Αίγυπτος: Φαραώ και Μούμιες

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Αίγυπτο καταδεικνύουν το εύθραστο της κατάστασης.

Γράφει: Κωνσταντίνος Φίλης

Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι παρέμειναν αδρανείς απέναντι στην πτώση του Μόρσι και ορισμένοι ήλπιζαν ότι θα αποδέχονταν σιωπηρά το ιδιότυπο στρατιωτικό πραξικόπημα της 3^ης Ιουλίου. Όμως, αυτό ήταν μία τακτική επιλογή, διότι σε διαφορετική περίπτωση ενδεχόμενες συγκρούσεις θα νομιμοποιούσαν την επέμβαση του στρατού, ως δήθεν αναγκαστικού εγγυητή της σταθερότητας. Συν το γεγονός ότι τίποτα δεν τους διασφάλιζε πως θα μπορούσαν, με αυτό τον τρόπο, να αποτρέψουν τη διαφαινόμενη ανατροπή του ισλαμιστή προέδρου.

Οι "Χαμένες Ευκαιρίες" της Τουρκίας

Σέ άρθρο του Ιστότοπου ALMONITOR αναφορικά με τις χαμένες ευκαιρίες της Τουρκίας στην Εξωτερική της πολιτική  σε κρίσιμα ζητήματα για το ίδιο το τουρκικό κράτος καταγράφονται ορισμένα σχετικά άγνωστα συμβάντα αναφορικά με το Κουρδικό ζήτημα. Η εμπλοκή της  Τουρκίας στην Συριακή κρίση στο πλευρό της Συριακής Αντιπολίτευσης και των ακραίων ισλαμικών στοιχείων που αντιμάχονταν το καθεστώς Ασαντ,  και η ανάπτυξη στοιχείων της Αμερικανό-Νατοϊκής Αντιπυραυλικής Αμυνας με στόχο την προστασία του Ισραήλ απο τυχόν ιρανική πυραυλική επίθεση   εκτός των άλλων προκάλεσαν και την διάρρηξη των δεσμών μεταξύ Ιράν και Τουρκίας.

Η Βοσνία ως εφαλτήριο για την εφαρμογή του σχεδίου «Ευρώπη 3000»

Στα μέσα Αυγούστου του 2003, ριζοσπάστες ισλαμιστές ηγέτες αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια τρομοκρατική υποδομή στα Βαλκάνια, ώστε να μεταφέρουν τον πόλεμο της τρομοκρατίας στην Ευρώπη, τη Ρωσία, το Ισραήλ, και - αργότερα - στις Ηνωμένες Πολιτείες.Κυρίως υπεύθυνος για τη δημιουργία αυτής της βάσης δεδομένων ορίστηκε ο Σαχίντ Εμίρ Μουζά Αζί - ένας βετεράνος του πολέμου στο Αφγανιστάν, στενά συνδεδεμένος με τους Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα. 'Εμπειρος μαχητής ο ίδιος και υπεύθυνος για στρατολόγηση στελεχών με «λευκή ευρωπαϊκή εμφάνιση».

Ξεχασμένοι Ήρωες, ξανά και ξανά προδομένοι…

Τριάντα εννιά χρόνια πέρασαν από το μαύρο καλοκαίρι του 1974, με την Τουρκία να συνεχίζει να κατέχει διά της βίας το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, να τουρκοποιεί τον ελληνικό βορρά, να εποικίζει, να διατηρεί στην προσφυγιά χιλιάδες ανθρώπους, να κρατεί σε μακρόχρονη αγωνία και οδύνη τους συγγενείς αγνοουμένων. Η Τουρκία με την ανοχή της παγκόσμιας κοινότητας, αλλά δυστυχώς και της δικής μας, παγιώνει μέρα με τη μέρα τα τετελεσμένα και κατευθύνει τις εξελίξεις προς την οριστική διχοτόμηση, με επόμενο βήμα την ολοκληρωτική κατάληψη.

