Τα τουρκικά σύνορα αιμορραγούν Γιατί η Άγκυρα επαναπροσδιορίζει την πολιτική της προς την Συρία

Karen LeighΑπό την ανάδυσή της στην Συρία τον Ιανουάριο του 2012, η Jabhat al-Nusra, το συριακό σκέλος τής αλ Κάιντα, βασίστηκε στα σύνορα της Συρίας με τη νότια Τουρκία για να φέρει ξένους μαχητές στη μάχη προκειμένου να ανατρέψει τον πρόεδρο της Συρίας, Μπασάρ αλ-Άσαντ. Η Τουρκία κατέστη έτσι ένα βασικό κανάλι για την ροή ανθρώπων, όπλων και υλικοτεχνικής βοήθειας στους αντάρτες. Τώρα, μετά από χρόνια μαχών, η τουρκική κυβέρνηση ψάχνει να βάλει ένα τέλος σε όλα αυτά. Στις 3 Ιουνίου, χαρακτήρισε την al-Nusra ως τρομοκρατική οργάνωση [1], και ανακοίνωσε ότι είχε παγώσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία τής οργάνωσης. Αν και παραμένει ασαφές το τι ακριβώς είναι αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, είναι αναμφισβήτητο ότι η κίνηση αυτή αποτελεί ένα σημείο καμπής στην πολιτική τής Τουρκίας απέναντι στην Συρία - αν όχι στην ίδια την σύγκρουση.

Σε αχαρτογράφητα νερά οι προεδρικές στην Τουρκία

ΑΓΚΥΡΑ. Η αναμενόμενη ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την προεδρία της Τουρκίας, σήμερα, αποτελεί εναρκτήριο λάκτισμα της πρώτης προεκλογικής εκστρατείας για την απευθείας ανάδειξη προέδρου. Το φάσμα των υποψηφιοτήτων, στο σύνολό του, αποτελεί καταγραφή των βαθύτατων αλλαγών που έχουν επέλθει στην τουρκική πολιτική σκηνή. Η κοσμική αντιπολίτευση στηλιτεύει την πορεία του Ερντογάν προς τον εξισλαμισμό της δημόσιας ζωής της Τουρκίας, αλλά παράλληλα στηρίζει ως υποψήφιο αντίπαλό του στην προεδρία έναν ακαδημαϊκό -τον Εκμελεντίν Ιχσάνογλου- που έχει περάσει μέρος της ζωής του προωθώντας το Iσλάμ. Σε μια αξιοσημείωτη σύμπραξη, ο Ιχσάνογλου έχει τη στήριξη και του εθνικιστικού κόμματος MHP («Γκρίζοι Λύκοι»). Ο δε τρίτος υποψήφιος, ο Σελαχατίν Ντεμίρτας του κουρδικού HDP, είναι εκπρόσωπος μιας μειονότητας την ύπαρξη της οποίας το τουρκικό κατεστημένο μέχρι πρόσφατα αρνούνταν.

Η Δύναμη της Διαλεκτικής

- H Αριστερά διαθέτει ένα πλεονέκτημα: χάρη στη διαλεκτική που χρησιμοποιεί μπορεί να αναλύει την κοινωνική πραγματικότητα και να εντοπίζει τις αιτίες των ποικίλων προβλημάτων. Να δούμε αν θα μπορέσει να προσδιορίσει τον δικό της ρόλο, όχι όπως θα τον ήθελε η ίδια, αλλά όπως τον ορίζει η συγκεκριμένη κοινωνία με τα συγκεκριμένα ιστορικά, εθνοτικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Εχει ωστόσο αναπτύξει μια συλλογική συνείδηση πολιτικής αυτάρκειας… Ισως γιατί η μακροχρόνια αγωνιστική της παράδοση, η ιδεολογική ηγεμονία της και κυρίως η κοινωνική πρωτοπορία της ποτέ δεν είχαν αντιστοίχηση σε κοινωνικές πλειοψηφίες....Σε αυτή τη μεσοπρόθεσμη δοκιμασία ωρίμανσης των αντικειμενικών και υποκειμενικών συνθηκών ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αυτοαναγορευτεί σε προστάτη των θεσμών και της δημοκρατίας. Η Αριστερά αν έχει κατακτήσει κάτι μέσα από τις ήττες της είναι το ηθικό της πλεονέκτημα. Ας μην το απαλλοτριώσει στο όνομα κοντόφθαλμων πολιτικών εκλογικών στοχεύσεων ή ευκαιριακών εκλογικών συμμαχιών.

