Το φρόνημα θα βρεθεί σε Ναυαρίνο και Μεσολόγγι

  ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ  Σε αλλεπάλληλες συνομιλίες άκουσα αλλόκοτα τον εαυτό μου να αυτοσχεδιάζει γύρω από δύο μοτίβα: το φρόνημα στο παρόν, και ορόσημα του παρελθόντος.

Πρώτα, το φρόνημα. Η μακρά κρίση βιώνεται σαν χαμένος πόλεμος· αν εντοπίσουμε την πρώτη ρήξη στο 2010, από τότε ώς σήμερα το ρήγμα διαρκώς διευρύνεται, το σκάφος βουλιάζει όλο και πιο βαθιά, σε νερά ανεξερεύνητα, τέτοια που ουδέποτε είχαμε φανταστεί. Και για πολλούς είναι ήδη σαφές ότι δεν θα γυρίσουμε ποτέ στην προ ρήξης εποχή, δεν θα την πλησιάσουμε καν· απλούστατα, διότι έχει συντελεστεί ήδη μια ποιοτική μεταβολή. Ακόμη και αν ανακτηθούν εν μέρει οι ποσοτικές απώλειες ζωτικών δεικτών του κοινωνικού βίου, λ.χ. η τοξική ανεργία, η κοπιαστικά αποκτημένη νέα ισορροπία θα βρίσκεται σε εντελώς άλλη ιστορική πίστα, ο κοινωνικός σχηματισμός θα είναι διαφορετικός, είναι ήδη διαφορετικός. Στα χρόνια της βίαιης προσαρμογής έχουν ήδη μετασχηματιστεί βαθιά η διοίκηση, το εργασιακό περιβάλλον, οι δικαιικές δομές, η κατανομή του πλούτου, οι ταξικές διαστρωματώσεις. Κινούμαστε σαν υπνοβάτες μέσα σε μια νέα πραγματικότητα, που δεν την αντιλαμβανόμαστε γιατί νομίζουμε ότι ζούμε μέσα στο όνειρο κάποιου άλλου - αλλά αυτός ο άλλος είμαστε εμείς.

Αποτροπή ή προτροπή;

Υποτίθεται ότι στόχος των συμβολικών μέχρι στιγμής κυρώσεων, που δεν παύουν να είναι κινήσεις απομόνωσης της Ρωσίας -με πιο χαρακτηριστική την αποπομπή από την Ομάδα του «G8»-, είναι να αποτρέψουν τον Πούτιν από τη δημιουργία τετελεσμένων τύπου Κριμαίας στην Ανατολική Ουκρανία.Στο σημείο αυτό αξίζει να σταθούμε γιατί ή υπάρχει λάθος πρόσληψη των μηνυμάτων του Κρεμλίνου από τη Δύση ή σκόπιμη επικοινωνιακή παραποίησή τους.Η Μόσχα έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα κινηθεί στην Ανατολική Ουκρανία, υπό την προϋπόθεση ότι ΗΠΑ και ΕΕ θα διασφαλίσουν από το Κίεβο είτε κεντρική μεταβατική κυβέρνηση αντιπροσωπευτική όλων των τάσεων και περιφερειών της χώρας ή ότι θα αντικαταστήσει τους ολιγάρχες που ανέλαβαν κυβερνήτες των περιφερειών της Ανατολικής Ουκρανίας με προσωπικότητες αποδεκτές από τον τοπικό ρωσόφωνο πληθυσμό.

Στα παλιά τους τα παπούτσια τα εθνικά συμφέροντα!

