SPIEGEL «Ρουά ματ στη βασίλισσα» Μέρκελ

Το άρθρο επικεντρώνεται στις προσπάθειες αποδυνάμωσης της γερμανίδας καγκελαρίου στην ΕΕ κυρίως λόγω της πολιτικής λιτότητας, στην οποία εμμένει. Όπως υποστηρίζει το άρθρο, στην προσπάθεια αυτή συμβάλουν εκτός από το τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και ο αντικαγκελάριος και πρόεδρος του SPD, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.
Μεσολαβητής των "κουρασμένων' νοτίων

Όπως αναφέρει το άρθρο οι προεργασίες για τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής του αντικαγκελαρίου και πρόεδρου των Σοσιαλδημοκρατών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ξεκίνησαν πριν από μήνες. Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας ήταν η διατύπωση διακριτών σοσιαλδημοκρατικών θέσεων.

Κινέζικο χρήμα: Η «φασαρία», η ουσία και η επόμενη μέρα

του Φώτη Κόλλια

Οι τέσσερις επιδιώξεις των Κινέζων και τι πέτυχαν στην «απόβαση» των τελευταίων ημερών. Οι ελληνικές υποδομές, οι χρηματοδοτήσεις εταιρειών και πώς συνδέονται με τις ναυπηγήσεις πλοίων. Ποιες επενδύσεις έρχονται, ποια «αγκάθια» παραμένουν.

Οι επαφές Ελλάδας – Κίνας μπορεί να πυκνώνουν σε πολιτικό επίπεδο, καθώς τον επόμενο μήνα αναμένεται συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια με τον κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ στη Ρόδο, αλλά οι επιδιώξεις του Πεκίνου παραμένουν αμετάβλητες. Η τριήμερη επίσκεψη του πρωθυπουργού Λι Κετσιάνγκ στη χώρα μας κινήθηκε στο ίδιο πλαίσιο με τα προηγούμενα ταξίδια κινέζων αξιωματούχων.

Γερμανικές εταιρείες εγκαταλείπουν το Ιράκ

Η κλιμάκωση του εμφυλίου πολέμου στο Ιράκ πλήττει τις ξένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη χώρα. Πολλές από αυτές εγκαταλείπουν το Ιράκ ή αποσύρουν τα στελέχη τους από τις περιοχές των συγκρούσεων.«Πρόκειται για μια τραγωδία. Ελπίζω να επιστρέψει η σύνεση στο Ιράκ μετά από αυτή την αιματοχυσία», λέει στην Deutsche Welle o Ερνστ Γιόαχιμ Τραπ, επιχειρηματίας στον κλάδο των κατασκευών, από το Βέζελ της Γερμανίας.Ο Τραπ διευθύνει μια οικογενειακή επιχείρηση που κληρονόμησε από τον πατέρα του. Ο τελευταίος άρχισε να δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο Ιράκ το 1952. Οι επαφές του πατέρα του άνοιξαν αργότερα το δρόμο για νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες στον Ερνστ Γιόαχιμ Τραπ, ο οποίος αναφέρεται στο μυστικό της επιτυχίας όσον αφορά τις συναλλαγές στο Ιράκ.

Λύση σε βάρος ΗΠΑ, Ισραήλ

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ-Η τουρκική πολιτική του Ταγίπ Ερντογάν δημιουργεί προβλήματα στο Ισραήλ, υπό την έννοια ότι στόχος της είναι ο στρατηγικός εγκλωβισμός του από αραβικά και μουσουλμανικά κράτη. Η αναρχία και η χαώδης κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή, αφενός, αυξάνει τις ασύμμετρες απειλές σε βάρος του Ισραήλ και της Δύσης, αφετέρου, αποτυπώνει την αποτυχία των Αμερικανών στην περιοχή να δημιουργήσουν συνθήκες ασφαλείας. Και στο Ιράκ και στη Συρία, καθώς και μακρύτερα στη Λιβύη και στο Αφγανιστάν, ενώ στην Παλαιστίνη η κατάσταση παραμένει πάντοτε πολεμική.

