ΣΧΕΔΟΝ ΕΤΟΙΜΟΙ ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ

Ο υπουργός Μεταφορών, Ναυτιλίας και Επικοινωνιών Binali Yıldırım, δήλωσε ότι έχει ολοκληρωθεί κατά 74% η κατασκευή του δορυφόρου Türksat 4A και κατά 63% του Türksat 4B. Όπως ανέφερε ο υπουργός, οι δύο δορυφόροι που κατασκευάζονται από Τούρκους και Ιάπωνες μηχανικούς, θα σταλούν στο διάστημα μέσα σε ένα χρόνο. «Θα στείλουμε τον Türksat 4A στο διάστημα στα τέλη του 2013 και τον Türksat 4B το 2014 και έτσι θα τριπλασιάσουμε το δυναμικό μας σε δορυφόρους», είπε ο Binali Yıldırım.

Είναι η Αίγυπτος too big to fail;

του Steven A. Cook Το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Μέση Ανατολή της Αιγύπτου ανέφερε την προηγούμενη εβδομάδα ότι τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας έχουν μειωθεί σε 13,6 δισ. δολάρια, χαμηλότερα περίπου κατά 1 δισ. δολάρια από το «κατώτατο κρίσιμο όριο» της Κεντρικής Τράπεζας για τα συναλλαγματικά διαθέσιμα. Η Αίγυπτος τώρα μόλις και μετά βίας έχει αρκετά χρήματα για να καλύψει τις εισαγωγές ενέργειας και τροφίμων, μέχρι τον Απρίλιο.

Νέο κόμμα με βουλευτές, «η νέα αρχή» Λιλλήκα Στόχος η πολιτική χειραφέτηση του 24.93% και η ανάδειξη του σε ρυθμιστή του Κέντρου

Της Μιράντας Λυσάνδρου
Τα ανέλπιστα, για τους δημοσκόπους, υψηλά ποσοστά που έλαβε ο Γιώργος Λιλλήκας στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, εκλήφθηκαν από το κεντρικό επιτελείο του υποψηφίου ως μία ισχυρή λαϊκή εντολή για σχηματισμό ενός νέου κόμματος στον κεντρώο πολιτικό χώρο. Πέραν από τη διαχείριση της αμέσως επόμενης ημέρας και του τρόπου που θα τύχει διαπραγμάτευσης η δύναμη του 24,93% ενόψει του δευτέρου γύρου των εκλογών, το ξεκάθαρο μήνυμα που έφτασε στο κεντρικό επιτελείο Λιλλήκα το βράδυ των εκλογών αλλά και το μήνυμα που εστάλη από τον ίδιο τον υποψήφιο και τον περίγυρο του, ήταν πως μπήκαν οι βάσεις για να γίνει το επόμενο βήμα: Μία κίνηση πολιτικής χειραφέτησης.

«Οχι» σε μεγαλύτερο κράτος, «ναι» σε εξυπνότερο κράτος Η πρόταση Ομπάμα για την κατάσταση των ΗΠΑ με έμφαση στα οικονομικά

The New York Times
Τριάντα δύο χρόνια αφότου ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν ανακήρυξε ότι «το κράτος είναι το πρόβλημα» και 17 χρόνια μετά τη συνθηκολόγηση του προέδρου Μπιλ Κλίντον με τη δήλωση «η εποχή του υπερμεγέθους κράτους έληξε», ο πρόεδρος Ομπάμα κατέθεσε πρόταση εγκατάλειψης της πολιτικής λιτότητας.Στην ομιλία του για την κατάσταση του έθνους με έμφαση στα οικονομικά θέματα, ο πρόεδρος υπογράμμισε ότι «δεν μπορούμε να βρούμε σύντομη οδό προς την ευμάρεια», προτείνοντας μία πιο ισορροπημένη προσέγγιση, που περιλαμβάνει την αποδοχή πως το κράτος έχει ζωτικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη και την τόνωση της μεσαίας τάξης.

«Λευκός χρυσός» και κερκόπορτα σε Τούρκους

του Στέφανου Κοτζαμάνη

Οι αγρότες που βρίσκονται στα μπλόκα των κεντρικών οδικών αρτηριών της χώρας ζητούν παρέμβαση του κράτους προκειμένου να μειωθεί το κόστος του ρεύματος και της ενέργειας που αντιμετωπίζουν.Όσο και αν οι αγρότες θα έπρεπε εδώ και δεκαετίες να δουν περισσότερο προσεκτικά το ζήτημα της παραγωγικότητάς τους και να πάρουν ριζικές αποφάσεις, κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει παράλογο -την ώρα μάλιστα που η ελληνική οικονομία καίγεται για εξαγωγές- το αίτημα ενός εξαγωγικού κλάδου να έχει μειωμένο κόστος παραγωγής. Ιδίως όταν το ίδιο το κράτος με τις παρεμβάσεις του έχει εκτινάξει στα ύψη το συγκεκριμένο κόστος την τελευταία τετραετία!

Η λιτότητα δημιουργεί "χαμένες γενιές" στην ΕΕ

Η σκληρή κυβερνητική λιτότητα που «σπρώχνει» τα παιδιά σε όλη την Ευρώπη στην φτώχεια και η έκρηξη της ανεργίας των νέων, απειλεί να δημιουργήσει «χαμένες γενεές» που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια νέα ευρωπαϊκή κρίση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της παγκόσμιας φιλανθρωπικής οργάνωσης Caritas, περίπου 3 στα 10 παιδιά στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ισπανία είτε είναι φτωχά ή βρίσκονται στα όρια της φτώχειας. Η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι η ανεργία στους νέους έχει ξεπεράσει το 60%. Της Ισπανίας το αντίστοιχο ποσοστό ξεπερνά το 50% και της Πορτογαλίας μόλις ξεπέρασε το 40%. Το think tank Bruegel δήλωσε πως το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις καταχρεωμένες οικονομίες της ευρωπεριφέρειας, ενώ εκτιμά πως θα μπορούσε να αναστρέψει την αργή ανάκαμψη της Ευρώπης από την οικονομική κρίση.

Μια «καλή» είδηση (από την Ε.Ε.) έπειτα από καιρό

Σπύρος Λίτσας
 Καμία συμμαχία δεν έχει τη δυνατότητα να ικανοποιεί το σύνολο των απαιτήσεων των συμβαλλόμενων μερών. Ο βασικός ρόλος της κάθε συμμαχίας είναι να εξυπηρετεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των συμφερόντων των συμβαλλόμενων μερών. Οι συμμαχίες, όπως αναφέρει ο John Mearsheimer, είναι γάμοι συμφέροντος μεταξύ των κρατών. Στο νεοελληνικό κράτος με την προβληματική ιστορικοκοινωνική εξέλιξη και την ομφαλοσκοπική αριστεία τέτοιες προσεγγίσεις φαντάζουν κυνικές γρατσουνιές στον συλλογικό ιδεαλισμό. Πέρα όμως από τις εμμονές που μας κατατρύχουν από την εποχή...των Ορλοφικών, ένα είναι σίγουρο. Οι διεθνείς συμμαχίες και συμφωνίες «είναι σαν τις νεαρές γυναίκες και τα λουλούδια. Κρατούν για όσο κρατήσουν», όπως συνήθιζε να λέει ο Ντε Γκολ, όταν ήθελε να δείξει στον συνομιλητή του ότι δεν έχει καιρό για ιδεαλιστικές περιδινήσεις.