Το βαλκανικό ημερολόγιο ενός Ρώσου δημοσιογράφου. Ποιος οργάνωσε την απόπειρα δολοφονίας του Αλβανού προέδρου;

Στις 29 Ιουνίου 1997 στην Αλβανία προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές. Στις 4 Ιουνίου όμως έγινε απόπειρα δολοφονία του προέδρου Σαλί Μπερίσα. Ευτυχώς, χωρίς επιτυχία. Οι Ιταλοί, οι οποίοι είχαν αναλάβει ως βασική αποστολή τους την ειρηνευτική δύναμη στην εξεγερμένη χώρα, πίστευαν πως επρόκειτο για μια σκηνοθετημένη υπόθεση.

Ο Αλέξης Τσίπρας και η Νέα Δημοκρατία Α.Ε. (πρώην Χρυσή Αυγή). Του Γιώργου Πήττα

Ο Αλέξης Τσίπρας σε προεκλογική συγκέντρωση της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στην οποία, σύμφωνα με όσα δημοσιεύτηκαν, είπε πως στην Ελλάδα «κινδυνεύει η κοινωνική σταθερότητα και συνοχή». 

Διαφωνώ σε όλους τους τόνους.

Η κοινωνική σταθερότητα και κυρίως η συνοχή της κοινωνίας, έχουν γίνει κομμάτια και θρύψαλα  πριν από πολλά χρόνια.Πολύ νωρίτερα από την οικονομική κρίση, που ήρθε να εκτοξεύσει στα ύψη την κρίση αξιών που διαβρώνει την Ελλάδα συστηματικά, με την ευθύνη να βαραίνει περίπου όλο το πολιτικό σύστημα, και την πλάστιγγα της ενοχής να γέρνει αποφασιστικά στην πλευρά των μέχρι προχτές κομμάτων εξουσίας.Η δε «σταθερότητα» είναι περίπου κάτι σαν την νεκρική ακαμψία που επέρχεται λίγο μετά τον θάνατο.

Ο Νίκος Αναστασιάδης και οι Αμερικανοί

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ
Το προγραμματιζόμενο ταξίδι του Προέδρου Αναστασιάδη στην Ουάσιγκτον, όπου θα έχει συνάντηση με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζό Μπαΐντεν στις 27 Σεπεμβρίου, μπορεί να μήν σημαίνει τίποτα, μπορεί να σημαίνει πολλά, αλλά μπορεί να καταλήξει και σε ένα μεγάλο μπούμερανγκ για το κ. Αναστασιάδη και για τόν τόπο.Μπορεί, το πολυδιαφημιζόμενο ταξίδι να μήν είναι τίποτα περισσότερο παρά ένας ακόμη συνδυασμός θεατρινισμού και προπαγάνδας που κατά συνήθεια πλέον (αλλά χωρίς δέκτη μαθήσεως) παράγει η προεδρική ομάδα στη προσπάθεια της να ξεπεράσει αυτή της προηγούμενης Προεδρίας.

Τα τερτίπια του πολιτικού συστήματος και ο Ιων Δραγούμης

ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕΡΤΖΟΥ*
Το πολιτικό σύστημα συνεχίζεται αναλλοίωτο επί δύο σχεδόν αιώνες με φερετζέ πάντα την Ευρώπη. Τα τερτίπια του και τις συνέπειές του περιέγραψε με σπάνια ενάργεια ο εθναπόστολος του Μακεδονικού Αγώνα Ιων Δραγούμης σε δύο σύντομα μα μεστά βιβλία του το 1903 και το 1913. Σύντομα τα υπέγραψε με το αίμα του. Τον δολοφόνησαν στην καρδιά της Αθήνας, μπροστά στον «Ευαγγελισμό», τα βενιζελικά τάγματα ασφαλείας, το 1920, όταν έφθασε η μαύρη είδηση ότι απότακτοι βασιλικοί αξιωματικοί πυροβόλησαν στο Παρίσι τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ενώ επέστρεφε στην Ελλάδα με την Συνθήκη των Σεβρών, την «Ελλάδα των δύο Ηπείρων και των πέντε Θαλασσών» -που έμεινε, όμως, όνειρο.Τα δύο αυτά βιβλία του εξέδωσε το 1927 ο αδελφός του Φίλιππος Δραγούμης. Ισχύουν κατά γράμμα στους καιρούς μας. Εγραφε προφητικά ο Ιων[1]:

Οι κοτζαμπάσηδες τα προεπαναστατικά χρόνια

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

 

Το φαινόμενο του ελληνικού τοπικισμού έχει τις ρίζες του στα προεπαναστατικά χρόνια, τότε που οι προύχοντες των τοπικών κοινωνιών ρύθμιζαν τα ζητήματα που προέκυπταν σε αυτές με τους δικούς τους ανθρώπους στην κεντρική διοίκηση. Ήδη, στα δύο προηγούμενα τεύχη έχουμε σημειώσει ότι τόσο το Πατριαρχείο όσο και οι Φαναριώτες είχαν σε ολόκληρη τη διάρκεια του 17ου αιώνα εδραιώσει τη θέση τους στην κεντρική διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ελέγχοντας ουσιαστικά κάθε πτυχή της ζωής των υπόδουλων ορθοδόξων. Η συνέργεια των τοπικών αρχόντων με τους ομοθρήσκους τους στο Πατριαρχείο αλλά και στη φαναριωτική αριστοκρατία θα αποβεί ιδιαιτέρα συμφέρουσα και εποικοδομητική για όλους αυτούς. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται μια πραγματική κοινότητα Ρωμιών σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Οι ορθόδοξες αυτές κοινότητες διοικούνται από τους τοπικούς άρχοντες με τρόπο που να μη θίγονται τα βασικά συμφέροντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο ρόλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στους προεπαναστατικούς χρόνους

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης
Το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης είχε καταφέρει από τα πρώτα χρόνια της μεταφοράς του στο Φανάρι να εδραιώσει τον ρόλο του ως βασικού μοχλού της κεντρικής οθωμανικής διοίκησης. Ο σημαντικός αυτός ρόλος ισχυροποιήθηκε ακόμα περισσότερο όταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατάφερε το 1766-1767, έπειτα από επίμονες ενέργειες και έντονες προσπάθειες, να εντάξει στη δικαιοδοσία του τις Αρχιεπισκοπές του Ιπεκίου και της Αχρίδας, εδραιώνοντας τη μονοπώληση των βαλκανικών ορθοδόξων Εκκλησιών και των πολυπληθών πληρωμάτων τους.

Η χριστιανική αριστοκρατία στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Ξενοφών Α. ΜπρουντζάκηςTο 1601, στη συνοικία Φανάρι εγκαθίσταται το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θέση στην οποία βρίσκεται έως τις μέρες μας. Στην περιοχή αυτή, ζούσε και δραστηριοποιούνταν μια ορθόδοξη αριστοκρατία, της οποίας τα χαρακτηριστικά ήταν σχετικά ασαφή για να μπορέσει κάποιος να τα προσδιορίσει με ακρίβεια. Το θρήσκευμα ήταν το βασικό κοινό χαρακτηριστικό αυτής της αριστοκρατίας, που η ένταξη στις τάξεις της βασιζόταν κυρίως σε πολιτικά κριτήρια της εποχής, ενώ δεν λαμβάνονταν υπ’ όψιν σε καμία περίπτωση τα εθνικά χαρακτηριστικά. Η αριστοκρατία αυτή έμεινε γνωστή στην ιστορία ως «Φαναριώτες» – που προφανώς πήραν το όνομά τους από τη γνωστή συνοικία της Κωνσταντινούπολης.

Ελληνικό πανεπιστήμιο στην Πόλη!