Σύνδεση DHKP-C με «Επιτροπή αλληλεγγύης»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ Με την ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση DHKP-C συνδέουν οι ελληνικές ανακριτικές αρχές την «Επιτροπή αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν». Ο 40χρονος επικεφαλής της, Serif Turune (ή «Ερκάν») συνελήφθη την περασμένη Παρασκευή στα Εξάρχεια με την κατηγορία ότι παρείχε υποστήριξη στη δράση της τουρκικής τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο -DHKP-C». Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Ερκάν «υπό τη σκέπη της Επιτροπής Αλληλεγγύης» παρείχε σε μέλη της DHKP-C πληροφορίες για διάπραξη τρομοκρατικών επιθέσεων.

Ολα και όλοι αλλάζουν στη “γειτονιά” μας, εμείς;

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες γεγονότων που επηρεάζουν άμεσα τις ζωές μας. Τα γεγονότα είναι πολιτικά, αλλά πρωτίστως οικονομικά, καθώς μέσω των κρίσεων χρέους και της απειλής κατάρρευσης τραπεζικών ιδρυμάτων, χαλιναγωγούνται οι λαοί. Ποιο άλλο παράδειγμα να αναφέρουμε, αφού στην Κύπρο και την Ελλάδα έχουμε να επιδείξουμε τα δικά μας;
Οι απειλές και οι εκβιασμοί είναι ορατοί διά γυμνού οφθαλμού, ειδικά στο νησί μας, όπου επιχειρείται εκ των έσω η άλωση. Χρησιμοποιείται η οικονομική κρίση, που δημιούργησαν οι Κύπριοι πολιτικοί και οι τραπεζίτες, για να επιβληθεί απαράδεκτη λύση στο Κυπριακό, η οποία θα δικαιώνει τη μακροχρόνια τουρκική πολιτική για έλεγχο ολόκληρης της νήσου. Θα σκαρφιστούν πολλά, επειδή προβλέπω ότι δεν θα λυγίσουν τους πολίτες, και τα οποία θα έχουν στόχευση στην… τσέπη τους. Ήδη το αμαρτωλό PRIO ισχυρίζεται πως η φιλοτουρκική λύση που προωθείται, θα γεμίσει τα πορτοφόλια των Κυπρίων. Μόνο που δεν λέει την αλήθεια. Διότι το κόστος της λύσης, που είναι υψηλότατο, θα πληρώσουν οι πολίτες. Ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Βρετανοί, ούτε οι Ευρωπαίοι.

Ολα και όλοι αλλάζουν στη “γειτονιά” μας, εμείς;

Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες γεγονότων που επηρεάζουν άμεσα τις ζωές μας. Τα γεγονότα είναι πολιτικά, αλλά πρωτίστως οικονομικά, καθώς μέσω των κρίσεων χρέους και της απειλής κατάρρευσης τραπεζικών ιδρυμάτων, χαλιναγωγούνται οι λαοί. Ποιο άλλο παράδειγμα να αναφέρουμε, αφού στην Κύπρο και την Ελλάδα έχουμε να επιδείξουμε τα δικά μας;

Οι απειλές και οι εκβιασμοί είναι ορατοί διά γυμνού οφθαλμού, ειδικά στο νησί μας, όπου επιχειρείται εκ των έσω η άλωση. Χρησιμοποιείται η οικονομική κρίση, που δημιούργησαν οι Κύπριοι πολιτικοί και οι τραπεζίτες, για να επιβληθεί απαράδεκτη λύση στο Κυπριακό, η οποία θα δικαιώνει τη μακροχρόνια τουρκική πολιτική για έλεγχο ολόκληρης της νήσου. Θα σκαρφιστούν πολλά, επειδή προβλέπω ότι δεν θα λυγίσουν τους πολίτες, και τα οποία θα έχουν στόχευση στην… τσέπη τους. Ήδη το αμαρτωλό PRIO ισχυρίζεται πως η φιλοτουρκική λύση που προωθείται, θα γεμίσει τα πορτοφόλια των Κυπρίων. Μόνο που δεν λέει την αλήθεια. Διότι το κόστος της λύσης, που είναι υψηλότατο, θα πληρώσουν οι πολίτες. Ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Βρετανοί, ούτε οι Ευρωπαίοι.

