Υποσύστημα ασφάλειας και συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ, http://www.philenews.com, http://www.mignatiou.com
Θα μπορούσε να οικοδομηθεί και λειτουργήσει αποτελεσματικά ένα μη-Νατοϊκό υποσύστημα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο στο οποίο να συμμετέχει και η Κύπρος ως ισότιμος εταίρος κατά τρόπο που να εξισορροπεί ή και να περιορίζει την βουλιμική συμπεριφορά της ´Αγκυρας;Η σύντομη απάντηση είναι ναι, μπορεί. Και το θετικό είναι ότι υφίσταται ήδη και λειτουργεί με επιτυχία στη περιοχή ένα τέτοιο μη-Νατοϊκό υποσύστημα εδώ και αρκετές δεκαετίες. Η αναφορά εδώ είναι στην Συμφωνία Camp David του 1978 μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ που οδήγησε το 1979, στην πανηγυρική Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ (Egypt-Israel Peace Treaty) στον Λευκό Οίκο, μετά την διαμεσολάβηση του αμερικανού Προέδρου Κάρτερ ο οποίος, και η χώρα του οποίου, λειτούργησαν καταλυτικά στη συνομολόγηση και βιωσιμότητα της.

Ενεργειακή (αν)ασφάλεια

Του Χρίστου Χαραλάμπους

• Παράπονα εταιρειών για απουσία ουσιαστικής παρακολούθησης της ΑΟΖ
• Θορυβημένες, εταιρείες καταγγέλλουν παρασκηνιακά ότι αντί να ενημερώνονται προληπτικά για παραβάσεις στην ΑΟΖ, οι ίδιες ενημερώνουν τις Κυπριακές αρχές για τις παρενοχλήσεις που δέχονται …
• -Σε άρον - άρον αναβάθμιση των ραντάρ της προχωρεί η Κυπριακή Δημοκρατία την ίδια ώρα που το Ισραήλ επανέφερε το θέμα των δύο πυραυλάκατων
• -Βελτιωμένους όρους αποπληρωμής πρότεινε το Τελ Αβίβ αντιλαμβανόμενο τα κενά και αδυναμίες και τις ανησυχίες των εταιρειών που επενδύουν εκατομμύρια.

Τουρκικό βέτο στη Ρωσία

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη-Πώς η Μόσχα προσεγγίζει τις σχέσεις της με Λευκωσία και Άγκυρα-Ποια συμφέροντα διακυβεύονται και η Μόσχα δεν εμπλέκεται στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ-ΠΟΙΕΣ συγκλίσεις και αποκλίσεις συμφερόντων προκαλεί η εναλλακτική κυπριακή οδός ενέργειας

Η κρίση στην Κριμαία δημιουργεί νέα δεδομένα και λογικό είναι εξεταστεί το ευρύτερο γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό σκηνικό, για να γίνουν μελλοντικά πιο σταθερά βήματα σε επίπεδο ΕΕ και αλλού σε σχέση με το Κυπριακό. Υπάρχει, συναφώς, ένα ερώτημα και ένας μύθος: Ποιες ήταν και ποιες είναι οι σχέσεις Ρωσίας-Κύπρου και μέχρι πού μπορούν να φτάσουν;

Σουνίτες, Σιΐτες και ενεργειακές εμπλοκές

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος
www.andrianopoulos.gr
Να ανακεφαλαιώσω συνοπτικά εδώ όσα μέχρι σήμερα με διάφορα κείμενά μου έχω σημειώσει. Από την ώρα που οι ΗΠΑ εξασφάλισαν επάρκεια αλλά και δυνατότητα εξαγωγής ενέργειας, λόγω κοιτασμάτων σχιστολίθων και αμμόλοφων του Καναδά, έχει αισθητά μειωθεί το ενδιαφέρον τους για τη Μέση Ανατολή.Συνακόλουθα βελτιώνονται οι σχέσεις τους με το Ιράν, ενώ απεξαρτώνται από τα καπρίτσια της Σαουδικής Αραβίας κι από την έμμεση υποχρέωση να στηρίζουν τις όποιες της -και θρησκευτικές, αν και αντι-δυτικές ακόμη- επιδιώξεις. Με τη συνετή πολιτική του Σιίτη Αγιατολάχ Σιστανί από τη Νατζέφ του Ιράκ, βρέθηκε ένας τρόπος συμβίωσης Σουνιτών και Σιιτών στη χώρα αυτή και σχηματίσθηκε κυβέρνηση.

