Το ΝΑΤΟ με δεμένα τα χέρια

Περιορισμένες δυνατότητες παρέμβασης διαθέτει το ΝΑΤΟ καθώς η Ουκρανία δεν είναι μέλος του. Θα μπορούσε όμως να αναζητήσει το διάλογο με τη Μόσχα μέσω του Συμβουλίου ΝΑΤΟ - Ρωσίας.

Η κατάσταση στην Κριμαία γίνεται όλο και πιο απειλητική και η Ουκρανία προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο μιας ένοπλης σύρραξης. Με αυτά τα δεδομένα το Κίεβο ζήτησε τη συνδρομή του ΝΑΤΟ, που συνεδρίασε χθες στις Βρυξέλλες σε επίπεδο πρέσβεων των 28 χωρών-μελών του για να εξετάσουν τις εξελίξεις και να καθορίσουν τη στάση του.

Καλεί σε συγκρατημένη στάση και υπευθυνότητα ΠΓΔΜ: «Πηγή μεγάλης ανησυχίας» τα επεισόδια στην Ουκρανία

Απευθύνει έκκληση να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για άμεση αποκλιμάκωση των εντάσεωνΤην ανησυχία του για την κλιμάκωση των επεισοδίων βίας στην Ουκρανία τις τελευταίες εβδομάδες, εξέφρασε με ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ.

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες

Η Ρωσία -με το ρούβλι να κατρακυλά και το Χρηματιστήριο της Μόσχας να καταρρέει- φαίνεται πως δεν έχει καμιά άλλη επιλογή από το να προασπίσει με κάθε τρόπο στην Ουκρανία τα συμφέροντά της. Ακόμη και στρατιωτικά σε αυτή τη φάση, καθώς η περιοχή στα δυτικά σύνορά της συνιστά το έσχατο όριο υποχώρησης απέναντι στη λυσσώδη επιχείρηση της Δύσης που ξεκίνησε από τη Συρία και συνεχίζεται. Ενας άγριος και καλά συντονισμένος οικονομικός πόλεμος από πλευράς Δύσης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με στόχο να καμφθεί η ισχυρή ρωσική αντίδραση στην Ουκρανία και το μέγα ερώτημα αυτές τις κρίσιμες ώρες δεν είναι άλλο από το ποια θα είναι τελικά η απάντηση της Μόσχας.

ΑΠΟΓΕΙΩΘΗΚΑΝ ΤΟΥΡΚΙΚΑ F-16 Τουρκία: Ρωσικό αναγνωριστικό πέταξε παράλληλα με τις τουρκικές ακτές στη Μαύρη Θάλασσα

Η τουρκική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε ότι απογείωσε οκτώ μαχητικά αεροσκάφη F-16 όταν ένα ρωσικό αναγνωριστικό αεροσκάφος πέταξε παράλληλα με τις τουρκικές ακτές της Μαύρης Θάλασσας.Το συμβάν σημειώθηκε χθες Δευτέρα, όμως το ρωσικό αεροσκάφος παρέμεινε στον διεθνή εναέριο χώρο, σύμφωνα με την ανακοίνωση που ανέβηκε στον ιστότοπο του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατού

Ποιος χάνει περισσότερο από την ένταση

Tου Κώστα Ράπτη Αντικρίζοντας μακροσκοπικά την κρίση της Ουκρανίας δεν δυσκολεύεται κανείς να διακρίνει ποια πλευρά έχει να χάσει τα περισσότερα από την αναβίωση των ψυχροπολεμικών εντάσεων και ποια να κερδίσει – εφόσον ο κύριος στόχος της Ουάσιγκτον είναι η απομόνωση της Μόσχας, ενώ αντιθέτως η επιδίωξη του Κρεμλίνου είναι η κατοχύρωσή του ως σεβαστού εταίρου στην διεθνή σκηνή.Ήδη οι εξελίξεις του τελευταίου 24ώρου έχουν δύο επιπτώσεις που δεν θα πρέπει να υποτιμηθούν.