Ο τελευταίος πόλεμος είναι ο οικονομικός Ευρώπης-ΗΠΑ

Του Ίωνα Κουφοπαντελή
Τον περασμένο Μάιο, η ανακοινωθείσα πρόθεση των αμερικανικών αρχών να επιβάλλουν σημαντικό πρόστιμο στη Γαλλική τράπεζα BNP Paribas, επειδή παραβίασε το εμπάργκο κατά του Σουδάν, του Ιράν και άλλων χωρών που τελούν υπό αμερικανικό εμπάργκο, προκάλεσε άμεση ένταση στις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και της Ε.Ε. και ρίγος στο Ευρωπαϊκό Χρηματοπιστωτικό Σύστημα. Το πρόστιμο αυτό είναι το μεγαλύτερο που έχουν επιβάλλει ποτέ οι ΗΠΑ σε εταιρεία. Η τράπεζα ήταν αρχικά αντιμέτωπη με πρόστιμο που θα  ξεπερνούσε εκείνο των 4 δισ. δολαρίων που επιβλήθηκε πέρυσι από το Αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης στον όμιλο πετρελαίων BP

Η Blackwater είχε απειλήσει ερευνητή του αμερικανικού ΥΠΕΞ Δημοσίευμα της εφημερίδας New York Times.

Ο διευθυντής της Blackwater στο Ιράκ είχε απειλήσει να σκοτώσει τον επικεφαλής των ερευνητών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που διεξήγαγε έρευνες για την διαβόητη ιδιωτική εταιρία προσφοράς υπηρεσιών ασφαλείας, πριν ακόμη οι φρουροί της ανοίξουν πυρ αδιακρίτως εναντίον ιρακινών αμάχων, γράφει σήμερα η εφημερίδα New York Times. Με σημείωμά του που χρονολογείται δύο εβδομάδες πριν από το μακελειό στην πλατεία Νισούρ της Βαγδάτης, με 17 άμαχους νεκρούς στις 16 Σεπτεμβρίου του 2007, ο επικεφαλής της έρευνας Τζον Ρίχτερ είχε προειδοποιήσει ότι η Blackwater θεωρείτο στο Ιράκ "υπεράνω του νόμου".

ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΚ Εξοπλισμό και πυραύλους μεταφέρουν οι τζιχαντιστές στη βόρεια Συρία

Ακτιβιστές που βρίσκονται στην πόλη Ράκα της βόρειας Συρίας αποκαλύπτουν ότι οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και το Λεβάντε (ISIS) έχουν αποκλείσει την πόλη και έχουν μεταφέρει στην περιοχή νέο εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων και πυραύλων, από το γειτονικό Ιράκ."Όλοι οι δρόμοι που οδηγούν στη Ράκα έχουν αποκλειστεί. Κανείς δεν μπορεί να μπει ή να φύγει από τη Ράκα τώρα. Έχουν μεταφέρει και πυραύλους εδάφους-εδάφους", είπε ένας ακτιβιστής που ζήτησε να τηρηθεί η ανωνυμία του, μιλώντας μέσω Διαδικτύου στο Γαλλικό Πρακτορείο.Μια φωτογραφία που έστειλε ο ακτιβιστής στο πρακτορείο δείχνει έναν μεγάλο πύραυλο πάνω σε ένα στρατιωτικό όχημα μέσα στην πόλη της Ράκα η οποία είναι προπύργιο του ΙΚΙΛ.

Μετά την εκεχειρία, τι;

Οχι μόνον η σύναψη αλλά και η τήρηση της εκεχειρίας στην Ανατολική Ουκρανία θα είναι ένα δύσκολο στοίχημα και για τις δύο πλευρές. Πολύ δε περισσότερο που πέραν της πανηγυρικής υπογραφής της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης από την Ε.Ε. με την Ουκρανία, τη Μολδαβία και την Γεωργία, το μέλλον τής υπό τον Ποροσένκο νέας ηγεσίας του Κιέβου παραμένει αβέβαιο.Οι πολίτες της Ουκρανίας με την Πορτοκαλί επανάσταση το 2004 και πιο πρόσφατα με την εξέγερση της πλατείας Μαϊντάν ζητούσαν κυρίως και πάνω από όλα τη βελτίωση μιας δύσκολης καθημερινότητας που διαρκεί είκοσι τρία χρόνια από το 1991, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη.

