Ουκρανία, το νέο «Ανατολικό Ζήτημα» Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Την 1η Αυγούστου 1991, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους εκφώνησε από το βήμα της ουκρανικής Βουλής μια ομιλία που έμεινε στην ιστορία. Η Σοβιετική Ενωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έπνεε τα λοίσθια και η Ουκρανία είχε αναγγείλει δημοψήφισμα με το ερώτημα της ανεξαρτησίας. Ωστόσο ο Αμερικανός ηγέτης έφερε το πολικό ψύχος στο Κίεβο, μέσα στο κατακαλόκαιρο.«Οι Αμερικανοί δεν θα υποστηρίξουν όσους επιδιώκουν την απόσχιση για να αντικαταστήσουν έναν μακρινό τύραννο με έναν εγχώριο απολυταρχισμό. Δεν θα βοηθήσουν όσους προωθούν έναν αυτοχειριαστικό εθνικισμό», προειδοποίησε ο Μπους. Τέσσερις μήνες αργότερα, η Σοβιετική Ενωση δεν υπήρχε πλέον και η Ουκρανία γινόταν ανεξάρτητο κράτος. Ο συντηρητικός αρθρογράφος Γουίλιαμ Σαφάιρ, ο οποίος κάποτε έγραφε τους λόγους του Ρίτσαρντ Νίξον, «κόλλησε» στην γκάφα του Μπους το υποτιμητικό παρατσούκλι «Ομιλία του Κοτόπουλου του Κιέβου» – λογοπαίγνιο με μια δημοφιλή συνταγή της ρωσικής κουζίνας.

Ο ιμάμης «πριονίζει» το θρόνο του σουλτάνου

Του ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ

Μαίνεται ο εμφύλιος στην τουρκική «Δεξιά του Θεού». Ο ιδεολογικός αρχηγός του ισλαμιστικού κινήματος, Φετχουλάχ Γκιουλέν, χρησιμοποιεί το ευρύτατο δίκτυο γνωριμιών του αποκαλύπτοντας σκάνδαλα διαφθοράς κυβερνητικών αξιωματούχων, ενώ ο Τούρκος πρωθυπουργός απαντά στραγγαλίζοντας οικονομικά το μηχανισμό του...

Μερικούς μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές, ήταν πολύ λογικό το σκάνδαλο διαφθοράς που ξέσπασε στην Τουρκία να πάρει πολύ μεγάλες διαστάσεις. Ωστόσο, αυτό που καθιστά σεισμό στα τεκταινόμενα στην Τουρκία είναι το γεγονός ότι πρόκειται για πόλεμο μεταξύ των δύο συμμάχων που κυβερνούσαν μαζί τα τελευταία χρόνια τη χώρα.

Περιμένοντας το ναυάγιο...

Για ακόμη μία φορά τα τελευταία τρία χρόνια, στα γνωστά προβλήματα της χώρας προστίθεται και η «πολιτική αβεβαιότητα». Η αβεβαιότητα για το πώς η κυβέρνηση θα μπορέσει να κυβερνήσει, για το πώς η αντιπολίτευση θα μπορέσει να την αμφισβητήσει και κυρίως εάν κάποια άλλη, καλύτερη κυβέρνηση μπορεί να αποτρέψει την ακυβερνησία. Για ακόμη μία φορά το πολιτικό σύστημα, το οποίο όλο ανεξαιρέτως έχει την ευθύνη μικρότερη ή μεγαλύτερη για το σημερινό κατάντημα της χώρας, επιμένει να αποτελεί τροχοπέδη στην προσπάθεια για ανάκαμψη και έξοδο της χώρας από την κρίση.

ΣΕ ΔΙΝΗ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ Η «ΑΥΛΗ» ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ Αμαρτίες υιών παιδεύουν τον Ερντογάν

Σε αμείλικτη σύγκρουση, η οποία κρίνει τη νέα ισορροπία εξουσίας στην Τουρκία αλλά και την κατανομή του πλούτου της χώρας μεταξύ των παλιών επιχειρηματικών κολοσσών και των νέων «τζακιών» που κτίζονται γύρω από το ΑΚΡ, εξελίσσεται η αντιπαράθεση μεταξύ των άλλοτε συμμάχων, της «Κοινότητας» του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν και του όλο και πιο αυταρχικού Ταγίπ Ερντογάν. (Από αριστερά: Ο Αχμέτ Μπουράκ, ο Ταγίπ και ο Νεσμετίν Μπιλάλ Ερντογάν.)