ΚΙΝΗΣΗ-ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ Ενας ισλαμιστής εμπόδιο στον δρόμο του Ερντογάν προς την προεδρία

Του Γιώργου Παυλόπουλου
Κίνηση-ματ επιχειρεί να κάνει η τουρκική αντιπολίτευση στον Ταγίπ Ερντογάν, με τον υποψήφιο που επέλεξε για τις προεδρικές εκλογές του Αυγούστου. Κι αυτό διότι πρόκειται για τον Εκμελετίν Ιχσάνογλου, έναν πολιτικό και ακαδημαϊκό που διαθέτει μεγάλο κύρος στον κόσμο και το κατεστημένο του Ισλάμ, εντός και εκτός Τουρκίας, καθώς έχει διατελέσει και γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι τον Ιχσάνογλου θα στηρίξουν από κοινού οι κεμαλιστές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) και οι ακροδεξιοί του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), όπως ανακοίνωσαν στις αρχές της εβδομάδας οι πρόεδροί τους, Αχμέντ Κιλιντσντάρογλου και Ντεβλέτ Μπαχτσελί αντιστοίχως.

Ντόμινο ανατροπών φέρνει το Ιράκ ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ενα πράγμα είναι βέβαιο στο χαοτικό σκηνικό της Μεσοποταμίας: το Ιράκ θα καθορίσει την κληρονομιά του Μπαράκ Ομπάμα, αν και όχι ακριβώς με τον τρόπο που θα επιθυμούσε. Ο πολιτικός που έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των ΗΠΑ με σημαία την εναντίωσή του στον πόλεμο του Τζορτζ Μπους, πιέζεται αφόρητα να συρθεί και ο ίδιος σε νέες στρατιωτικές περιπέτειες στη χώρα-Νέμεση της Αμερικής, δυόμισι χρόνια μετά την επιστροφή και του τελευταίου Αμερικανού στρατιώτη στα πάτρια εδάφη. Ενδεικτική αυτών των πιέσεων ήταν η δήλωση του Ρεπουμπλικανού προέδρου της Βουλής, Τζο Μπέινερ: «Οι τζιχαντιστές έχουν φτάσει στα 100 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη. Και τι κάνει ο πρόεδρός μας; Κάνει... σιέστα»!Ο αντιπολιτευτικός οίστρος προδίδει επιλεκτική μνήμη. Δεν ήταν ο Δημοκρατικός Ομπάμα, αλλά ο Ρεπουμπλικανός Μπους εκείνος που επέβαλε τον Νούρι αλ Μαλικί για πρωθυπουργό του κατεχόμενου, τότε, Ιράκ, το 2006. Επέλεξε τον σιίτη πολιτικό, παρά τις πασίγνωστες, στενές σχέσεις του με το Ιράν -όπου είχε ζήσει επί σειρά ετών ως εξόριστος, επί καθεστώτος Σαντάμ Χουσεΐν- κυρίως γιατί συνοδευόταν από τη φήμη του «σκληρού άνδρα», ικανού να τσακίσει την ιρακινή αντίσταση. Και ο Μαλικί, με τη βοήθεια των Αμερικανών, το πέτυχε ― αλλά με τι τίμημα; Εναν τρομερό, διετή εμφύλιο πόλεμο, που άφησε πίσω του βαθύ, τεκτονικό ρήγμα ανάμεσα στη σουνιτική μειονότητα και την κυβέρνηση του σιίτη πρωθυπουργού.

Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΒΑΓΔΑΤΗΣ Το «ξήλωμα» μιας χώρας που βολεύει όλους

Γράφει ο Κάσσανδρος, ειδικός συνεργάτης
www.kassandros.gr
Τα γεγονότα που συμβαίνουν στο Ιράκ προσομοιάζουν λίγο με ιστορίες της Σεχραζάτ ή παραμύθια της Χαλιμάς.
Ιστορία πρώτη
Στη Μοσούλη ήταν εγκατεστημένες δύο πλήρεις μεραρχίες του τακτικού ιρακινού στρατού, μια μεραρχία στρατοχωροφυλακής και άλλες δυνάμεις που συνολικά ανήρχοντο σε 78.000 ένστολους.Ο Κυβερνήτης της Μοσούλης πέντε ημέρες πριν εκδηλωθεί η επίθεση της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος Ιράκ-Συρίας (ISIS ) προειδοποίησε την κεντρική κυβέρνηση και μίλησε για το θέμα αυτό στην τηλεόραση.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΡΕΝΣ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ Από το Αραβικό Βασίλειο στη «Βαλκανοποίηση» της Μέσης Ανατολής

Του Γιώργου Καπόπουλου
kapopoulos@pegasus.gr
Το 1915 ήταν μια άσχημη χρονιά για το Λονδίνο και τον πρώτο Λόρδο του Ναυαρχείου νεαρό και φιλόδοξο πολιτικό άνδρα Ουίνστον Τσόρτσιλ. Τον Δεκέμβριο τα βρετανικά στρατεύματα έφευγαν από την Χερσόνησο της Καλλίπολης χωρίς να πετύχουν να καταλάβουν τα Στενά των Δαρδανελίων. Ο οθωμανικός στρατός με τοπικό διοικητή τον συνταγματάρχη Μουσταφά Κεμάλ και υπό την επίβλεψη των δύο Γερμανών στρατηγών που ο Κάιζερ Γουλιέλμος ο Δεύτερος είχε παραχωρήσει στην κυβέρνηση των Νεοτούρκων, του Λίμαν φον Σάντερς και του Φον Ντερ Γκολτς Πασά, ταπείνωσαν τη Βρετανική Αυτοκρατορία.

Πλίνθοι και κέραμοι το δόγμα της Αγκυρας

Σάββας Καλεντερίδης

Ο Αχμέτ Ναταβούτογλου, ένας καθηγητής πανεπιστημίου με αμφιλεγόμενες σπουδές και ακαδημαϊκή παρουσία μόνο σε πανεπιστήμια μουσουλμανικών χωρών, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του «Στρατηγικό βάθος: Η διεθνής θέση της Τουρκίας», που κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Κιουρέ (Küre Yayınları), συγκροτούσε τη θεωρία του νεοοθωμανισμού, πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας από το 2003 και εντεύθεν, που ανέλαβε σύμβουλος του πρωθυπουργού Ερντογάν και από το 2009 υπουργός Εξωτερικών.Ενα έμπειρο μάτι, διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, αντιλαμβάνεται ότι η νέα αυτή θεωρία ήταν στην ουσία μια οθωμανική οπτική ολόκληρης της ανθρωπότητας, την οποία όμως δεν θα μπορούσε να επιβάλει με κανέναν τρόπο η σύγχρονη Τουρκία, όχι μόνο στη διεθνή κοινότητα, αλλά ούτε καν στις χώρες που προέκυψαν από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κι αυτό για έναν απλούστατο λόγο, τον οποίο δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ένας νους που θεωρεί ότι το Ισλάμ, επειδή είναι η νεότερη, άρα και η καλύτερη μονοθεϊστική θρησκεία στον κόσμο, και άρα η επέλαση των οθωμανικών ορδών δεν υποδούλωσαν αλλά απελευθέρωσαν και λύτρωσαν τα «παραστρατημένα» έθνη, που στέναζαν κάτω από τις παλιές θρησκείες.

Σχέδια για χαλιφάτο με ανατροπή των συνόρων!

