Αναδίπλωση του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού»

Σε πόλη - φάντασμα έχει μετατραπεί το Κομπάνι, στα σύνορα Συρίας - Τουρκίας, όπου οι Κούρδοι μαχητές κερδίζουν, βασανιστικά αλλά σταθερά, έδαφος σε βάρος των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους».

Στρατηγική ήττα υπέστη ο υποστηριζόμενος από τη Δύση «Ελεύθερος Συριακός Στρατός» (FSA), ο οποίος έχει αποδυθεί σε διμέτωπο αγώνα εναντίον τόσο του Σύρου προέδρου Μπασάρ Ασαντ όσο και του «Ισλαμικού Κράτους» (ISIS). Σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Hurriyet, ο FSA απέσυρε τις δυνάμεις του από το Χαλέπι, τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Συρίας, ενώ ο αρχηγός του, Τζαμάλ Μαρούφ, κατέφυγε στην Τουρκία.Τη σημαντική αυτή εξέλιξη επιβεβαίωσε, με δηλώσεις του στη Hurriyet, ανώτερος αξιωματούχος των τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας, ο οποίος ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Ο ίδιος αξιωματούχος αποκάλυψε ότι όπλα και πολεμοφόδια που είχαν σταλεί από τις ΗΠΑ και συμμάχους τους στον FSA έπεσαν στα χέρια ακραίων ισλαμικών οργανώσεων, όπως το Μέτωπο Νούσρα, το συριακό παρακλάδι της Αλ Κάιντα.

Το κόστος της στρατηγικής υπερεξάπλωσης της Τουρκίας

Του Χρήστου Ιακώβου
Εδώ και τρία χρόνια επεκτείνονται οι έρευνες στον υποθαλάσσιο χώρο της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, παρά τις απειλές της Τουρκίας, η οποία από την αρχή αντετάχθη στην εξέλιξη αυτή. Οι λόγοι για τους οποίους η Τουρκία εξέφρασε αυτή την αντίθεσή είναι στρατηγικοί και έχουν να κάνουν με τις ηγεμονικές της αξιώσεις στο θαλάσσιο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου, ο οποίες εντάσσονται στην υψηλή στρατηγική της χώρας προκειμένου να καταστεί μέχρι τα μέσα του τρέχοντος αιώνα σε δύναμη μεσαίας εμβέλειας στο διεθνές σύστημα.Μέχρι στιγμής, η Τουρκία δείχνει ότι ευρίσκεται σε γεωστρατηγικό αδιέξοδο αφού δεν κατάφερε να αποτρέψει τις έρευνες και ταυτόχρονα έθεσε την τακτική αμφισβήτησης που επέλεξε σε μεγάλο ρίσκο. Το ερώτημα που τίθεται, μετά από αυτές τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, είναι πως η Τουρκία βρέθηκε σε αυτό το γεωστρατηγικό αδιέξοδο.

«Σαρία στη Δυτική Θράκη σε ήπια μορφή»

«Η σαρία εφαρμόζεται και στην Ευρώπη» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος στη βελγική εφημερίδα Libre Belgique το οποίο αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, σημειώνοντας ότι όσον αφορά το οικογενειακό δίκαιο, τα περίπου 120.000 μέλη της υπόκεινται στον ισλαμικό νόμο σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, η οποία ρυθμίζει επίσης τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί προβλήματα, σημειώνει η ανταπόκριση της εφημερίδας από την Ελλάδα καθώς, «η Δυτική Θράκη είναι η μοναδική περιοχή στην Ευρώπη, όπου όχι μόνο εφαρμόζεται η σαρία, αλλά υπερισχύει του εθνικού δικαίου».

"Το ότι οι γενναίοι είναι θαρραλέοι δεν σημαίνει ότι κι όλοι οι θαρραλέοι είναι γενναίοι."

