Ο Πούτιν προσπαθεί να ανιχνεύσει αν ο αντιρωσικός μαξιμαλισμός των ΗΠΑ είναι ρητορική ή προαποφασισμένη επιλογή που δεν αναχαιτίζεται με τακτικούς ελιγμούς.
Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διαπιστώσουν μέχρι πού μπορεί να φθάσει το σχέδιο Β του Κρεμλίνου στην περίπτωση που το Κίεβο συνεχίσει να διεκδικεί χωρίς πολιτικές υποχωρήσεις τον πλήρη έλεγχο της χώρας. Ολα τα παραπάνω με φόντο το ερώτημα υπάρχει δυνατότητα συμβίωσης σε ένα κράτος του Δεξιού Τομέα και της πολιτοφυλακής των ανατολικών επαρχιών.
Η ιστορία των διεθνών σχέσεων διδάσκει ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση όλα είναι δυνατά: Το 1990 στον Λίβανο, υπό τη σιδηρά πυγμή της Συρίας, τερματίστηκε ένας εμφύλιος πόλεμος δεκαπέντε χρόνων, με τον συμβιβασμό να αντέχει μέχρι και σήμερα, το 1998 οι αντίπαλες πλευρές στη Βόρεια Ιρλανδία έδωσαν τα χέρια και το παράδειγμα των παραδειγμάτων είναι η ομαλή μετάβαση της Νοτίου Αφρικής από το Απαρτχάιντ στη Δημοκρατία στην περίοδο 1990-'94 χάρη στη συνεργασία Ντε Κλερκ-Μαντέλα.
Για την προσέγγιση «κάτι για τίποτε» υπάρχουν δύο ερμηνείες: Η πεποίθηση ότι ο αντίπαλος θα υποχωρήσει πλήρως ή η προαποφασισμένη επιλογή της σύγκρουσης.
kapopoulos@pegasus.gr- ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