Στις αρχές του Μαρτίου του 2007 η υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή Ντόρα Μπακογιάννη έκανε δηλώσεις υπέρ της εγκατάστασης του αντιπυραυλικού συστήματος που σχεδίαζε να τοποθετήσει σε Πολωνία και Τσεχία η κυβέρνηση Μπους με την αιτιολογία να προστατευτεί η Ευρώπη από πιθανή πυραυλική επίθεση του Ιράν! Και δεν της έφτανε μόνο αυτό, αλλά επιτέθηκε κατά της Μόσχας που αντιδρούσε στα σχέδια Μπους. Τη συγκεκριμένη περίοδο, βρίσκονταν σε εξέλιξη οι συνομιλίες της ελληνικής κυβέρνησης με τη Μόσχα για τις τελευταίες λεπτομέρειες ώστε να υπογραφεί με τη ρωσική πλευρά (τρεις μέρες μετά) η συμφωνία κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. Ερώτημα: Η ενέργεια της υπουργού εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της χώρας μας; Λεπτομέρεια: Το μέμο προς την κ. Μπακογιάννη την ενημέρωνε πως ανάλογες δηλώσεις θα κάνουν όλοι οι υπουργοί εξωτερικών των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ. Σχόλιο: Η μοναδική υπουργός εξωτερικών που έκανε τέτοια δήλωση ήταν η κ. Ντόρα. Γιατί; Διότι ποντάρισε, για το πολιτικό της μέλλον, στον αμερικανικό παράγοντα. Τα εθνικά μας συμφέροντα ήταν δευτερευούσης σημασίας! Ούτε καν έκανε τον κόπο να διερευνήσει με άλλους ομολόγους της τι θα κάνουν εκείνοι.

Οι δογματισμός, ο Θανάσης, ο Φάλιν και οι Χρουστσόφ...

Μια μελέτη που οδηγεί σε πρόταση πρέπει να δοκιμαστεί έστω και σε προσομοίωση στις συνθήκες της πραγματικής οικονομίας, όπως είναι σήμερα, για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητά της. Και όταν λέμε της πραγματικής οικονομίας, οφείλουμε να λάβουμε υπόψιν το παγκόσμιο περιβάλλον και τις συνθήκες του διεθνούς εμπορίου. Η αποβιομηχάνιση, με αφορμή την κατάρρευση της εσωτερικής ζήτησης, δεν μπορεί να αποτραπεί, αν τα παραγόμενα προϊόντα δεν είναι ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές. Όταν μάλιστα στον βιομηχανικό τομέα δεν υπάρχουν κλάδοι με προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και κανείς δεν σχεδιάζει νέες καινοτόμες επενδύσεις, τα λουκέτα είναι αναπόφευκτα. Το παράδειγμα του Ντιτρόιτ είναι χαρακτηριστικό των οικονομικών και παραγωγικών εξελίξεων, των συνεπειών της παγκοσμιοποίησης και μάλιστα σε μια χώρα πλούσια από κάθε άποψη.

Ποιοι «πολεμούν» τις επενδύσεις;

Να ξεκινήσουμε με τις αυτονόητες αλήθειες. Τουλάχιστον από τότε που κατέρρευσε ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» ένας δρόμος υπάρχει για την ανάπτυξη, τη δημιουργία εργασίας και εισοδήματος: oι επενδύσεις. Σε ένα κράτος οιονεί πτωχευμένο, όπως η Ελλάδα, οι κύριες επενδύσεις δεν μπορεί παρά να προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα. Οταν η οικονομία βρίσκεται σε κρίση διαρκείας (στην περίπτωσή μας έχουμε από το 2008 αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης), η επανεκκίνηση μπορεί να προέλθει μόνο με μοχλό τις μεγάλες επενδύσεις. Γιατί οι μικρές δεν επαρκούν να δημιουργήσουν μια «κρίσιμη μάζα» ανάπτυξης, εργασίας και εισοδήματος. Αυτά τα γενικά για εισαγωγή...

