: η φθίνουσα
επιρροή των ΗΠΑ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και η βαθιά κρίση στις
σχέσεις Καΐρου - Ουάσιγκτον, μια κρίση η οποία εγκυμονεί ευρύτερους
διεθνείς κλυδωνισμούς καθότι μιλάμε ουσιαστικά για τις σχέσεις ανάμεσα
στη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της υφηλίου (ΗΠΑ) και τη δεύτερη
μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του αραβικού κόσμου (Αίγυπτο). Μάλιστα, η
γεωπολιτική αξία της Αιγύπτου πολλαπλασιάζεται εάν συνυπολογίσει κανείς
το γεγονός πως αυτή αποτελεί στήριγμα του Ισραήλ και θεματοφύλακα του
Σουέζ.
Από το Κάιρο στην Αγκυρα...
Η πιο σκληρή καταδίκη της σφαγής στην Αίγυπτο που εξαπέλυσε η
στρατιωτική ηγεσία της χώρας, αλλά και της άρνησης των ΗΠΑ να πάρουν
σαφείς αποστάσεις από μια στρατιωτική μηχανή που λειτουργεί ως παράρτημα
των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή προήλθε από τον
Ερντογάν. Με την ανατροπή του Μόρσι στην Αίγυπτο αλλά και την
απομάκρυνση της προοπτικής άμεσης ανατροπής του Ασαντ στη Συρία, η
Τουρκία του Ερντογάν ωθείται εκ των πραγμάτων να αναλάβει την προστασία
και την υπεράσπιση του πολιτικού Ισλάμ στο σύνολο του αραβικού κόσμου.
Η σχετικά μετριοπαθής κυβέρνηση της Τυνησίας, που κινδυνεύει και αυτή από την αντεπίθεση των κοσμικών και τον ρεβανσισμό των μηχανισμών δεν μπορεί να αναλάβει παρόμοιο ρόλο.
Η σχετικά μετριοπαθής κυβέρνηση της Τυνησίας, που κινδυνεύει και αυτή από την αντεπίθεση των κοσμικών και τον ρεβανσισμό των μηχανισμών δεν μπορεί να αναλάβει παρόμοιο ρόλο.
Θεσμοί Πολιτικής Παιδείας
καθηγητή Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης ΑΠΘ
Μία συνάντηση συνδικαλιστών από την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Γερμανία πριν από δύο εβδομάδες στο Βερολίνο ανέδειξε για άλλη μια φορά τη σημασία της Πολιτικής Παιδείας στη διαφύλαξη της δημοκρατίας και στην αντιμετώπιση των κινδύνων που ελλοχεύουν ιδιαίτερα σε εποχές οικονομικής κρίσης και κρίσης αξιών. Η συνάντηση αφορούσε το φαινόμενο της ναζιστικής και της λαϊκιστικής Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και οργανώθηκε από τα τρία μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα της Γερμανίας που δραστηριοποιούνται, μεταξύ άλλων, στους τομείς των υπηρεσιών, της αυτοκινητοβιομηχανίας, της ενέργειας και των οικοδομών, και έχουν στους κόλπους τους περισσότερο από εφτά εκατομμύρια οργανωμένα μέλη. Παρόντα ήταν από τη γερμανική πλευρά επίσης τα Ιδρύματα Πολιτικής Παιδείας των εργατικών συνδικάτων και των κομμάτων των Σοσιαλδημοκρατών και της Αριστεράς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)