Γκιούλ: Προτεραιότητα της Τουρκίας η συναιτερική λύση - See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/145563#sthash.Uo8Ztpwz.dpuf

Από: Sigmalive Ως μια από τις προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας χαρακτήρισε την επίλυση του Κυπριακού, ο Τούρκος Πρόεδρος Αμπτουλλάχ Γκιουλ, ο οποίος βρίσκεται από το απόγευμα παράνομα στα κατεχόμενα για τους εορτασμούς της 20ης Ιουλίου.Ο Τούρκος Πρόεδρος Αμπτουλλάχ Γκιουλ έγινε δεχτός μετά την άφιξη του στα κατεχόμενα σε επίσημη τελετή στην λεγόμενη προεδρία και ύστερα είχε συνάντηση με τον Τ/κ ηγέτη Ντερβίς Ερογλου. Η συνάντηση διήρκεσε μια ώρα. Στην συνέχεια σε τελετή του απονεμήθηκε “το μετάλλιο κράτους” του ψευδοκράτους.Ο κ. Γκιουλ συναντήθηκε και με την λεγόμενη πρόεδρο της “βουλής” Σιμπέλ Σιμπέρ καθώς και με μέλη του “υπουργικού” συμβουλίου. Στην συνέχεια δόθηκε η κοινή συνέντευξη Τύπου Γκιουλ-Ερογλου.

Ο μεγάλος γρίφος της διεθνούς πολιτικής

Σπύρος ΛίτσαςΣτη διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν «εύκολα» συμπεράσματα ή απαντήσεις. Από την εποχή του Θουκυδίδη και του Αναξίμανδρου του Μιλήσιου, στόχος της διεθνούς πολιτικής δεν είναι να αποδώσει δικαιοσύνη αλλά «δίκη», ώστε, όπως αναφέρει ο Adam Watson στο «Η Εξέλιξη της Διεθνούς Κοινωνίας» (εκδόσεις «Ποιότητα»), να διευθετήσει μια κρίση δίχως να καταρρεύσει ο ουρανός στα κεφάλια της ανθρωπότητας.Για άλλη μια φορά το Ισραήλ βρίσκεται στις φλόγες. Ουσιαστικά από το 1948 δεν έχει απολαύσει το αγαθό της ειρήνης, είτε πολεμώντας εναντίον όμορων αραβικών κρατών είτε αντιμετωπίζοντας «τυφλά» τρομοκρατικά χτυπήματα στο εσωτερικό. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η δημιουργία του εθνικού οίκου του Ισραήλ έρχεται μετά το ειδεχθές έγκλημα της εβραϊκής γενοκτονίας από τους ναζί. Ο οντολογικός προσδιορισμός του κράτους είναι ιδιαιτέρως φορτισμένος λόγω της απόλυτης καταστροφής που επέβαλε το ολοκληρωτικό έγκλημα της «Τελικής Λύσης» και το οποίο επανέρχεται ως εφιάλτης, ξανά και ξανά, κάθε φορά που ένα τραυματικό γεγονός έρχεται να αυξήσει την πολιτική ρευστότητα στην περιοχή.

Κυπριακό: Ομοιότητες με την εποχή του Αττίλα

Σάββας ΚαλεντερίδηςΑσφαλώς στην εξωτερική πολιτική και τη διπλωματία υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται, όπως υπάρχουν πράγματα που λέγονται για να εξυπηρετήσουν κάποιον σκοπό. Αυτό θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ισχύει και για τα περί το Κυπριακό. Ομως όσα ειπώθηκαν δημοσίως μεταξύ Αθηνών - Λευκωσίας, με αφορμή την απαράδεκτη δήλωση του πρέσβη Μητσιάλη στη Λευκωσία και την ακατανόητη σιωπή της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο κατάπτυστο και προκλητικό κείμενο που κατέθεσε η Τουρκία επισήμως στην Ε.Ε., στο οποίο αποκαλείται ως «τεθνεώσα» η Κυπριακή Δημοκρατία, είναι πέραν πάσης λογικής.Της αθλιότητας της Τουρκίας προηγήθηκε ένα αχαρακτήριστο ολίσθημα του γ.γ. του ελληνικού ΥΠΕΞ, πρέσβη Α. Μητσιάλη, ο οποίος, επισκεπτόμενος τη Λευκωσία στο πλαίσιο των διεργασιών και των διαπραγματεύσεων που γίνονται για την εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό, σε δημόσια δήλωσή του εξίσωσε το θύμα με τον θύτη, ενώ μίλησε και για τουρκοκυπριακό λαό, εξισώνοντας Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους!