Πρίν ενάμιση χρόνο  ο δημοσιογραφικός κόσμος και ολάκερη η Ελληνική κοινωνία αποχαιρετούσε στην Αριστέα Μπουγάτσου Μια  Ελληνίδα δημοσιογράφος η οποία δεν πήρε ποτέ κανένα βραβείο για την προσφορά της στην αλήθεια αλλά την κοσμούσε η φράση "Το έγραψε η Αριστέα, άρα είναι έτσι "  Πολλοί συνέδεσαν το Αντί με δύο δημοσιογραφικές αποκαλύψεις κανείς όμως δεν τόλμησε να πεί το αυτονόητο, πως και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 το να το κρατάς και να το διαβάσεις σε έβαζε σε μπελάδες .Κατά συνέπεια αλλο τα όσα το περιοδικό έβγαζε στην Κοινωνία και άλλο το έργο ενός μαχητικού ρεπόρτερ. Η διαφορά ανηλεής όταν εγκαταλείπεις την συνέπεια και συνέχεια λόγου και πράξης, ανηλεής όταν η δράση σου παράγει αντίθετα αποτελέσματα  σε σχέση με αυτά που συνιστούσαν την ιδεολογία σου. Είναι η διαφορά αυτή που στο χρόνο μειώνει την αξιοπιστία σου.Μια αξιοπιστία που δεν μετριέται με αριθμητικά αποτελέσματα αλλά με τα όσα καθίστανται μέσω της δράσης του κτήμα ες αεί.Το να είσαι ασυμβίβαστος απέναντι σε μια καχεκτικότητα απαιτεί θάρρος , το να μην αναπαράγεις την καχεκτικότητα στον πνευματικό σου χώρο, η  γενναιότητα αυτή εξέλειπε.  

Η ώρα του "λογαριασμού" για την Τουρκία

Του Κώστα Ράπτη 
“Αν η διεθνής ζήτηση δεν ενισχυθεί, η ανάπτυξη της Τουρκίας θα συναντήσει όρια” παρατήρησε ο Τούρκος πρωθυπουργός Ahmet Davutoglu εξηγώντας τη στάση που κράτησε κατά τη Σύνοδο της G20 στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Ως εκπρόσωπος μιας αναδυόμενης οικονομίας, και μάλιστα μιας χώρας η οποία αναλαμβάνει το επόμενο έτος την προεδρία της G20, o Davutoglu θέλησε να κινηθεί ισορροπιστικά, χαρακτηρίζοντας ψευδές το δίλημμα αν η έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην τόνωση της ζήτησης, όπως ζήτησε για άλλη μία φορά η αμερικανική αντιπροσωπία, ή στη δημοσιονομική εξυγίανση και την αποφυγή  των πληθωριστικών κινδύνων, όπως επιμένει η Angela Merkel. Κατά τον ίδιο, η εμπιστοσύνη των αγορών είναι το στοιχείο που επιτρέπει στις διαρθρωτικές παρεμβάσεις να μην εκτροχιάζουν την δημοσιονομική ισορροπία, ενώ αντίθετα όπου υπάρχουν σημάδια αστάθειας ή “λαϊκισμού” οι προσπάθειες στήριξης της πραγματικής οικονομίας καταλήγουν σε πληθωριστικές πιέσεις. Όμως εντέλει ο Τούρκος πρωθυπουργός συντάχθηκε, όπως είπε, με τον Obama, καθώς θεωρεί την αμερικανική συνταγή ως την ορθή για την τουρκική οικονομία.

ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΡΟΛΟΥ

H Τουρκια ειναι η σπουδαιότερη χωρα της περιοχής. Εχει πληθυσμό 76 εκατομμυρίων,η Οικονομια της ανήκει στις 20 μεγαλλιτερες του Κοσμου,εχει τον μεγαλλιτερο και ισχυρότερο στρατό της περιοχής, γεφυρώνει δυο ηπείρους,ειναι σταυροδρόμι των πολιτισμών και της Ενέργειας και ειναι ταυτόχρονα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ισλαμικής Διάσκεψης.Ο κ. Ερντογαν ειναι η χαρισματική προσωπικότητα,υπό την διακυβέρνηση του οποίου αναπτύχθηκε πολύ η Οικονομια, απέκτησαν φωνή οι μάζες της Ανατολιας, μεχρι πρόσφατα ειχε ηρεμήσει το Κουρδικό και έπαυσε το άγος των Στρατηγών που ,με το πρόσχημα του Κεμαλισμού ,ανέτρεπε συχνά τις δημοκρατικά εκλεγμένες Κυβερνήσεις της Χώρας.Πως η Χωρα αυτη σήμερα εχει κατορθώσει να μην εχει καμια άξια λόγου φιλική Χωρα και απο “Μηδενικά προβλήματα με τους Γείτονες” να εχει “Μηδενικούς Γείτονες” σύμφωνα με έκφραση Τούρκου δημοσιογράφου ειναι άξιο μελέτης.Η κατάσταση φάνηκε στις αρχαιρεσιες για την εκλογή προσωρινού μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ,θέση που η Τουρκια ειχε και προ πενταετίας.