Γαλλία-Ρωσία προχωρούν με τη συμφωνία αγοραπωλησίας των πλοίων «Μιστράλ»

Περίπου 400 Ρώσοι πεζοναύτες ξεκίνησαν να εκπαιδεύονται στη Γαλλία για να επανδρώσουν τα πολεμικά ελικοπτεροφόρα πλοία «Μιστράλ» που αγόρασε η Ρωσία.Το Παρίσι προχώρησε στη συμφωνία για τα πλοία, παρά τις διαφωνίες των συμμάχων του ΝΑΤΟ, που υποστηρίζουν ότι η συμφωνία παραβιάζει τις κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στη Μόσχα για την ουκρανική κρίση.
Τα πλοία κλάσης «Μιστράλ» μπορούν να μεταφέρουν 16 ελικόπτερα, τέσσερα αποβατικά πλοία, 70 θωρακισμένα οχήματα και 450 στρατιώτες.

Τηλεφωνική επικοινωνία Παπούλια με τον Αλβανό ομόλογό του Αλβανικό «ευχαριστώ» για την ελληνική στήριξη στην ευρωπαϊκή προοπτική των Τιράνων

Ο Έλληνας Πρόεδρος έθεσε στον Αλβανό ομόλογό του το ζήτημα του προσδιορισμού ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών

Το ζήτημα του προσδιορισμού ΑΟΖ (Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης) μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, που βρίσκεται σε εκκρεμότητα, παρά τη σχετική απόφαση του αλβανικού Κοινοβουλίου, έθεσε ο Κάρολος Παπούλιας στον κ. Μπουτζάρ Νισάνι.Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αλβανό πρόεδρο, ο κ. Παπούλιας βρήκε την ευκαιρία να επισημάνει ότι «έχει ωριμάσει ο χρόνος επίλυσης υπαρχόντων διμερών εκκρεμών θεμάτων και ιδιαίτερα του θέματος  της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας  και των θαλασσίων υδάτων, για το οποίο έχει υπογραφεί σχετική συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, σύμφωνα άλλωστε και με τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Συμφωνία 25 δισ. για μεταφορά ισραηλινού ΦΑ στην Αίγυπτο από το Λεβιάθαν

Προκαταρκτική συμφωνία για μεταφορά ισραηλινού φυσικού αερίου στην Αίγυπτο, υπέγραψαν οι εταίροι στο οικόπεδο Λεβιάθαν δίπλα από το οικόπεδο Αφροδίτη στην κυπριακή ΑΟΖ.

Οι εταιρείες Noble, Delek, Avner και Ratio υπέγραψαν με τη βρετανική εταιρειά BG για προμήθεια 7 δις. κυβικών μέτρων Φυσικού Αερίου, σε τερματικό υγροποιημένου Φυσικού Αερίου στην Αίγυπτο.

Το αέριο θα μεταφερθεί ετησίως για 15 χρόνια μέσω υποθαλάσσιου αγωγού και αποτελεί 20% της παραγωγής στο οικόπεδο Λεβιάθαν.

 

Αέριο: «Τεχνητό» μπλόκο στις εισαγωγές από Βουλγαρία

του Μιχάλη Καϊταντζίδη

Η τεχνητή παρεμπόδιση εισαγωγών φυσικού αερίου από τη Βουλγαρία, διατηρεί την ομηρία των καταναλωτών, βιομηχανικών και μη, από το ακριβό ρωσικό αέριο. Ζητείται κυβερνητική παρέμβαση ώστε να καταστεί δυνατή η εισαγωγή ποσοτήτων φθηνότερου αερίου.

Θέμα τεχνητής παρεμπόδισης των εισαγωγών φυσικού αερίου από τη διασύνδεση με τη Βουλγαρία θέτουν παράγοντες της βιομηχανίας. Με τον τρόπο αυτό δεσμεύονται οι καταναλωτές με το ρωσικό αέριο, το οποίο ξαναέγινε ακριβό λόγω της ανόδου των τιμών πετρελαίου, ενώ αδυνατούν να μειώσουν το ενεργειακό τους κόστος από φθηνότερες πηγές.Όπως τονίζουν στο Euro2day.gr υποψήφιοι εισαγωγείς φυσικού αερίου, εξασφάλισαν ποσότητες σε ανταγωνιστικές τιμές, έναντι αυτών που πουλά η ΔΕΠΑ, στο hub (κόμβος) του Baumgartner (Αυστρία) ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης και το πλησιέστερο στην Ελλάδα. Εξασφάλισαν επίσης και συμβόλαια μεταφοράς από τα δίκτυα των ενδιάμεσων χωρών (Ουγγαρία, Ρουμανία).