Άγρυπνοι φρουροί (μέρος β΄)

ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ

Ζωντανή μαρτυρία αποτελούν οι επιζώντες άνδρες του 231 Τάγματος Πεζικού
Δεν εγκατέλειψε κανένας τη θέση του, αν και γνώριζαν ότι δεν είχαν επάρκεια αντιαεροπορικών οπλικών συστημάτων, απαραίτητων για την ανάσχεση της εχθρικής αεροπορίας
Στο πλαίσιο του οργανωτικού σχεδίου της Εθνικής Φρουράς, το 231 Τάγμα Πεζικού συγκροτήθηκε στις 27 Ιουλίου 1964, με πρώτο Διοικητή τον Λοχαγό Πεζικού Ανεμογιάννη Γεώργιο, με έδρα το Μπογάζι Κερύνειας, όπου λειτουργούσε ως Κέντρον Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, όπως αναφέρθηκε χθες, στο εισαγωγικό μέρος.

Έτοιμοι για όλα οι εργαζόμενοι στην ΕΛΒΟ

Αποφασισμένοι να εντείνουν τις κινητοποιήσεις τους μετά τον Δεκαπενταύγουστο, από κοινού με τους εργαζομένους στις εταιρείες Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) και ΛΑΡΚΟ, εμφανίζονται οι απασχολούμενοι στην Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ), με έδρα τη Θεσσαλονίκη, εφόσον δεν λάβουν πειστικές απαντήσεις από την κυβέρνηση, για το μέλλον της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας συνολικά.

Μπορεί η Κύπρος να λύσει τα προβλήματα του Πούτιν; Του Νίκου Στέλγια

Δύσκολες ημέρες για τον «άρχοντα» της Μόσχας, Βλαντίμιρ Πούτιν. Η κρίση της Μέσης Ανατολής επιφυλάσσει μεγάλες ανατροπές για τα σχέδια του Ρώσου Προέδρου. Στην Συρία, οι οδομαχίες και οι συγκρούσεις των ανταρτών με τις κυβερνητικές δυνάμεις συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς. Την προηγούμενη εβδομάδα, η συμμαχία των δυτικών χωρών και των αραβικών μοναρχιών, οι οποίες βρίσκονται στο πλευρό της συριακής αντιπολίτευσης, αποφάσισαν να εντατικοποιήσουν την στρατιωτική βοήθεια, την οποία παρέχουν στους αντάρτες. Μέσα στα πλαίσια της συγκεκριμένης απόφασης, τις προηγούμενες ημέρες έλαβαν χώρα δυο σημαντικές εξελίξεις: Οι ΗΠΑ ενίσχυσαν την στρατιωτική παρουσία τους στην Ιορδανία και σύμφωνα με κάποιες ξένες και τουρκικές πηγές, μια ομάδα επίλεκτων δυνάμεων των ΗΠΑ πέρασε από την Τουρκία στα εδάφη της Συρίας. Από ότι φαίνεται, τις επόμενες ημέρες, στην Συρία ενδέχεται να βρεθούμε αντιμέτωποι με δολιοφθορές και επιχειρήσεις των ξένων δυνάμεων.

«Ποιος είμαι εγώ να τον κρίνω;»

Της Βίκυς Καπετανοπούλου
 Aλλη μια φορά αιφνιδίασε τους πάντες, άλλους ευχάριστα κι άλλους δυσάρεστα: το υπερσυντηρητικό οικοδόμημα του Βατικανού, που συνταράσσεται από διαφθορά και σεξουαλικά σκάνδαλα, τους καθολικούς πιστούς, ακόμη και τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους, που τον συνόδευαν στην πτήση επιστροφής από το Ρίο ντε Τζανέιρο στη Ρώμη. Μέσα στο αεροπλάνο, ο Πάπας Φραγκίσκος έδωσε την πρώτη του εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη Τύπου, μιλώντας έξω απ’ τα δόντια επί 80 λεπτά.

