Αγνοια κινδύνου ή άλλοθι;

Η άκαμπτη στάση του Βερολίνου στην κρίση της Ευρωζώνης -δείγμα γραφής της οποίας έχουμε και στο εν εξελίξει μπρα ντε φερ της Αθήνας με την τρόικα- εύλογα θέτει το ερώτημα αν βρισκόμαστε μπροστά σε άγνοια κινδύνου για τις πολιτικές παρενέργειες των πολιτικών ακραίας και παρατεταμένης λιτότητας ή σε προσχεδιασμένη αξιοποίησή τους ως άλλοθι ενδεχόμενης επιλογής εθνικής περιχαράκωσης. Ας αφήσουμε κατά μέρος την εκτός ΟΝΕ Βρετανία, όπου ο Φάραζ και το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν υπό ομηρεία τον Κάμερον με πιο πιθανό αποτέλεσμα την έξοδο της χώρας από την ΕΕ, που θα επηρεάσει και την Ευρωζώνη.Στη Γαλλία, το ανησυχητικό δεν είναι μόνον η κατοχύρωση του προβαδίσματος της Λεπέν, με τους Ολάντ και Σαρκοζί μάλλον να την πριμοδοτούν παρά να την απειλούν, με διαφορετικές εκδοχές υποταγής της χώρας στην πολιτική του Βερολίνου. Είναι κυρίως και πάνω απ' όλα η παγερή αδιαφορία με την οποία η γερμανική ελίτ προεξοφλεί ως βεβαία τη νίκη της Λεπέν, όπως προκύπτει και από πρόσφατο δημοσίευμα της «Frankfurter Allgemeine Zeitung».

Ο φαύλος κύκλος του πολιτικού ρεαλισμού

Στις διεθνείς σχέσεις η θεωρία του πολιτικού ρεαλισμού αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις σχολές σκέψης για την επεξήγηση της συμπεριφοράς και δράσης των κρατών, αλλά και ευρύτερα της σύστασης, λειτουργίας και οργάνωσης του διεθνούς συστήματος. Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις που ενυπάρχουν σε αυτή τη σχολή σκέψης, από τον κλασικό ρεαλισμό μέχρι και τον νεορεαλισμό, όλοι συμφωνούν πως στη διεθνή πολιτική, ενόσω αυτή ασκείται σε ένα περιβάλλον διεθνούς αναρχίας, η φυσική κατάσταση πραγμάτων είναι ο πόλεμος, στον οποίο παρεμβάλλονται διαστήματα ειρήνης. Συνεπώς, και ανεξάρτητα από τα γενεσιουργά αίτια της υπάρχουσας φυσικής κατάστασης πραγμάτων, η ασφάλεια των κρατών εξαρτάται από την ισχύ (κυρίως στρατιωτική και οικονομική) που αυτά διαθέτουν στο διεθνές σύστημα. Στη βάση των θεωρούμενων αυτών πραγματικοτήτων, ο πολιτικός ρεαλισμός αναζητά το σύστημα διεθνούς ασφάλειας που θα μπορεί, κατά το δυνατόν, να ελέγχει/ρυθμίζει τόσο τις ασυμμετρίες ισχύος μεταξύ των κρατών, όσο και τις αλλαγές/διαφοροποιήσεις που αναπόφευκτα επισυμβαίνουν στην ισχύ που αυτά διαθέτουν στην πορεία του χρόνου. Από αυτό το σημείο, όμως, και μετά οι εκφραστές αυτής της σχολής σκέψης διαφωνούν ως προς το ποιο σύστημα διεθνούς ασφάλειας είναι καλύτερο, υποστηρίζοντας κάποιοι τον ηγεμονισμό και κάποιοι άλλοι την ισορροπία δυνάμεων υπό τη μορφή είτε ενός διπολικού, τριπολικού είτε πολυπολικού συστήματος.

