Η αναδιάρθρωση του χρέους, η Σύνοδος Κορυφής, και τα...παξιμάδια Παλαιοχώρας

Στο αεροπλάνο καθόταν δίπλα μου ένας μεσήλικας Αμερικανός με τη γυναίκα του. Δε μιλήσαμε καθόλου κατά την διάρκεια της πτήσης. Μόλις το αεροπλάνο προσγειώθηκε, ένα χαμόγελο έλαμψε στο πρόσωπό του. Μου έγραψε σε ένα χαρτί μία λέξη και με ρώτησε: «Μήπως μπορείτε να μου πείτε πώς προφέρεται αυτή η λέξη;». Τη διαβάζω και λέω: «Βεβαίως: Παλαιοχώρα». «Εκεί πάτε;» τον ρώτησα, «στην Κρήτη;» Αρχίζει τότε να μου περιγράφει πως στα νιάτα του βρέθηκε τυχαία στην Κρήτη, έζησε κοντά στους ντόπιους, δίπλα στη θάλασσα, θυμάται τη φιλοξενία, την παρέα, τη ζωντάνια. Μετά από 30 χρόνια το όνειρο ζωής του να γυρίσει πίσω και να δείξει αυτή τη μακρινή γωνιά της γης γεμάτη αναμνήσεις στη γυναίκα του γίνεται πραγματικότητα. Αισθάνομαι μεγάλη χαρά που μοιράζεται αυτές τις ωραίες στιγμές στην χώρα μας μαζί μου, μέχρι που γυρνά και με ρωτά: «Μήπως θα συμβεί κάποια αναταραχή, ένα Grexit, μήπως θα μείνουμε χωρίς λεφτά; Ανησυχούμε με τη γυναίκα μου».

ΣΤΙΣ 12 ΚΑΙ ΕΝΑ

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Κανείς δεν πρέπει να εκπλαγεί αν καταλήξουμε σε συμφωνία στις 12 και ένα και όχι στο παρά πέντε. Πάντως για πρώτη φορά από την έναρξη των διαπραγματεύσεων οι Εταίροι και οι ΗΠΑ δείχνουν σημάδια ανησυχίας μετά την «κοφτή» δήλωση Τσίπρα ότι οι κυβερνητικές προτάσεις είναι το έσχατο σημείο υποχώρησης. Όσοι είναι υπέρ της ρήξης δυσανασχετούν για τις παραχωρήσεις αλλά η κυβέρνηση θα κριθεί όχι μόνο από όσα έδωσε αλλά και από όσα αποσπάσει από τους Εταίρους, την ύστατη ώρα. Αν η πλειοψηφία του κόσμου ήθελε έξοδο από το ευρώ τα κριτήρια θα ήταν άλλα. Το «αστείο» είναι ότι αρκετοί στην ΕΕ εξακολουθούν να μας απειλούν με αυτό που φοβούνται και οι ίδιοι, με GREXIT. Ωστόσο «ανακαλύπτουν» πλέον ότι ακόμα και αν δεν πληρώσουμε τη δόση τους δεν χρεοκοπούμε. Αναλύονται σε «στοχαστικές προσαρμογές» και γίνονται γλυκανάλατοι: Με νοιάζει ο ελληνικός λαός, όχι η κυβέρνηση, λέει ο Γιούνκερ, παραλείποντας ότι ο ελληνικός λαός εξέλεξε αυτήν ακριβώς την κυβέρνηση.

Οι Κούρδοι αναστατώνουν την Τουρκία του Ερντογάν

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Την περασμένη Τρίτη, η μαύρη σημαία του «Ισλαμικού Κράτους», το οποίο ήλεγχε μέχρι τότε την πόλη Τελ Αμπιάντ κατέβαινε, δίνοντας τη θέση της στην κίτρινη σημαία του συροκουρδικού Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας (PYD). Οι μαχητές από το ένοπλο τμήμα του εν λόγω κόμματος (YPG) είχαν σηκώσει το κύριο βάρος του αιματηρού νικηφόρου αγώνα για την εκδίωξη των τζιχαντιστών.