Χέιγκελ σε Αβραμόπουλο: Ευχαριστούμε για τη Σούδα

«Για την μακροχρόνια φιλοξενία μονάδων του αμερικανικού ναυτικού στον Κόλπο της Σούδας αλλά και τον ρόλο της συγκεκριμένης βάσης στην επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Λιβύη» ευχαρίστησε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τσακ Χέιγκελ. Οι δύο αξιωματούχοι συναντήθηκαν το απόγευμα της Τρίτης στο αμερικανικό Πεντάγωνο, μετά από πρόσκληση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, ενόψει και της συνάντησης Σαμαρά – Ομπάμα τον Αύγουστο.

Συντονισμός για τις ΑΟΖ

Ο συντονισμός της δράσης και των πρωτοβουλιών Ελλάδας και Ιταλίας με στόχο τη διαμόρφωση ενός μίγματος ευρωπαϊκής πολιτικής που θα εγγυάται την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή, κυριάρχησε και στη συνάντηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ενρίκο Λέτα με τον Ελληνα αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο.Το δεύτερο σημείο της συζήτησης ήταν η διαμόρφωση και η προώθηση ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής της Ε.Ε. αλλά και των επιμέρους κρατών-μελών. Η ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική της Ε.Ε. συμφωνήθηκε να είναι ψηλά στην κορυφή της ατζέντας τόσο της ελληνικής όσο και της ιταλικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης για το 2014. Ο συντονισμός των δύο προεδριών της Ε.Ε. θα είναι ο σκοπός του ταξιδιού που θα κάνει ο κ. Βενιζέλος στη Ρώμη στα μέσα Σεπτεμβρίου.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ

Μονόδρομος η Δημοκρατική Νομιμότητα

Δεκαετίες τώρα τα πολιτικά κόμματα του δημοκρατικού τόξου  βρίσκονται αντιμέτωπα με το δίλημμα της Επικοινωνίας με την Ελληνική Κοινωνία. Μετριοπάθεια ή όξυνση; Είναι γεγονός πως η ακραίες συμπεριφορές ,οι σκληροί χαρακτηρισμοί και οι εμπρηστικές δηλώσεις αποτελούν μια ασφαλή μέθοδο προκειμένου να αυξηθεί το επίπεδο συσπείρωσης ενός κομματικού χώρου .Παράλληλα μια στρεβλή  νοοτροπία  έχει εμπεδωθεί στην Ελληνική κοινωνία η οποία και επιτρέπει τον χαρακτηρισμό της μετριοπαθούς λογικής και συμπεριφοράς ως ένδειξη ηττοπάθειας . Κατά συνέπεια όποιος  κομματικός χώρος ή πολιτικός  αναπτύξει αποκλίνουσα συμπεριφορά στερείται του πλεονεκτήματος συσπείρωσης της εκλογικής βάσης , το φαινόμενο δηλαδή της όξυνσης αποκτά καθολικό χαρακτήρα

Αραβική Άνοιξη 2.0 Του Νίκου Στέλγια

Την τελευταία δεκαετία, η Ανατολική Μεσόγειος βρέθηκε αντιμέτωπη με τρεις σημαντικές εξελίξεις. Τα δραματικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 σηματοδότησαν την έναρξη μιας νέας περιόδου στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Στην συνέχεια, η εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ έφεραν στο προσκήνιο νέες πολιτικές και κοινωνικές ισορροπίες. Η συγκεκριμένη εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα τον διαμελισμό της εδαφικής ακεραιότητας μιας σειράς κρατών, τα οποία δημιουργήθηκαν με «τεχνητό τρόπο» στα τέλη του Α'Παγκοσμίου Πολέμου, πριν από περίπου έναν αιώνα. Η τρίτη σημαντική εξέλιξη, η οποία σφράγισε την μοίρα των λαών μας για τις επόμενες δεκαετίες, έλαβε χώρα στις αρχές του 2011, όταν οι λαοί των αραβικών κρατών εξεγέρθηκαν και ανέτρεψαν τις ολιγαρχίες και τα αυταρχικά καθεστώτα της Τυνησίας, της Λιβύης, της Αιγύπτου και της Υεμένης. Εξεγέρσεις ξέσπασαν και στην Συρία, στην Ιορδανία και στο Μπαχρέιν.

