Ο αγώνας της Ευρώπης για επιρροή στην Αίγυπτο

Του Rem Korteweg
Η Αίγυπτος δοκιμάζει την ικανότητα της Ευρώπης να επηρεάσει τα γεγονότα στο νότιο μέρος της γειτονιάς της. Τον Ιανουάριο του 2011, οι διαδηλωτές στην πλατεία Ταχρίρ ανέτρεψαν τον πρόεδρο Mubarak, παρά τη χλιαρή υποστήριξη από τις δυτικές χώρες. Μετά την απομάκρυνση του Mubarak από την εξουσία, η ΕΕ υιοθέτησε μια νέα πολιτική που έχει ως βάση της την αρχή «more for more», δηλαδή όσο περισσότερες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις κάνει μια χώρα, τόσο περισσότερη βοήθεια μπορεί να περιμένει από την ΕΕ. Το Νοέμβριο του 2012, μετά τις εκλογές που οδήγησαν στη σύντομη προεδρία του Mohamed Morsi, η ΕΕ ανακοίνωσε ένα πακέτο επιχορηγήσεων και δανείων συνολικού ύψους περίπου 4,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

8 κρίσιμα σημεία πριν την επέμβαση στη Συρία

Των Anthony Dworkin & Daniel Levy & Julien Barnes-Dacey
1. Ποιοί είναι οι στόχοι της επέμβασης;
Όλες οι δηλώσεις που προέρχονται από τις χώρες των Δυτικών ηγετών που είναι πιο πιθανό να αναλάβουν στρατιωτική δράση (τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία) δείχνουν μια μεγάλη εστίαση στα χημικά όπλα (CW), αντί για ενδεχόμενη δράση που έχει ως στόχο να επηρεάσει τη συνολική πορεία της σύγκρουσης στη Συρία. Ο Πρωθυπουργός Cameron πήγε ακόμα μακρύτερα λέγοντας, «αυτό δεν αφορά καν τη σύγκρουση στη Συρία. Αφορά τη χρήση χημικών όπλων». Όσον αφορά το σύνολο της σύγκρουσης, όλα συνεχίζουν να υποδεικνύουν ότι αυτό που χρειάζεται τελικά είναι ένα πολιτικό αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερα πιθανή η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή

Την διστακτικότητα της Δύσης ως προς την πραγματοποίηση του χτυπήματος στη Συρία αποκρυπτογραφεί σε συνέντευξή του στο Capital.gr o Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης, διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου.Σημειώνει ότι η επόμενη ημέρα της επίθεσης αποτελεί γρίφο για γερούς λύτες και εκτιμά ότι η κλιμάκωση στην ευρύτερη περιοχή της Συρίας θα ήταν ιδιαίτερα πιθανή. Εξηγεί επίσης, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ελλάδα από την παραχώρηση των βάσεών της.
  Συνέντευξη στον Δημήτρη Δελεβέγκο

Ο πόλεμος χαριστική βολή για την οικονομία της Συρίας

Εκτός λειτουργίας το 75% των μονάδων παραγωγής στην εμπορική πρωτεύουσα

Ελλειψη ειδών πρώτης ανάγκης, υποτίμηση του συναλλάγματος και κατάρρευση όλων των τομέων της παραγωγής: Αυτές είναι μόνο μερικές από τις συνέπειες του εμφυλίου στην οικονομία της Συρίας.Ο πόλεμος που μαίνεται τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχει προκαλέσει τέτοια οικονομική παράλυση, που πολλοί ελπίζουν ότι ίσως λειτουργήσει ως παράγοντας για τον τερματισμό των συγκρούσεων.

Τα ράφια των φτωχών

Του Πέτρου Μανταίου

 Καλύτερα να μιλούσαμε σήμερα για τη φτώχεια στο ράφι –τη φτώχεια δηλαδή που θα έμενε στο ράφι, ξεχασμένη, όπως λέγανε παλιά για τις ανύπαντρες δεσποινίδες ετών 39…–, παρά τώρα να μιλάμε για τα ράφια των φτωχών, που, προς ανακούφισή τους υποτίθεται, αποφάσισε να… εγκαινιάσει το υπουργείο Ανάπτυξης τη Δευτέρα, πρώτη μέρα του φθινόπωρου. Καθώς την Κυριακή αποχαιρετάμε (ακόμα μία φράση από τα παλιά…) του φτωχού το καλοκαίρι. Που μακάρι να επιφύλαξε σε όλους τουλάχιστον υγεία (ευτυχώς το κακό με τους υπουργούς σταματάει εκεί που δεν τους έχεις ανάγκη…) και να μην επαληθεύτηκε η άλλη παροιμία: όπου φτώχεια και γκρίνια.

ΗΠΑ, Τουρκία, Ελλάδα και DHKP-C Του Νίκου Στέλγια

Το 1978 στην Τουρκία επικρατούσαν συνθήκες κοινωνικού και πολιτικού αναβρασμού. Εκείνη την περίοδο, οι αιματηρές συγκρούσεις της Αριστεράς με την Δεξιά είχαν φέρει την τουρκική κοινωνία αντιμέτωπη με τον εφιάλτη ενός εμφυλίου πολέμου. Την περίοδο 1977-1978, στην Τουρκία έλαβαν δυο άκρως σημαντικές εξελίξεις. Πρώτον, οι Κούρδοι αυτονομιστές ένωσαν τις δυνάμεις τους, «ξεπέρασαν» τις διαφωνίες τους και προχώρησαν στην ίδρυση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Υπό την ηγεσία του Αμντουλλάχ Οτζαλάν, οι Κούρδοι αυτονομιστές μετέβηκαν στον Λίβανο και ξεκίνησαν τις στρατιωτικές ασκήσεις τους.