Άσυλο διά πάσα νόσον;

Μετά την επιχείρηση της αστυνομίας, με την οποία τερματίστηκε η πολυήμερη (19 ημέρες) κατάληψη της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου της Αθήνας, υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις που προκάλεσαν αίσθηση. Κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και η οργάνωση της Νεολαίας του έκριναν ότι αυτό που έγινε ήταν "ωμή παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου". Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. Κατελήφθη η Πρυτανεία από φοιτητές του πανεπιστημίου; Όχι. Κατελήφθη από αντιεξουσιαστές, μεταξύ των οποίων πιστοποιήθηκαν ένας συνεργός του Παλαιοκώστα, ένας... περίεργος Ουκρανός, ένας Πολωνός πρώην πράκτορας και νυν έμπορος ναρκωτικών και δύο Αλγερινοί που διέμεναν στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρετανία" και που πρόσφατα είχαν απελαθεί από την Αίγυπτο.

Η «κόκκινη γραμμή» των ιδεοληψιών

Συντάκτης: Χρήστος Μαχαίρας

Τι είναι πολιτική; Μήπως δεν είναι ο οργανωμένος τρόπος να επιδράσεις στα πράγματα και να επηρεάσεις τις εξελίξεις; Και αριστερή πολιτική; Μα, τι άλλο από το να επηρεάσεις τις εξελίξεις σε αριστερή και προοδευτική κατεύθυνση. Αντιρρήσεις πάντα θα υπάρχουν… Αν συμφωνήσουμε, ωστόσο, ότι η πολιτική ήταν και παραμένει ένα εγχείρημα που κινείται μεταξύ επιθυμιών και πραγματισμού, δεν μπορεί παρά να εκφράζει μια διαρκή άσκηση ισορροπίας πάνω στο τεντωμένο σχοινί της πραγματικότητας. Μια αέναη μάχη ανάμεσα στο εφικτό και το αναγκαίο, από την έκβαση της οποίας κρίνεται αν η πολιτική είναι συνώνυμη του ρεαλισμού ή συγγενής φαντασιώσεων.

Πωλ Κρούγκμαν εν Αθήναις: ένας επίλογος

Αν με ρωτούσατε το 2000 αν έπρεπε να μπείτε στο ευρώ θα σας απαντούσα «προς θεού, όχι!». Αν με ρωτούσατε το 2010, αν έπρεπε να δεχθείτε το πρόγραμμα της τρόϊκα ή να επιστρέψετε στην δραχμή, θα σας έλεγα «σκεφθείτε το καλά». Αλλά αν τώρα με ρωτάτε αν αξίζει να δοκιμάσετε την έξοδο από το ευρώ αντί μιας συμφωνίας με τους θεσμούς θα σας έλεγα «μην το σκέφτεστε».Σε αυτά τα απλά λόγια συνοψιζόταν- νομίζω- το βασικό μήνυμα που έφερε στην Αθήνα ο Πωλ Κρούγκμαν.Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί κανείς μαζί του ως προς το τι έπρεπε να κάνει η Ελλάδα το 2000 ή το 2010. Όταν, όμως, κάποιος που δεν συγκαταλέγεται στους φανατικούς υποστηρικτές της ιδέας του ευρώ ή της δικής μας συμμετοχής στο κοινό νόμισμα- κάθε άλλο- λέει ότι, τώρα πια, η συμφωνία είναι σαφώς προτιμότερη από την έξοδο, η γνώμη του αξίζει να προσεχθεί.