Διαλέγουν στρατόπεδο οι χώρες της πρώην ΕΣΣΔ

Η κρίση στην Ουκρανία εντείνει την πόλωση στις χώρες της περιφέρειας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, που αναζητούν στενότερες σχέσεις ή με τις ΗΠΑ και την ΕΕ ή με τη Ρωσία. Οι κινήσεις Αρμενίας, Γεωργίας και Μολδαβίας. Τα όρια αντίδρασης της Δύσης απέναντι στη Μόσχα.

Την ώρα που οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις περικύκλωναν στρατηγικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ουκρανίας στην Κριμαία την 1η Μαρτίου, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας δήλωνε πως η χώρα του θα έχει ολοκληρώσει τις προετοιμασίες της για ένταξη στην Τελωνειακή Ένωση της Ρωσίας μέχρι τα μέσα Απριλίου. Η Αρμενία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ενταχθεί στην Τελωνειακή Ένωση τον Σεπτέμβριο και μέχρι τον Φεβρουάριο η Γιερεβάν είχε ολοκληρώσει περίπου το ήμισυ των προαπαιτούμενων γι' αυτό.

Η απόφαση της χώρας να επισπεύσει μια διαδικασία που τυπικά χρειάζεται πολύ χρόνο δείχνει την επιθυμία της αρμενικής κυβέρνησης για μεγαλύτερη ενοποίηση με τη Ρωσία. Όμως, ενώ χώρες όπως η Αρμενία κινούνται πιο κοντά στη Μόσχα, άλλες χώρες της πρώην σοβιετικής περιφέρειας επιχειρούν να ενισχύσουν τους δεσμούς τους με τη Δύση.

Αφήνουν ανοικτό το ζήτημα των επανορθώσεων

Βερολίνο: Της Φαίης Καραβίτη
Ανοιχτό παραμένει το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων και του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, σύμφωνα μάλιστα με την ίδια την Επιστημονική Υπηρεσία του γερμανικού Κοινοβουλίου. Σε εμπιστευτικό έγγραφο, του οποίου έλαβε γνώση η Realnews, αναφέρεται -μεταξύ άλλων- ότι τα επιχειρήματα του Βερολίνου δεν είναι αδιάσειστα, διαπιστώνεται διαφορά μεταξύ επανορθώσεων και αναγκαστικού δανείου, ενώ το ύψος της οφειλής υπολογίζεται στα 8,25 δισ. δολ. Τονίζεται, ωστόσο, η απουσία επίσημης διεκδίκησης από την πλευρά της Ελλάδας. Ούτε αποζημιώσεις ούτε επανορθώσεις ούτε κατοχικό δάνειο. Το Βερολίνο επιμένει ότι δεν οφείλει στην Ελλάδα από την εποχή της γερμανικής Κατοχής.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ καταγγέλλει τις διώξεις χριστιανών στη Συρία

Τεράστια έκπληξη και προβληματισμό για να δοθεί μια εύσχημη ερμηνεία, προκαλεί η ανακοίνωση που εξέδωσε χθες το απόγευμα το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών. Αναφέρεται με πρωτοφανή σφοδρότητα απ’ ότι μας έχει συνηθίσει η αμερικανική διπλωματία στο θέμα της Συρίας και ειδικά για τις διωξεις Χριστιανών.Η κ. Ψάκι θύμισε ότι την περασμένη εβδομάδα, η τρομοκρατική οργάνωση Ισλαμικό κράτος στο Ιράκ και τη Λεβαντίνη (ISIL: Islamic State in Iraq and the Levant), προέβη σε μια ανατριχιαστική αναφορά.Ανακοίνωσε, ότι οι χριστιανοί της Συρίας, είτε θα υποχρεωθούν να αλλαξοπιστήσουν και να ασπασθούν το Ισλάμ, είτε θα παραμείνουν χριστιανοί και θα πληρώνουν ειδικό φόρο, είτε… θα αντιμετωπίσουν το θάνατο (προφανώς όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν, που θα είναι και η συντριπτική πλειοψηφία).

