AN LESSER* Ατλαντική στρατηγική και περιφερειακές κρίσεις

Κάθώς η κρίση στην Ουκρανία εξαναγκάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες και τους επικεφαλής του ΝΑΤΟ να εστιάσουν το ενδιαφέρον τους στην ανάδυση των εξ ανατολών αμυντικών προκλήσεων, τα τεκταινόμενα στον ευρωπαϊκό Νότο εγείρουν πολύ διαφορετικές αλλά εξίσου σοβαρές προκλήσεις για την ασφάλεια και τη στρατηγική. Οι τεταμένες σχέσεις με τη Ρωσία και το χάος στο οποίο έχει παραδοθεί το Ιράκ και η Συρία υποδεικνύουν ότι η διπλή έκθεση της Ευρώπης στις κρίσεις αυτές θα έχει μεγάλη διάρκεια. Οι διεθνείς σχέσεις διαμορφώνονται από μακροπρόθεσμες τάσεις αλλά και από ξαφνικά σοκ, που μεταβάλουν δραστικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες, όπως έγινε με την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία. Ενα άλλο τέτοιο στοιχείο είναι οι δραματικές εξελίξεις στο Ιράκ από το «Ισλαμικό Κράτος Ιράκ και Συρίας» (ISIS) που επέτρεψαν την κατάληψη μεγάλων ιρακινών εκτάσεων και τη δημιουργία ισλαμικού χαλιφάτου σε απόσταση αναπνοής από τη Βαγδάτη. Αν και το ISIS μπορεί να μην καταφέρει να διατηρήσει τις εδαφικές του κατακτήσεις, πέτυχε ριζική μεταβολή των στρατηγικών δεδομένων.

Ο μυστικός κόσμος των σούφι

Τελετή Αλεβιτών, Τουρκία. Από τη σταδιακή του γέννηση, τον 11ο και 12ο αιώνα μ.Χ., μέχρι και σήμερα, ο σουφισμός αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αναχώματα ενάντια σε όλες τις ακραίες τάσεις που διαμορφώνονται στο πολιτικό Ισλάμ αλλά και στις κοινωνικές αδικίες στις μουσουλμανικές χώρες.-ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΕΤΑΙΟΣ

Τα μάτια του πέφτουν πάνω μου σαν να θέλουν να με αγκαλιάσουν και να με προστατέψουν. Κάθεται οκλαδόν πάνω σε ένα παλιό χαλί, τα χέρια του ακίνητα γύρω από ένα μακρύ κομποσκοίνι. Κάνει ζέστη αλλά εδώ, στην είσοδο της σπηλιάς του, έχει δροσιά. Δεκάδες στοιβαγμένα Κοράνια πίσω του και τριγύρω πράγματα και τρόφιμα.

Μια… χρήσιμη βεντέτα

Του Νικόλα Ζηργάνου

Δεν είχαν περάσει ούτε 24 ώρες από την απαγωγή των τριών ανήλικων Ισραηλινών (Ναφτάλι Φρένκελ, Γκιλάντ Σαέρ και Εγιάλ Γιφράχ) έξω από παράνομο οικισμό Εβραίων εποίκων στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη και ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, δήλωνε στους γονείς των απαχθέντων ότι θα κάνει τα πάντα για να τους εντοπίσει και κατηγόρησε ευθύς εξ αρχής ως υπεύθυνη την Χαμάς. Ωστόσο, τόσο οι αρχές ασφαλείας όσο και ο πρωθυπουργός γνώριζαν ήδη ότι τα τρία παιδιά είχαν δολοφονηθεί και μάλιστα οι μυστικές υπηρεσίες είχαν ισχυρές ενδείξεις -αν όχι τη βεβαιότητα- και για την ταυτότητα δύο υπόπτων.

Η Γάζα και το νέο στρατηγικό «μέτωπο» του Ισραήλ

Του Σωτήρη Ρούσσου*  Η επιχείρηση του ισραηλινού στρατού στη Γάζα και οι συνεχιζόμενες επιθέσεις εντός της Δυτικής Οχθης από παραστρατιωτικές ομάδες Ισραηλινών εποίκων εναντίον Παλαιστινίων δεν αποτελούν βέβαια «απάντηση» στη δολοφονία των τριών Ισραηλινών εφήβων. Προφανώς αποτελούν τα δύο σκέλη ενός σχεδίου του Ισραήλ για αποδυνάμωση ή και εξάλειψη της Χαμάς ως στρατιωτικής και πολιτικής δύναμης. Σημαντικές δεξαμενές σκέψης, που καλύπτουν σχεδόν όλο το πολιτικό φάσμα του Ισραήλ, προτρέπουν όχι απλά για αεροπορικές επιθέσεις και επιλεκτικές χερσαίες επιτηρήσεις, αλλά για ανακατάληψη της Λωρίδας της Γάζας για ορισμένο χρονικό διάστημα, ώστε να εφαρμόσουν τις τακτικές που ακολουθήθηκαν το 2002 κατά την επιχείρηση «Αμυντική Ασπίδα» εναντίον της δεύτερης παλαιστινιακής Ιντιφάντα.