Ψυχραιμία και επιμονή

Στη βάση όλης της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα των τελευταίων ετών της κρίσης, βρίσκεται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η εξής θεμελιώδης παραδοχή: ότι η χώρα πρέπει δήθεν εν λευκώ να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις των δανειστών της και από το βαθμό της προσαρμογής αυτής θα κριθεί και το αν θα μείνουμε ή δεν θα μείνουμε στο ευρώ. Αυτή είναι η γενική θέση επί της οποίας χτίστηκαν όλα από το 2010 και μετά.Όμως, αυτή η θέση, είναι λανθασμένη. Δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.Είναι λανθασμένη μεταξύ άλλων διότι αγνοεί την πιο σημαντική από τις διαστάσεις της κρίσης: ότι δεν είναι η Ελλάδα που θα καθορίσει, είτε θετικά, είτε αρνητικά, το μέλλον όλων όσων γίνονται αυτή την ώρα στην Ευρώπη της έξαρσης της γερμανικής ηγεμονίας.

Ημίχρονο...

Αγία Σοφία, η παρακμή δύο πολιτισμών, εμείς θέλουμε να την κάνουμε... γήπεδο, οι Τούρκοι τζαμί. Εμείς μεταφορικώς, εκείνοι κυριολεκτικώς. Εις ό,τι αφορά εμάς, είναι πολλά τα χρόνια πια που τη συμπεριφορά μας δεν καθορίζουν το γούστο, τα γράμματα και το στυλ, αλλά ο νεοπλουτισμός, η αποκολοκύνθωση και η γλιτσογκλαμουριά. Εις ό,τι αφορά τους

Εντός, εκτός, αλλά όχι επί τα αυτά

Αυτήν τη στιγμή συγκρούονται δύο αδιέξοδα. Το δικό μας και το γερμανικό. Το δικό μας αδιέξοδο προκύπτει από την έλλειψη ρευστότητας και από την έλλειψη χρόνου. Το γερμανικό αδιέξοδο προκύπτει απ’ την αδήριτη διττή έκβαση ενός διλήμματος χωρίς εναλλακτική διαφυγής. Αν η έκβαση της διαπραγμάτευσης αφήσει στην Ελλάδα περιθώρια άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής απ’ την κυβέρνηση της Αριστεράς, τότε η Ελλάδα δεν θα γίνει ειδική οικονομική ζώνη και το γερμανικό μοντέλο για ορισμένες χώρες και περιοχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα ραγίσει. Αν, απ’ την άλλη, η έκβαση της διαπραγμάτευσης οδηγήσει στη συντριβή της Ελλάδας, το κόστος της χρεοκοπίας εντός ή εκτός ευρωζώνης θα είναι απροσδιόριστο.

Αστάθεια η μόνη σταθερά;

Οι Σκότοι εθνικιστές ρυθμιστές των πολιτικών ισορροπιών στη μετεκλογική Βρετανία είναι το μήνυμα που έρχεται από το Εδιμβούργο. Την ίδια στιγμή, με εφαλτήριο τη Βαρκελώνη, μια δεύτερη μετά το ριζοσπαστικό Podemos απειλή για τον δικομματισμό Λαϊκού Κόμματος - Σοσιαλιστών, οι Ciudadanos, καταγράφονται ως σημαντική δύναμη εθνικής εμβέλειας στην Ισπανία. Η κρίση αλλάζει, ανατρέπει το πολιτικό τοπίο της Ευρώπης, καθώς συνθλίβει τα προπύργια του δικομματισμού ακόμη και σε μια χώρα σαν τη Βρετανία, όπου το εκλογικό σύστημα πλειοψηφικό σε μονοεδρική περιφέρεια σε έναν γύρο είναι φτιαγμένο για να ευνοεί τη διπολική αντιπαράθεση.