Ολοταχώς… στην οδό της απωλείας βαδίζουν οι Σκοπιανοί

Νέα μεγάλη αλβανική διαδήλωση έλαβε χώρα στα Σκόπια, με αφορμή την καταδίκη έξι Αλβανών για την δολοφονία πέντε Σλάβων, το Πάσχα του 2012. Οι Αλβανοί καταδικάστηκαν από το σκοπιανό δικαστήριο ως «τρομοκράτες», γεγονός που έχει εξαγριώσει την αλβανική μειονότητα (25% του πληθυσμού περίπου) του ασταθούς γειτονικού κρατιδίου, το οποίο παρά ταύτα εξακολουθεί να προπαγανδίζει κατά της ελληνικής ιστορίας, της μνήμης και του πολιτισμού.
Η ΠΓΔΜ είναι ήδη μια χώρα υπό κατάρρευση, βαθιά διαιρεμένη. Είναι ένα τεχνητό κρατικό μόρφωμα που δημιουργήθηκε, από τον Τίτο, για να αποτελέσει όχημα διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδας, με την συνεργασία, δυστυχώς, και της τότε ηγεσίας της ελληνικής αριστεράς.
Το μόρφωμα αυτό έγινε ανεκτό από τις μετέπειτα κυβερνήσεις της δεξιάς και του κέντρου, προς όφελος της «ελληνογιουγκοσλαβικής συνεργασίας», υπό την πίεση των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα, μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, να αποβεί εκ νέου ένας ακόμα βραχνάς για την Ελλάδα, η οποία στο διάστημα 1990-2014, μάλλον δεν προέβη και στις βέλτιστες των επιλογών για την επίλυσή του.

Κυπριακό: Ομοιότητες με την εποχή του Αττίλα

Θεωρώ φρόνιμο πριν να τοποθετηθεί ο καθείς στο  ανώτερo σημείωμα να έχει κατά νού αυτό που τονίζεται στο κείμενο πως δεν είναι η κατάλληλη ώρα για εύκολα συμπεράσματα και πως αντίθετα είναι η ώρα για  την εξαγωγή χρήσιμων και κρίσιμων δεδομένων από τα όσα έλαβαν χώρα.Για την Διεθνή  πολιτική σκέψη και την Τουρκική διπλωματία Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν έναν ενιαίο αδιαίρετο χώρο αυτό διαφάνηκε και απο την πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού αντιπροέδρου Τζόζεφ Μπάιντεν στην μαρτυρική Μεγαλόνησο όσο και απο τις μετέπειτα θέσεις του και τοποθετήσεις του. Για όσους δεν γνωρίζουν ο Αμερικανός αντιπρόεδρος δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο, έχει σημαντική δράση επι του κυπριακού ζητήματος (ζήτημα εισβολής και κατοχής) ώς επίσης φέρεται να αποτελεί την πρόταση των Δημοκρατικών για τον  επόμενο Πρόεδρο των ΗΠΑ. Η Αμερικανική διπλωματία με τρόπο εμφατικό αποδίδει την δέουσα γεωπολιτική και γεωστρατηγική υπεραξία στην Κύπρο η οποία αυτόματα συνιστά και μείωση της Τουρκικής βαρύτητας.