Μενέλαος Τασιόπουλος

Οι στρατιώτες του Χαλιφάτου στο Ιράκ και το Λεβάντε (Συρία) πολιορκούν τη Βαγδάτη, έχοντας ήδη καταλάβει τη Μοσούλη και το μεγαλύτερο διυλιστήριο στον Βορρά, στην πόλη Μπαϊτζί, σφάζοντας κατά εκατοντάδες αυτούς που βρίσκονται στον δρόμο τους. Είτε πρόκειται για στρατιώτες του καθεστώτος Νούρι-αλ-Μαλίκι είτε για πολίτες που δεν δέχονται να υποταχθούν στους ακραίους ισλαμιστές της ISIS.Τα σύνορα στη Μεσοποταμία απειλούνται με πλήρη ανατροπή. Αυτήν τη φορά η σύγκρουση δεν είναι μεταξύ μουσουλμάνων της Τζιχάντ και άπιστων δυτικών «σταυροφόρων», αλλά μεταξύ αιρέσεων του Ισλάμ. Το σουνίτικο χαλιφάτο προελαύνει, σε μια εγκόσμια μετεξέλιξη της Αλ Κάιντα, που πλέον δεν δρα ως τρομοκρατική οργάνωση. Αυτήν τη φορά η Αλ Κάιντα, η Αλ Νούσρα και τελικά το «Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε» επιδιώκουν και πετυχαίνουν να αποκτήσουν επικράτεια, χώρα, κράτος. Διεκδικούν μια νέα Μεσοποταμία, μέσα από τη διάλυση του Ιράκ και της Συρίας. Η Τζιχάντ θέλει να πατήσει στη Γη και να συγκροτήσει ένα χαλιφάτο απέναντι στους Σιίτες του Ιράν, στους Αλαουίτες της Συρίας, στον πειθαρχημένο στρατό της Χεζμπολάχ του Νασράλα στον Λίβανο αλλά και των Δυτικών, αφού η Σαρία αποτελεί και θα αποτελεί τον νέο μανιχαϊσμό μεταξύ χριστιανικής Δύσης και ισλαμικής Ανατολής.

Ο «κόκκινος Δράκος» σε φόντο γαλανόλευκο

Σπύρος Λίτσας

Την ώρα που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές το πρωθυπουργικό αεροσκάφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας θα έχει εισέλθει στο ελληνικό FIR και ο Λι Κετσιάνγκ θα κοιτά το ελληνικό αρχιπέλαγος και τους νησιωτικούς σχηματισμούς μας. Η πρώτη ελληνική «επίθεση» γοητείας θα έχει πραγματωθεί.Ο Κινέζος πρωθυπουργός είναι ένας δυναμικός πολιτικός που έχει δοκιμαστεί επιτυχώς σε διάφορες κρατικές θέσεις ευθύνης. Ο πατέρας του ήταν τοπικός αξιωματούχος στην επαρχία Ανχουί της ανατολικής Κίνας.

Το αντίστροφο αλβανικό... έπος

Του ΣΤΕΛΙΟΥ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗ προέδρου της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Στο Συμβούλιο Κορυφής της προσεχούς εβδομάδας η Αλβανία με τελετάρχη και επισπεύδουσα (φευ!) την προεδρεύουσα Ελλάδα, ανακηρύσσεται, εν χορδαίς και οργάνοις, υποψήφια χώρα. Εχουμε μείζονες ανοιχτούς λογαριασμούς με την επίδοξη Ευρωπαία. Και προ πάσης εξοφλήσεώς τους καμία χώρα δεν θα επεδείκνυε τη γαλαντομία και την πολιτική ακρισία που δείχνουμε εμείς πρωτοστατώντας στην ένταξή της.«Η Αλβανία έχει παρουσιάσει σημαντικά απτά αποτελέσματα και έχει επιδείξει πολιτική βούληση να προωθήσει συγκεκριμένες ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις (...). Η Ελλάδα θα επιδιώξει να επιτύχει συναίνεση των κρατών-μελών για την αποδοχή της υποψηφιότητάς της».Δήλωση του Ελληνα ΥΠΕΞ την ώρα που η αλβανική κυβέρνηση όχι μόνον αρνείται να σεβαστεί την ελληνοαλβανική συμφωνία για την ΑΟΖ του 2009, αλλά ζήτησε από τον γενικό εισαγγελέα της την κεφαλήν επί πίνακι του υπογράψαντος εκ μέρους της τότε ΥΠΕΞ, νυν αρχηγού της Αντιπολιτεύσεως επί εθνική... προδοσία!