Ερντογάν: Θα αποφύγει τον όρο γενοκτονία ο Ομπάμα

Την εκτίμησή του ότι ο Μπαράκ Ομπάμα δεν θα χρησιμοποιήσει τον όρο «γενοκτονία» στην επέτειο της συμπλήρωσης ενός αιώνα από τη μεγάλη σφαγή των Αρμενίων, την ερχόμενη Παρασκευή, εξέφρασε χθες ο Ταγίπ Ερντογάν.«Δεν θα ήθελα να χρησιμοποιήσει ο Ομπάμα τη λέξη "γενοκτονία" και δεν περιμένω να συμβεί κάτι τέτοιο» δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος, στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Ιρακινό ομόλογό του, Φουάντ Μασούμ, στην Αγκυρα.Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τιμήσουν την 100ή επέτειο της τραγωδίας, με τον υπουργό Οικονομικών Τζέικομπ Λιου να ταξιδεύει στην Αρμενία, όπου θα παραστεί στην επίσημη τελετή. Ωστόσο, ρεπορτάζ του τουρκικού Τύπου από την Ουάσιγκτον επιβεβαιώνουν την εκτίμηση του Ταγίπ Ερντογάν, καθώς αναφέρουν ότι ο Μπαράκ Ομπάμα θα αποφύγει, στη σχετική δήλωσή του, να περιλάβει τον επίμαχο όρο.

Η Τουρκία αυτονομείται αμυντικά από τη Δύση…

Η Τουρκία προβαίνει σε βήματα για την ενίσχυση της δικής της αμυντικής βιομηχανίας και τη μείωση της στρατιωτικής της εξάρτησης από τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ αναφέρει ανταπόκριση των Emre Peker (Κωνσταντινούπολη) και Naftali Bendavid (Βρυξέλλες) στη WALL STREET JOURNAL με τίτλο «Turkey Breaks From West on Defense».

Ευδαίμων Αραβία και Μεσοποταμία: τα συγκοινωνούντα δοχεία

Ηδη από τον Οκτώβριο 2014 με το άρθρο «Η Κρίση στην Ευδαίμονα Αραβία» είχαμε αναδείξει την δυναμική που είχε το κίνημα των Χούδι για το μέλλον της Υεμένης και την σταθερότητα της αραβικής χερσονήσου καθώς και την αναλογία αυτού του μετώπου με εκείνο της Μεσοποταμίας στο πλαίσιο της σηιτο-σουνιτικής σύγκρουσης στην Μ. Ανατολή. Η εξέλιξη των γεγονότων επιβεβαιώνει την ανωτέρω προοπτική και στέλλει μηνύματα αποσταθεροποίησης όχι μόνο στην αραβική χερσόνησο αλλά και την Αφρική.

ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ Στο στόχαστρο της Κομισιόν για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης η Gazprom

Για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης στις αγορές της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης, κατηγορεί τον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό, Gazprom, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε σήμερα από τις Βρυξέλλες, η επίτροπος Ανταγωνισμού Μαργκρέτ Βεστάγκερ, δήλωσε πως η Επιτροπή θεωρεί ότι η Gazprom παρεμποδίζει τον ανταγωνισμό στις αγορές προμήθειας φυσικού αερίου οκτώ κρατών μελών (της Βουλγαρίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, της Λετονίας, τη Λιθουανίας, της Πολωνίας και της Σλοβακίας).

Μοναδικής ιστορικής αξίας υλικό για τη σφαγή 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων Τα πάντα για τη γενοκτονία των Αρμενίων, σε μία ιστοσελίδα

Η μαύρη επέτειος από τα 100 χρόνια της γενοκτονίας των Αρμενίων, συνοδεύτηκε από εκδηλώσεις συμπαράστασης σε όλο τον κόσμο, από την αναγνώριση της από τον Πάπα και τη γερμανική Βουλή, αλλά και από τις πιέσεις της ευρωβουλής προς την Τουρκία να κάνει το αυτονόητο. Να αναγνωρίσει επιτέλους τη γενοκτονία. Την ίδια στιγμή αυξάνονται οι πιέσεις προς τις ΗΠΑ για αναγνώριση της γενοκτονίας.Τα γεγονότα του 1915 και όσα ακολούθησαν με τον εκτοπισμό εκατομμυρίων Αρμενίων δεν αμφισβητούνται πλέον από κανέναν παρά μόνο από την Τουρκία και από όσους έχουν πολιτικούς λόγους να το αρνούνται.
Ωστόσο η πρόσφατη παραίνεση της Ευρώπης προς την Άγκυρα είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως αν μια χώρα θέλει να λέγεται πολιτισμένη πρέπει να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και να αναλάβει τις ευθύνες της. Με αφορμή τα 100 χρόνια από τα τραγικά γεγονότα, η συντακτική επιτροπή του περιοδικού Αρμενικά δημιούργησε μια ιστοσελίδα για την αρμενική γενοκτονία, με τεκμήρια και σπάνιο υλικό. 