 

Αποψη: Ενεργειακό μπρα ντε φερ Ε.Ε. - Ρωσίας

Δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΗΣ* Η συνεχιζόμενη αντίθεση της Comission, η οποία απαιτούσε την τροποποίηση των υφιστάμενων συμφωνιών της Gazprom με μια σειρά ευρωπαϊκών κρατών ώστε να ενσωματωθούν πρόνοιες σχετικές με το 3ο ενεργειακό πακέτο, και η τιμωρητική διάθεση έναντι του project, ως απάντηση στη ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία, ύψωσαν εμπόδια. Συνδυαστικά, η νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας δεσμεύθηκε ότι θα τηρήσει απαρέγκλιτα τις ευρωπαϊκές επιταγές, στέλνοντας ένας σαφές μήνυμα υπονόμευσης του αγωγού Νοτίου Ρεύματος, επιτείνοντας τον ρωσικό προβληματισμό.Παράλληλα, με τον κυριότερο ανταγωνιστή του South Stream, τον Nabucco, να τίθεται εκτός παιχνιδιού με την επιλογή του TAP, η υλοποίηση του πρώτου με τις προαναφερθείσες συνθετότητες αλλά και το υψηλό κόστος (συνολικά άνω των 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων), σε μια συγκυρία όπου η ρωσική οικονομία επιβεβαιώνει τον ευάλωτο χαρακτήρα της, κρίθηκε αχρείαστη/άσκοπη.

Η χώρα ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί

Είμαστε τελικά άνθρωποι του τελευταίου λεπτού, της ύστατης στιγμής, που έλεγαν και οι παλαίμαχοι αθλητικογράφοι τις ωραίες εποχές του ραδιοφώνου. Πρέπει να μας βάλουν το μαχαίρι στον λαιμό για να κάνουμε, μερικές φορές και τα αυτονόητα.Το έργο των απειλών και των εκβιασμών της τρόικας ξαναπαίζεται στις οθόνες μας. Από τη μία οι κυβερνώντες, που έχουν απαυδήσει με τη συμπεριφορά των τροϊκανών, παρακαλούν γονατιστοί να βοηθήσει ο Θεός να τελειώσει το μαρτύριό τους, και από την άλλη τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που δίνουν υποσχέσεις γνωρίζοντας ότι δεν μπορούν να υλοποιήσουν ούτε το 5%. Και στη μέση οι πολίτες, οι οποίοι είναι τα μεγαλύτερα θύματα των πολιτικών.
Δεν μπορούν να ελπίζουν σε τίποτα, διότι το πολιτικό σύστημα, ακόμα και αυτή την ώρα, κατά την οποία η χώρα και ο λαός βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο, αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι η ενότητα και η συναίνεση απαιτούνται πριν από τις εθνικές τραγωδίες. Διότι όταν συμβεί το κακό, τι να την κάνετε την ενότητα, τη σύμπνοια και άλλα κουραφέξαλα που κοπανάτε σε αυτές τις περιπτώσεις.

ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ Η ΦΟΡΜΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ Σύγκλιση με... αστερίσκους για Αθήνα και Αγκυρα

Για την οριστικοποίηση της φόρμουλας που θα επιτρέψει την ομαλοποίηση της κατάστασης στην κυπριακή ΑΟΖ και θα οδηγήσει στην επανέναρξη των δικοινοτικών συνομιλιών για το Κυπριακό εργάζονται Αθήνα και Αγκυρα, μετά τη σύγκλιση που φέρεται να υπήρξε κατά τη συνάντηση που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου την Παρασκευή οι δύο πρωθυπουργοί Α. Σαμαράς και Α. Νταβούτογλου, παρουσία και των υπουργών Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλου και Μ. Τσαβούσογλου.