Ένας αντίπαλος για τον Erdogan του Κώστα Ράπτη

“Σαν να βάζεις υποψήφιο τον Χατζηαβάτη απέναντι στον Καραγκιόζη”: αυτή είναι η άποψη του συμπροέδρου του φιλοκουρδικού κόμματος HDP για τον Ekmeleddin Ihsanoğlu, τον κοινό υποψήφιο πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας που πρότειναν τη Δευτέρα οι δύο μεγαλύτερες δυνάμεις της αντιπολίτευσης στη γείτονα, ήτοι το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP) του Kemal Kılıçdaroğlu και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) του Devlet Bahçeli. Τα δύο κόμματα από καιρό αναζητούσαν τρόπους να αντιμετωπίσουν από κοινού τον Tayyip Erdoğan, ο οποίος αναμένεται να είναι ο υποψήφιος των κυβερνώντων στις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν για πρώτη φορά στα χρονικά με άμεση καθολική ψηφοφορία στις 10 Αυγούστου – και η υποψηφιότητα του Ihsanoğlu (την οποία μεθόδευσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα επικεφαλής του αναπτυξιακού προγράμματος του ΟΗΕ Kemal Derviş) αποτέλεσε πραγματικά έκπληξη.

Ο "κύβος ερρίφθη" υπέρ του Juncker Του Κώστα Ράπτη

Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά. “Ποτέ έως τώρα δεν αποφασίσθηκε η πλήρωση μιας κορυφαίας θέσης στην Ε.Ε. παρά με συναίνεση – και αυτός είναι ο ορθός τρόπος” δηλώνει ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βρετανίας David Lidington, ενόψει του ορισμού νέου προέδρου της Κομισιόν. Ωστόσο, εν προκειμένω είναι περισσότερο από ποτέ πιθανή η διεξαγωγή ψηφοφορίας μεταξύ των “28” – μιας ψηφοφορίας την οποία ο Βρετανός πρωθυπουργός David Cameron δεν θα διστάσει να προκαλέσει και παρ΄ όλα αυτά προεξοφλείται ότι θα χάσει.

Οι ετερόκλητοι σύμμαχοι του ISIS

Η ανθρωπογεωγραφία του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε, το οποίο δεν επιτυγχάνει μόνο νίκες αλλά και ευρεία σουνιτική συμμαχία πολυάριθμων ομάδων με ποικίλη ιδεολογία

Από την κατάκτηση της Μοσούλης στις 10 Ιουνίου, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS) δεν συλλέγει μόνο νίκες αλλά και εμπλουτίζει τις τάξεις του. Εκτιμάται ότι ίσως μετρά ήδη 20.000 άνδρες. Το ISIS που είδαμε στα εξαιρετικής βιαιότητας βίντεο που κυκλοφορούν στο Ιντερνετ δεν αποτελούν παρά το τρομακτικό πρόσωπο μιας ευρείας σουνιτικής συμμαχίας που περιλαμβάνει πολυάριθμες ομάδες με ποικίλη ιδεολογία.

Νοσταλγοί του Σαντάμ, παλαιοί μπααθιστές αξιωματικοί

Οι παλαιοί αξιωματικοί του στρατού του Σαντάμ σχημάτισαν ένοπλες ομάδες ύστερα από την αμερικανική εισβολή του 2003 και δεν παρέδωσαν ποτέ τα όπλα τους. Θεωρούν παράνομη την κυβέρνηση της Βαγδάτης και παρέμειναν δραστήριοι ακόμη και μετά την αποχώρηση των τελευταίων αμερικανών στρατιωτών τον Δεκέμβριο του 2011. Οι πιο φανατικοί εντάχθηκαν στον Στρατό του Δρόμου του Νακσαμπάντι, του οποίου επικεφαλής είναι ο Εζάτ Ιμπραήμ αλ Ντούρι, ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματούχος του παλαιού καθεστώτος που διαφεύγει ακόμη τη σύλληψη.