Τα (δύο) αίτια της κρίσης

Σπύρος ΛίτσαςΟ νεποτισμός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της δημοκρατίας μας σήμερα. Ομως δεν είμαστε η μοναδική χώρα της Δύσης με αυτού του είδους το ζήτημα, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι δημοκρατικά εκλεγμένες ηγεσίες μας από το γύρισμα του 20ού αιώνα έως σήμερα αποτελούνται, grosso modo, από προσωπικότητες με διεθνές κύρος, εξαιρετικές σπουδές, κοσμοπολιτισμό και δυνατότητα να στέκονται με αξιώσεις στα διεθνή φόρα. Τι φταίει, λοιπόν, για τη σημερινή κατάσταση;Πολλοί κατηγορούν τον ελληνικό λαό. Ο γκροτέσκο συμψηφισμός του «μαζί τα φάγαμε» παρήγαγε «σχολή σκέψης» [sic] απύθμενης αυθάδειας και μεθοδολογικές εφαρμογές ανάλογης αισθητικής. Δίχως να αγνοούνται οι σημαντικές συλλογικές και ατομικές ευθύνες για τον λαϊκισμό που επιτρέψαμε να καταστεί κυρίαρχος στο πολιτικό γίγνεσθαι του τόπου, ο λαός δεν είναι ο βασικός υπεύθυνος για τη σημερινή κατάσταση. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, όταν οι απορρυθμιστικές παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος συνεπικουρούμενες από χτυπητές πολιτειακές αδυναμίες ωθούν τον πολίτη σε αποστασιοποίηση από το πολιτικό δρώμενο.

  

Η Αραβική Ανοιξη έγινε... χειμώνας στη Λιβύη

Η Λιβύη «πνίγεται» τις τελευταίες ημέρες στο αίμα, από έναν εμφύλιο που ξεκίνησε λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος με τη δύναμη των όπλων και την κατάργηση κάθε δημοκρατικής διαδικασίας κυβερνούσε δια πυρός και σιδήρου.
Οι ανατροπείς και δολοφόνοι του ήταν πρώην στενοί συνεργάτες του, οι οποίοι αφού έπεσαν σε δυσμένεια και ένιωσαν ότι απειλούνταν η ζωή τους, συνεργάστηκαν με τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες και στη συνέχεια με τη Γαλλία, την Αμερική και άλλες χώρες, για να ανατρέψουν το τυραννικό καθεστώς το οποίο υπηρέτησαν πιστά και από το οποίο βεβαίως αποκόμισαν μεγάλα οφέλη. Τότε, ο Ταγίπ Ερντο­γάν υπερηφανευόταν ότι η χώρα του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πτώση του Καντάφι, με τον οποίο -τις ημέρες της παντοδυναμίας του- συνεργαζόταν ομαλά έχοντας και προσωπικό όφελος.Η διαβεβαίωση των πρώην συνεργατών του Καντάφι στις δυτικές δυνάμεις ήταν ότι θα κυβερνούσαν δημοκρατικά και αξιοκρατικά, κάτι το οποίο δεν συνέβη ποτέ. Τους μέθυσε η νίκη επί του Καντάφι, και -ως γνώστες των μεθόδων του- κυβέρνησαν αυταρχικά δολοφονώντας τους αντιπάλους τους.

Για λίγες τουρκικές λίρες!

Σάββας Καλεντερίδης

Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει καταταλαιπωρηθεί από τις οικονομικές ατασθαλίες και την κακοδιοίκηση της προηγούμενης εικοσαετίας, κατάσταση που άνοιξε τον δρόμο στη διοίκηση Μπουτάρη, η οποία εγκαταστάθηκε στον Δήμο Θεσσαλονίκης όχι γιατί έπεισε τους Θεσσαλονικείς, αλλά γιατί οι ψηφοφόροι ήθελαν να τιμωρήσουν εκείνους που καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη τους.
Τις προηγούμενες ημέρες είδαμε στις οθόνες των τηλεοράσεων τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη να προσπαθεί να παρουσιάσει ως επιτυχία της δικής του πολιτικής την αύξηση των επισκεπτών από την Τουρκία στη Θεσσαλονίκη, λέγοντας μάλιστα με κομπορρημοσύνη ότι «η Θεσσαλονίκη έχει τραβήξει πολλά από τη συντήρηση», εννοώντας τους Θεσσαλονικείς που έχουν διαφορετική άποψη από τη δική του, οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, ξεπερνούν το 75% του συνόλου των κατοίκων της συμπρωτεύουσας.
Δεν θα αναφερθούμε στην προσωπικότητα του Μπουτάρη, αν και από την προσωπική του διαδρομή εξηγούνται πολλά από τα πραττόμενά του.