Η «Κοινότητα» έδειξε τη δύναμή της απαντώντας ακαριαία στην προσπάθεια του Τ. Ερντογάν να περιορίσει την επιρροή και την ισχύ του Φ. Γκιουλέν. Με την αποκάλυψη σειράς σκανδάλων που εμπλέκουν τους στενούς συνεργάτες του Τούρκου πρωθυπουργού, η υποψηφιότητά του για την προεδρία της χώρας «πριονίζεται», ενώ ήδη έχει επιτευχθεί το πρώτο σοβαρό πλήγμα εναντίον του ΑΚΡ.
Οι έρευνες
Με απόλυτη μυστικότητα εισαγγελείς που φαίνεται να πρόσκεινται στην «Κοινότητα», εδώ και έναν χρόνο ξεκίνησαν έρευνες για εκτεταμένη διαφθορά η οποία τελικά ακουμπά τον πυρήνα της κυβέρνησης Ερντογάν, καθώς έχουν συλληφθεί ήδη οι γιοι τριών κορυφαίων υπουργών. Εχοντας συγκεντρώσει πλήθος αποδεικτικών στοιχείων άσκησαν αιφνιδιαστικά διώξεις και προχώρησαν σε συλλήψεις δεκάδων προσώπων, κρατικών παραγόντων και κορυφαίων επιχειρηματιών, κυρίως από τον χώρο των κατασκευαστικών εταιρειών.

Ο «πόλεμος» στην Τουρκία θα έχει θύματα

Τα γεγονότα στη γειτονική Τουρκία είναι πολύ ανησυχητικά και ενώ δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την Ελλάδα και την Κύπρο, αφορούν και τις δύο χώρες. Οι Τούρκοι μας έχουν συνηθίσει στη διάρκεια των ετών να εξάγουν τα προβλήματά τους και να αποφορτίζουν την κατάσταση στο εσωτερικό, δημιουργώντας συνθήκες κρίσης με την Αθήνα και τη Λευκωσία.Είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι τούτη τη φορά δεν έχουν την παραμικρή ψευτοδικαιολογία για να προσπαθήσουν να μας αναμείξουν. Η κρίση έχει έντονα τα στοιχεία της εσωτερικής πολιτικής ίντριγκας και του θρησκευτικού μίσους μεταξύ δύο πρώην ισχυρών συμμάχων, του Ταγίπ Ερντογάν και του Φετουλάχ Γκιουλέν, οι οποίοι κατέληξαν να γίνουν μισητοί εχθροί, διότι και οι δύο στην πραγματικότητα κυριαρχούνται από ισλαμικό φανατισμό, ενώ ο πρώτος, ο σημερινός πρωθυπουργός, έχει κυριολεκτικά μεθύσει από το φαγοπότι της εξουσίας.

Εθνική συνεννόηση για την ανάπτυξη της χώρας

Του ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην υπουργού

Καθώς πλησιάζει το τέλος της δανειακής σύμβασης (Μνημόνιο) με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου στη συμπολίτευση και στην αντιπολίτευση, που συμφωνούν με την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας μας, πρέπει να επεξεργαστούν ένα σχέδιο για την ανάπτυξη, μέσα στο νέο πλαίσιο της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης.Είτε υπογραφεί νέο Μνημόνιο, όπως επιδιώκουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας για να συνεχίσουν τη δανειοδότηση (και να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό που προκύπτει για τα επόμενα χρόνια), είτε όχι, όπως επιδιώκει η κυβέρνηση, το κρίσιμο ζήτημα είναι κατά πόσο θα υπάρξει μια γενναία διευθέτηση του συνολικού χρέους της χώρας μας, που ανέρχεται σήμερα σε 320 δισ. ευρώ ή στο περίπου 170% του ΑΕΠ. Μια τέτοια διευθέτηση θα περιορίσει τις άμεσες δανειακές μας ανάγκες και συνεπώς θα μειώσει το χρηματοδοτικό κενό των αμέσως επόμενων ετών, οπότε δεν θα χρειαστεί, ίσως, νέο Μνημόνιο. Παράλληλα, πράγμα ακόμη σημαντικότερο, η διευθέτηση του χρέους θα ελαφρύνει μακροχρονίως το ετήσιο βάρος της αποπληρωμής του πάνω στον ελληνικό προϋπολογισμό.