Κατά τη συνάντησή τους οι δύο πρωθυπουργοί έκαναν συνολική ανασκόπηση των διερευνητικών συνομιλιών, αλλά παρά την καλή πρόθεση που εκφράζεται από την Αγκυρα, η απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές παραμένει πολύ μεγάλη.Για μια ακόμη φορά όμως η Τουρκία δεν απέφυγε τον πειρασμό της... προβοκάτσιας, καθώς το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Ανατολού μετέδωσε αργά το ίδιο βράδυ δηλώσεις του κ. Νταβούτογλου σε Τούρκους δημοσιογράφους, σύμφωνα με τις οποίες υπήρξε συμφωνία με τον Α. Σαμαρά ότι η «συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου γύρω από την Κύπρο θα υπηρετήσει την ειρήνη στο νησί...». Μια θέση που ακυρώνει την Κυπριακή Δημοκρατία και προβάλλει τη «συνεκμετάλλευση» του φυσικού αερίου, αποσυνδέοντάς την από τη λύση του Κυπριακού.

ΜΟΣΧΑ VS ΔΥΣΗΣ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ Ο ψυχρός πόλεμος με τους αγωγούς και η ευκαιρία της Ελλάδας

Σε θέατρο μιας από τις πιο σκληρές συγκρούσεις του νέου Ψυχρού Πολέμου, που έχει κλιμακωθεί με την κρίση της Κριμαίας, μετατρέπεται η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και των Βαλκανίων.

Η ενέργεια παίζει καθοριστικό ρόλο για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, γι' αυτό και θέλει να απαλλαγεί από ενοχλητικούς μεσάζοντες, όπως η Ουκρανία σήμερα και πιθανόν μελλοντικά η Λευκορωσία.Στο πλαίσιο αυτό, η Ρωσία επιζητεί την ενίσχυση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης και η Δύση επιχειρεί να στρέψει το ίδιο το όπλο της ενέργειας στην καρδιά της Μόσχας για να περιορίσει την οικονομική και πολιτική επιρροή της και τη νεκρανάσταση μιας νέας Σοβιετικής Ενωσης.Η ξαφνική ανακοίνωση του Ρώσου προέδρου Βλ. Πούτιν από την Αγκυρα, μετά τη συνάντησή του με τον Τ. Ερντογάν, ότι ματαιώνεται το πιο μεγαλεπήβολο ενεργειακό σχέδιό του, αυτό του South Stream, δημιουργεί ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό και νέες ισορροπίες στο μεγάλο παιχνίδι για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Η εξέλιξη δεν αφορά μόνο την οικονομική διάσταση της εξασφάλισης φθηνής, καθαρής και άφθονης ενέργειας για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, αλλά καθορίζει και τη νέα παγκόσμια ισορροπία στον κρίσιμο χώρο της Ευρασίας.

"Όταν σπέρνεις ανέμους... "

Πολλές φορές έχει αποτυπωθεί η θέση πως η Ελληνική κοινωνία έχει πλήρως ακτινογραφηθεί και αποκωδικοποιηθεί κατα συνέπεια έχει καταστεί προβλέψιμη , διαθέτει δε μια πολιιτκή κυβέρνηση η οποία πορεύεται ασθμαίνοντας. Χωρίς τα κατάλληλα πολιτικά αντανακλαστικά, χωρίς την στοιχειώδη επαφή με την κοινωνία δρα με τρόπο που παράγει ολοένα και μεγαλύτερες κρίσεις από αυτές που επιλύει. Χωρίς συμμάχους στο εσωτερικό, έχοντας απωλέσει το οποίο κύρος διέθετε στο εξωτερικό, χωρίς σφρίγος και δυναμισμό πνιγμένη σε σύνδρομα , σύρεται και διασύρεται από κάθε τυχάρπαστο ο οποίος ερμηνεύει το πολιτικό γίγνεσθαι κατά το δοκούν.

Βήμα προς αποκλιμάκωση της κρίσης

ΠΑΝΑΓΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΣΕνα βήμα προς την κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης της κρίσης που προκάλεσε η παράνομη δραστηριότητα του «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ έγινε κατά τη διάρκεια του 3ου Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας, που ολοκληρώθηκε χθες στην Αθήνα. Στις κοινές δηλώσεις που έκαναν οι πρωθυπουργοί Αντώνης Σαμαράς και Αχμέτ Νταβούτογλου, εξέφρασαν και οι δύο την ελπίδα ότι «θα λυθεί το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί» και ότι αυτό «θα μπορέσει» να συμβεί σύντομα. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, με τον όρο «σύντομα» οι δύο πρωθυπουργοί εννοούν ένα διάστημα δύο έως τριών εβδομάδων.