Διεθνισμός ή πατριωτισμός; Μαζί δεν πάνε;

• Χρήστου Δημήτρης Το τελευταίο χρονικό διάστημα ακόμα μια σημαντική διαφορά απόψεων εμφανίζεται στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα, από ό,τι διαπιστώνουμε, τον διατρέχει οριζόντια. Από τη μία πλευρά εμφανίζεται ένα ρεύμα "διεθνιστών" που δηλώνει μάλιστα ενοχλημένο από τις συχνές αναφορές του προέδρου στον όρο πατρίδα, πατριωτισμός, νέο ΕΑΜ κ.λπ. Αυτό προκάλεσε και την έμμεση απάντηση ενός άλλου ρεύματος, όπως εκφράστηκε σε πρόσφατο κείμενο με αφορμή τα 10 χρόνια από την απόρριψη του σχεδίου Ανάν το οποίο υπογράφουν 60 επώνυμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μέλη της Κ.Ε. και αρκετοί βουλευτές, για τη σημασία και του εθνικού πατριωτικού στοιχείου στον αγώνα για την απελευθέρωση των δύο κομματιών του ελληνισμού, της Ελλάδας και της Κύπρου, που έχουν υποδουλωθεί από τα Μνημόνια.

Το τέλος της λογικής ή η αρχή του τέλους του πολέμου

Ανταπόκριση: Πάνος Χαρίτος
Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να προσεγγίσει κάποιος την Ιστορία. Μπορεί να τη μελετήσει, να εξαγάγει συμπεράσματα, να διδαχθεί. Όταν, όμως, ο μόνος τρόπος προσέγγισης της Ιστορίας είναι να επαναλαμβάνεις τα λάθη του παρελθόντος, αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει ανέξοδα.Το Ισραήλ προχθές έχασε δυο στρατιώτες του στη Ράφα κι ένας αιχμαλωτίστηκε. Αν τα γεγονότα ήταν διαφορετικά, αν δηλαδή οι νεκροί και ο αιχμάλωτος ήταν μαχητές ή πολίτες ή παιδιά, αλλά ήταν Παλαιστίνιοι, η είδηση δεν θα είχε καμία αξία. Περισσότεροι από 1.600 Παλαιστίνιοι είχαν χάσει τη ζωή τους στη Γάζα μέχρι που ολοκληρώθηκε αυτό το άρθρο. Περισσότεροι από 9.000 είναι τραυματίες. Άγνωστος αριθμός Παλαιστίνιων έχουν συλληφθεί, το ανατολικό και βόρειο κομμάτι της Γάζας έχει ισοπεδωθεί. Κι όμως, οι αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας δεν ήταν τέτοιες που να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί η στρατιωτική δύναμη του Ισραήλ.
Από όταν ξεκίνησε η ένοπλη αντιπαράθεση, όλοι ανεξαιρέτως είχαν επισημάνει δυο κινδύνους. Εφόσον το Ισραήλ επιχειρούσε με βομβαρδισμούς, θα υπήρχαν τεράστιες απώλειες στις τάξεις των αμάχων. Εφόσον προχωρούσαν σε χερσαία εισβολή, θα είχαν αρκετές απώλειες στρατιωτών και ενδεχομένως αιχμαλώτους. Και τα δύο επιβεβαιώθηκαν.