Επιστροφή στη λογική Του Θανου Βερεμη*

Κathimerini.gr/Η λογική γεννά την αντικειμενική σκέψη, ώστε να αποτελεί τον κοινό τόπο επικοινωνίας αλλά και τον ελεγκτικό μηχανισμό μιας κοινωνίας. Το θυμικό σχετίζεται με το υποκείμενο που, όταν γίνεται συλλογικό, συναθροίζει επικίνδυνα και ανεξέλεγκτα συναισθήματα τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε καταστροφικές πράξεις.Ο λαϊκισμός απευθύνεται αποκλειστικά στο θυμικό με σκοπό να μεγιστοποιήσει το εγώ μας και να περιορίσει τη λογική. Ο περιορισμός της λογικής διευκολύνει τις ιδεοληψίες και συνεπώς την πολιτική και κομματική χειραγώγηση.

Τίτλοι τέλους για το οικονομικό θαύμα της Κίνας

του George Friedman

Το αδιέξοδο του οικονομικού μοντέλου της Κίνας και η καθυστερημένη αναγνώριση της κρίσης. Τα διλήμματα της κινεζικής ηγεσίας. Οι φόβοι για επαναπατρισμό κεφαλαίων και ο πληθωρισμός. Οι αλλαγές στις παγκόσμιες ισορροπίες.

Ο μετασχηματισμός της κινεζικής οικονομίας, τον οποίο το Stratfor έχει προβλέψει και είχε αναλύσει εδώ και χρόνια, προσελκύει τώρα το ενδιαφέρον των ΜΜΕ.Πολλοί έχουν θέσει το ερώτημα πότε θα έρθει η Κίνα αντιμέτωπη με μια οικονομική κρίση και εμείς έχουμε απαντήσει ότι η στιγμή αυτή έχει έρθει εδώ και καιρό – θέση που δεν είναι ευρέως αναγνωρισμένη εκτός Κίνας, και ειδικά στις ΗΠΑ. Mια κρίση μπορεί να υφίσταται προτού αναγνωριστεί. H παραδοχή ότι η κρίση είναι υπαρκτή είναι σημαντική στιγμή, γιατί τότε είναι που οι περισσότεροι αρχίζουν να αλλάζουν τη στάση τους. Το ερώτημα που μας απασχολούσε ήταν πότε η κινεζική οικονομική κρίση θα γίνει κοινά αποδεκτό γεγονός, αλλάζοντας τις ισορροπίες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μαθήματα ηγεσίας από τον Ποντίφικα

του Philip Delves Broughton

Ο ταπεινός τρόπος ζωής του πάπα Φραγκίσκου, αντικατοπτρίζει τις νέες προτεραιότητες του Βατικανού αλλά και την μεγάλη επιρροή του. Τι διδάσκουν τα πεταμένα κόκκινα παπούτσια, το BlackBerry του Obama και o CEO της Carrefour για το μοντέλο του "ηγέτη".

Οι Ρωμαιοκαθολικοί μιλούν για «το φαινόμενο Φραγκίσκος» όταν αναφέρονται στο πώς ο νέος Πάπας αποποιήθηκε την κληρονομική επισημότητα της θέσης του, για να γίνει πιο προσιτός. Τέρμα τα κόκκινα ντελικάτα παπούτσια Prada και οι έξοδοι από τις Mercedes-Benz, που χαρακτήρισαν τον προκάτοχό του, Βενέδικτο XVI.