Ενας διάλογος δύο ταχυτήτων και πού οδηγεί σύμφωνα με την Αγκυρα

ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΛΓΙΑΣ Παρά τα μεγάλα προβλήματα τα οποία παρατηρούνται το τελευταίο διάστημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η τουρκική κυβέρνηση εξακολουθεί να αποδίδει μεγάλη σημασία στον ελληνοτουρκικό διάλογο. Η κυβέρνηση Νταβούτογλου παρουσιάζει αυξημένο ενδιαφέρον και διάθεση για την ανάπτυξη των εμπορικών και πολιτισμικών επαφών και συναλλαγών των δύο χωρών. Η ένταση στην Κύπρο και στο Αιγαίο δεν πρέπει να επισκιάσει αυτόν τον στόχο. Αυτό το μήνυμα μετέφερε ο Τούρκος πρωθυπουργός στην ελληνική πρωτεύουσα.Μόλις λίγους μήνες μετά την ανάδειξή του στο δεύτερο υψηλόβαθμο πολιτικό αξίωμα της χώρας του, ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου επισκέφθηκε την Αθήνα, ενώ, λίγο πριν, ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος, είχε επισκεφθεί την Τουρκία.

Ορχάν Παμούκ: «Ολος ο κόσμος στην Τουρκία φοβάται, αυτό δεν είναι φυσιολογικό»

Ο τούρκος συγγραφέας Ορχάν Παμούκ, που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2006, κατήγγειλε την ατμόσφαιρα «φόβου» που επικρατεί στη χώρα του και τις πιέσεις που ασκεί η ισλαμοσυντηρητική κυβέρνηση στην ελευθερία του Τύπου, σε μια σπάνια συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε την Κυριακή σε τουρκική εφημερίδα. «Το χειρότερο είναι ότι υπάρχει φόβος. Παρατηρώ ότι όλος ο κόσμος φοβάται, δεν είναι φυσιολογικό (…) Η ελευθερία της έκφρασης έχει πέσει σε πολύ χαμηλό επίπεδο», δήλωσε ο Παμούκ στη συνέντευξή του στην εφημερίδα Χουριέτ με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου του βιβλίου, που ακόμη δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, «Το μουσείο της αθωότητας».

Το διακύβευμα του αερίου της Κύπρου

ΑΓΓΕΛΟΣ Μ. ΣΥΡΙΓΟΣ* Μετά το 1974 οι πιθανότητες ανατροπών στο Κυπριακό υπέρ των ελληνικών συμφερόντων ήσαν ουσιαστικά ανύπαρκτες. Η συντριπτική παρουσία του τουρκικού στρατού στην Κύπρο όχι μόνον απέτρεπε οποιεσδήποτε στρατιωτικές κινήσεις για την απομάκρυνσή του, αλλά καθιστούσε όμηρο τον κυπριακό ελληνισμό σε τυχόν νέα προέλαση. Εξ ανάγκης καλλιεργήθηκε η αντίληψη ότι οι πρόσφυγες θα επέστρεφαν στα κατακτημένα εδάφη διά της επικρατήσεως του διεθνούς δικαίου.Προς την επίτευξη του εν λόγω στόχου επελέγη ως πλέον κατάλληλη η διεθνοποίηση του Κυπριακού. Κύριο γνώρισμά της η συλλογή ψηφισμάτων σε διεθνείς οργανισμούς. Η στρατηγική αυτή απέβλεπε στη μεσολάβηση πρωτίστως του ΟΗΕ αλλά και των ΗΠΑ, της ΕΣΣΔ ή, τέλος πάντων, όποιου είχε τη δυνατότητα να επηρεάσει τους Τούρκους για να αλλάξει κάπως η κατάσταση.