Η Χαμάς στην πολιτική σκακιέρα της Μ. Ανατολής

Στη Λωρίδα της Γάζας οι βόμβες πέφτουν βροχή κι ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται συνεχώς
Η Χαμάς απέρριψε την αιγυπτιακή πρόταση για κατάπαυση του πυρός και ζητεί το «τέλος της επίθεσης εναντίον του παλαιστινιακού λαού».Η Χαμάς ζητεί ακόμη να σταματήσει ο αποκλεισμός της Γάζας, να ανοίξει το σημείο διέλευσης της Ράφα στα σύνορα με την Αίγυπτο καθώς και να απελευθερωθούν όλοι οι κρατούμενοιΗ Χαμάς έχει την στήριξη πολλών Παλαιστινίων, αλλά είναι και μια οργάνωση βαθιά διαιρεμένη. Η στρατιωτική της πτέρυγα βρίσκεται σε ανοιχτή κόντρα με την πολιτικό της τμήμα.«Η ανακοίνωση των Ισραηλινών για τερματισμό των εχθροπραξιών δεν σημαίνει τίποτα για εμάς, δεν έχει καμία αξία για τη Χαμάς. Εμείς παλεύουμε όχι για να τερματιστούν οι εχθροπραξίες, αλλά η αδικία και η δυστυχία που βιώνει ο παλαιστινιακός λαός στη Γάζα» δήλωσε ο Σαμί Αμπού Ζούχρι, εκπρόσωπος της Χαμάς.

Ερντογάν: Τύρρανος ο Σίσι, απειλή για την παγκόσμια ειρήνη το Ισραήλ

O πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατήγγειλε σήμερα το ρόλο της Αιγύπτου και του προέδρου της Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι —τον οποίο χαρακτήρισε «τύραννο»— στη στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ εναντίον του ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς, που ελέγχει τη Λωρίδα της Γάζας. «Αυτός (ο Σίσι) δεν διαφέρει από τους άλλους (το Ισραήλ). Κι ο ίδιος ο Σίσι είναι ένας τύραννος», υποστήριξε ο Ερντογάν ενώπιον εκπροσώπων του Τύπου στην Κωνσταντινούπολη, απαντώντας σε ερώτηση για την χερσαία επιχείρηση του Ισραήλ που ακολουθεί πολλές ημέρες βομβαρδισμών εναντίον του παλαιστινιακού θύλακα.

Ο νέος ρόλος του ΝΑΤΟ και οι «υβριδικές» απειλές

Οι αλλαγές στη γεωπολιτική σκακιέρα επιβάλλουν νέα στρατηγική. Η απομάκρυνση του ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν και η ψυχροπολεμική διαμάχη με τη Ρωσία. Οι νέες τακτικές που χρησιμοποιούν Πούτιν, Κίνα και ΙΚΙΛ και πώς πρέπει να αντιδράσει η Συμμαχία.

Ενώ οι Ευρωπαίοι ηγέτες ετοιμάζονται για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, υπάρχουν κάποιοι που δύσκολα θα βρεθούν σε κάποια παραλία τον φετινό Αύγουστο: εκείνοι που προετοιμάζουν τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, το Σεπτέμβριο στο Κάρντιφ.Καθώς οι τελευταίες δυνάμεις της Συμμαχίας ετοιμάζονται να αποχωρήσουν από το Αφγανιστάν, η σύνοδος θα πρέπει να απευθυνθεί στο θεμελιώδες ερώτημα: τι ακριβώς θα κάνουν τώρα οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ;
Για πολλούς, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν έχει ήδη δώσει την απάντηση με την προσάρτηση της Κριμαίας και την αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας. Το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επαναδεσμευθεί στην προστασία της Ευρώπης και στην αντιμετώπιση της ρεβιζιονιστικής Ρωσίας.