Από την Ουκρανία στην Κύπρο

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ σύγκρουση με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες στο Κίεβο, είναι το αποτέλεσμα μίας ανελέητης διαμάχης ανάμεσα σε σπαρασ-σόμενες ομάδες της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας που λεηλατεί τη χώρα μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Την περασμένη Δευτέρα ήμουν στη Θεσσαλονίκη και συζητώντας με πανεπιστημιακούς για την Ουκρανία με ρώτησαν παράλληλα για τις εξελίξεις στο κυπριακό. Τους απάντησα χωρίς περιστροφές πως οι εξελίξεις στο κυπριακό θα επηρεασθούν σε έναν σημαντικό -αν όχι καθοριστικό- βαθμό και από τις εξελίξεις στην Ουκρανία.

Κύπρος - Τουρκία - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ

ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ έκπληξη το γεγονός ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης έχει εντάξει το Κυπριακό στους αμερικανικούς σχεδιασμούς. Πρόκειται για μια σταθερή πολιτική που έχει υιοθετήσει από πολλά χρόνια η κυπριακή μεταπρατική αστική τάξη και η πολιτική της εκπροσώπηση ο ΔΗΣΥ. Αυτή την πολιτική εξέφρασε άλλωστε σταθερά ο ιδρυτής του κόμματος αυτού Γλαύκος Κληρίδης από την εποχή που ζούσε ακόμη ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Φυσικά τα δεδομένα έχουν αλλάξει κατά πολύ σήμερα αλλά η πεμπτουσία της πολιτικής αυτής είναι ότι η Κύπρος πρέπει να ενταχτεί άνευ όρων στο δυτικό στρατόπεδο, ακόμη εν ανάγκη και στο ΝΑΤΟ και ότι μόνο σε αυτό το πλαίσιο θα υπάρξει λύση του Κυπριακού. Οι παρούσες συγκυρίες ευνοούν την πολιτική αυτή την οποία φαίνεται να στηρίζουν όλες οι συνισταμένες του κυπριακού κατεστημένου, με κάποιες ίσως εξαιρέσεις που δεν είναι δυνατόν να παρουσιαστούν και να αναλυθούν στο πλαίσιο ενός άρθρου.

Το πόκερ με το ισραηλινό αέριο/ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΛΛΙΣ

Το κόστος μεταφοράς του αερίου από το κοίτασμα «Λεβιάθαν» θα επιτελέσει καθοριστικό ρόλο στην τελική επιλογή των Ισραηλινών.

Το φυσικό αέριο εξελίσσεται ραγδαία στον καθοριστικό παράγοντα που αλλάζει τα δεδομένα στο Κυπριακό, αλλά και στην ευρύτερη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, και φέρνει στην επιφάνεια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων με μείζονες γεωστρατηγικές συνέπειες. Οι πρωταγωνιστές βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κινούμενη άμμο συμφερόντων, τα οποία ενώ σε ένα συσχετισμό δυνάμεων είναι συμπληρωματικά, σε άλλον καθίστανται αντικρουόμενα. Στο πρωτόγνωρο αυτό παζλ προκαλεί προβληματισμό η διαπίστωση πως τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου δεν είναι απαραιτήτως ταυτόσημα.

Κοσοβαροποίηση της Κριμαίας;

Οι Ρώσοι «απαντούν» στις εξελίξεις του Κιέβου, όπου ορκίζεται νέα κυβέρνηση, σηκώνοντας δικό τους «μπαϊράκι» στην Κριμαία και… επανεμφανίζοντας τον Γιανουκόβιτς!
 Της Μαργαρίτας Βεργολιά
 «Καλώς ήλθατε στην Κόλαση» είπε ο μεταβατικός -από χθες και με τη «βούλα» της Βουλής- πρωθυπουργός της Ουκρανίας, Αρσένι Γιάτσενιουκ, μιλώντας για τις προκλήσεις, κυρίως τις οικονομικές, που περιμένουν εφεξής ελέω του ΔΝΤ τον πολύπαθο λαό της Ουκρανίας. Ομως οι «πύλες» της έχουν πια ανοίξει από τον Νότο και τα ημιαυτόνομα εδάφη της Κριμαίας, όπου τις τελευταίες ημέρες στήνεται ένα σκηνικό Ψυχρού Πολέμου νο2.

