Όλον το έθνος αδικείται, όταν αδικείται ένας μόνος πολίτης.

Ιστορικά καταγεγραμμένο το βολικό της κολοβής μνήμης, ισως αναγκαίο χαρακτηριστικό σκέψεων που επιζητούν άλλοθι σε ένα αφήγημα ξεπερασμένο. Πολλοί εντρυφοώντας στο πολίτευμα της Δημοκρατίας και δη της Αθηναϊκής Δημοκρατίας της Αρχαίας Ελλάδας για λόγους ανεξήγητους, αδυνατούν να εντοπίσουν το κομβικό σημείο της λειτουργίας της, η εξισορρόπηστη της  στρατευμένης σκέψης από τον Κοινό Νού.Οι δεσμεύσεις παράγουν πάντα καθεστώς εξάρτησης , κατά συνέπεια έχει εγκαταλειφθεί από πολύ νωρίς η βασική αρχή της Δημοκρατίας που εύστοχα διατυπώθηκε από τον Ρήγα Φεραίο "Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά". Όμως ο Ρήγας διατύπωσε και μια άλλη θέση " Όλον το έθνος αδικείται, όταν αδικείται ένας μόνος πολίτης."

Να μείνει πίσω η εποχή της ασημαντότητας

Σπύρος ΛίτσαςΕίναι η ώρα της αποτίμησης του έτους που πέρασε. Quo vadis, γαλανόλευκο καραβάκι, με τέτοιο καιρό; Το διεθνοπολιτικό περιβάλλον γίνεται ολοένα περισσότερο ασταθές και η Ελλάδα βρίσκεται σε μια γεωγραφική συνισταμένη που οι μεταβολές σε πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο στον πυρήνα του Ισλάμ δημιουργούν σωρεία αδιεξόδων για το σύνολο των δρώντων. Επιπρόσθετα, ο ναρκισσισμός της τουρκικής κυβέρνησης παράγει δομικό αναθεωρητισμό που δείχνει ότι θα κλιμακωθεί τη νέα χρονιά κυρίως κυρίως εις βάρος Ελλάδας και Κύπρου. Ασφαλώς και η χώρα μας δεν είναι ανοχύρωτη. Αποτελεί σημαντικό κομμάτι του δυτικού κόσμου και κομβικό μέρος της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Επίσης, η συμμαχία με το Ισραήλ δίνει στην Ελλάδα μια επιπρόσθετη πηγή ισχύος που μέσα στο 2014 ορθώς έτυχε περαιτέρω εμβάθυνσης και από τα δυο μητροπολιτικά κέντρα. Επομένως, η ηττοπάθεια και η απογοήτευση οφείλουν να δώσουν τη θέση της στην εθνική αυτοπεποίθηση και στον διεξοδικό προγραμματισμό.

Ο υπόγειος οικονομικός πόλεμος

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

• Το ρούβλι σε ελεύθερη πτώση και η σημασία της ισχύος
• Ποιες οι επιπτώσεις για την Κύπρο από τη διολίσθηση του ρωσικού νομίσματος, πώς κινδυνεύουν να ζημιωθούν οι ΗΠΑ και ποιο παιγνίδι παίζουν οι Σαουδάραβες κατά του Ιράν
• ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ της ρωσικής οικονομίας και το όφελος των Γερμανών

Το διεθνές σύστημα δεν πάσχει μόνο από καταστροφικές συγκρούσεις με τη χρήση όπλων, αλλά και από έναν πολύπλοκο οικονομικό πόλεμο. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά γύρω μας, στη μεν Αθήνα ερίζουν για την εξουσία, στη δε Κύπρο η μακαριότητα συνεχίζεται…

Πολιτικών λαθών μοιραίες επαναλήψεις

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη

• Η Τουρκία επιδιώκει τον ηγεμονικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου και όχι μόνο
• Θα συνεχίσει το Μπαρμπαρός τις έρευνές του, που σημαίνουν εμπέδωση της στρατηγικής της Τουρκίας να προβάλλει διεθνώς την εικόνα του δικαιούχου και «συγκυρίαρχου» στην Κύπρο, στο σύνολο της επικράτειας
• Η ΛΕΥΚΩΣΙΑ ας παύσει να εφησυχάζει και η πολιτική ηγεσία της χώρας να συνομιλεί κάνοντας κύκλους γύρω από το ίδιο σημείο των δικοινοτικών συνομιλιών και να προχωρήσει στην κατάρτιση ενός κατεπείγοντος στρατηγικού πλάνου

Η Τουρκία δεν ανακόπτει την παρουσία της στην Κύπρο και στις θάλασσες νοτίως της Κύπρου. Θα συνεχίσει το Μπαρμπαρός τις έρευνές του, που σημαίνουν εμπέδωση της στρατηγικής της Τουρκίας να προβάλλει διεθνώς την εικόνα του δικαιούχου και «συγκυρίαρχου» στην Κύπρο, στο σύνολο της επικράτειας εδαφικής, εναέριας και θαλάσσιας εν προκειμένω. Τον όρο «συγκυρίαρχος» τον αναφέρουμε γιατί είναι και η επίσημη τουρκική θέση, κατά την αυθαίρετη από την Τουρκία ερμηνεία των Συνθηκών και των απορρεόντων, σύμφωνα με την τουρκική άποψη, διεκδικήσεών της εις βάρος της Κύπρου.