Η Τουρκία μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης

των Oded Eran και Gallia Lindestrauss

Η μονοήμερη επίσκεψη του προέδρου Recep Tayyip Erdogan στο Ιράν στις 7 Απριλίου, λειτουργεί ως ένα ακόμη παράδειγμα της αδίστακτης φύσης του προέδρου της Τουρκίας. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες για περισσότερο από μία δεκαετία, ο Τούρκος ηγέτης έχει αποτύχει να δημιουργήσει έναν κεντρικό ρόλο για την χώρα του σε μια περιοχή που μαστίζεται από θρησκευτικές, εθνικές και οικονομικές διαμάχες. Σε μια προσπάθεια να κερδίσει σε όλα τα μέτωπα, έχει αποξενώσει φίλους και εχθρούς, καθώς επίσης και τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ. Η πλειοψηφία αυτών των συμμάχων στο ΝΑΤΟ είναι επίσης μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τουρκία από καιρό φιλοδοξεί να γίνει μέλος της ΕΕ, και τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις επίσημες δηλώσεις, ο Erdogan και το κόμμα Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη, συμμερίζονται αυτόν τον στόχο.

Ο Αζναβούρ για τη Γενοκτονία των Αρμενίων

«Τόσο λίγα έχουν αλλάξει από το 1915»

Η Γενοκτονία των Αρμενίων και η μη αναγνώρισή της από την Τουρκία είναι ένα από τα πιο δύσκολα θέματα στη διεθνή διπλωματία. Με αφορμή, όμως, τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τα εγκλήματα εις βάρος της αρμενικής κοινότητας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία που οδήγησαν στον θάνατο ενάμισι εκατομμυρίου ανθρώπων, οι φωνές που ζητούν τη διεθνή αναγνώριση πληθαίνουν. Μία απ' αυτές και του Σαρλ Αζναβούρ. Ο Γαλλοαρμένιος τραγουδιστής, συνθέτης και ηθοποιός σε εκτενές άρθρο του στη σαββατιάτικη «Μοντ» αναφέρθηκε στις αρμενικές ρίζες του και εξέφρασε τους προβληματισμούς του για το ζήτημα. Ο 90χρονος Αζναβούρ, μολονότι γεννήθηκε στο Παρίσι μια και οι γονείς του επιβίωσαν από τους διωγμούς βρίσκοντας καταφύγιο στη Γαλλία, δεν έχει χάσει την αρμενική ταυτότητά του.

Πώς διοικούν οι τζιχαντιστές το χαλιφάτο του τρόμου

Με το Κοράνι στην πιο ακραία εκδοχή και με την πιο βάρβαρη βία διοικούν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (IS) το χαλιφάτο του τρόμου που έχουν ιδρύσει στη Συρία και στο Ιράκ.

Στην ιδεολογία τους ο Αλλάχ έχει τις απαντήσεις για όλα - τα πάντα βρίσκονται στο Κοράνι και στη σαρία. Ετσι, ο νόμος, η τάξη και η απονομή της δικαιοσύνης διαμορφώνονται σε όλα τα εδάφη που κυβερνά το IS με την αρχή της «khilafa ala minhaj al-nubuwwa» («χαλιφάτο κατά τη μέθοδο του Προφήτη»). Δηλαδή, κατά το υπόδειγμα που έθεσε ο ίδιος ο Μωάμεθ πριν από 1.400 χρόνια.Αλλά πώς το εφαρμόζουν οι τζιχαντιστές σήμερα και πόσο αποτελεσματικά;