Κουρδιστάν: 80 χρόνια, ένας στόχος

http://www.bbc.co.uk/

Εξέγερση

Αυτονομία

Εμπλοκή του Ιράν

Μερική αυτονομία

Προς την ενότητα

1918 - Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου επαρχία της Μοσούλης, η οποία αποτελείται κυρίως από Κούρδους.

1919 - Η περιοχή της Μοσούλης προστίθεται στο νέο κράτος του Ιράκ, το οποίο τελεί υπό βρετανική διοίκηση.

1920 - Η Συνθήκη των Σεβρών, την οποία υπέγραψε η ηττημένη οθωμανική ηγεσία, προβλέπει τη δημιουργία κουρδικού κράτους υπόλογο στην Κοινωνία των Εθνών. Το άρθρο 64 της Συνθήκης των Σεβρών παραχωρεί στους Κούρδους της επαρχίας της Μοσούλης την επιλογή της προσάρτησης στο μελλοντικό ανεξάρτητο κράτος του Κουρδιστάν.

1921 - Ο Εμίρ Φαϊζάλ στέφεται βασιλιάς του κράτους του Ιράκ, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η Μοσούλη.

Εξέγερση

1923 - Οι αντάρτες του Σαΐχ Μαχμούντ Μπαρζανί εξεγείρονται κατά του βρετανικού καθεστώτος και ανακηρύσσουν ένα κουρδικό βασίλειο στο βόρειο Ιράκ.

1923 - Η νεοσύστατη Τουρκική Δημοκρατία του Κεμάλ Ατατούρκ κερδίζει διεθνή αναγνώριση με τη Συνθήκη της Λοζάννης.

Μουσταφά Μπαρζανί: επικεφαλής της εκστρατείας για την ανεξαρτησία των Κούρδων

1924 - Η Σουλεϊμανίγια καταλαμβάνεται από βρετανικές δυνάμεις.

1932 - Εξέγερση στην επαρχία Μπαρζάν για την ένταξη του Ιράκ στην Κοινωνία των Εθνών, ενώ τα αιτήματα του κουρδικού πληθυσμού δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψιν.

1943 - Ο μουλάς Μουσταφά Μπαρζανί ηγείται άλλης μίας εξέγερσης και κερδίζει τον έλεγχο των περιοχών Ιρμπίλ και Μπαντινάν.

1946 - Τον Αύγουστο του 1946 οι βρετανικές αεροπορικές δυνάμεις βομβαρδίζουν στόχους των Κούρδων ανταρτών στα σύνορα με το Ιράν. Οι Κούρδοι αντάρτες ενώνουν τις δυνάμεις με τους Κούρδους αντάρτες του Ιράν με επικεφαλής τον Καζί Μοχάμεντ, ο οποίος ιδρύει ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στην περιοχή Μαχαμπάντ.

1946 - Στην Μαχαμπάντ πραγματοποιείται το πρώτο συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (KDP). Η «Δημοκρατία της Μαχαμπάντ» καταρρέει σε διάστημα λίγων μηνών εξαιτίας των συνεχών επιθέσεων των ιρανικών στρατιωτικών δυνάμεων και ο Μουσταφά Μπαρζανί διαφεύγει στη Σοβιετική Ένωση.

1951 - Το KDP ανακτά τις δυνάμεις του με την εμφάνιση της νέας γενιάς Κούρδων εθνικιστών. Ο μουλάς Μουσταφά Μπαρζανί διορίζεται πρόεδρος ενώ είναι εξόριστος στη Σοβιετική Ένωση, αλλά ο νέος, ουσιαστικός ηγέτης των Κούρδων είναι ο Ιμπραχίμ Αχμάντ, ο οποίος συνεργάζεται στενά με τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράκ.

1958 - Η ανατροπή της ιρακινής μοναρχίας από την εξουσία δίνει στους Κούρδους αντάρτες την ευκαιρία να ανασυντάξουν στα φανερά τις δυνάμεις τους. Το νέο Σύνταγμα του Ιράκ αναγνωρίζει κάποια «εθνικά δικαιώματα» στους Κούρδους και ο μουλάς Μουσταφά Μπαρζανί επιστρέφει από τη Σοβιετική Ένωση.