Μέχρι πρότινος, ο Ταγίπ Ερντογάν θεωρούσε τον κουρδικό παράγοντα δυνητικό εφαλτήριο των πληθωρικών φιλοδοξιών του. Στα 13 χρόνια που κυβερνά την Τουρκία, το κόμμα του (ΑΚΡ) έριξε γέφυρες προς τους Κούρδους, κατοχυρώνοντας δικαιώματα που θεωρούνταν αδιανόητα από την εποχή του Κεμάλ Ατατούρκ. Το αυτονομιστικό ΡΚΚ ανέστειλε τον ένοπλο αγώνα και εκπρόσωποι του τουρκικού κράτους ξεκίνησαν διάλογο με τον φυλακισμένο Αμπντουλάχ Οτσαλάν για μια συνεκτική, ειρηνική επίλυση του κουρδικού προβλήματος. Τούτων δοθέντων, ο Ερντογάν ήλπιζε ότι το νόμιμο φιλοκουρδικό κόμμα HDP θα στήριζε, έστω διακριτικά, την προσπάθειά του για αναθεώρηση του συντάγματος, που έλκει την καταγωγή του από την εποχή της χούντας του Εβρέν, σε μια «win-win» συναλλαγή: οι μεν Κούρδοι θα εξασφάλιζαν πολιτιστική και διοικητική αυτονομία εντός τουρκικού κράτους, ο δε Ερντογάν θα δρομολογούσε τη μετάβαση σε ένα ισχυρά προεδρικό σύστημα, κατοχυρώνοντας την πρωτοκαθεδρία του στην τουρκική πολιτική ζωή (αλλά και το ακαταδίωκτο έναντι των κατηγοριών για σκάνδαλα).

Χόρχε Αράτε: «Ο δρόμος της Αριστεράς ήταν πάντα ανηφορικός» Στο «Βήμα» ο χιλιανός σοσιαλιστής, υπουργός του Σαλβαδόρ Αλιέντε

Εχει η Αριστερά εναλλακτική πρόταση για να γίνει το αντίπαλον δέος του νεοφιλελευθερισμού στη Λατινική Αμερική και στην Ευρώπη σήμερα; Ποιο είναι το σχέδιο; «Οικονομική ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη και με ισότητα. Αυτός είναι ο στόχος. Αλλά ο δρόμος της Αριστεράς ήταν πάντα ανηφορικός, επειδή η μεταμόρφωση της κοινωνίας είναι πολύ πιο δύσκολη από τη συντήρηση του κατεστημένου» λέει στο «Βήμα» ο Χόρχε Αράτε.

Στα 74, είναι ένας βετεράνος της Αριστεράς, από τους τελευταίους εν ζωή υπουργούς της θρυλικής κυβέρνησης του μαρξιστή Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή της δεκαετίας του '70. Εζησε εξόριστος επί Πινοσέτ και κατέβηκε υποψήφιος για την προεδρία της Χιλής στις εκλογές του 2009. Το σύνθημα της υποψηφιότητάς του ήταν «Juntos Podemos Mas!» (Μαζί μπορούμε περισσότερα!) και είχε τη στήριξη του ΚΚ της Χιλής. Τον συναντήσαμε στην Αθήνα.

«Ημουν σοσιαλιστής επί 46 χρόνια και έγινα κομμουνιστής για 6 μήνες. Επρεπε να με προτείνει κάποιο κόμμα. Αλλιώς θα έπρεπε να συγκεντρώσω τις υπογραφές μόνος μου, κάτι φοβερά δαπανηρό!» μας λέει. «Ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό είναι αχαρτογράφητος. Τότε, με τον Αλιέντε εξερευνήσαμε παρθένα εδάφη. Κάναμε φυσικά και λάθη, αλλά ανοίξαμε δρόμο για το μέλλον. Δεν συμφωνώ για το τέλος της ιστορίας. Η αλλαγή μπορεί να μη γίνει την άλλη Κυριακή, ούτε του χρόνου, αλλά πιστεύω στην πρόοδο. Είμαι αισιόδοξος, και για την Ελλάδα» τονίζει.

Πρός Αλληθωρίζοντες

..Για παράδειγμα, η θρησκόληπτη δεξιά που φωνάζει «Μένουμε Ευρώπη» δεν έμενε Ευρώπη όταν έπρεπε να αποδεχτεί το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια ή να σεβαστεί την κοινοτική νομοθεσία για το περιβάλλον, για τις φυλακές, για την προστασία από την αστυνομική βία και αυθαιρεσία.