Μάχη

Ποτέ δεν θα μάθουμε πού θάφτηκε το σώμα του Εξυπερύ, αν και η αλήθεια είναι πως βρίσκεται πια σε κάθε παιδικό δωμάτιο.Το πρόβλημα με τον Εξυπερύ ήταν πως πάντα μπέρδευε τον ουρανό με την έρημο και ίσως εκείνη τη μέρα, στις 31 Ιουλίου του 1944, κατά τη διάρκεια της τελευταίας του αναγνωριστικής πτήσης, να διέσχισε όλη τη Μεσόγειο και να επέστρεψε στη Σαχάρα με σκοπό να συναντήσει για μια ακόμη φορά τον Μικρό Πρίγκιπα προκειμένου να του ζωγραφίσει ξανά ένα αρνί: ένα αρνί μέσα σ' ένα κουτί με τρύπες για να μπορεί ν' αναπνέει, αν και ο ίδιος βρέθηκε σε μια ουράνια τρύπα που τον ρούφηξε ολόκληρο, αυτόν και τ' αεροπλάνο του.
Ο Εξυπερύ αγάπησε τους ανθρώπους και τα ζώα ισότιμα, δηλαδή τα παιδιά, προτού μεγαλώσουν, και τα ζώα, που είναι αθώα και σκληρά όπως τα παιδιά, δηλαδή δίχως δόλο, και κατά τη γνώμη μου αυτό κάνει ένα συγγραφέα να μην μοιάζει με τους υπόλοιπους συγγραφείς: ένας πραγματικός συγγραφέας είναι με το μέρος των παιδιών και καταλαβαίνει πως ένα ζώο, είτε είναι κατοικίδιο, είτε είναι αγρίμι, χρειάζεται να μιλήσει, και έτσι μία από τις βασικές δουλειές του είναι να δώσει λαλιά στα ζώα.

Ατλαντική Ευρώπη

Η Ιστορία εν τω γίγνεσθαι, με τον καταιγιστικό σύγχρονο μιντιακό τρόπο της διάχυσης της πληροφόρησης, δεν γίνεται συνήθως αντιληπτή στην πραγματική της βαρύτητα στον παρόντα χρόνο. Από την Τρίτη το απόγευμα, όταν οι μόνιμοι αντιπρόσωποι των 28 χωρών-μελών της ΕΕ στις Βρυξέλλες υπέγραψαν το πρώτο πακέτο ουσιαστικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, ένα νέο κεφάλαιο άνοιξε για τη Γηραιά Ηπειρο, τις ισορροπίες στην ΕΕ αλλά και τη διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη.Οι 28 αποδέχθηκαν την άποψη των ΗΠΑ για στρατηγικών διαστάσεων απειλή από τη Ρωσία και δρομολόγησαν την ολική επαναφορά της Διατλαντικής Σχέσης: όχι μόνον την αδιαμφισβήτητη πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ που ύστερα από είκοσι πέντε χρόνια βρήκε αντίπαλο, αλλά και το βαρύνον πλέον ντε φάκτο δικαίωμα λόγου της Ουάσιγκτον σε οτιδήποτε θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη, να προκαλέσει κοινωνική έκρηξη, πολιτική αποσταθεροποίηση και πολύ περισσότερο κρίση δανεισμού και χρεοκοπία. Από την Τρίτη και μετά, ο Κάμερον αλλά και όλοι οι μινιμαλιστές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης -Δανία, Σουηδία, Τσεχία, Ουγγαρία- αισθάνονται λιγότερο απομονωμένοι.

ΜΕΤΑ ΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ Μάχη μέχρις εσχάτων Αργεντινής και 'λύκων των αγορών'

«Πάρε τον χειρότερο οφειλέτη, τον χειρότερο πιστωτή, τον χειρότερο δικαστή, κράτησέ τους κλεισμένους σε μια αποθήκη για μία δεκαετία και δες τι θα γίνει», είχε περιγράψει χαρακτηριστικά ένας αναλυτής τη δικαστική κόντρα Αργεντινής-κερδοσκοπικών funds.

Με τέτοια «συστατικά» το αποτέλεσμα ήταν ίσως προδιαγεγραμμένο και η κόντρα αυτή έμελλε να έχει τη χειρότερη δυνατή έκβαση: την τυπική χρεοκοπία της χώρας της Λατινικής Αμερικής, τη δεύτερη μέσα σε 13 χρόνια. Από τον πρώτο γύρο του πολέμου ενισχυμένοι βγήκαν οι «γύπες» των κερδοσκοπικών funds, που φαίνονται αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να στριμώξουν την Κριστίνα Φερνάντες, παρόλο που για τα μεγέθη και τα δικά τους και του κράτους της Αργεντινής το οφειλόμενο ποσό του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων μοιάζει ευτελές.