ΙΡΑΚ Οι Κούρδοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση στη Βαγδάτη

Νέα εξέλιξη χθες είναι η απόφαση των Κούρδων υπουργών να παύσουν τις εργασίες τους στην υπό τον σεχταριστή σιίτη πρωθυπουργό, Νούρι αλ Μαλίκι, ιρακινή κυβέρνηση -συγκεκριμένα να αποχωρήσουν από τα υπουργεία Εξωτερικών, Μετανάστευσης, Υγείας και από την αντιπροεδρία της κυβέρνησης. Ο (Κούρδος) υπουργός Εξωτερικών του Ιράκ Χοσιάρ Ζεμπάρι δήλωσε ότι η ενέργειά τους γίνεται σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού αλ Μαλίκι, σύμφωνα με τις οποίες οι Κούρδοι παρέχουν άσυλο στους σουνίτες τζιχαντιστές στην πρωτεύουσά τους Ερμπίλ

Λίγος πλουραλισμός παραπάνω δεν βλάπτει.

Είσαι ένα κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού. Συμφωνούν όλοι; Διότι, όταν κάποτε έγραψα, αγανακτισμένος από τις κακοφωνίες, αν ισχύει η ρήση Πουλαντζά, πως ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρχει, ανώτερο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι αυτό είναι μάθημα κατ' επιλογή! Ένα δημοκρατικό κόμμα, για να φτάσει στον στόχο του, πρέπει να συγκεντρώσει στις εκλογές την πλειοψηφία των πολιτών. Αν δεν τη συγκεντρώνει, πρέπει να κάνει συνεργασίες για να σχηματίσει κυβέρνηση χωρίς να ακυρώνεται ο στρατηγικός στόχος. Διαφορετικά, αν κρίνεις πως δεν μπορείς να συνεργαστείς με κανέναν, παραδίδεις την εντολή και περιμένεις, όπως και το ΚΚΕ, κάποτε να ισιώσει ο γιαλός! Αν οι πολίτες αντέχουν να περιμένουν, κανένα πρόβλημα. Αν δεν αντέχουν;

South Stream: Πώς Κουμπώνει με ΤΑΡ και ΔΕΣΦΑ

Ζήτημα που σχετίζεται άμεσα με τον αγωγό TAP αλλά και την εξαγορά του ΔΕΣΦΑ από την αζέρικη Socar θεωρείται και φαίνεται ότι είναι ο South Stream. Ο τελευταίος, τον οποίο επιθυμεί διακαώς να προωθήσει η Ρωσία στην προσπάθεια της να παρακάμψει την Ουκρανία, συνιστά το μεγάλο «πονοκέφαλο» των Βρυξελλών, καθώς ως πολιτικό, οικονομικό και νομικό θέμα, έχει καταφέρει να διασπάσει τη συνοχή της Ε.Ε. αφού υπάρχουν ήδη κράτη-μέλη, όπως, η Αυστρία, η Ιταλία και η Γαλλία, που τον υποστηρίζουν ανοικτά και οι, Ουγγαρία και Βουλγαρία που έχουν δώσει τη συναίνεση τους να περάσει από τα εδάφη της. Σε αυτό το σκηνικό η Κομισιόν, με το «μαχαίρι» της κοινοτικής νομοθεσίας, πιέζει τη Ρωσία για την υιοθέτηση των κανόνων του τρίτου ενεργειακού πακέτου στην κατασκευή του South Stream, επιδιώκοντας επί της ουσίας ο αγωγός αυτός να έπεται στη λειτουργία του TAP, ώστε να μην διατηρήσει το εμπορικό πλεονέκτημα που θα είχε ένα προβάδισμα του.

Οι "Εκρηκτικές" Αλλαγές της Τουρκίας

Στο Βιβλίο του ο Μουράτ Καραγιλάν " Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν" με τρόπο θαρραλέο περιγράφει  την ιστορική διαδρομή του Κουρδικού Έθνους τόσο κατά την Οθωμανοκρατία όσο και στην μετέξελιξη της, της οποίας επιστέγασμα αποτελεί το σημερινό τουρκικό κράτος. Μια διαδρομή η οποία και  διαθέτει πλήθος εξεγέρσεων, προδοτικών στάσεων και συμπεριφορών.Ως βασικές αιτίες ορίζονται οι κοντόθωρες στάσεις και λογικές, η χείριστη ανάλυση και αξιολόγηση των δεδομένων, ο φατριασμός και ο τοπικισμός και η παράλληλη αξιοποίηση τους απο την τουρκική και οθωμανική διπλωματία. 
 Στο επίπεδο της ανάλυσης, αξιολόγησης και αξιοποίησης η πολιτική σκέψη των Κούρδων παραμένει σε εμβρυακό στάδιο και αυτό αφορά το σύνολο του Κουρδικού Εθνους.