Στα κατεχόμενα ξένοι βουλευτές για τον εορτασμό της εισβολής

Αντιπροσωπεία της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης καθώς και Βουλευτές από το Πακιστάν και το Αζερμπαϊτζάν όπως επίσης και ο Κυβερνήτης και ο Πρόεδρος της Συνέλευσης της Αυτόνομης Επαρχίας της Γκαγκαουζίας (Μολδαβία) βρίσκονται παράνομα στα κατεχόμενα για να συμμετάσχουν στους εορτασμούς του κατοχικού καθεστώτος για τα 40 χρόνια της τουρκικής εισβολής.

Μειώνεται ο αριθμός των ισραηλινών διπλωματών στην Τουρκία

Η κυβέρνηση του Ισραήλ ανακοίνωσε ότι μειώνει τον αριθμό των διπλωματών της χώρας οι οποίοι υπηρετούν στην Τουρκία στο «ελάχιστο απαιτούμενο» επίπεδο σήμερα, μετά τα βίαια επεισόδια στις διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων, τα οποία συνέδεσε με τη δημόσια κριτική της Άγκυρας για την επέμβαση στη Λωρίδα της Γάζας.
Το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ ανέφερε ότι η αστυνομία της Τουρκίας απέτυχε να προσφέρει επαρκή προστασία τόσο στην πρεσβεία της χώρας, όσο και στο ισραηλινό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, σε μια «κατάφωρη παραβίαση των διπλωματικών κανόνων» και ότι σπεύδει να επαναπατρίσει τις οικογένειες των διπλωματών της χώρας που υπηρετούν στην Τουρκία.
http://www.nooz.gr/

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Του ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ*
Δυο φορές, πριν και μετά τη Χούντα, κεντρώες δυνάμεις στράφηκαν εναντίον του τότε κατεστημένου, της Δεξιάς. Προδικτατορικά η Ένωση Κέντρου κήρυξε «ανένδοτο αγώνα» για τη Δημοκρατία. Το ΠΑΣΟΚ πρόταξε την Εθνική Ανεξαρτησία, η «Ελλάδα στους Έλληνες». Οι πολιτικές ηγεσίες και στις δυο περιπτώσεις (Γ. και Α. Παπανδρέου) υιοθέτησαν συνθήματα και θέσεις της Αριστεράς (Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία) διεξάγοντας ταυτόχρονα αγώνα εναντίον της («διμέτωπος αγώνας»), προσαρμοσμένο στις συνθήκες. Και στις δυο περιπτώσεις οι δυο ηγέτες κατάφεραν με απίστευτη ευκολία να αναλάβουν την πολιτική ηγεμονία ενός ευρύτατου λαϊκού Κινήματος, στη δεύτερη περίπτωση (ΠΑΣΟΚ) ενσωματώνοντας και ιδεολογικά το μεγαλύτερο μέρος των οπαδών της Αριστεράς. Χαρακτηριστικό και στις δυο περιπτώσεις ήταν ο ριζοσπαστισμός των κοινωνικών (αστικών) δυνάμεων που στήριξαν τον αγώνα και η μαχητικότητά τους.

Η “μητέρα”, η “κόρη” και η κατοχική δύναμη Τουρκία

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ 
Κατά καιρούς, οι σχέσεις της Αθήνας και της Λευκωσίας έχουν «υποφέρει»… Εχουν δοκιμαστεί σε περιόδους κατά τις οποίες δεν προμηνύετο θύελλα και νομίζαμε πως τα πάντα κυλούσαν ομαλά. Θα έλεγα πως πλην της περιόδου της προδοτικής χούντας, οι δύο χώρες είχαν κάποια προβλήματα, αλλά δεν θυμάμαι ποτέ να έχει υπάρξει ρηματική διακοίνωση από την ελληνική κυβέρνηση στην κυπριακή. Την εποχή της δικτατορίας, τόσο ο παρανοϊκός Παπαδόπουλος, όσο και ο ψυχοπαθής Ιωαννίδης αντιμετώπιζαν εχθρικά τον Μακάριο. Η συμπεριφορά τους ήταν και απαράδεκτη και αδικαιολόγητη και έντονα αντικυπριακή.