Η δημοκρατία ως απειλή

Πελεγρίνης Ν. Θεοδόσης Ουδέποτε, ύστερα από τη Μεταπολίτευση, η Δημοκρατία στον τόπο μας περιήλθε σε τόσο δεινή θέση όσο στον καιρό μας. Όπου και να κοιτάξεις, είτε πέρα από τα σύνορα του τόπου μας είτε στο εσωτερικό της επικράτειας, θα δεις να απειλείται η Δημοκρατία μας.Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο συνασπισμός των κρατών της Ευρώπης στον οποίο εντάχθηκε η χώρα μας χάριν της ευημερίας των πολιτών της, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από ευαισθησία προς τη Δημοκρατία, η οποία εκφράζεται μέσω του Κοινοβουλίου και της διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Η Ε.Ε. προτιμά να συνεργάζεται με κλειστά κέντρα εξουσίας, όπως οι κυβερνήσεις. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, φροντίζει, ώστε οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών της, στα οποία θέλει να επιβάλει τη βούλησή της, να μην είναι εκλεγμένες από τον λαό, όπως η κυβέρνηση Μόντι στην Ιταλία και η κυβέρνηση Παπαδήμου στην Ελλάδα.

Με κοινωνική και εθνική ευθύνη

• Χρήστου Δημήτρη - Τι θα πουλήσει ο Σαμαράς, στις μέρες που απομένουν έως την ημέρα της κρίσεως; Τα κλασικά επιχειρήματα, που χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια, όταν οι λαοί νιώθουν ότι έχουν εξαπατηθεί και είναι έτοιμοι να αντιδράσουν. Αράχνες, ταραντούλες, κατσαρίδες και άδεια ΑΤΜ συσκευάζονται προς σερβίρισμα. Το γεγονός ότι αυτοί που κυβέρνησαν τη χώρα με τη λάθος συνταγή χρησιμοποιούν ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε δεν τους ενοχλεί! Ίσως γιατί έχουν ακόμα εκβιάσιμα ΜΜΕ, όπως, για παράδειγμα, "Τα Νέα" του κ. Ψυχάρη, που έβγαλε (ο αθεόφοβος) στην πρώτη σελίδα αρκούδες να μας φάνε ζωντανούς, μπερδεύουν κάπως την αλήθεια. Έτσι τουλάχιστον νομίζουν.

"Πόλεμος" στη Μόσχα με όπλο το φθηνό πετρέλαιο

• Χαρίτος Πάνος-

Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στις τελευταίες ειδήσεις του 2014, υπάρχουν δύο γεγονότα που ξεχωρίζουν. Καταρχάς ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε για το 2015 από την κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας και κατά δεύτερον η απόφαση της Ουάσιγκτον να διακόψει τις εμπόλεμες επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Η πρώτη είδηση σχετίζεται σαφέστατα με τις εξελίξεις στην Ουκρανία και την ψυχροπολεμική αντιπαράθεση μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας. Η απόφαση της Σαουδικής Αραβίας να ικανοποιήσει το ανεπίσημο αίτημα της Ουάσιγκτον για διατήρηση της παραγωγής και της τροφοδοσίας της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου, έστω κι αν αυτό επιβαρύνει τη σαουδαραβική οικονομία, αποτυπώθηκε ήδη στον προϋπολογισμό του 2015.

Γερμανία: Νέες κυρώσεις θα αποσταθεροποιήσουν τη Ρωσία

EPA/MIGUEL A. LOPES-«Ο στόχος (των κυρώσεων) ουδέποτε ήταν να σπρώξουμε τη Ρωσία προς το πολιτικό και οικονομικό χάος», δήλωσε ο Γκάμπριελ (φωτ. αρχείου) στην εφημερίδα Μπιλντ αμ Ζόνταγκ. 
Τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης της χώρας με μία νέα ενίσχυση των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας κάτι που θα ήταν αντίθετο στα συμφέροντα της Ευρώπης επισημαίνει ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα.«Ο στόχος (των κυρώσεων) ουδέποτε ήταν να σπρώξουμε τη Ρωσία προς το πολιτικό και οικονομικό χάος», δήλωσε ο Γκάμπριελ στην εφημερίδα Μπιλντ αμ Ζόνταγκ.
«Αυτοί που το θέλουν αυτό, θα προκαλέσουν μια κατάσταση πολύ πιο επικίνδυνη για όλους εμάς στην Ευρώπη», πρόσθεσε υπογραμμίζοντας πως η Ρωσία είναι μια πυρηνική δύναμη.
Ο στόχος των κυρώσεων είναι να επιστρέψει η Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την ουκρανική κρίση.

