Ε.Ε.: Mετεγκατάσταση 40.000 πρoσφύγων από Ελλάδα και Ιταλία

Απόφαση για τη μετεγκατάσταση 40.000 πρoσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία έλαβε το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων τη Δευτέρα.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «το Συμβούλιο υιοθέτησε μια απόφαση για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας, προς όφελος της Ιταλίας και της Ελλάδας.»Η απόφαση θεσπίζει ένα προσωρινό και έκτακτο μηχανισμό μετεγκατάστασης άνω των δυο ετών από τα κράτη – μέλη στα σύνορα της ΕΕ Ιταλία και την Ελλάδα προς άλλα κράτη μέλη. (Η απόφαση) θα ισχύει για πρόσωπα «με σαφή ανάγκη διεθνούς προστασίας που έχουν φτάσει ή φτάνουν στο έδαφος των εν λόγω κρατών μελών, από τις 15 Αυγούστου 2015 έως την 16η Σεπτεμβρίου 2017.»

Απειλούν εκ νέου οι Τούρκοι για ενδεχόμενες γεωτρήσεις

Πιθανές έρευνες και γεωτρήσεις χωρίς άδεια στην Κύπρο στους τομείς της θαλάσσιας αρμοδιότητας της Τουρκίας θα παρεμποδιστούν, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Ακσιάμ, η οποία επικαλείται νέο στρατηγικό έγγραφο του Αρχηγείου Ναυτικών Δυνάμεων της Τουρκίας.
"Οι προσπάθειες της ε/κ διοίκησης να οικειοποιηθεί μόνη της τις αρμοδιότητες του νησιού έχουν διευρύνει το μέγεθος του κυπριακού προβλήματος. Πιθανές έρευνες και γεωτρήσεις χωρίς άδεια στους τομείς της θαλάσσιας αρμοδιότητάς μας που έχουν δηλωθεί στην διεθνή κοινότητα θα παρεμποδιστούν", αναφέρεται στο έγγραφο σύμφωνα με την εφημερίδα.

Βασικός ύποπτος για την επίθεση στη Μπανγκόκ διέφυγε στην Τουρκία

Η αστυνομία της Ταϊλάνδης ανακοίνωσε ότι βασικός ύποπτος για τη βομβιστική επίθεση στη Μπανγκόκ στις 17 Αυγούστου διέφυγε στην Τουρκία.Από την επίθεση, έξω από ναό της πρωτεύουσας της Ταϊλάνδης, είχαν χάσει τη ζωή τους 20 άνθρωποι.Ο άνδρας, ο οποίος έφερε διαβατήριο Κίνας στο όνομα Αμπουντουρεχεμάν Αμπουντουσαταέρ και φέρεται να είναι ο «εγκέφαλος» της επίθεσης στον ναό του Εραγουάν, έφυγε από τη χώρα στις 16 Αυγούστου για το Μπανγκλαντές και εικαζόταν αρχικώς ότι είχε διαφύγει στην Κίνα.

Ποιοί είναι αυτοί "οι έξαλλοι και βίαιοι" Κούρδοι Νεαροί;

Μέσα σε τριάντα μέρες, από τις 20 Ιουλίου μέχρι και τις 20 Αυγούστου 2015, 162 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε 18 επαρχίες της Τουρκίας. Δεκάδες εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Η βία, ένοπλη και μη, είναι σε τέτοια θέση που καθορίζει με τον τρόπο της όχι μόνο το θάνατο, αλλά και την ίδια τη ζωή. Είναι μέσα σ' αυτή την πραγματικό τητα που θα πραγματοποιηθούν οι πρόωρες γενικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου. Ομως πέραν της σημασίας των εκλογών, αξίζει να παρακολουθήσει κάποιος τα επεισόδια μιας νέας κοινωνικής τάξης πραγμάτων που θα συνοδεύει για πολλά χρόνια ακόμα την Τουρκία. Αξίζει να δει κάποιος πιο προσε κτικά αυτές τις νέες δυναμικές, το χώρο που αναπτύσσονται, τους ανθρώπους που τις εκφράζουν και τα ρήγματα που δημιουργούν όχι μόνο στην Τουρκία αλλά και σε ολόκληρη την περιοχή. Ο χώρος... οι «ρεζερβουάρ» εξεγερμένες πόλεις στις κουρδικές περιοχές της Τουρκίας. Cizre, Silopi, Silvan, Yüksekova, Şemdili, Batman... σήμερα, η μια μετά την άλλη ανακηρύσσουν την «τοπική τους αυτονομία». Αυτές οι πόλεις «υποδέχτηκαν» τον πληθυσμό που εκδιώχθηκε από την ύπαιθρο στα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Μεταξύ 1990-2000 ο πληθυσμός των «νέων/ρεζερβουάρ» αστικών κέντρων δεκαπλασιάστηκε, ενώ η ανεργία σταθεροποιήθηκε σε ποσοστά πέντε φορές μεγαλύ τερα από το μέσο όρο της ανεργίας στην Τουρκία γενικά. Κάποτε ο ίδιος ο Öcalan εί χε προειδοποιήσει το τουρκικό κράτος για την προοπτική εξέγερσης στις πόλεις...