Να καλυφθεί η απόσταση...

Τα δύο σοβαρότερα Εθνικά ζητήματα της Τουρκίας είναι το Κυπριακό ζήτημα και το Κουρδικό ζήτημα και τα παράγωγα τους, κυριολεκτικά δε και μεταφορικά Κούρδοι και Ελληνες (Ελλαδίτες και Κύπριοι) έχουν κοινή μοίρα . Και στα δύο ζητήματα η Τουρκία αναπτύσσει ανάλογες πρακτικές και τακτικές , τα κοινά σημεία των οποίων μόνο ένας αδαής δεν μπορεί να επισημάνει .Στην προσπάθεια της αυτή η Τουρκική Διπλωματία χρησιμοποιεί πλήθος παραγόντων νέων και παλιών και παράλληλα επιθυμεί να εκπέμψει στο εσωτερικό και το εξωτερικό  τα αναγκαία κατά περίσταση μηνύματα.Αυτή την συνεργασία, συνύπαρξη ή σύγκρουση καλούμαστε να αποκαλύψουμε στην απόλυτη της διάσταση ,σε κάθε πτυχή τηw.

Η Τουρκία σε φάση σαρωτικών αλλαγών!

Οι συνθήκες και οι στρατιωτικές αλλά και πολιτικοδιπλωματικές διεργασίες και τα γεγονότα που οδήγησαν στη δημιουργία της σημερινής Τουρκίας ως χώρας και ως μοντέλου διακυβέρνησης άρχισαν στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Αγγλοι και οι Γάλλοι μοίραζαν σε ζώνες επιρροής τα οθωμανικά «ιμάτια» της Μέσης Ανατολής (Συνθήκη Sykes-Picot) και ολοκληρώθηκαν με τη Συνθήκη που υπογράφηκε στη Λωζάννη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923.Με τη συγκεκριμένη συνθήκη η Τουρκία απέκτησε το δικαίωμα έναντι της Δύσης να «διαχειρίζεται» όπως θέλει τις μουσουλμανικές εθνότητες οι οποίες κατοικούσαν στα όρια του νέου κράτους και αναγνωρίστηκαν από τις χώρες που υπέγραψαν τη συνθήκη αυτή. Στο πλαίσιο του δικαιώματος αυτού, με την κάλυψη και την ανοχή της Δύσης, όλες ανεξαιρέτως οι τουρκικές κυβερνήσεις ακολούθησαν μια βάρβαρη πολιτική εθνικής αφομοίωσης όλων των μουσουλμανικών εθνοτήτων που κατοικούσαν στη χώρα, με στόχο τη δημιουργία μιας συμπαγούς τουρκικής εθνότητας από τα σπαράγματα των εθνοτήτων και από το πολυάριθμο κουρδικό έθνος.

Οι διεθνείς προκλήσεις και η πορεία στο σκοτάδι

Την προηγούμενη εβδομάδα ο Mάριο Ντράγκι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που αποτελεί έναν από τους κεντρικούς πυλώνες του ευρωοικοδομήματος, δήλωσε ότι οι οικονομικές προσπάθειες της Ευρώπης μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά από τις πολιτικές προκλήσεις που δοκιμάζουν σήμερα την Ενωση. Τι σημαίνει αυτό; Είναι μια έμμεση παραδοχή της θέσης πολλών επιστημόνων του χώρου των διεθνών σχέσεων ότι η κρίση που διαπερνά σήμερα τον δυτικό κόσμο, κυρίως την Ευρώπη, έχει πρωτίστως διεθνοπολιτικά αίτια και σημεία εξέλιξης.