Ιβάνοφ: Καμία αλλαγή του συνταγματικού ονόματος χωρίς δημοψήφισμα

Καμία τροποποίηση του Συντάγματος, ωστε να αλλάξει το συνταγματικό όνομα της ΠΓΔΜ δεν πρόκειται να αποδεχθεί ο Πρόεδρος της χώρας και υποψήφιος, εκ νέου, στις προεδρικές εκλογές στη χώρα, οι οποίες θα διεξαχθούν στις 13 Απριλίου, Γκιόργκι Ιβάνοφ, χωρίς προηγουμένως να διεξαγάγει δημοψήφισμα.
«Δεν πρόκειται να αποδεχτώ οποιεσδήποτε ιδέες ή προτάσεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν την ιδιαιτερότητα του "μακεδονικού" πολιτισμού, της "μακεδονικής" εθνικής ταυτότητας, της "μακεδονικής" γλώσσας και του "μακεδονικού" μοντέλου συνύπαρξης. Δεν θα επιτρέψω, "η Δημοκρατία της Μακεδονίας" και {οι Μακεδόνες πολίτες" να γίνουν απρόσωποι.

Η Κριμαία και η νέα... Γιάλτα Δύσης - Ρωσίας

Μία άτυπη, παρασκηνιακή εκεχειρία Ρωσίας - Δύσης, το πλαίσιο της οποίας μάλλον καθορίστηκε στις πολύωρες απευθείας αλλά και τηλεφωνικές διαπραγματεύσεις Κέρι - Λαβρόφ, μοιάζει να έχει διαμορφωθεί.Μία μικρή περιορισμένης εμβέλειας νέα Γιάλτα, την ώρα που η ιστορική τοποθεσία της πόλης αυτής στην Κριμαία επιστρέφει στον έλεγχο της Μόσχας.Δύο είναι οι συνιστώσες του παραπάνω συμβιβασμού:
- Η Κριμαία ενσωματώνεται στη Ρωσία, με τη Δύση να απαντά με κυρώσεις συμβολικού χαρακτήρα, με κύριο στόχο να μην υπάρξουν παγκόσμιες αποσταθεροποιητικές παρενέργειες. Επί της ουσίας η Μόσχα στερεώνει τη βαρύνουσα στην περιοχή ισχυρή στρατιωτική της παρουσία με τον Ναύσταθμο της Σεβαστούπολης, που δεν επηρεάστηκε ούτε από την ασύντακτη διάλυση της ΕΣΣΔ τον Δεκέμβριο του 1991.- Η Ρωσία δεν κλιμακώνει την ένταση στην Ανατολική Ουκρανία και κυρίως δεν δημιουργεί εκεί τετελεσμένα τύπου Κριμαίας υπό τον όρο ότι η Δύση αποτρέπει το Κίεβο από μέτρα που θα έπλητταν την ικανότητα αντίδρασης των φιλορωσικών δυνάμεων. Ζητούμενο παραμένει αν στην πορεία προς την προεδρική εκλογή του Μαΐου θα υπάρξει κάποια πραγματική εκτόνωση.

Κρίσιμες ώρες στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας Η Άγκυρα αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα Του Νίκου Στέλγια

Οι εξελίξεις, οι οποίες λαμβάνουν χώρα τις τελευταίες ώρες στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας, έρχονται να επιβεβαιώσουν το πρόσφατο δημοσίευμα της «Κ» σχετικά με τις προθέσεις της Άγκυρας για την κρίση της Συρίας. Λίγες ώρες μετά την κατάρριψη ενός μαχητικού αεροπλάνου της Συρίας από τα πυρά του τουρκικού στρατού και των τουρκικών μαχητικών, η Άγκυρα αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το μέλλον της γειτονικής χώρας.Σε λίγη ώρα λήγει το ultimatum, το οποίο έχει δώσει η Οργάνωση του Ισλαμικού Κράτους Ιράκ – Δαμασκού (ΟΙΚΙΔ) στην Τουρκία. Η συγκεκριμένη οργάνωση έχει ζητήσει από την Τουρκία να απομακρύνει τις δυνάμεις της από το οχυρό Σουλεϊμάν Σαχ, το οποίο βρίσκεται εντός των εδαφών της Συρίας. Το συγκεκριμένο κομμάτι γης είναι κομμάτι της Τουρκίας με βάση την συμφωνία την οποία έχει υπογράψει η Άγκυρα με την Γαλλία το 1921.