1960 - Οι σχέσεις ανάμεσα στην ιρακινή ηγεσία και τις οργανώσεις των Κούρδων διαταράσσονται. Το KDP διαμαρτύρεται για τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα καταπίεσης του κουρδικού λαού.

1961 - Το KDP διαλύεται από την ιρακινή ηγεσία. Προηγήθηκε αποτυχημένη εξέγερση των Κούρδων στο βόρειο Ιράκ.

Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας

Αυτονομία

1970 - Μάρτιος – Η κυβέρνηση του Ιράκ και τα κουρδικά κόμματα καταλήγουν σε συμφωνία, η οποία παραχωρεί αυτονομία στους Κούρδους. Η συμφωνία αναγνωρίζει την Κουρδική ως επίσημη γλώσσα και το σύνταγμα τροποποιείται για να προστεθεί η εξής παράγραφος: «ο ιρακινός λαός αποτελείται από δύο εθνικότητες, την Αραβική και την Κουρδική».

Ο αρχηγός της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν, Τζαλάλ Ταλαμπανί

1971 Αύγουστος – Οι σχέσεις της ιρακινής ηγεσίας με τα κουρδικά κόμματα επιδεινώνονται. Ο μουλάς Μουσταφά Μπαρζανί απευθύνει έκκληση για βοήθεια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

1974 Μάρτιος - Η ιρακινή ηγεσία υποβάλλει στους Κούρδους προσχέδιο συμφωνίας για τη χορήγηση αυτονομία και δίνει στο KDP διορία δύο εβδομάδων για να απαντήσει. Ο μουλάς Μουσταφά Μπαραζανί απορρίπτει τη συμφωνία, βάσει της οποίας οι Ιρακινοί θα είχαν τον έλεγχο του πλούσιου σε κοιτάσματα πετρελαίου Κιρκούκ και καλεί τους Κούρδους σε εξέγερση.

1975 Μάρτιος - Με τη Συμφωνία του Αλγέρι μεταξύ του Ιράκ και του Ιράκ τερματίζεται η ιρανική υποστήριξη στην κουρδική εξέγερση, η οποία επίσης καταρρέει. Ο Μπαρζανί εγκαταλείπει τον πολιτικό βίο.

1975 Ιούνιος – Ο Τζαλάλ Ταλαμπανί, πρώην ηγετικό στέλεχος του KDP, ανακοινώνει την ίδρυση της Πατριωτικής Ένωσης του Κουρδιστάν (PUK) στη Δαμασκό της Συρίας.

1978 – Σημειώνονται πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ μελών του KDP και του PUK.

1979 – Πεθαίνει ο μουλάς Μουσταφά Μπαρζανί και αναλαμβάνει την ηγεσία του KDP ο γιος του, Μασούντ Μπαρζανί.

Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας

Εμπλοκή του Ιράν

1980 – Ξεσπά πόλεμος μεταξύ του Ιράκ και του Ιράν. Οι δυνάμεις του KDP συνεργάζονται με το Ιράν, ενώ σε αντίθεση τα μέλη του PUK βλέπουν με καχυποψία την ανάμειξη της Τεχεράνης.

1983 – Ιρανική αντεπίθεση ανοίγει το μέτωπο στο κουρδικό βόρειο Ιράκ. Με την υποστήριξη των Κούρδων του KDP οι ιρανικές στρατιωτικές δυνάμεις καταλαμβάνουν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Χατζ Ουμράν. Οργανώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταγγέλλουν ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράκ σκότωσαν τουλάχιστον 8.000 ανθρώπους στην επαρχία Μπαρζάν , γενέτειρα του ηγέτη του KDP.

1983 – Το PUK συνάπτει σύμφωνο εκεχειρίας με την κυβέρνηση του Ιράκ και αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις για την αυτονομία του Κουρδιστάν.

Ο επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί

1985 – Η εκεχειρία πνέει τα λοίσθια εξαιτίας της συνεχούς καταπίεσης των Κούρδων από την ιρακινή ηγεσία. Μέλη πολιτοφυλακής που πρόσκεινται στο Ιράκ σκοτώνουν τον αδελφό και δύο ανιψιές του Τζαλάλ Ταλαμπανί.