Οι φίλοι μου πηγαίνουν στην πλατεία

Έχω φίλους και στις δύο διαδηλώσεις. Είναι πολύ θυμωμένοι με τους «άλλους». Αυτοί που κατεβαίνουν στην πλατεία Συντάγματος για να διαμαρτυρηθούν εναντίον της λιτότητας θεωρούν ότι οι συγκεντρώσεις με σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη» είναι απλώς αντικυβερνητικές και κρύβουν εμπάθεια εναντίον της Αριστεράς. Εκείνοι που βρίσκονται μπροστά στη Βουλή με τη σφυρίχτρα πιστεύουν ότι βρίσκεται σε κίνδυνο η ελληνική ευρωπαϊκή ταυτότητα και κινητοποιούνται για να πάρει το μήνυμα ο ΣΥΡΙΖΑ και να μην παίξει με τον εθνικό στρατηγικό προσανατολισμό.Έχω οργισμένους φίλους και στις δύο διαδηλώσεις. Άλλοι καταγγέλλουν τους εταίρους-πιστωτές για τη στάση τους και πιστεύουν ότι η κυβέρνηση δέχεται εκβιασμό ακριβώς επειδή αμφισβήτησε το «δόγμα». Αλλοι έχουν απαυδήσει με την κυβέρνηση και πιστεύουν ότι μας καταστρέφει μέσα από τη σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Είναι ειλικρινείς και κάπως μπερδεμένοι. Ας πούμε όταν ρωτάω έναν από τους πρώτους γιατί ανέχονται αδιαμαρτύρητα τόση δημαγωγία και τόσο λαϊκισμό με τόσο κόστος για την οικονομία δυσκολεύονται να με πείσουν με τα επιχειρήματά τους. Και όταν ρωτάω έναν από τους δεύτερους γιατί δεν ενοχλούνται που κορυφαία και μεσαία στελέχη της ΝΔ έχουν πάρει πάνω τους τη διοργάνωση καπελώνοντάς την, δεν έχουν κάποια σοβαρή απάντηση.

«Μένουμε Ευρώπη»

Χέριααπλωμένα για μια σακούλα τρόφιμα. Αλλά μη χαλάμε τη ζαχαρένια μας. Σημασία έχει να «Μένουμε Ευρώπη». Ε;

***

    Ουρές εκατοντάδων μέτρων για ένα κομμάτι φαγητό. Και τι πειράζει αφού «Μένουμε Ευρώπη». Ε;

Το κουνάβι που «ελεύθερα συλλογάται»

Εγώ  ο αστός πάω διαδήλωση στο Σύνταγμα.
Σιγά μην είσαι αστός! Ένας φτωχοφουκαράκος είσαι, το πολύ στην απομέσα του συστήματος και στην κακή στην απέξω, χολεριασμένος και μισάνθρωπος που πούλησες τη ζωή σου στη μαλθακία, πέρασες δίπλα απ’ την αυτογνωσία και προσπέρασες.
Οι αστοί στην Ελλάδα, αγορίνα μου (ή καλή μου κοπέλα) είναι 1500 – 2000 άνθρωποι και δεν κατεβαίνουν σε διαδηλώσεις. Στέλνουν αντ’ αυτών τα κορόιδα που δουλεύουν για την πάρτη τους, ή πιθικίζουν τους αστούς

Υπάρχουν στην Ελλάδα ολιγάρχες;

Μιλώντας την περασμένη Τρίτη στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε ότι «έχει έρθει η ώρα σε αυτό τον τόπο την κρίση να την πληρώσει η ολιγαρχία και όχι ο κόσμος της εργασίας, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι αυτοαπασχολούμενοι».

Την ώρα που συζητάμε για νέες περικοπές στις χαμηλές συντάξεις, οι πιο πλούσιοι Ελληνες, οι εφοπλιστές, κοιμούνται ήσυχοι, κάτω από τις προστατευτικές φτερούγες του Συντάγματος |
  Γράφουν: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς
    Η φράση αυτή του πρωθυπουργού καταχειροκροτήθηκε από τους κυβερνητικούς βουλευτές και αποτέλεσε ένα σαφές στίγμα για τη φορολογική πολιτική που επιθυμεί να ακολουθήσει η κυβέρνηση. Από την άλλη πλευρά, καταθέτοντας στην Επιτροπή Αλήθειας Δημόσιου Χρέους στη Βουλή, μια μέρα νωρίτερα, ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτης Ρουμελιώτης αναφέρθηκε στη δυσαρέσκεια που εξέφραζαν στελέχη του Ταμείου για το γεγονός ότι παρέμεναν ουσιαστικά αφορολόγητοι οι πραγματικά πλούσιοι στην Ελλάδα.

