Του Ιωαννη Ν. Γρηγοριαδη*
Οι φιλοδοξίες της Τουρκίας να παίξει κομβικό ρόλο στην Ευρασία δεν
αποτελούν νέο φαινόμενο. Υπήρξαν συνδεδεμένες με το ιδεολογικό ρεύμα του
παντουρκισμού που φιλοδοξούσε να ενώσει υπό μία κρατική οντότητα και
υπό τον ηγετικό ρόλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όλους τους
τουρκογενείς πληθυσμούς του Καυκάσου, της Κεντρικής Ασίας και της
Σιβηρίας. Αν και ο Κεμάλ Ατατούρκ ανέστειλε κάθε σχετική δραστηριότητα,
δεδομένης και της στρατηγικής του συνεργασίας με τη Σοβιετική Ενωση, ο
παντουρκισμός επιβίωσε ως μία από τις συνιστώσες του τουρκικού
εθνικισμού. Το ιδεολογικό ρεύμα του «ευρασιατισμού» επηρέασε τη συζήτηση
περί τουρκικής ταυτότητας και στρατηγικής από τη δεκαετία του 1960.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, αν και
πηγή των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο τον τελευταίο διάστημα καθίσταται
όλο και συχνότερα η Ρωσία, το Ισραήλ και η Γαλλία, το μέγεθος των
επιθέσεων αυτών και οι συνέπειες τους είναι ασήμαντες σε σχέση με τη
δραστηριότητα της Κίνας.
http://greek.ruvr.ru
