Σε ένα πρόσφατο άρθρο του («πρόβες αίματος»), ο Νίκος Μπίστης επισήμανε την ανάγκη προάσπισης της νομιμότητας
και μάλιστα καταρχήν από την ίδια την αριστερά, η οποία θα είχε κάθε
όφελος από αυτό. Αναφέρθηκε μάλιστα στην παραδειγματική προσωπικότητα
του ηγέτη της αριστεράς τη δεκαετία του '60, Ηλία Ηλιού, προκειμένου να τεκμηριώσει το επιχείρημά του. Συμφωνώ απολύτως με τη φιλοσοφία και τα επιχειρήματα του άρθρου του Νίκου Μπίστη. Το ζήτημα δεν βρίσκεται εκεί.
Θέμα: Eπιφυλάξεις για τη σύνθεση του εν δυνάμει Υπουργικού Συμβουλίου υπό τον κ. Έντι Ράμα.
Η σημερινή ανακοίνωση του εν δυνάμει
Πρωθυπουργού κ. Έντι Ράμα, περί της σύνθεσης του κυβερνητικού σχήματος,
όπως πρόκειται να το προτείνει προς θεσμική έγκριση κατά τον επερχόμενο
Σεπτέμβρη, δημιουργεί εύλογες απορίες και εντείνει τις επιφυλάξεις στους
κόλπους της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Η μη συμπερίληψη άμεσα στο
κυβερνητικό σχήμα με υπουργικό χαρτοφυλάκιο μέλους της ΕΕΜ, καθώς
μάλιστα τούτο αποτελεί πρακτική απ’ την ομαλή μετάβαση στις
δημοκρατικές διαδικασίες το 1991 και δώθε, άλλο τόσο άμεσα προτεινόμενου
απ’ την Ένωση για Ανθρώπινα Δικαιώματα – ΚΕΑΔ, είναι κακός οιωνός.