Ο επίτροπος Αβραμόπουλος

Τ​​ο παρατεταμένο θρίλερ της επιλογής του επόμενου Ελληνα επιτρόπου έφθασε σε αίσιο τέλος με την απόφαση του πρωθυπουργού να στείλει στις Βρυξέλλες τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Οπως και με την περίπτωση του Γκίκα Χαρδούβελη πριν από μερικές εβδομάδες για το υπουργείο Οικονομικών, η επιλογή Αβραμόπουλου είχε το στοιχείο της έκπληξης και τελικά έγινε αποδεκτή χωρίς αναταράξεις εντός της συγκυβέρνησης, αλλά και σιωπηρά από την αντιπολίτευση. Το μετριοπαθές προφίλ του υπουργού Αμυνας διευκολύνει τη διατήρηση καλών σχέσεων με όλους. Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί κανείς να εικάσει ότι ως επίτροπος θα συνεργασθεί αρμονικά και με μια μελλοντική κυβέρνηση που ενδεχομένως να μην περιλαμβάνει τη Ν.Δ., και αυτό, πέρα από κομματικές προτιμήσεις, αποτελεί χρήσιμη παράμετρο για τη χώρα.

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ Στα άκρα η σύγκρουση HΠA - Pωσίας με αφορμή την Oυκρανία

Του Γιώργου Kαπόπουλου
kapopoulos@pegasus.gr
Tο σκηνικό είναι εφιαλτικό, ουδέποτε και στη χειρότερη στιγμή του Ψυχρού Πολέμου δεν είχαμε φθάσει σε αυτό το σημείο στην αντιπαράθεση Aνατολής - Δύσης.
Tην αίσθηση ότι πλέον η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου την επιβεβαιώνει δίχως αμφιβολία η επιστολή Oμπάμα προς Πούτιν ότι η Pωσία παραβιάζει τη Συνθήκη του 1988 για την απαγόρευση των πυραύλων μέσου βεληνεκούς, βάσει της οποίας τότε η EΣΣΔ απέσυρε τους πυραύλους SS-20 και το NATO τους Πέρσιγκ και Kρουζ. H Mόσχα έσπευσε να πει ότι οι κατηγορίες είναι ασύστατες και να κατηγορήσει την Oυάσιγκτον για παραβίαση.

Nα θυμίσουμε ότι από την άνοιξη του 1992 στις προτεραιότητες που διατύπωσε το Eθνικό Συμβούλιο Aσφαλείας των HΠA πρώτη ήταν η αποτροπή ανασυγκρότησης με οποιαδήποτε μορφή του ελέγχου της Pωσίας στην πρώην EΣΣΔ. Kαι προς αυτή την κατεύθυνση οι HΠA έκαναν ότι μπορούσαν: Πόλεμος για την κατάργηση του μονοπωλίου της Mόσχας να εξάγει το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο της Kεντρικής Aσίας και του Kαυκάσου στην παγκόσμια αγορά, με τη στήριξη δικτύων που παρέκαμπταν τη ρωσική επικράτεια. Στη συνέχεια η Oυάσιγκτον έκανε ότι μπορούσε για να ανεβάσει το κόστος της Pωσίας στον Kαύκασο από την Tσετσενία μέχρι και τη Γεωργία. Tην ίδια περίοδο -επί Γέλτσιν και πριν υπάρξει το άλλοθι του ρεβανσισμού του Πούτιν- άρχισε και ολοκληρώθηκε επιτυχώς η διεύρυνση του NATO προς Aνατολάς.

Στον έλεγχο των τζιχαντιστών η Ζουμάρ στο βόρειο Ιράκ

Οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους κατάφεραν τελικά να θέσουν υπό τον έλεγχό την πόλη Ζούμαρ στο βόρειο Ιράκ έπειτα από σφοδρές συγκρούσεις με τις κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας, δήλωσαν κούρδοι αξιωματούχοι.
Η Ζούμαρ είναι μια πόλη όπου ζουν κυρίως Κούρδοι και βρίσκεται βορειοδυτικά της Μοσούλης. Η πόλη ήταν υπό τον έλεγχο της κεντρικής κυβέρνησης του Ιράκ μέχρι τον Ιούνιο οπότε την κατέλαβαν οι πεσμεργκά (κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας).