1986 – Η κυβέρνηση του Ιράν προωθεί συνάντηση με στόχο τη συμφιλίωση του KDP και του PUK. Πλέον και τα δύο κουρδικά κόμματα χαίρουν της υποστήριξης της Τεχεράνης.

1987 – Ο Τζαλάλ Ταλαμπάνι και ο Μασούντ Μπαρζανί ενώνουν τις δυνάμεις τους μαζί με άλλες μικρότερες οργανώσεις για τη δημιουργία του Κουρδικού Μετώπου.

1988 – Καθώς πλησιάζει το τέλος του πολέμου μεταξύ του Ιράν και του Ιράκ, οι ιρακινές στρατιωτικές δυνάμεις εγκαινιάζουν την «εκστρατεία Ανφάλ» κατά των Κούρδων. Δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι άμαχοι και στρατιώτες σκοτώνονται και εκατοντάδες χιλιάδες εξορίζονται, στο πλαίσιο μιας συστηματικής εκστρατείας εξόντωσης του κινήματος της κουρδικής αντίστασης.

1988 – 16 Μαρτίου Χιλιάδες Κούρδοι άμαχοι πεθαίνουν από επίθεση των Ιρακινών με χημικά στην Χαλάμπτζα κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Οργανώσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οργανώσεις Κούρδων καθιστούν το ιρακινό κράτος υπεύθυνο για την επίθεση.

1991 Μάρτιος – Μετά την απέλαση των κουρδικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Κουβέιτ τον Μάρτιο του 1991, μέλη κουρδικών πολιτοφυλακών που υποστήριζαν την ιρακινή κυβέρνηση, αποσκιρτούν στο KDP και στο PUK. Η εξέγερσή τους, όμως, καταστέλλεται και οι ΗΠΑ αρνούνται να στηρίξουν τους αντάρτες. Περίπου 1,5 εκατομμύρια Κούρδοι διαφεύγουν πριν αρχίσει η ιρακινή συστηματική εκστρατεία εξόντωσής τους. Ωστόσο, η Τουρκία κλείνει τα σύνορά της και εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι βρίσκουν καταφύγιο στα βουνά.

Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας

Μερική αυτονομία

1991 – Απρίλιος Οι συμμαχικές δυνάμεις της Δύσης ανακοινώνουν τη δημιουργία μιας ημιαυτόνομης περιοχής στην ιρακινή πλευρά των συνόρων. Διεθνείς οργανώσεις αρωγής ξεκινούν μια άνευ προηγουμένου αποστολή για την παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες. Στο μεταξύ, ο Τζαλάλ Ταλαμπανί και ο Μασούντ Μπαρζανί ξεκινούν διαπραγματεύσεις με τον Σαντάμ Χουσεΐν για την αυτονομία του Κουρδιστάν.

1991 Ιούλιος - Οι συνομιλίες συνεχίζονται στη Βαγδάτη αλλά οι κουρδικές δυνάμεις «Πεσμεργκά» αψηφούν τις εντολές της ηγεσία του Ιράκ και κερδίζουν τον έλεγχο του Ιρμπίλ και Σουλεϊμανίγια.

Κούρδοι αντάρτες

1991Οκτώβριος - Σημειώνονται νέες συγκρούσεις μεταξύ των ιρακινών στρατιωτικών δυνάμεων και των Κούρδων ανταρτών. Ο Σαντάμ Χουσεΐν οχυρώνει και αποκλείει το υπό κουρδικό έλεγχο βόρειο Ιράκ.

1992 Μάιος - Διενεργούνται εκλογές υπό τον έλεγχο των Κούρδων και οι υποψήφιοι του KDP κερδίζουν το 50,8% των ψήφων, ενώ το PUK αποσπά 49,2%. Η εκπροσώπηση των δύο κομμάτων στην νέα κουρδική κυβέρνηση είναι απόλυτα ισορροπημένη.

1992 Σεπτέμβριος - Το νεοσύστατο Εθνικό Ιρακινό Κογκρέσο (INC), το οποίο απαρτίζεται από κόμματα της ιρακινής αντιπολίτευσης, συνεδριάζει στην Σαλάχ αλ Ντιν στο βόρειο Ιράκ. Στη συνάντηση συμμετέχουν εκπρόσωποι του KDP και του PUK.

1994 Mάιος - Οι συγκρούσεις μεταξύ μελών του KDP και του PUK οδηγούν σε εμφύλιο πόλεμο. Οι δυνάμεις του PUK καταλαμβάνουν τις πόλεις Σακλαουά και Τσαμτσαμάλ.