Πιο φονική από ποτέ η τρομοκρατία παγκοσμίως

Η έκθεση Global Terrorism Index 2014, η οποία διαπιστώνει την κατακόρυφη, κατά 61%, αύξηση των θανάτων από την τρομοκρατία ανάμεσα στο 2012 και το 2013, θέτει ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της δυτικής αντιτρομοκρατικής στρατηγικής μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, με τις εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, τις επιδρομές μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο Πακιστάν και την Υεμένη και τη χρησιμοποίηση τοπικών στρατιωτικών δυνάμεων ανά τον κόσμο. Ο "πόλεμος κατά της τρομοκρατίας" που εξαπέλυσε η κυβέρνηση Μπους μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου απέτυχε να εξαφανίσει ή να περιορίσει την τρομοκρατία, παρά τα 4,4 τρισεκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν στους πολέμους στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και σε πολεμικές επιχειρήσεις σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Η Διπλή Προδοσία του Πολυτεχνείου Γράφει ο Γ.-Σ. Πρεβελάκης*

Η ανταπόκριση στις νέες προκλήσεις θεμελιώνεται στην συλλογική πνευματική επεξεργασία του παρελθόντος, στην ιστορική γνώση. Η 41^η επέτειος του Πολυτεχνείου γεννά, από την άποψη αυτή, θλιβερές σκέψεις. Σαράντα χρόνια μετά, δηλαδή με επαρκή χρονική απόσταση για μια νηφάλια αποτίμηση, τι έχει απομείνει; Οι μαρτυρίες όσων εβίωσαν τα γεγονότα, δηλαδή φοιτητές, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, πολιτικοί, διπλωμάτες, αντιστασιακές οργανώσεις, δεν έχουν αξιοποιηθεί- ούτε καν καταγραφεί συστηματικά. Επίσης, οι τοποθετήσεις των κομμάτων και των οργανώσεων πριν, κατά και μετά τα γεγονότα, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, ούτε αναλυθεί.Το 1931, ο Σέρτζιο Μαλαπάρτε παρουσίασε τους επαναστατικούς/πραξικοπηματικούς μηχανισμούς στην «Τεχνική του Πραξικοπήματος»: κάθε εξέγερση συνιστά ένα αντιφατικό σύνολο, την συνισταμένη από ανταγωνιστικές και συγκλίνουσες πολιτικές επιδιώξεις και ιδεολογικές επιλογές. Το τελικό αποτέλεσμα από την έκλυση συσσωρευμένης πολιτικής ενεργείας εξαρτάται από την τεχνική δυνατότητα κάποιου ή κάποιων παραγόντων να την διοχετεύσουν προς την κατεύθυνση που επιθυμούν.

Μια πρωτότυπη παγίδα για νεοναζί

Ελλη Πάνου «Στις 15 Νοεμβρίου, οι νεοναζί περπάτησαν στους δρόμους του Wunsiedel. Δεν μπορούσαμε να τους εμποδίσουμε. Αλλά μπορούσαμε να τους αναγκάσουμε να περπατήσουν για έναν καλό σκοπό: έτσι για πρώτη φορά, μια πορεία φασιστών εξελίχθηκε σε πορεία ...εναντίον τους- εν αγνοία τους. Για κάθε μέτρο που διέσχιζαν, 10 ευρώ πήγαιναν στα ταμεία της οργάνωσης EXIT-Deutschland, ένα πρόγραμμα που βοηθάει μέλη οργανώσεων νεοναζί να αλλάξουν πορεία. Το αποτέλεσμα: 10.000 ευρώ και πολλοί έκπληπτοι ακροδεξιοί εξτρεμιστές» 

Απλό και αποτελεσματικό το κόλπο της αντιφασιστικής οργάνωσης «Rechts gegen Rechts» και των κατοίκων του Wunsiedel, που είχαν κουραστεί να παρακολουθούν, ανήμποροι να αντιδράσουν, τους νεοναζί να καταφθάνουν, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, και να παρελαύνουν μπροστά στα σπίτια τους για να τιμήσουν στην επέτειο του θανάτου του τον Ρούντολφ Ες, που είχε ταφεί στο τοπικό νεκροταφείο.