“Παγώνει” τα ενεργειακά της σχέδια η Μόσχα, πλήγμα για Ελλάδα και Τσίπρα

Του Νίκου Ζαφειρίου -Στον «πάγο» μπαίνει το μεγάλο και φιλόδοξο  ενεργειακό project της Μόσχας στο οποίο επένδυσε  και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας, θεωρώντας  τότε μάλιστα  ότι ο Πρόεδρος Πουτιν θα προσέφερε και ..προκαταβολή 5 δις δολαρίων για τον αγωγό που φυσικά ακόμη ήταν στα χαρτιά.Η σαφής εχθρική στάση της Κομισιόν και της Ουάσιγκτον  για έναν αγωγό ο οποίος θα παρέκαμπτε την Ουκρανία και θα της στερούσε  σημαντικούς πόρους καθώς από τα τέλη διέλευσης 60 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου εξασφάλιζε σχεδόν 2 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο αλλά και σημαντικές εκπτώσεις στο φυσικό αέριο που προμηθεύονταν για τις δικες της ανάγκες, θέτει υπό αμφισβήτηση την υλοποίηση του έργου αυτού  σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες που προστεθήκαν στο πολύπλοκο ενεργειακό πάζλ.

Ν.ΞΥΔΑΚΗΣ: Το διακύβευμα των εκλογών

Συνέντευξη στην Αγγελική Σπανού, Free Sunday

Αριστερή μελαγχολία, όπως είπε κάποιος σύντροφός σας, ή εθνική μελαγχολία λόγω κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως είπε ο κ. Μεϊμαράκης;
Η αριστερή μελαγχολία, σύμφωνα με τον φιλόσοφο Βάλτερ Μπένγιαμιν, αναφέρθηκε στην προεκλογική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ από τον Κώστα Δουζίνα, όχι ανασταλτικά αλλά δημιουργικά, προωθητικά. Είναι ο αναγκαίος αναστοχασμός για την πορεία που διανύθηκε, για τις προσδοκίες, τις επιτυχίες και τα λάθη, για τη στρατηγική στα χρόνια που ανοίγονται μπροστά μας. Μάλιστα, αυτός ο αναστοχασμός πρέπει να γίνεται, και γίνεται, εν κινήσει, εν δράσει, χωρίς ποτέ να σταματάς. Η ζωή δεν σταματά, προχωράει χωρίς να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία. Η νεομάγκικη ρητορική του κ. Μεϊμαράκη δεν νομίζω ότι επηρεάζεται από τέτοιες στοχαστικές παραμέτρους.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ χρειάζονται μία διαφοροποιημένη στρατηγική

Του Γιώργου Κύρτσου-ευρωβουλευτή της ΝΔ

Η εκλογική ανάκαμψη της ΝΔ και οι σημαντικές δυνάμεις που παραμένουν συσπειρωμένες στο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη διάσπασή του δημιουργούν την εντύπωση ενός νέου δικομματισμού. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις τα δύο μεγάλα κόμματα θα αναμετρηθούν λίγο πάνω ή κάτω από τον πήχη του 30%, αλλά το υπόλοιπο ποσοστό αποκτά μεγάλη σημασία στη διαμόρφωση του αποτελέσματος.
ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ και ΚΚΕ
Οι εκλογικές επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα προσδιοριστούν και από τα αποτελέσματα που θα φέρουν η ΛΑΕ του κ. Λαφαζάνη και το ΚΚΕ. Εάν αναπτυχθεί μία πολιτική δυναμική στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, είναι φανερό ότι θα υποστεί μεγάλη εκλογική καθίζηση και μπορεί να χάσει την εκλογική πρωτιά.