Από την ατροφική «Ελιά» στο θολό «Ποτάμι»

Του Σταύρου Λυγερού
Οι επικείμενες ευρωεκλογές βρίσκουν τον άλλοτε κεντροαριστερό πυλώνα του πολιτικού συστήματος όχι μόνο κατακερματισμένο, αλλά και αποδεκατισμένο. Η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με το Μνημόνιο και τη μονοδιάστατη λιτότητα που συσσωρεύει οικονομικά και κοινωνικά ερείπια το οδήγησε στην εκλογική κατάρρευση και τώρα πλέον στα πρόθυρα της πολιτικής εξαφάνισης. Η κεντροαριστερά δεν έπαψε να είναι ένας από τους δύο μεγάλους ιδεολογικοπολιτικούς χώρους. Απλώς οι κεντροαριστεροί ψηφοφόροι έπαψαν να θεωρούν το ΠΑΣΟΚ προνομιακό πολιτικοκομματικό εκφραστή τους, όπως συνέβαινε καθόλη τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου.

Η Κριμαία ως τέλος εποχής!

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ στην Ουκρανία και την Κριμαία σηματοδοτούν το τέλος μίας ακόμη εποχής. Σηματοδοτούν το τέλος της μεταψυχροπολεμικής περιόδου που άρχισε τυπικά με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, τον Δεκέμβριο του 1991, και η οποία χαρακτηρίσθηκε με την πρωτοκαθεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών στο διεθνές σύστημα. Η πρωτοκαθεδρία αυτή εκφράσθηκε ιδεολογικά με την επιβολή του νεοφιλελευθερισμού και στρατιωτικά με τον αμερικανικό παρεμβατισμό στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και στην Ασία. Ο νεοφιλευθερισμός, εκφραζόμενος και ως παγκοσμιοποίηση, υπέστη σοβαρά πλήγματα με τις οικονομικές κρίσεις του 1997 και του 2008. Κατόρθωσε, ωστόσο, να επιβιώσει και να χαρακτηρίζει ακόμη την οικονομική τάξη πραγμάτων.

Ο δημοκρατικός χαρακτήρας του ’21

ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ δεν προσφέρεται για πανηγυρικούς λόγους αλλά για ενδοσκόπηση, με στόχο την ιστορική αυτογνωσία, την κοινωνική και ταξική συνείδηση. Για την πολιτική, ιδεολογική, εθνική και κοινωνική φυσιογνωμία της επανάστασης του 1821 υπάρχουν πολλαπλές αναγνώσεις. Ωστόσο ελάχιστα έχει αναδειχθεί ο δημοκρατικός χαρακτήρας της επανάστασης του 1821. Όπως σωστά έχει επισημανθεί από μια πλευρά μελετητών, αυτό συμβαίνει επειδή η επανάσταση έχει γίνει πεδίο ιδεολογικοποίησης αντιλήψεων και πρακτικών όλων των πολιτικών ρευμάτων σε κάθε περίοδο της νεότερης ιστορίας του ελληνισμού. Μολαταύτα το εν λόγω πεδίο των πολλαπλών αντιλήψεων, προσεγγίσεων και αναγνώσεων φαίνεται να έχει υποτιμήσει τον δημοκρατικό και ριζοσπαστικό χαρακτήρα της επανάστασης.