Λίβανος: Περιορισμοί στη θεώρηση εισόδου για τους Σύρους

Περιορισμούς στη θεώρηση εισόδου (visa) θα επιβάλει στους Σύρους ο Λίβανος για πρώτη φορά σε μία προσπάθεια ελέγχου της εισροής προσφύγων στην επικράτειά του από τη γειτονική χώρα, σύμφωνα με λιβανέζους αξιωματούχους.Ο Λίβανος φιλοξενεί περισσότερους από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από τη Συρία κι έχει την υψηλότερη κατά κεφαλήν συγκέντρωση προσφύγων στον κόσμο. Από τον περασμένο χρόνο ήδη ξεκίνησε τον περιορισμό την υποδοχής ατόμων που εγκατέλειπαν τη Συρία για να γλιτώσουν από τον εμφύλιο.

Παύλος Αποστολίδης: Είναι δυνατή η «χρυσή τομή» μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ Ο «Λόρδος» της ελληνικής διπλωματίας είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων, αλλά με ισχυρή θέληση και επιμονή. Σε μια πολύ ευαίσθητη αλλά και επικίνδυνη φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, μετά το φιάσκο της υπόθεσης Οτσαλάν, όπου η διπλωματία συνάντησε τον γκρίζο κόσμο των μυστικών υπηρεσιών, ο πρέσβης Παύλος Αποστολίδης επελέγη να ηγηθεί της ΕΥΠ και να αποκαταστήσει την τραυματισμένη εικόνα της. Το μειλίχιο ύφος, οι γνώσεις, η εμπειρία και οι επαφές επέτρεψαν στον πρώτο διπλωμάτη αρχηγό της υπηρεσίας να φέρει εις πέρας ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, η Ελλάδα κέρδισε δύο από τα σημαντικότερα στοιχήματα της πρόσφατης Ιστορίας της: εξάρθρωσε τη «17 Νοέμβρη» και διοργάνωσε ασφαλείς Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η Γερμανία με το βλέμμα προς την Ανατολή

Η σχέση της Γερμανίας με τη Δύση υπήρξε ανέκαθεν περιπλεγμένη. Από τη μία, πολλές από τις θεμελιώδεις φιλοσοφικές αρχές της Δύσης προήλθαν από τη Γερμανία, ενώ από την άλλη, ο ιδιότυπος γερμανικός εθνικισμός απείλησε επανειλημμένως τα δυτικά πολιτικά πρότυπα. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Δυτική Γερμανία συμμετείχε ενεργά στην υπόθεση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, φθάνοντας στο σημείο να αναπτύξει στρατό στα ΝΑΤΟϊκά πεδία μαχών των Βαλκανίων και του Αφγανιστάν, όπως επισημαίνει σε άρθρο στην επιθεώρηση Foreign Affairs ο Χανς Κουντάνι.

Την τελευταία δεκαετία, όμως, η στάση της Γερμανίας απέναντι στη Δύση έχει αλλάξει. Ο τότε καγκελάριος Σρέντερ έκανε μάλιστα λόγο για «γερμανική οδό», καταγγέλλοντας την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003.

Η καθεστωτική ανατροπή στο Ιράκ

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΕΤΗΣ Η 14η Ιουλίου δεν γιορτάζεται μόνο στο Παρίσι για την πτώση της Βαστίλης αλλά και στο Ιράκ για τη σοσιαλιστική επανάσταση του 1958. Τότε εκδηλώθηκε το στρατιωτικό κίνημα το οποίο οδήγησε στην πτώση του βασιλιά Φάιζαλ της δυναστείας των Χασεμιτών στο Ιράκ από τους συνταγματάρχες Κάσεμ και Αρεφ. Η δυναστεία είχε έλθει στον θρόνο με βρετανική υποστήριξη το 1921. Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος δολοφονήθηκαν ο βασιλιάς Φάιζαλ, ο Διάδοχος Αμπντ αλ-Ιλα και ο πρωθυπουργός Νουρί Σαΐντ.

Το ΝΑΤΟ φεύγει, ο πόλεμος μένει στο Αφγανιστάν

SUNE ENGEL RASMUSSEN / THE GUARDIAN Μετά 13 χρόνια πολέμου, το ΝΑΤΟ τερμάτισε επισήμως τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν την περασμένη Κυριακή, παραδίδοντας στις αφγανικές ένοπλες δυνάμεις την ευθύνη για την ασφάλεια μιας χώρας που συνεχίζει να μαστίζεται από την εμφύλια σύρραξη, τη θηριώδη εξέγερση των Ταλιμπάν και τις αυξανόμενες απώλειες στις γραμμές τόσο των ενόπλων όσο και των αμάχων.