"Δωράκια αυτοϋπονόμευσης δεν δίνονται ποτέ στη … Ντόρα"

ΑntinewsΒασικό δομικό στοιχείο της Δεξιάς Πολιτικής σκέψης ήταν πάντα ο "επαρχιωτισμός" και  η εσωστρέφεια. Παράγωγα τους η αυτοπαγίδευση, ο αυτοεγκλωβισμός, η ακινησία και η παράλυση, κυριολεκτικά το σύνδρομο του ιδρυματισμού.
-Ο Πρωθυπουργός, παρά την απτή και μετρήσιμη πλέον φθορά της κυβέρνησης, διατηρεί σχεδόν ακέραια τη δημοφιλία του και τη διείσδυσή του στην κοινωνία, καθώς υπερτερεί στην απευθείας σύγκριση με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και σε κάθε ερώτημα το οποίο παραπέμπει στην εμπιστοσύνη των πολιτών προς τον ίδιο.

Δεν υπάρχει λόγος για βιασύνη στο Κυπριακό

Τις τελευταίες δεκαετίες η ελληνική διπλωματία δεν μετρά κομβικές επιτυχίες. Από την εποχή της αποτυχίας της συνάντησης του Νταβός (Ιανουάριος 1988) μεταξύ Ανδρέα Γ. Παπανδρέου και Τουργκούτ Οζάλ, που άνοιξε de facto την πόρτα στις αναθεωρητικές διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, έως σήμερα μετρούμε μόνο μια ουσιαστική επιτυχία που εμβαθύνει την υψηλή στρατηγική μας αποφασιστικά. Την προσέγγιση με το κράτος του Ισραήλ και την οικοδόμηση του συμμαχικού - στρατηγικού - ενεργειακού τριγώνου Ελλάδας - Ισραήλ - Κύπρου, που ανήκει ως πρωτοβουλία και ως επιτυχημένη εφαρμογή στον Γιώργο Α. Παπανδρέου.

Οι σχέσεις με την Τουρκία επί ελληνικής προεδρίας

Οι απαιτήσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου για την έναρξη διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, όπως διατυπώθηκαν πριν και μετά τις συνομιλίες με τον ομόλογό του Ευ. Βενιζέλο την περασμένη Παρασκευή, είχαν μια «θετική» πλευρά. Οι τουρκικές αξιώσεις ήταν τόσο -εξόφθαλμα- υπερβολικές, ώστε ο Κύπριος Πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης απάντησε ότι δεν υπάρχει καν πεδίο διαπραγμάτευσης στην παρούσα φάση. Ως αποτέλεσμα, η Αθήνα και η Λευκωσία απαλλάσσονται, τουλάχιστον για κάποιο διάστημα, από το άγχος οδυνηρών επιλογών. Γιατί εύκολα μπορεί να προβλέψει κάποιος την κατάληξη των συνομιλιών, αν αναλογιστεί ότι, πριν καν αρχίσουν, ο κ. Αναστασιάδης είδε να γκρεμίζονται οι θερινές προσδοκίες του για μια τουρκική χειρονομία απόδοσης της Αμμοχώστου.

Οι εξελίξεις στη Βαλκανική και τα διδάγματα της ιστορίας

Tα τελευταία χρόνια, εδώ στη Bαλκανική Xερσόνησο, ζήσαμε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων, η οποία αποτελεί τη συνέχεια του ισχυρού σεισμού που προκάλεσε το πείραμα του μαθητευόμενου μάγου της σοβιετικής πολιτικής, του Mιχαήλ Σεργκέιεβιτς Γκορμπατσώφ.

Oι ανακατατάξεις αυτές, ακολουθώντας μια ξέφρενη πορεία, έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο των αρχικών οραματιστών τους, και για να μιλήσουμε στη γλώσσα της επικαιρότητας, θυμίζουν την ακολουθία ισχυρών μετασεισμών, των οποίων η διάρκεια, ώσπου να καταλαγιάσουν, παραμένει άγνωστη και οι συνέπειές τους αδιάγνωστες. Bρισκόμαστε λοιπόν, κατά γενική ομολογία, μπροστά σε μια νέα εποχή, η οποία έχει αρχίσει να ξετυλίγεται μπροστά μας, και που η τελική της διαμόρφωση μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα εμάς τους Έλληνες, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα να κατευθύνουμε τις γενικότερες εξελίξεις, ούτε και να τις ελέγχουμε.