Η σημασία της εθνικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας

Του Χρήστου Ιακώβου* Τα κράτη του διεθνούς συστήματος έχουν ορισμένους στρατηγικούς στόχους, ανεξαρτήτως αν αυτοί είναι μακροχρόνιοι ή βραχυπρόθεσμοι, έχουν συνοχή ή είναι αντιφατικοί. Με αυτό τον τρόπο, το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον μίας χώρας δημιουργεί διάφορες απαιτήσεις και είναι η πηγή προκλήσεων και ευκαιριών για την πραγματοποίηση των στόχων και των επιδιώξεων του κράτους.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα κράτη λειτουργούν ως προσαρμοζόμενες οντότητες που προσπαθούν με την εξωτερική τους πολιτική καθώς επίσης και με την πολιτική ασφάλειας που διαμορφώνουν να διατηρήσουν τις βασικές δομές τους, δηλαδή τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά τους χαρακτηριστικά σε αποδεκτά όρια. Τα πιο πάνω συνιστούν την πεμπτουσία για την διαμόρφωση αυτού που ονομάζεται Εθνική Υψηλή Στρατηγική (Grand Strategy). Με άλλα λόγια, η υψηλή στρατηγική θέτει ιεραρχημένους στόχους λαμβάνοντας υπόψη το διεθνές περιβάλλον και την επιθυμητή θέση μίας χώρας με σκοπό να κινητοποιήσει το ευρύτερο εθνικό δυναμικό και τους πόρους του κράτους προκειμένου να επιτύχει τρεις βασικούς στόχους, α) σταθερότητα, β) ευημερία και γ) ασφάλεια.

Παραλλαγή στο ίδιο έργο, με φόντο κάλπες

Γράφει  ο Σταύρος Λυγερός

ΤΟ ΕΡΓΟ το έχουμε ξαναδεί επανειλημμένως. Οταν έρχεται η ώρα να εκταμιευθεί μία δόση, η τρόικα θέτει νέες απαιτήσεις, η κυβέρνηση αρχικά αρνείται να τις ικανοποιήσει, αλλά τελικώς υποκύπτει. Η μόνη διαφορά με το παρελθόν είναι ότι αυτή τη φορά έχουμε μπροστά μας κάλπες. Κάλπες για την τοπική αυτοδιοίκηση, κάλπες για το Ευρωκοινοβούλιο, ενώ δεν αποκλείεται να στηθούν και εθνικές κάλπες.

Τουρκία: Η ιδιωτική αεροπορική εταιρεία Pegasus δεν είναι πρόθυμη να πετάξει από το τρίτο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης

Η Μεγαλύτερη ιδιωτική αεροπορική εταιρεία  της Τουρκίας, Pegasus δεν είναι πρόθυμη να πετάξει από το νέο αεροδρόμιο που κατασκευάζεται στην Κωνσταντινούπολη , σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας ο οποίος επικεντρώνει τα σχέδια του στο δεύτερο αεροδρόμιο της Πόλης στην Ασιατική πλευρά το Sabiha Gökçen ."Εξακολουθεί να υπάρχει μια διαδικασία κατασκευής τεσσάρων έως πέντε ετών για το νέο αεροδρόμιο μπροστά μας, αλλά δεν είμαστε και τόσο ενθουσιασμένοι για να ξεκινήσουμε  πτήσεις από εκεί , " δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πήγασος,  Sertac Haybat, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων.

Η αυτόνομη κάθοδος του DEB στις Ευρωεκλογές και η στάση της μειονότητας στις τριπλές εκλογές

Ανάλυση του XanthiPress.gr Η αυτόνομη κάθοδος του κόμματος DEB της μειονότητας στις Ευρωεκλογές συζητείται τον τελευταίο καιρό στους κύκλους της μειονότητας.Αν και από κάποιες πλευρές θεωρείται δεδομένη η κάθοδος του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (DEB), δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη επιβεβαίωση για την πιθανότητα αυτή. Όλη αυτή η συζήτηση  διεξάγεται τη στιγμή που τα κόμματα της Αριστεράς, προγραμματίζουν την  συμμετοχή μειονοτικών υποψηφίων στα ψηφοδέλτιά τους για τις Ευρωεκλογές, λόγω και του Σταυρού Προτίμησης . (Υπενθυμίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποψήφια από τη μειονότητα και στις προηγούμενες ευρωεκλογές, τη Ντιλέκ Χαμπίμπ στην 8^η θέση)