«Συνομιλίες» για συνομολόγηση συνθήκης παράδοσης

Προσπαθώ κοπιωδώς να καταλάβω τι ακριβώς «διαπραγματεύεται» η κυβέρνηση για το εθνικό θέμα κάτω από τη σημερινή ισορροπία δυνάμεων και γιατί κρύβει τα 40 συμφωνημένα κείμενα. Τα καλά συνήθως βγαίνουν προς τα έξω με ταχύτητα φωτός! Οι «διαπραγματεύσεις» αποτελούν για όλους μας θέμα ζωής και θανάτου και σίγουρα δεν θα έπρεπε να είναι ενδοοικογενειακή υπόθεση των κυβερνόντων. Όμως, και χωρίς ενημέρωση μπορούμε μόνοι να προβλέψουμε τη μετά βεβαιότητας ολέθρια ήττα που θα υποστούμε στο τέλος των «συνομιλιών».  Αρχίζουμε από τα αναμφισβήτητα: α) οι ΗΠΑ διόρισαν την Τουρκία περιφερειακό αστυφύλακα μετά που η Βρετανία μεταβίβασε σε αυτές τον αποικιακό της χώρο. Η Τουρκία συνεχίζει να επιτελεί τον ρόλο περιφερειακού αστυφύλακα επιτυχώς («Etudes Helleniques: Chypre: La voie a suivre, ΚΕΕΚ (Canada) and University of Crete, Gutenberg, ISBN 0824-8621) β) για τις ΗΠΑ, Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν γεω-στρατηγικό αναλώσιμο/σκουπίδι (ibid) γ) «συνομιλούμε» υπό τη σκιά στρατού κατοχής και άρα συζητούμε  συνομολόγηση όρων παράδοσης και δ) αυτή ταύτη την στιγμή η Τουρκιά βομβαρδίζει καθημερινά δύο γειτονικές της χώρες, Ιράκ και Συρία, με άδεια των ΗΠΑ. Προς περαιτέρω επίρρωση, όταν πριν λίγο καιρό η Τουρκία εισέβαλε στην κυπριακή ΑΟΖ, οι ΗΠΑ αντί να την επιπλήξουν κάλεσε «τις δύο πλευρές να αποφεύγουν τις προκλήσεις»! Και, κατά τους τελευταίους ανηλεείς  βομβαρδισμούς των Κούρδων από την Τουρκία, οι ΗΠΑ κάλεσαν τους Κούρδους (sic) «να σταματήσουν να προκαλούν την Τουρκία»!

Το προσφυγικό ως ευκαιρία μιας ρωγμής στην Ευρώπη

Δημήτρης Χριστόπουλος-Δεν πάει πολύς καιρός –ούτε χρόνος δηλαδή– που η κυρίαρχη ευρωπαϊκή αντίληψη είχε αγκυροβολήσει στη βεβαιότητα πως ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. αποτελεί εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση, πάνω στην οποία εδραζόταν η κοινή ευρωπαϊκή διαχείριση της μετανάστευσης: τα ευρωπαϊκά έθνη νιώθουν να απειλούνται από τους «εισβολείς», οι ηγεσίες τους τροφοδοτούν τον φόβο για να γίνουν πιο δημοφιλείς, αλλά μαζί με τον φόβο μεγαλώνει και η ακροδεξιά. Τα σύνορα στρατιωτικοποιήθηκαν: οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πουλούσαν την προστασία των συνόρων στις κοινές γνώμες των κρατών μελών ως εθνικό καθήκον, ενώ η συσχέτιση της ασφάλειας με τη μετανάστευση γίνονταν ολοένα και πιο ενδιαφέρουσα για τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες όπλων.