Αυτό που συγκαλύπτει η ευρωζώνη για την Ελλάδα

«Μου φαίνεται εξαιρετικά άστοχος ο ισχυρισμός ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν ήδη φανεί πολύ γενναιόδωροι απέναντι στην Ελλάδα.(...) Αυτό είναι εντελώς λάθος. Αν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί φάνηκαν γενναιόδωροι με κάποιους, αυτοί ήταν οι αρχικοί πιστωτές της Ελλάδας, που περιλάμβαναν τις τράπεζες διαφόρων κρατών εντός και εκτός Ευρώπης».

μετάφραση: Δημήτρης Ιωάννου 
Κάθε φορά που γράφω για την Ελλάδα, ένα μεγάλο ποσοστό των σχολίων (ίσως να πλησιάζουν και τα μισά) θα μπορούσαν να συνοψισθούν ως εξής: πώς μπορείς να παίρνεις το μέρος της Ελλάδας όταν η οικονομία της είναι τόσο αντιπαραγωγική και οι κυβερνήσεις της τόσο ανίκανες και μάλιστα μετά από όσα έχουμε κάνει για αυτούς; Δεν έχω καμία ψευδαίσθηση γύρω από τις ανεπάρκειες και τη διαφθορά που ενδημούν στην ελληνική οικονομία. Ούτε και σκοπεύω να αναγορευθώ σε υπερασπιστή οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης.

To NATO δείχνει τα δόντια του

Τρίκκας Μιχάλης|

Η ένταση στις σχέσεις Ρωσίας - Δύσης δεν αφορά μόνο μερικές επιθετικές δηλώσεις. Οι στρατιωτικές δυνάμεις των δύο πλευρών πλησιάζουν όλο και περισσότερο η μία την άλλη, με τον κίνδυνο ενός "θερμού επεισοδίου" να προβάλει όλο και πιο έντονος.Κάπως έτσι θα έμοιαζε μια σύγχρονη απόβαση της Νορμανδίας: χιλιάδες στρατιώτες να πηδάνε στις ακτές από γιγαντιαία αμερικανικά χόβερκραφτ κάτω από την αεροπορική υποστήριξη των Eurofighters. Δεκαεπτά κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ συμμετείχαν την προηγούμενη εβδομάδα στην άσκηση Baltops στα παράλια της Πολωνίας. Όλα αυτά θα είχαν ενδεχομένως μικρότερη σημασία αν 150 χιλιόμετρα πιο μακριά δεν βρισκόταν το ρωσικό λιμάνι του Καλίνινγκραντ.

Ξεχασμένο τόξο...

Στις αρχές της δεκαετίας του '90 η θεωρία του «Ισλαμικού τόξου» στα Βαλκάνια έκανε θραύση στη χώρα μας. Απλουστευτική η προσέγγιση αυτή, ήθελε όλους τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων, από τους Σλάβους της Βοσνίας, τους Αλβανούς εντός και εκτός Αλβανίας και τους τουρκόφωνους και τους Πομάκους της Βουλγαρίας, πρόθυμα πιόνια στις επιδιώξεις της Αγκυρας.Σήμερα η φρενίτιδα των διαπραγματεύσεων της Αθήνας με την Ευρωζώνη προφανώς θέτει σε δεύτερο πλάνο της επικαιρότητας μια απειλή για την εθνική, περιφερειακή αλλά και ευρωπαϊκή ασφάλεια, που στοιχειοθετείται από αδιαμφισβήτητα δεδομένα ως προς την αξιοποίηση των μουσουλμανικών πληθυσμών της ΝA Ευρώπης από τους τζιχαντιστές:

Άνοιξε ο δρόμος για την υλοποίηση του Νέου Ευρωπαϊκού Αγωγού

• Ζούντα Αντιγόνη Τη δέσμευση Ελλάδας και Ρωσίας ότι οι δύο πλευρές θα προχωρήσουν, και μάλιστα άμεσα, στην κατασκευή και τη λειτουργία του "ελληνικού αγωγού", που πλέον ονομάζεται Νότιος Ευρωπαϊκός Αγωγός (ΝΕΑ), περιλαμβάνει η υπογραφή του διμερούς μνημονίου συνεργασίας την περασμένη Παρασκευή στην Αγία Πετρούπολη.Πρόκειται για το έργο που ουσιαστικά αντικαθιστά το εγκατεληφθέν από τη Ρωσία τον Δεκέμβριο του 2014 σχέδιο για τον αγωγό South Stream, λόγω κυρίως των προσκομμάτων που προέβαλε η Ε.Ε. και που θα παρακάμπτει τις τρέχουσες διαδρομές μέσω Ουκρανίας, καθώς από το 2019 η Ρωσία δεν πρόκειται να ανανεώσει τη σύμβαση για διοχέτευση του αερίου της μέσω του δικτύου αγωγών σε ουκρανικό έδαφος, ακυρώνοντας οριστικά τη δίοδο αυτή για τις ευρω-ρωσικές σχέσεις.

Ο φόβος του ντόμινο

Μια συμβιβαστική λύση στη Σύνοδο Κορυφής αύριο Δευτέρα θα επιτρέψει στην ΕΕ να ασχοληθεί ώστε τα πολλά ανοικτά μέτωπα να μην αναφλεγούν με δυναμική ντόμινο. Ενα αδιέξοδο, πέραν των επιπτώσεων για τη χώρα μας, θέτει το εύλογο ερώτημα της δυνατότητας σχεδιασμού για συντεταγμένη αντιμετώπιση των άλλων προκλήσεων πολλαπλάσιου μεγέθους από την ελληνική διαπραγμάτευση. Η σκιά ενός Brexit γίνεται κάθε μέρα που περνά όλο και πιο απειλητική. Τη συγκρότηση διευρυμένης Ομάδας Ευρωσκεπτικιστών στο Συντηρητικό Κόμμα ακολούθησε παρόμοια κίνηση και στους Εργατικούς. Πανικόβλητοι στο Λονδίνο, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο αντιλαμβάνονται ότι το κουτί της Πανδώρας έχει ανοίξει και δεν λύνεται με μια μαγική λύση-παραχώρηση που σώζει τον Κάμερον και δεν αποδυναμώνει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Στην απέναντι ακτή της Μάγχης στη Γαλλία η κατάσταση είναι ανησυχητική. Για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερις μήνες οι Ολάντ-Βαλς επέβαλαν νομοσχέδιο για απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, αλλά και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων με τη διαδικασία του άρθρου 49 παράγραφος 3 του Συντάγματος, που ορίζει ότι ένα νομοσχέδιο γίνεται χωρίς συζήτηση και ψηφοφορία νόμος εντός 48 ωρών αν δεν υπερψηφισθεί στο διάστημα αυτό πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης. Πλέον μπορεί να τεθεί το ερώτημα αν πρόεδρος και πρωθυπουργός μπορούν να ολοκληρώσουν τη θητεία τους που λήγει με την προεδρική και τις βουλευτικές εκλογές της άνοιξης του 2017.

Και κουτσή και παράλυτη;

«Κουτσή πάπια» στις ΗΠΑ αποκαλείται ο πρόεδρος που το κόμμα του έχει χάσει την πλειοψηφία σε Βουλή-Γερουσία και στην ουσία διαπραγματεύεται συνεχώς με το αντίπαλο κόμμα μια συναίνεση που δεν είναι δεδομένη. «Παράλυτη πάπια» θα ήταν ο πιο εύστοχος χαρακτηρισμός ακόμη για τον ένοικο του Λευκού Οίκου που ελέγχει το Κογκρέσο.Με αφορμή τη σφαγή των εννέα Αφροαμερικανών στο Τσάρλεστον, ο Ομπάμα σήκωσε ψηλά τα χέρια, ομολόγησε δημόσια ότι το Λόμπι των Οπλοφορούντων (NRA) ελέγχει το Κογκρέσο με ισχυρά ερείσματα σε κάθε κόμμα και έτσι αν δεν υπάρξει πίεση από την κοινωνία είναι αδύνατος ο αυστηρότερος έλεγχος στη χορήγηση αδειών οπλοφορίας.Την ίδια στιγμή, μέχρι το τέλος του μήνα το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αναμένεται να επικυρώσει ή να απορρίψει τη νομοθεσία για τον γάμο των ομοφυλοφίλων αλλά και το πρόγραμμα Δημόσιας Υγείας με το οποίο έχει συνδέσει το όνομά του ο Ομπάμα.