1996 Μάιος - Συμφωνία του Ιράκ με τον ΟΗΕ οδηγεί στην έναρξη του προγράμματος «πετρέλαιο για τρόφιμα». Βάσει της συμφωνίας, το 13% των κερδών από τις εξαγωγές του ιρακινού πετρελαίου προορίζεται για τις τρεις περιοχές του βορείου Ιράκ, οι οποίες βρίσκονται ως επί το πλείστον υπό κουρδικό έλεγχο.

1996 Αύγουστος - O Μασούντ Μπαρζανί ζητά τη βοήθεια του Σαντάμ Χουσεΐν για να νικήσει τις δυνάμεις του PUK.

1996 Σεπτέμβριος - Με τη βοήθεια των ιρακινών κυβερνητικών δυνάμεων οι δυνάμεις του KDP καταλαμβάνουν την Ιρμπίλ και το προπύργιο του PUK Σουλεϊμανίγια. Το KDP ηγείται της νέας κυβέρνησης των Κούρδων, η σύσταση της οποίας, ανακοινώθηκε στο κοινοβούλιο της Ιρμπίλ.

1996 – Οι δυνάμεις του PUK καταλαμβάνουν εκ νέου την Σουλεϊμανίγια.

1997 Ιανουάριος - Το PUK ανακοινώνει τη δημιουργία νέας κυβέρνησης με έδρα την Σουλεϊμανίγια. PUK και KDP απαιτούν τον έλεγχο του υπό κουρδικό έλεγχο βορρά.

1998 Σεπτέμβριος – Ο Τζαλάλ Ταλαμπανί και ο Μασούντ Μπαρζανί υπογράφουν συμφωνία στην Ουάσινγκτον, αλλά η διοίκηση της επαρχίας των Κούρδων παραμένει διχασμένη ανάμεσα στις κυβερνήσεις των δύο οργανώσεων.

2000 Νοέμβριος - Με επιστολή του προς τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών το PUK καταγγέλλει ότι το Ιράκ απελάσει οικογένειες Κούρδων από το Κιρκούκ.

2001 Σεπτέμβριος - Ξεσπούν εχθροπραξίες μεταξύ των μελών του PUK και της ισλαμικής οργάνωσης «Τζαντ αλ Ισλάμ», η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε «Ανσάρ αλ Ισλάμ».

Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας

Προς την ενότητα

2002 Iούνιος - Συνομιλίες μεταξύ μελών του PUK και του KDP και της ιρακινής αντιπολίτευσης για να συντονίσουν τις κινήσεις τους σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης εναντίον του Ιράκ.

Συνέδριο ιρακινής αντιπολίτευσης

2002 Οκτώβριος – Συνεδριάζει το κουρδικό κοινοβούλιο στην Ιρμπίλ. Βουλευτές του KDP και του PUK αποφασίζουν να συνεργαστούν κατά τη διάρκεια μιας «μεταβατικής περιόδου» μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών.

2002 Δεκέμβριος - Επικεφαλής των Κούρδων συμμετέχουν σε συνάντηση της ιρακινής αντιπολίτευσης στο Λονδίνο.

2003 Φεβρουάριος - Ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Κόλιν Πάουελ, κατηγορεί ότι η ισλαμική οργάνωση «Ανσάρ αλ Ισλάμ» ότι συμβάλει στην επικοινωνία και συνεργασία του δικτύου Αλ Κάιντα του Οσάμα Μπιν Λάντεν με το καθεστώς του Ιράκ.

2003 Φεβρουάριος - Οι Κούρδοι ηγέτες απορρίπτουν την πρόταση ανάπτυξη τουρκικών δυνάμεων στο βόρειο Ιράκ στο πλαίσιο της αμερικανικής εκστρατείας για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν.

2003 – Το «όχι» της τουρκικής εθνοσυνέλευσης για την ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων σε τουρκικό έδαφος δημιουργεί δυσκολίες στα σχέδια των Αμερικανών για το άνοιγμα βορείου μετώπου στο Ιράκ.

2003 – Το KDP και το PUK δημιουργούν από κοινού ηγεσία του υπό κουρδικό έλεγχο βορρά υπό την προεδρία των δύο επικεφαλής των κομμάτων, Μασούντ Μπαρζανί και Τζαλάλ Ταλαμπανί.