Το IS αναπτύσσει κρατικές δομές

Η οργάνωση «Ισλαμικός Κράτος» έχει αποκτήσει κρατικές δομές, υποστηρίζουν έρευνες γερμανικών μέσων ενημέρωσης. Δεν είναι ασυνήθιστο, λέει στην DW o γερμανός καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Γ. Χίπλερ.

Το «Ισλαμικό Κράτος» διαθέτει πλέον σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, επίδομα γάμου και στηρίζει τις οικογένειες των μαχητών, υποστηρίζουν κοινές έρευνες των γερμανικών δημόσιων ραδιοφωνιών WDR, ΝDR και της εφημερίδας Suddeutsche Zeitung. Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ-Έσσεν Γιόχεν Χίπλερ σε συνέντευξή του στην DW, θεωρεί ότι παρά τις όποιες κρατικές δομές, για το «Ισλαμικό Κράτος» η αναγνώρισή του ως αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος από χώρες της ευρύτερης περιοχής δεν αποτελεί προτεραιότητα: «Μα θα ήταν αντίθετο προς την ιδεολογία του “Ισλαμικού Κράτους“.

Πρώτα το Ιράν!

Μπορεί να υπάρξει διευθέτηση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Τουρκίας στη Συρία; Αν η απάντηση ήταν αρνητική, ο Μπάιντεν δεν θα μετέβαινε για να συναντήσει τον Ερντογάν. Ενα όμως είναι βέβαιο, προτεραιότητα των ΗΠΑ είναι η συνολική προσέγγιση-συνεργασία με την Τεχεράνη και οι όποιες διευθετήσεις γίνουν στη συνέχεια με τη Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ αλλά κυρίως την Τουρκία δεν θα πρέπει να παρενοχλούν την κύρια παραπάνω στρατηγική επιλογή.Η συνεργασία με το Ιράν είναι για τις ΗΠΑ προϋπόθεση για την ανάσχεση των τζιχαντιστών, για κάποιας μορφής σταθεροποίηση στο Ιράκ και πολιτική συμβιβαστική λύση στη Συρία, για αποτροπή νέων συγκρούσεων στον Λίβανο και για αποφυγή ανάφλεξης στα σύνορα της χώρας με το Ισραήλ και τέλος για τη σταθερότητα στο Αφγανιστάν μετά την αποχώρηση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ.

Ο λαϊκισμός ως μέσο αντιπολίτευσης PAUL KRUGMAN / THE NEW YORK TIMES

Φαίνεται πως έληξε η περίοδος του πανικού της Αμερικής με τον Εμπολα για το 2014. Η ασθένεια εξακολουθεί να αποδεκατίζει την Αφρική και, όπως συμβαίνει με τις επιδημίες, υπάρχει πάντα κίνδυνος νέας έξαρσης. Δεν υπήρξαν, όμως, άλλα νέα κρούσματα στις ΗΠΑ και εξανεμίζεται η ανησυχία.Οταν βρισκόταν στην κορύφωσή του, ο Εμπολα δεν ήταν απλώς μια αρρώστια, ήταν μια πολιτική αναλογία καθώς τη χρησιμοποιούσε η Δεξιά της Αμερικής ως σύμβολο της κυβερνητικής αποτυχίας. Οι συνήθεις ύποπτοι ισχυρίζονταν ότι η κυβέρνηση Ομπάμα αποτυγχάνει και επιπλέον πως η συμβατική πολιτική δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στην κατάσταση. Ηγετικά στελέχη των Ρεπουμπλικανών πρότειναν να αγνοήσουμε οτιδήποτε γνωρίζαμε για τον έλεγχο της ασθένειας και να καταφύγουμε σε ακραία μέσα όπως την απαγόρευση των ταξιδιών, ενώ παράλληλα χλεύαζαν τους υπεύθυνους για τη δημόσια υγεία που ισχυρίζονταν ότι ξέρουν τι κάνουν. Και βέβαια αυτοί όντως ήξεραν τι έκαναν. Το πραγματικό δίδαγμα είναι πως ενίοτε η πολιτική επιτυγχάνει ακόμη κι όταν οι πολιτικοί αντίπαλοι υποστηρίζουν πως αποτυγχάνει. Και δεν είναι το μόνο.