Τα επόμενα «κεφάλαια» της υπόθεσης Μητσιάλη

Ο σάλος για τις δηλώσεις του γ.γ. του υπουργείου Εξωτερικών Αν. Μητσιάλη, που εξίσωσαν -πέραν κάθε διπλωματικής λογικής και εις βάρος του εθνικού συμφέροντος- την αμυνόμενη Κυπριακή Δημοκρατία με την επιτιθέμενη Τουρκία και το ψευδοκράτος, είναι απόλυτα δικαιολογημένος. Χωρίς να απαιτούνται πολλές αναλύσεις, είναι σαφές ότι ο Νο. 1 υπηρεσιακός παράγοντας του υπουργείου Εξωτερικών καταπάτησε την υπ’ αριθμόν 1 (μαζί με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις) διπλωματική προτεραιότητα της χώρας. Με τη λογική του κ. Μητσιάλη, ο ομόλογός του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα συνιστούσε «αμοιβαίες υποχωρήσεις» στις ΗΠΑ και στην Αλ Κάιντα μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών θα καλούσαν το Κίεβο και τους ρωσόφωνους της Ουκρανίας «να μην επιρρίπτουν ευθύνες ο ένας στον άλλον». Και οι ανώτεροι Βρετανοί και Γάλλοι διπλωμάτες θα ζητούσαν αυτοσυγκράτηση της Δύσης έναντι του τζιχαντιστών της ISIS. Ολα αυτά ακούγονται τόσο αντιφατικά και παράλογα, επειδή εξίσου αντιφατικό και παράλογο είναι ένας ανώτατος διπλωμάτης να ανατρέπει την εθνική γραμμή μόλις αντικρίζει -φιλικούς μάλιστα- δημοσιογράφους.

ΑΟΖ: Η επιστροφή του φοβικού συνδρόμου

Του Θεόδωρου Καρυώτη – http://www.mignatiou.com
Στο συνέδριο του περιοδικού Economist ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θυμήθηκε, ξαφνικά, πάλι το θέμα της ΑΟΖ και στο τέλος της ομιλίας του έριξε μια μικρή “ατομική βόμβα” όταν είπε:
«Μέχρι πριν λίγα χρόνια κανείς δεν τολμούσε καν να μιλήσει για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας, την ΑΟΖ. Το τολμήσαμε όταν πρωτοαναφέραμε πόσα είναι τα υψηλής βεβαιότητας ενεργειακά αποθέματα στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο και τότε σε κάποιους αυτά φάνηκαν απίστευτα. Τώρα, ακόμα μεγαλύτερες εκτιμήσεις από τις δικές μας δημοσιεύονται σε επίσημες εκθέσεις ξένων γεωλογικών ινστιτούτων και ξένων επενδυτικών οίκων. Τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριέλαβε στην μεσοπρόθεσμη στρατηγική της, για την επόμενη επταετία, να στηρίξει όλες τις χώρες-μέλη να αποκαλύψουν και να εκμεταλλευτούν τα ενεργειακά τους αποθέματα.

“Σφήνα” Πούτιν στις ΗΠΑ μέσω Αβάνας

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοίνωσε πως ελπίζει ότι η ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία Rosneft και η δημόσια επιχείρηση πετρελαίου της Κούβας, η Cupet, θα αρχίσουν την εκμετάλλευση υπεράκτιων κοιτασμάτων στη νήσο της Καραϊβικής «στο πολύ κοντινό μέλλον».Λίγο πριν ο Πούτιν αρχίσει την εξαήμερη περιοδεία του στη Λατινική Αμερική η Rosneft και η επίσης κρατική ρωσική εταιρεία Zarubezhneft συμφώνησαν να συμβάλλουν στην εξερεύνηση από την Cupet πιθανών κοιτασμάτων στην Κούβα. Στη νήσο υπάρχουν κοιτάσματα από τα οποία αντλείται μια περιορισμένη ποσότητα αργού, πάντως η Κούβα εξαρτάται από τη Βενεζουέλα για τις εισαγωγές πετρελαίου.

Ρόμπερτ Φισκ: «Μόνιμος στόχος του Ισραήλ είναι η κατοχή εδαφών»

Ο βρετανός δημοσιογράφος αναλύει την τακτική του Τελ Αβίβ στο Παλαιστινιακό

«Αυτές τις μέρες δεν θα ακούσετε από κανέναν για την αληθινή ιστορία της Λωρίδας της Γάζας» γράφει στην εφημερίδα «The Independent» ο Ρόμπερτ Φισκ. Και αφηγείται πώς το 1948 το νεογέννητο κράτος του Ισραήλ εκδίωξε τους κατοίκους ενός μικρού χωριού της Παλαιστίνης, το οποίο σήμερα είναι η πόλη Σντερότ, στο Νότιο Ισραήλ: η πόλη που δέχεται τους πυραύλους τους οποίους εξαπολύουν οι μαχητές της Χαμάς από τη Λωρίδα της Γάζας.

«Ολα έχουν να κάνουν με την κατοχή εδαφών. Πώς όμως στριμώχθηκαν 1,5 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι στη Γάζα;» αναρωτιέται ρητορικά ο διάσημος βρετανός πολεμικός ανταποκριτής που ζει στη Μέση Ανατολή περισσότερο από 30 χρόνια. Οι οικογένειές τους ζούσαν κάποτε στην περιοχή που πλέον ονομάζεται Ισραήλ αλλά είτε απελάθηκαν είτε τράπηκαν σε φυγή για να σώσουν τις ζωές τους.