Οι Γερμανοί επιστρέφουν στα Βαλκάνια! Παγίδα που στήνουν στο Σκοπιανό

Είκοσι τρία χρόνια μετά το Μάαστριχτ και την απόφαση της Γερμανίας για διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, που οδήγησε σε δύο από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις στην καρδιά της Ευρώπης, το Βερολίνο επιχειρεί να επιστρέψει στην περιοχή, προωθώντας αυτή τη φορά την πολιτική και οικονομική σφαίρα επιρροής του και δημιουργώντας «ανάχωμα» στη ρωσική παραδοσιακή διείσδυση στα Βαλκάνια. Την εποχή που η διεύρυνση της ΕΕ είναι σχεδόν παγωμένη λόγω τόσο της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης, των έντονων θεσμικών αδυναμιών της ΕΕ, αλλά κυρίως λόγω του ξενοφοβικού κύματος σε ολόκληρη την Ευρώπη, η απόφαση της γερμανίδας καγκελαρίου να συγκαλέσει, υπό την αιγίδα της, Σύνοδο των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο Βερολίνο, είναι ενδεικτικό του μηνύματος που στέλνει.

Λάθη στην εξωτερική πολιτική

Σάββας Καλεντερίδης Στο άρθρο μας της Παρασκευής υποσχεθήκαμε ότι θα εξηγήσουμε στους αναγνώστες μας τι σημαίνει για τις ισορροπίες στη Μεσοποταμία, στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο και στο Αιγαίο ο πλήρης έλεγχος του Κιρκούκ από τους Κούρδους.Οταν ψηφίστηκε το νέο Σύνταγμα του Ιράκ, το 2005, το οποίο αναγνώριζε αυτονομία στους Κούρδους που κατοικούσαν στις περιφέρειες Ντόχουκ, Ερμπίλ και Σουλεϊμανίγια, καθώς και το δικαίωμα να έχουν τους δικούς τους πρόεδρο και πρωθυπουργό και τα δικά τους υπουργικό συμβούλιο και Κοινοβούλιο, το Κιρκούκ, αν και αποτελεί παραδοσιακή πόλη του Κουρδιστάν, δεν συμπεριελήφθη στα όρια του αυτόνομου κουρδικού κράτους. Το άρθρο 140 του νέου Συντάγματος προέβλεπε καταμέτρηση του πληθυσμού και διεξαγωγή δημοψηφίσματος έως τις 31/12/2007, για να αποφασίσουν οι πολίτες της πλούσιας σε πετρέλαιο περιφέρειας αν αυτή θα ανήκε στην επικράτεια του Κουρδιστάν ή της κεντρικής κυβέρνησης της Βαγδάτης.

Ο τρίτος κύκλος της Αραβικής Ανοιξης

Σπύρος ΛίτσαςΚαθώς οι τζιχαντιστές της ISIS έμπαιναν στη Μοσούλη σήκωναν τον δείκτη προς τον ουρανό, σχηματίζοντας το Allahu Akbar. Το γνωστό Takbir σε αυτήν τη σκηνή λειτουργούσε ως η άηχη πολεμική κραυγή των τρομοκρατών, μια προειδοποίηση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η ISIS αποτελεί μια νέα γενιά τζιχαντιστών του σαλαφιστικού χώρου που έρχονται να λάβουν τη σκυτάλη του χάους από την Αλ Κάιντα. Στόχος τους, να δημιουργήσουν ένα κράτος που θα εκτείνεται από τις ζώνες ελέγχου τους στη Συρία και θα εκτείνεται και στο Ιράκ. Το πραγματικά ανησυχητικό στοιχείο στη δράση της ISIS δεν είναι ότι επέτυχαν να ελέγχουν στρατιωτικά τη Μοσούλη, τη Φαλούτζα και την Τικρίτ ούτε ότι στα λάφυρα του πολέμου της Μοσούλης συμπεριλαμβάνουν 425.000.000 δολάρια και έξι UH-60 Blackhawk ελικόπτερα. Τα χρήματα πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να τα «ξεπλύνουν», ενώ δεν έχουν τους πιλότους να πετάξουν τα ελικόπτερα. Η πραγματική ανησυχία αφορά το ότι αυτή η οργάνωση με τη δράση της ανοίγει τον τρίτο κύκλο της Αραβικής Ανοιξης, που πλέον αφορά τη βίαιη αλλαγή συνόρων στη Μέση Ανατολή, την οικοδόμηση των προϋποθέσεων για εντατικοποίηση της ρήξης μεταξύ σουνιτών και σιιτών σε όλη την περιοχή, αλλά και την αναπροσαρμογή των στρατηγικών δεδομένων.