Ανήσυχη η Μέρκελ για τη ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια

Κλιμακώνεται η αντιπαράθεση ανάμεσα στη Δύση και το Κρεμλίνο για την ουκρανική κρίση, με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν να διαμηνύει ξεκάθαρα ότι η χώρα του «δεν θα επιτρέψει» τη συντριβή των ρωσόφωνων ανταρτών στην Ανατολική Ουκρανία και τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ να προειδοποιεί για τον κίνδυνο διάχυσης της κρίσης σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, «τη Μολδαβία, τη Γεωργία, ακόμη και τη Σερβία».
Σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel, η Μέρκελ ανησυχεί σφόδρα για την ενίσχυση της ρωσικής επιρροής στα Βαλκάνια, τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και σε οικονομικό. «Σε αυτήν την περιοχή που παραδοσιακά έχει δεσμούς με τη Ρωσία, δεν μπορούμε να περιοριστούμε σε επενδύσεις. Πρέπει να δαπανήσουμε χρήματα για υποδομή, ώστε να δει ο κόσμος στο πρόσωπο της Ρωσίας μία εναλλακτική προς τη Δύση», έγραφε σε έκθεσή του προς τον Πούτιν σχετικά με τη ρωσική στρατηγική περί «μαλακής ισχύος» το πανίσχυρο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στη Μόσχα. «Οι ψυχροπολεμικές συνταγές γίνονται πάλι της μόδας. Είναι καιρός να αρχίσουμε να εξετάζουμε μία νέα στρατηγική αναχαίτισης», δήλωσε στην επιθεώρηση υψηλά ιστάμενος δυτικός διπλωμάτης.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΥΠΕΞ- Προκλητική απαίτηση της Αγκυρας για διακοπή των γεωτρήσεων στην ΑΟΖ

Με απειλές απαντά η Άγκυρα στις Τριμερείς Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ και την Αίγυπτο και επαναφέρει την προκλητική απαίτηση της για άμεση διακοπή των γεωτρήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Κυπριακή ΑΟΖ

Ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου σε χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξη του δήλωσε ότι η Τουρκία «δεν θα επιτρέψει αυτό που η Ελλάδα, η Κύπρος ,το Ισραήλ και η Αίγυπτος θέλουν να κάνουν εναντίον της Τουρκίας στη Ανατολική Μεσόγειο» προσθέτοντας ότι αυτό που θέλουν να πετύχουν οι τέσσερις χώρες με την συνεργασία τους εναντίον της Τουρκίας είναι να την «εκφοβίσουν».Ιδιαίτερα προκλητικές είναι οι δηλώσεις του όμως και για την Κύπρο όπου αφού χαρακτηρίζει άκυρο και χωρίς νομική ισχύ το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που «δεν χρήζει καν σχολιασμού» ο κ.Τσαβουσογλου δηλώνει ότι «η Ορθόδοξη Εκκλησία ,η ακροδεξιά και οι διαφορές (της Λευκωσίας) με την Ελλάδα καθιστούν περίπλοκες τις συνομιλίες με τους Ελληνοκύπριους».

H αυτονομία και η αξιοπρέπεια

Στο Πολυτεχνείο υπήρξαν στιγμές έλλαμψης του ανθρώπου, της συγκίνησης και της νοϊκής - ψυχικής ανάτασής του | ΑΡΧΕΙΟ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ

Γιώργος Σταματόπουλος

Το σπέρμα της αυτονομίας γονιμοποίησε (έτσι ισχυρίζονται πολλοί νεότεροι ιστορικοί μας) την κοινωνία όταν ιδρύθηκε το ΕΑΜ, μία από τις μεγαλειώδεις στιγμές ομοψυχίας και ενότητας του ελληνικού λαού. Τότε που οι κυβερνήσεις του είχαν παραδοθεί αμαχητί στον κατακτητή και ήσαν ανίκανες να μεριμνήσουν -εάν δεν αδιαφορούσαν παγερά!- για τη διάσωση των υπηκόων.