Τη στιγμή που μαίνονταν οι βίαιες συγκρούσεις σε σειρά επαρχιών και ενώ είχαν προηγηθεί, τις τελευταίες εβδομάδες, επιθέσεις των Ταλιμπάν στην ίδια την πρωτεύουσα Καμπούλ, οι στρατιωτικοί διοικητές του ΝΑΤΟ υπέστειλαν τη σημαία της αποστολής (ISAF) που ξεκίνησε το 2001, μετά τις επιθέσεις της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο. Στη θέση της, υψώθηκε η σημαία της νέας στρατιωτικής αποστολής, στο πλαίσιο της οποίας το ΝΑΤΟ θα περιοριστεί σε καθήκοντα εκπαίδευσης, συντονισμού και υποβοήθησης του αφγανικού στρατού και της αστυνομίας. Η επίσημη τελετή πραγματοποιήθηκε μέσα στο αρχηγείο των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων, στην Καμπούλ. Η τοποθεσία είχε κρατηθεί μυστική μέχρι την τελευταία στιγμή λόγω φόβων για ενδεχόμενη επίθεση των Ταλιμπάν.

Ερντογάν: Πρόεδρος Δημοκρατίας... και πασών των εξουσιών

Ο Ταγίπ Ερντογάν, που κυριαρχεί στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας μία και πλέον δεκαετία, αρχικά ως πρωθυπουργός και τώρα ως πρόεδρος, δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία του να ενισχύσει τις εξουσίες του προέδρου αλλάζοντας το Σύνταγμα της χώρας.

Σε μια πρωτοφανή ενέργεια, ενδεικτική των προθέσεών του για τον νέο του ρόλο στην προεδρία της Τουρκίας, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε την περασμένη Δευτέρα ότι θα προεδρεύσει του υπουργικού συμβουλίου στις 19 Ιανουαρίου. Τουρκικά ΜΜΕ έκαναν λόγο για ένταση στις σχέσεις μεταξύ του επιτελείου Ερντογάν και του γραφείου του πρωθυπουργού, Αχμέτ Νταβούτογλου, αφότου οι στενοί συνεργάτες του τελευταίου διέψευσαν την πληροφορία ότι ο Τούρκος πρόεδρος επρόκειτο να συντονίσει το υπουργικό συμβούλιο της προσεχούς Κυριακής. «Συζήτησα το θέμα με τον πρωθυπουργό και θα προεδρεύσω του υπουργικού συμβουλίου στις 19 Ιανουαρίου», ήταν η διευκρινιστική δήλωση του Ερντογάν.

Γραφειοκρατικός χριστιανισμός

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣΣτη βαρυσήμαντη αυτή ομιλία ο Πάπας απαρίθμησε δεκαπέντε νοσήματα που έχουν προσβάλει την Κουρία (και από τα οποία βέβαια κανείς μας δεν είναι απαλλαγμένος). Σοφά ο Πάπας ξεκινάει την απαρίθμησή του με το αίσθημα των ανθρώπων της Κουρίας πως είναι αθάνατοι, απρόσβλητοι, απαραίτητοι. Μια βόλτα σε ένα νεκροταφείο, προτρέπει ο Πάπας, μπορεί να τους λυτρώσει από αυτόν τον πειρασμό. Τα νεκροταφεία είναι πράγματι γεμάτα από αναντικατάστατους. Τον πυρήνα ωστόσο της πνευματικής νοσογραφίας, όπως την αποτύπωσε ο Πάπας Φραγκίσκος, αποτελεί ο γραφειοκρατικός ακτιβισμός μέσα στην Εκκλησία. Το δεύτερο νόσημα του παπικού καταλόγου καλείται μαρθισμός, ενώ στην τέταρτη θέση τοποθετείται ο υπερβολικός προγραμματισμός και ο υπαλληλισμός. Μαρθισμός είναι η ασταμάτητη δραστηριότητα, μέρα νύχτα, γεμάτη άγχος και ταραχή. Οσοι πάσχουν από το νόσημα αυτό στριφογυρίζουν αδιάκοπα, χωρίς να κάθονται λεπτό «παρά τους πόδας του Ιησού» να ακούσουν τον λόγο του. Δεν ξεκουράζονται ποτέ, ούτε σωματικά ούτε ψυχικά, γεγονός που ήδη αποτελεί αμαρτία, αφού στον άνθρωπο έχει δοθεί, με τον Δεκάλογο, η θεϊκή εντολή να ξεκουράζεται.