ΩΑΝΝΗΣ Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ* Προς έναν νέο χάρτη της Μέσης Ανατολής;

Οι πρόσφατες στρατιωτικές επιτυχίες του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας (Islamic State of Iraq and Sham-ISIS), η κατάληψη της Μοσούλης και η ανακήρυξη ισλαμικού κράτους στα ελεγχόμενα από το ίδιο εδάφη του Ιράκ και της Συρίας ανεκίνησαν μια συζήτηση που είχε ξεκινήσει ήδη από την έναρξη των αραβικών εξεγέρσεων το 2011. Η νομιμοποίηση των κρατών της Μέσης Ανατολής καθώς και των συνόρων τους ήταν συνδεδεμένη με αποικιακού τύπου διευθετήσεις των τελών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Συμφωνία Σάικς-Πικό (Sykes-Picot Agreement), που έλαβε το όνομά της από τα ονόματα του Βρετανού και του Γάλλου διαπραγματευτή, προέβλεπε το 1916 τη διαίρεση των μεσανατολικών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε ζώνες βρετανικής και γαλλικής επιρροής. Η εφαρμογή αυτής της συμφωνίας μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε τα μέγιστα στη χάραξη των συνόρων και την ανάδυση των συγχρόνων κρατών της Μέσης Ανατολής, του Ιράκ, της Συρίας, του Λιβάνου, της Ιορδανίας αλλά και του Ισραήλ. Τα σύνορα μεταξύ της βρετανικής και της γαλλικής ζώνης επιρροής απετέλεσαν εν πολλοίς τα σύνορα μεταξύ Ιράκ και Συρίας.

Μη γίνει Μανωλάδα όλη η Ελλάδα

Οι εναπομείναντες στο κλεινόν άστυ δεν φυλάνε Θερμοπύλες. Η άλωση της πατρίδας μας συντελείται μεθοδικά και «εκσυγχρονιστικά». Τα νομοσχέδια και τα πολυνομοσχέδια περνάνε από την πλειοψηφία των 51 βουλευτών, που βολεύονται προσωρινά, γιατί αν γίνουν εκλογές θα ψάχνουν οι περισσότεροι για δουλειά. Οι συγκυβερνώντες «αγωνίζονται» για την εκταμίευση του 1 δισ. ευρώ. Ακόμα και οι ένστολοι ξεσηκώνονται και οι συγκυβερνώντες «συμβιβάζονται» για να αποφευχθεί η μαζική έξοδος. Ενώ για τις καθαρίστριες, που έναν χρόνο, δικαιωμένες από τη δικαιοσύνη, εξακολουθούν ως προπομποί του αγώνα εναντίον των απολύσεων, δεν υπάρχει λύση, μονάχα αναλγησία. Η Μανωλάδα και η απόφαση του Δικαστηρίου της Πάτρας είναι ντροπή για τη Δικαιοσύνη. Μη γίνει οδηγός για όλη την Ελλάδα.

ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ «Παιχνίδι» με τα τάνκερ

Εν πλω παραμένουν τρία τάνκερ που μεταφέρουν πετρέλαιο από τις κουρδικές περιοχές του Ιράκ, αξίας περίπου 300 εκατ. δολαρίων, καθώς φοβούνται ότι θα έχουν την τύχη ενός άλλου πλοίου που κατασχέθηκε από τις αμερικανικές αρχές στο Τέξας, οι οποίες έκαναν δεκτές τις καταγγελίες της Βαγδάτης και θεώρησαν παράνομη την απευθείας πώληση αργού από τις Αρχές του Ερμπίλ. Η υπόθεση θεωρείται και είναι εξαιρετικά λεπτή, καθώς σε περίπτωση που οι Κούρδοι καταφέρουν τελικώς να πουλήσουν το πετρέλαιο χωρίς διαμεσολάβηση της κεντρικής κυβέρνησης του Ιράκ, αυτό θα θεωρηθεί ως έμμεση αναγνώριση της ανεξαρτησίας τους και θα πυροδοτήσει εξελίξεις στη σπαρασσόμενη από τον εμφύλιο χώρα. Προφανώς δε, οι ΗΠΑ (και άλλες χώρες) δεν είναι έτοιμες αυτή τη στιγμή για ένα τέτοιο βήμα. Σε κάθε περίπτωση, οι Κούρδοι δεν μπορούν να αντέξουν πολύ μεγαλύτερη αναβολή, καθώς κάθε μέρα που περνά τους κοστίζει 75.000 για τα τρία τάνκερ...http://www.imerisia.gr