Μάριος Ευρυβιάδης: Το Τέλος της Διπροσωπίας

του Μάριου Ευρυβιάδη* Ο John M. Koenig και ο  παρακοιμώμενος του John Christopher William (Matthew) Kidd (αυτό είναι το επίσημο του όνομα ) υπερασχολούνται την περίοδο αυτή με στοχευμένα δείπνα στις πρεσβευτικές τους κατοικίες, με "focus groups"και με "two-step strategies"( μεθόδους που έχουν τις καταβολές τους στην αμερικανική μεταπολεμική στρατηγική των ψυχολογικών επιχειρήσεων, βλ. Christopher Simpson, Science of Coercion: Communications Research &  Psychological Warfare, 1945-1960).

Η Τουρκία σε παγίδα με τα όπλα

Μόνο από τον Ιούνιο η Τουρκία προμήθευσε στους Σύρους αντάρτες 47 τόνους όπλων, αναφέρουν τα τουρκικά ΜΜΕ επικαλούμενα τη βάση δεδομένων του ΟΗΕ για το διεθνές εμπόριο UN Comtrade. Η επίσημη Άγκυρα εξήγησε ότι στη Συρία προμήθευαν κυνηγετικά όπλα τα οποία δεν είναι κατάλληλα για τον πόλεμο.Είναι γνωστό ότι η Τουρκία σχεδόν ανοικτά υποστηρίζει την ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ Άσαντ στη Συρία, υποστηρίζοντας τους αντάρτες στη γειτονική χώρα. Ωστόσο, όταν οι ΗΠΑ ουσιαστικά εγκατέλειψαν αυτή την ιδέα, η Άγκυρα βρέθηκε σε δύσκολη κατάσταση. Η υποστήριξη των ισλαμιστών με την παροχή όπλων μπορεί να στραφεί εναντίον της ίδιας της Τουρκίας. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι στο έδαφος της Τουρκίας υπάρχουν στρατόπεδα εκπαίδευσης ένοπλων ομάδων για τον πόλεμο στο έδαφος της Συρίας.

Αναζητώντας την Ευρώπη της ελευθερίας

<Του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη-Η ΕΕ πρέπει να κατανοήσει, κυρίως οι μεγάλες χώρες και ο Βορράς, πως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα μπορεί να επιβιώσει μόνο αν ξεπεράσει τις στενόκαρδες εθνικές επιδιώξεις και αρχίζει να οικοδομεί την αντίληψη του ενιαίου ευρωπαϊκού συμφέροντος

Η Ελλάδα βιώνει, μαζί με τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, τη βαθιά πολιτική και πολιτισμική κρίση που διέρχεται ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού η ελληνική οικονομική κρίση είναι βαθύτατα κρίση πολιτική της Ένωσης, κρίση πολιτισμού της Ευρώπης. Ο Winston Churchill, ατενίζοντας στα ερείπια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου την Ευρώπη του μέλλοντος, στην ιστορική ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης το 1946, μίλησε για το όραμά του της Ευρώπης της ειρήνης, της προόδου και της δημοκρατίας.

Λύση με τσαρούχια και φουστανέλα με φέσι…

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

• Η κουρεμένη κυριαρχία και το λάφυρο του νέου Ατατούρκ
• Γιατί με την ομοσπονδία δεν αποτρέπεται, αλλά νομιμοποιείται η τουρκική θέση για πληθυσμιακή και εδαφική πλειοψηφία στον Βορρά
• ΓΙΑΤΙ είναι τώρα αναγκαία η πραγματοποίηση δημοψηφίσματος

Γερμανική χρηματοδότηση σε γραμμή μεταφορά ηλεκτρ. ρεύματος από το Κόσοβο στην Αλβανία

Το Κόσοβο και η Αλβανία υπέγραψαν συμφωνία για την κατασκευή γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος ισχύος 400 kV που θα συνδέει τα δίκτυα τους και θα βοηθήσει να αντιμετωπιστεί η αυξανόμενη κατανάλωση αλλά και θα συμβάλει στη συμμετοχή τους στα ευρωπαϊκά και βαλκανικά δίκτυα μεταφοράς ενέργειας. Η χρηματοδότηση ύψος 75,4 εκατομμυρίων ευρώ για την 241 χιλιομέτρων γραμμή θα προέλθει από τη Γερμανία. Το ήμισυ των χρημάτων ως επιχορήγηση και τα υπόλοιπα ως δάνειο από τη γερμανική τράπεζα KfW.