Ο Ερντογάν κλείνει τα σχολεία του Γκιουλέν

Πέρασε από την τουρκική Εθνοσυνέλευση το νομοσχέδιο της κυβέρνησης Ερντογάν, που προβλέπει το κλείσιμο ιδιωτικών προπαρασκευαστικών σχολείων, πολύ μεγάλο μέρος των οποίων ανήκουν ή ελέγχονται από τον Τούρκο πρώην ιμάμη, πρώην πνευματικό καθοδηγητή του Ταγίπ Ερντογάν και νυν πολιτικό αντίπαλό του, Φετουλάχ Γκιουλέν.Ο Γκιουλέν έχει εμπλακεί σε διαμάχη με τον Τούρκο Πρωθυπουργό, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κατηγορεί τον εγκατεστημένο στις ΗΠΑ κληρικό ότι συνωμοτεί κατά της κυβέρνησής του. Τα προπαρασκευαστικά σχολεία, που παράλληλα με τα κανονικά σχολεία προετοιμάζουν τους Τούρκους μαθητές για τις εισαγωγικές εξετάσεις σε γυμνάσια και στο πανεπιστήμιο, αποτελούν μια μεγάλη πηγή εσόδων για τον Γκιουλέν και το κίνημά του, το Χισμέτ.

Μια επαρχία της Ευρώπης

Ποια η απόσταση μεταξύ πρωτεύουσας και επαρχίας; Το GPS δίνει τη μια μέτρηση. Υπάρχει και άλλη.Ενας πρεσβευτής -ο δικός μας στο Κίεβο- ευαγγελίζεται ότι όλα είναι καλά, η Ουκρανία είναι φιλοευρωπαϊκή και δεν κινδυνεύει από διάσπαση. Γνωστό ποίημα με στιχουργό την άχρωμη και άοσμη λαίδη Αστον.Στην επαρχία η Δούρου θέτει υποψηφιότητα για το Γκίνες μπουρδολογίας με την καινοτόμο θεωρία ότι οι αντιμνημονιακοί δήμαρχοι μαζεύουν καλύτερα τα σκουπίδια (Σημ.: Δεν είναι γνωστόν αν στα αποδεικτικά στοιχεία του ντοκτορά της έχει περι­­­λάβει όλα τα γνωστά σκουπίδια στον κονιορτό των συνιστωσών).

Λουκάς Αξελός: Πατριωτισμός και Διεθνισμός στην Στρατηγική της Αριστεράς

Το λαϊκό στοιχείο αισθάνεται, αλλά δεν κατανοεί πάντα ή δεν ξέρει. Ο διανοούμενος ξέρει, αλλά δεν κατανοεί πάντα και ειδικότερα δεν αισθάνεται.Το λάθος του διανοούμενου συνίσταται στο ότι πιστεύει πως μπορεί να ξέρει χωρίς να κατανοεί και ειδικότερα χωρίς να αισθάνεται και να ενδιαφέρεται ζωηρά, δηλαδή πως ο διανοούμενος μπορεί να είναι τέτοιος μόνο αν διακρίνεται και αποχωρίζεται από το λαό-έθνος, δηλαδή χωρίς να αισθάνεται τα στοιχειώδη πάθη του λαού, κατανοώντας τα και μετά εξηγώντας τα και δικαιολογώντας τα μέσα στην καθορισμένη ιστορική κατάσταση.Δεν γίνεται πολιτική ιστορία χωρίς αυτό το πάθος, δηλαδή χωρίς αυτό το συναισθηματικό δεσμό ανάμεσα στους διανοούμενους και το λαό-έθνος.Αν η σχέση ανάμεσα σε διανοούμενους και λαό-έθνος, ανάμεσα σε διευθύνοντες και διευθυνόμενους δίνεται με μια οργανική συνάφεια όπου το αίσθημα-πάθος γίνεται κατανόηση και μετά ξέρω, μόνο τότε η σχέση είναι σχέση αντιπροσώπευσης, πραγματοποιείται η ζωή συνόλου που μόνο αυτή είναι κοινωνική δύναμη. Δημιουργείται το ιστορικό μπλοκ. Αντόνιο Γκράμσι