Ο Πούτιν στη γωνία

Η Μόσχα θέλει επειγόντως να τερματιστούν οι συγκρούσεις στην Ανατολική Ουκρανία, καθώς επείγεται να αποφύγει νέο κύμα πιο σκληρών κυρώσεων από τις ΗΠΑ. Η στιγμή είναι συγκυριακά ευνοϊκή για το Κίεβο και τη Δύση, λόγω της μειωμένης ανάγκης φυσικού αερίου κατά τη θερινή περίοδο. Ετσι καταγράφονται εξελίξεις έξω από τη φαντασία μερικούς μήνες πριν, όταν η Ρωσία μέσα σε τρεις βδομάδες κατελάμβανε και προσαρτούσε την Κριμαία.Προσβάλλονται στόχοι επί ρωσικού εδάφους και το Κρεμλίνο δείχνει μια αυτοσυγκράτηση. Αν η παραπάνω κατάσταση πραγμάτων παραταθεί, ο Πούτιν κινδυνεύει από κατακτητής της Κριμαίας να καταγραφεί ως ο υπεύθυνος για την οριστική απώλεια του συνόλου της Ουκρανίας.

Η Αλβανία υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ, ο Σαμαράς συμφωνεί

Μετά βαΐων και κλάδων, λοιπόν, η σύνοδος κορυφής της ΕΕ και μάλιστα υπό ελληνική προεδρία θα ανακηρύξει στα τέλη της εβδομάδας την Αλβανία επισήμως χώρα υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. "Η Ελλάδα θα επιδιώξει να επιτύχει συναίνεση των κρατών-μελών για την αποδοχή της υποψηφιότητας της Αλβανίας", δήλωσε προ ημερών ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος. Καλά, δεν χρειάστηκε να μοχθήσει καθόλου η κυβέρνηση της Αθήνας για το θέμα αυτό, αφού από τις αρχές Ιουνίου ο αρμόδιος για τη Διερεύνηση κομισάριος της ΕΕ Στέφαν Φούλε είχε ανακοινώσει την απόφαση της Κομισιόν. Ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα άλλωστε είχε γράψει τότε ότι "η Κομισιόν έχει δώσει ένα ισχυρό "Ναι" χωρίς επιφυλάξεις για την Αλβανία". Η Κομισιόν καλά έκανε.

Σχέσεις Κούρδων και Εβραίων: Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου ή μήπως εχθρός μου;

Το 1966, ο ιρακινός υπουργός Άμυνας Αμπντ αλ-Αζίζ αλ-Ουκαγίλι κατηγόρησε τους Κούρδους του Ιράκ για προσπάθεια δημιουργίας «ενός δεύτερου Ισραήλ» στη Μέση Ανατολή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι «η Δύση και η Ανατολή υποστηρίζουν τους αντάρτες να δημιουργήσουν ένα νέο κράτος του Ισραήλ» στο βόρειο τμήμα της πατρίδας του, όπως είχε συμβεί το 1948, στις ακτές της Μεσογείου. Ένας Άραβας σχολιαστής είχε προειδοποιήσει νωρίτερα ότι αν θα συμβεί κάτι τέτοιο, «οι Άραβες θα αντιμετωπίσουν μέσα σε δύο δεκαετίες τη δεύτερη Νάκμπα [καταστροφή] τους μετά την Παλαιστίνη». Είναι σαν μια επανάληψη της ιστορίας.Αυτοί οι ισχυρισμοί λένε πολλά για τις αντιλήψεις των Ιρακινών, πάνω από τέσσερις δεκαετίες μετά την ίδρυση του κράτους του Ιράκ, όπως αντιλαμβάνονται το Ισραήλ ως το απόλυτο κακό στην περιοχή. Τέτοιες κατηγορίες επαναλαμβάνονται σήμερα από ορισμένα αραβικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία ισχυρίζονται ότι το Κουρδιστάν ακολουθεί τα χνάρια του «Γιαχουντιστάν» («Γη των Εβραίων»). Από τη σκοπιά των Κούρδων και των Ισραηλινών, αυτού του είδους οι διασυνδέσεις και οι παραλληλισμοί αποσκοπούν να δαιμονοποιούν και να απονομιμοποιούν τους δύο, υπονοώντας ταυτόχρονα τις σχέσεις μεταξύ τους ως παράνομες.

Οι ευθύνες του Αλ Μαλίκι, o ρόλος της CΙΑ και η εμπλοκή του Ιράν

Όταν το 2007 το αμερικανικό Πεντάγωνο ζητούσε για πρώτη φορά από τον επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ την άποψή του για πιθανή μελλοντική αποχώρηση των στρατευμάτων τους από τη χώρα, ο στρατηγός Πετρέους απαντούσε ως εξής: «Θα πρέπει να περιορίσουμε τις δαπάνες για στρατιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες μέχρι στιγμής επέφεραν τα αντίθετα από τα ζητούμενα, και να επενδύσουμε στην επαναπροσέγγιση μεταξύ των τοπικών αρχόντων και φυλών».