H ελληνική παροικία της Κωνσταντινούπολης ετοιμάζεται να ιδρύσει ιδιωτικό Πανεπιστήμιο, φιλοδοξώντας να αποτελέσει πόλο έλξης ακαδημαϊκών απ' όλον τον κόσμο.

Τα μαθήματα θα διδάσκονται στα ελληνικά, τουρκικά και αγγλικά και ο χώρος όπου θα στεγαστεί το πανεπιστήμιο είναι το Ελληνικό Λύκειο Merkez στη συνοικία Beyoglu της Πόλης. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2011 όταν το τουρκικό κράτος πήρε την ιστορική απόφαση επιστροφής της ακίνητης περιουσίας στα ιδρύματα των μειονοτήτων που ζουν στην χώρα και τα οποία είχαν δημευθεί πριν από 75 χρόνια. Η πρύτανης του Πανεπιστημίου Yeni Yuzil, η Ersi Abaci Kalfaoglu εξελέγη διευθύντρια του Λυκείου του Ιδρύματος.

ΓΚΡΕΓΚ ΠΑΛΑΣΤ (Αμερικανός δημοσιογράφος-ερευνητής και συγγραφέας) «Τα χειρότερα έρχονται»

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΝΙΑΩΤΗ

«Αυτό είναι το αντίδοτο στη φασιστική βία: δώστε και πάλι ζωή στην οικονομία. Και στείλτε το Δούρειο Ιππο της λιτότητας πίσω στους Γερμανούς». «Περιμένετε τα χειρότερα. Θα έρθουν. Μπορεί να ακουστεί περίεργο, αλλά εκπλήσσομαι που η βία μέχρι τώρα είναι τόσο περιορισμένη. Οταν οι άνθρωποι είναι με την πλάτη στον τοίχο, αντιμετωπίζοντας την ανεργία που φθάνει στο 28%, συχνά τείνουν να κατηγορούν άλλα θύματα, αντί να κυνηγήσουν τους βασανιστές τους

Αναζητώντας ταυτότητα

Του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη

• Τα αίτια που προκάλεσαν τη γέννηση και εξέθρεψαν το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής
• Κάποια στιγμή, ήταν αναμενόμενο ότι θα είχαμε από τη δράση των επιθετικών ομάδων εφόδου της Χρυσής Αυγής, έναν θάνατο, ο οποίος θα συγκλόνιζε την Ελλάδα
  
• ΚΥΡΙΩΣ ΝΕΟΙ προσφεύγουν στη Χρυσή Αυγή γιατί το συμβατικό σύστημα των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας απέτυχε να αρθρώσει, να στηρίξει, να προβάλει και να πραγματώσει τις αναζητήσεις και τις προσδοκίες τους

Ξεκλειδώνοντας τον κορβανά της Ευρώπης

Του Δρα Γιάννου Χαραλαμπίδη

• Πέραν του 1 δισ. ευρώ διεκδικεί η Κύπρος για την επταετία 20014-21Ποιο ποσό καθορίστηκε από τον προϋπολογισμό και πώς κατανέμονται από τις συγκοινωνίες ώς την αγροτική πολιτική
  
• ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ η αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης στο 85% και τι τα επιπρόσθετα 100 εκ. ευρώ

Τα Σύνδρομα Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ

Το σύνδρομο της Φοβίας
Με αργοπορία αρχίζουν η Κυβέρνηση και η Ν.Δ. να αντιλαμβάνονται το αυτονόητο. Πως το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χ.Α., ο σύγχρονος εκφραστής του νεοφασιστικού κινήματος της Ελλάδας θεωρεί το δημοκρατικό πολίτευμα ως το πλέον ακατάλληλο  για την διαχείριση του Ελληνικού κράτους. Η Έννοια του Κράτους για κάθε φασιστικό μόρφωμα ήταν και είναι ανωτέρα και του Έθνους. Απέναντι στην Χ.Α. η Ν.Δ. ακολούθησε την πρακτική του διαχωρισμού της ακροδεξιάς με τον  εθνικοσοσιαλισμό, ελπίζοντας ότι το δεύτερο συνθετικό θα απωθήσει τους  απογοητευμένους νεοδημοκράτες που θέλουν να τιμωρήσουν τη Ν.Δ. ψηφίζοντας Χ.Α.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Ποιους θα ακούσουν; Τους «στρατηγούς» οικονομολόγους ή τη φωνή της Ευρώπης;

ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ
Tο 1914 η Γερμανία ήταν η μεγαλύτερη δύναμη στην Eυρώπη. Όταν θέλησε τη δύναμη αυτή να την κάνει κυριαρχία, ηττήθηκε και έχασε εδάφη. H Γερμανία λόγω μεγέθους, ποιότητας λαού και άλλων παραγόντων ξανάγινε μεγάλη και επιχείρησε να επιβάλλει την κυριαρχία της στην Eυρώπη βίαια για δεύτερη φορά, όπου και πάλι έχασε εδάφη και διαιρέθηκε.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ Η Άγκυρα «κοιτάζει» προς Βερολίνο

  Παρά το γεγονός ότι η ατζέντα εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας έχει μεταμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, με τα ευρωπαϊκά θέματα να χάνουν έδαφος προς όφελος των Μεσανατολικών, οι εκλογές στη Γερμανία έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Τουρκία, εξαιτίας της σημασίας που έχει η χώρα αυτή ως προς τις σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ.

Οι επανειλημμένες δηλώσεις που έχει κάνει η Άγγελα Μέρκελ από το 2005 που ανέλαβε καγκελάριος για τη θέση της περί "ειδικών σχέσεων" της Τουρκίας με την ΕΕ και όχι ένταξη, έχουν προκαλέσει αρκετές φορές τη δυσαρέσκεια της Άγκυρας. Εκνευρισμό έχουν προκαλέσει κατά καιρούς και οι δηλώσεις της Μέρκελ για το Κυπριακό. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια υπογράμμισε τις θετικές απόψεις που είχε εκφράσει στο παρελθόν για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρντ Σρέντερ. Η επιλογή αυτή της Άγκυρας είχε εκφραστεί και στην εκλογική συμπεριφορά των Τούρκων μεταναστών στη Γερμανία στις εκλογές του 2009.

Γιατί η Ελλάδα δεν είναι Βαϊμάρη / The New York Times

Η ιδανική για τον βίαιο εξτρεμισμό πολιτική καταιγίδα έχει ξεσπάσει πάνω από την Ελλάδα. Αποτελείται από εθνική ταπείνωση, οικονομική καταστροφή, αυξημένη μετανάστευση, πολιτική διαίρεση και διεθνή κηδεμονία. Το παράδειγμα της Βαϊμάρης είναι το πιο κατάλληλο για να κατανοήσουμε τα συστατικά της.Στους δρόμους της ελληνικής πρωτεύουσας, πάνω από τους οποίους αιωρείται μια αόριστη απειλή, τα πνεύματα είναι οξυμένα. Η οικονομία βελτιώνεται αργά, ύστερα από τις δρακόντειες περικοπές και δύο προγράμματα διάσωσης συνολικής αξίας 240 δισ. ευρώ, αλλά όχι αρκετά ώστε να γίνει αισθητή η αλλαγή. Η ιαχή της Ακροδεξιάς αντηχεί: Εμείς, οι πατέρες του πολιτισμού, έχουμε ξεπουληθεί στους διεθνείς τοκογλύφους! Αυτοί οι υπαινιγμοί ηχούν οικείοι. Είναι γνωστό πού μπορούν να οδηγήσουν. Το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής, που το 2009 αποτελούσε μια περιθωριακή ομάδα, αποτελεί σήμερα την τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 15% των ψηφοφόρων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Εάν η πιο οξεία φάση της οικονομικής κρίσης έχει παρέλθει για την Ελλάδα, η πιο οξεία φάση της πολιτικής δοκιμασίας βρίσκεται μπροστά της.