Δύο «φωτιές» στο Πεντάγωνο

Πολλές φορές στη δημόσια διοίκηση οι άστοχες αποφάσεις και η ανευθυνότητα είναι πολύ πιο επιζήμιες από τα επακόλουθα της κρίσης... Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι υποθέσεις που αφορούν στα άρβυλα των φαντάρων αλλά και στα τακάκια των Μιράζ, οι οποίες προκαλούν εκρήξεις στη δυτική πτέρυγα του Πενταγώνου, όπου εδώ και έναν μήνα έχει εγκατασταθεί ο νέος υφυπουργός Αμυνας Γ. Λαμπρόπουλος.

Παιχνίδια με τη φωτιά

Για καταστροφικές συνέπειες στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα μίλησε χθες ο επικεφαλής της ρωσικής τράπεζας VTB μετά την επιβολή των νέων αμερικανικών κυρώσεων.

Την άποψη αυτή δίχως αμφιβολία συμμερίζονται τραπεζίτες και πολιτικές ηγεσίες στην Ευρωζώνη-ΕΕ, χωρίς να μπορούν να το πουν επί του παρόντος ανοικτά, καθώς η Σύνοδος Κορυφής των 28 επέλεξε σε πιο συγκρατημένους τόνους να δηλώσει ότι ακολουθεί την Ουάσιγκτον.
Πρόκειται δίχως υπερβολή για παιχνίδια με τη φωτιά, σε ένα ήδη σε ακραίο βαθμό επιβαρημένο παγκόσμιο κλίμα: Ηδη η συνεχής μείωση της ποσοτικής επέκτασης από τη Fed έχει επιβραδύνει την ανάπτυξη σε ΗΠΑ και Κίνα και πλήττει τις εξαγωγές της ΕΕ. Αν προσθέσουμε στο παραπάνω δεδομένο τη βροχή των εξοντωτικών κυρώσεων που επέβαλαν ή σχεδιάζουν να επιβάλουν οι αμερικανικές αρχές σε μεγάλους τραπεζικούς ομίλους στη Γαλλία και τη Γερμανία μαζί με τις νέες κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας, που θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο τις ευρωπαϊκές εξαγωγές και θα εκτοξεύσουν στα ύψη το κόστος της ενέργειας, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια χιονοστιβάδα πολιτικών επιλογών που μόνον ένας αφελής μπορεί να πιστέψει ότι θα θίξουν επιλεκτικά και χειρουργικά τη Ρωσία του Πούτιν.

Αγνοια κινδύνου - υποτίμηση αντιπάλου

Οταν ο Πούτιν αποφάσισε να αντιδράσει δυναμικά στην προσπάθεια των ΗΠΑ να αποσπάσουν την Ουκρανία από την επικυριαρχία της Ρωσίας, με πρώτο βήμα την προσάρτηση της Κριμαίας και δεύτερο την απόσχιση της Ανατολικής και της Νότιας Ουκρανίας, προφανώς έκανε την εκτίμηση ότι οι όποιες αμερικανικές κυρώσεις στο απευθείας εμπόριο της χώρας του με τη Δύση, αλλά και στην ενέργεια, θα ήσαν διαχειρίσιμες.
Η προσέγγιση του Κρεμλίνου είχε ιστορική νομιμοποίηση: Την εποχή της κορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου στη δεκαετία του '80 με τον Ρίγκαν στον Λευκό Οίκο και τους πυραύλους Πέρσινγκ και Κρουζ απέναντι στους SS-20 η Δυτική Γερμανία πρώτα του Σμιτ και στη συνέχεια του Κολ, η πιο εκτεθειμένη χώρα της Δυτικής Ευρώπης στις δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ο πιο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, αγνόησε τις αμερικανικές κυρώσεις και ανέπτυξε τη στενή εμπορική και ενεργειακή σχέση με τη Σοβιετική Ενωση.