Πράγματι, μέχρι και την αποχώρηση του τελευταίου Αμερικανού στρατιώτη από τη Βαγδάτη η Ουάσιγκτον μπορεί να μην είχε γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ σουνιτών, σιιτών και Κούρδων, ωστόσο είχε δημιουργήσει ένα πρώτο πλαίσιο για πιθανή συγκατοίκηση μεταξύ σουνιτών και σιιτών.

Τα αίτια της τουρκικής απομόνωσης

ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΛΓΙΑΣ

Λίγους μήνες πριν από το ξέσπασμα της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης στην Αίγυπτο, διάφορα τουρκικά κέντρα στρατηγικών μελετών έφεραν στο προσκήνιο της τουρκικής επικαιρότητας ένα σημαντικό σχέδιο. Σύμφωνα με τους Τούρκους ακαδημαϊκούς, αξιωματούχους και αναλυτές, υπό την καθοδήγηση του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, στη νέα περίοδο, η Τουρκία έπρεπε να προχωρήσει στην ίδρυση μιας συνομοσπονδίας, στην οποία θα λάμβαναν μέρος χώρες όπως η Συρία, η Ιορδανία, η «ΤΔΒΚ» («Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου») και η Παλαιστίνη. Μελλοντικά, μετά την επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος, το Ισραήλ θα είχε τη δυνατότητα να συμμετέχει σε αυτή τη συνομοσπονδία, η οποία θα βασιζόταν στη σταδιακή οικονομική ένωση των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.

Ουκρανία, Ιράκ και σχέσεις ΕΕ με Τουρκία και Αλβανία στην ατζέντα των συνόδων ΕΕ και ΝΑΤΟ

Οι εξελίξεις σε Ουκρανία, Ιράκ, Συρία αλλά και οι σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία και την Αλβανία, που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα σε διμερές επίπεδο την Ελλάδα, βρίσκονται στην ατζέντα των συνόδων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στις οποίες θα πάρει μέρος την εβδομάδα αυτή, σε Λουξεμβούργο και Βρυξέλλες, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος.

Την Κυριακή το βράδυ στο Λουξεμβούργο ο κ. Βενιζέλος μετέχει σε άτυπη συνάντηση υπουργών Εξωτερικών ευρωπαϊκών και αραβικών χωρών για την κατάσταση στην Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική. Η συνάντηση αυτή έρχεται σε συνέχεια της συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Αραβικού Συνδέσμου που φιλοξενήθηκε από την ελληνική Προεδρία στην Αθήνα στις 10 και 11 Ιουνίου.

Σε τελικό στάδιο υλοποίησης βρίσκεται, σύμφωνα με καλά πληροφορημένη πηγή της «Κ», σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ. για την αγορά μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV – Unmmaned Aerial Vehicle). Αυτό επιβεβαίωσε μιλώντας πριν από λίγα εικοσιτετράωρα στην «Κ» κορυφαίος αξιωματικός της Αστυνομίας, διευκρινίζοντας, πάντως, ότι δεν έχουν υπάρξει οριστικές αποφάσεις σχετικά με τον αριθμό και τον ακριβή τύπο των αεροσκαφών που θα επιλεγούν. Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης βρίσκεται ήδη σε προχωρημένες συζητήσεις με ισραηλινών συμφερόντων εταιρείες που εξειδικεύονται στην κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Πρόθεση των επιτελών της ΕΛ.ΑΣ. είναι να χρησιμοποιήσουν τα εν λόγω αεροπλάνα για τον έλεγχο των συνόρων, αλλά και σε αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις μέσα στον αστικό ιστό.

Μεταμοντέρνα αποικία της μεταλλαγμένης Ευρώπης

Του Σταύρου Λυγερού, http://www.epikaira.gr
Προσπαθώντας απεγνωσμένα να δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις και να αγοράσει πολιτικό χρόνο, ο Σαμαράς σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο σε κορώνες αβάσιμης αισιοδοξίας. Τα γεγονότα, όμως, είναι πεισματάρικα. Εάν κανείς συγκρίνει τις προβλέψεις όχι μόνο των μνημονιακών κυβερνήσεων, αλλά και της Κομισιόν και του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ για την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας από το 2010 και μετά, θα διαπιστώσει τεράστιες αποκλίσεις από την πραγματικότητα. Για την ακρίβεια, πρόκειται για κραυγαλέες διαψεύσεις. Η ανάκαμψη παραμένει ακόμα ζητούμενο, ενώ τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια πολλαπλασιάζονται.