Για τον προσανατολισμό μιας νέας εξωτερικής πολιτικής

ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ*Ο κόσμος μετακινείται σήμερα από τη Δύση στη ΝΑ Ασία και από τη λίμνη του Ατλαντικού σε εκείνη του Ειρηνικού. Στις νέες συνθήκες αυξάνεται η απαίτηση για μια νέα ενεργητική, πατριωτική και δημοκρατική εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, με σχέδιο και στρατηγικό βάθος. Μια πολιτική που θα αξιολογεί προσεκτικά κάθε αλλαγή που συντελείται παγκόσμια και περιφερειακά. Που θα είναι πολύπλευρα προσανατολισμένη στην αναζήτηση νέων τρόπων επανασύνδεσης της οικονομίας μας με το παγκόσμιο γίγνεσθαι καθώς και με τις αναδυόμενες αγορές, μακριά από μνημόνια. Επιπλέον, οι αλλαγές της εποχής μας απαιτούν να αποκτήσει η εξωτερική πολιτική έναν ευρύτερο ορίζοντα και πρακτική, και να συμπεριλάβει πιο συστηματικά τομείς όπως είναι η μετανάστευση, το περιβάλλον, η επάρκεια πόρων, η αντιμετώπιση μεγάλων επιδημιών.

Ενας νεκρός διαδηλωτής στη νοτιοανατολική Τουρκία

Ένας διαδηλωτές πέθανε στο νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί αφού τραυματίστηκε από πυρά κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τουρκίας, μετέδωσαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.Ο άνδρας άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο αφού τον πυροβόλησαν κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης στην επαρχία Χάκαρι με αφορμή τον θάνατο 3 ανθρώπων στις κινητοποιήσεις πέρυσι, έγραψε η ιστοσελίδα Hurriyet Daily News.

Πιστόλες με τα ράμματα

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

• Η αλήθεια για τις σχέσεις με τη Μόσχα και το φυσικό αέριο
• Πώς ο Πούτιν σπάζει τους μύθους με τον επαναπατρισμό κεφαλαίων, φέρνοντας ως παράδειγμα το κούρεμα, καθώς και με τις επενδύσεις στην Τουρκία
• ΠΩΣ ο Ρώσος Πρόεδρος υπενθυμίζει ότι οι διεθνείς σχέσεις καθορίζονται από συμφέροντα και όχι από ψευδαισθήσεις

Στη σκιά των ρωσο-τουρκικών ενεργειακών συμφωνιών, που σβήνουν μύθους και μας εντάσσουν στη σκληρή πραγματικότητα της εξυπηρέτησης συμφερόντων, αύριο Δευτέρα θα συναντηθούν στις Βρυξέλλες με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι Υπουργοί Ενέργειας της Κύπρου, του Ισραήλ και της Ελλάδας για τον αγωγό από την περιοχή μας στην Ευρώπη.

Διαπραγμάτευση σε νέα βάση

Του Χριστόδουλου Κ. Γιαλλουρίδη-
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την Κύπρο ως ενέχυρο για να εκβιάζει την Ελλάδα στο Αιγαίο

Η ενδεχόμενη αποχώρηση του «Μπαρμπαρός» από την ΑΟΖ της Κύπρου δεν πρέπει να εκληφθεί από την ελληνική πλευρά ως νίκη που οδηγεί στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, από τη στιγμή που έχουν διακοπεί

 ΕΙΡΗΝΗ σημαίνει δικαιοσύνη, αποδοχή του διεθνούς δικαίου, της ισότητας και της αυτοδιάθεσης των λαών που συμμετέχουν στη διαδικασία αποκατάστασης της ειρήνης

Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου επισκέφθηκε την Αθήνα, όπου, όπως αναμενόταν, η ελληνική Κυβέρνηση έθεσε το Κυπριακό ως κεντρικό ζήτημα στις συνομιλίες με την τουρκική αντιπροσωπία.