Να είσαι εκεί κύριε Κόρμπιν

του Τζον Κάρλιν*-Η ενέργεια των πιστών που ψήφισαν τον ριζοσπάστη αριστερό Τζέρεμι Κόρμπιν, τον νικητή των εκλογών για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, απορρέει από την οργή. Κανείς από τους τρεις ανθυποψηφίους του δεν τάχθηκε με το ίδιο πάθος κατά της πολιτικής της λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση του συντηρητικού Ντέιβιντ Κάμερον.
Ενώ το πολιτικό κατεστημένο, περιλαμβανομένης της πλειοψηφίας των Εργατικών βουλευτών, συμφωνεί ότι η νίκη του Κόρμπιν συνιστά μια συλλογική αυτοκτονία για το κόμμα, ένας αρθρογράφος των «Financial Times» δίνει τη δική του εξήγηση. «Η ευθύνη ανήκει στους τραπεζίτες» έγραψε πρόσφατα ο Φίλιπ Στίβενς, προβλέποντας τη νίκη του Κόρμπιν. Αυτό που εννοούσε είναι ότι από τότε που εκδηλώθηκε η χρηματοπιστωτική κρίση, το 2008, οι μάζες πληρώνουν το τίμημα μέσω της λιτότητας, ενώ οι ελίτ εξακολουθούν να πλουτίζουν σαν να μη συνέβη τίποτα. Η ψήφος υπέρ του Κόρμπιν ήταν περισσότερο μια κραυγή εναντίον αυτής της αδικίας, παρά μια αντίδραση στην ήττα των Εργατικών τον περασμένο Μάιο.

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΣ Λύση για το προσφυγικό αναζητά σήμερα η ΕΕ μετά και τη στροφή της Γερμανίας

Kρίσιμη σύνοδο διεξάγουν σήμερα στις Βρυξέλλες οι 28 υπουργοί Εσωτερικών της Ευρώπης υπό το φως της κίνησης της Γερμανίας να επαναφέρει προσωρινά τους ελέγχους στα σύνορά της με την Αυστρία, μπροστά στο τεράστιο κύμα προσφύγων που δέχεται στο έδαφός της.Η συνάντηση είναι προγραμματισμένη για τις 16:00 ώρα Ελλάδας αν και διπλωμάτες ανέφεραν ότι το αδιέξοδο δεν είχε αρθεί μέχρι και την Κυριακή το βράδυ.

HDP ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΟΝ «ΣΟΥΛΤΑΝΟ» Ο Ερντογάν θέλει να προκαλεσει εμφυλιο μεταξύ κουρδων

Μόλις τρεις μήνες μετά τις ιστορικές εκλογές του Ιουνίου, η Τουρκία κλυδωνίζεται σε ρυθμούς πολιτικά υποκινούμενου χάους, με τις συγκρούσεις να προσλαμβάνουν πλέον διαστάσεις ανοιχτά εμφυλιοπολεμικές και το μέλλον να φαντάζει ανησυχητικά αντιδημοκρατικό.Ζούμε μια βίαιη πολιτική κρίση σήμερα στην Τουρκία, που οδηγεί τη χώρα και σε οικονομική κρίση. Εγώ πάντως παραμένω αθεράπευτα αισιόδοξος

Η ΜΟΣΧΑ ΑΝΑΚΑΤΕΥΕΙ ΤΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΡΙΑ Ενισχύει στρατιωτικά τον Ασαντ, στηρίζει την πρωτοβουλία ΟΗΕ

Εκ νέου ανακατεύουν τη διπλωματική τράπουλα της κρίσης της Συρίας οι ρωσικές αποφάσεις των τελευταίων ημερών.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σ. Λαβρόφ συμφώνησε με τον Γερμανό ομόλογό του Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ για τη στήριξη της πρωτοβουλίας του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ Στέφαν ντε Μιστούρα που έχει στόχο τη σύμπηξη ομάδας επαφής για τη Συρία

Η ανακοίνωση για περαιτέρω ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας με την κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Ασαντ ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και η συμφωνία του ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, με τον Γερμανό ομόλογό του, Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ, για υποστήριξη της πρωτοβουλίας του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ, Στέφαν ντε Μιστούρα, για τη σύμπηξη μιας ομάδας επαφής για τη Συρία, έχουν προκαλέσει διάφορες και διαφορετικές αντιδράσεις στους κόλπους της διεθνούς κοινότητας.

Οι προκλήσεις για τον Κόρμπιν

Ποιο είναι το μήνυμα από την εκλογή του Κόρμπιν στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος στη Βρετανία;Ενα είναι πάντως βέβαιο: Αν το 1995 οι Εργατικοί με την ανάδειξη του Μπλερ διαμήνυσαν ότι δεν στοχεύουν στην επιστροφή στη Βρετανία του 1979 -πριν από τη νίκη της Θάτσερ και των συντηρητικών- και υποσχέθηκαν καλύτερη από τον Μέιτζορ διαχείριση μιας δεδομένης κληρονομιάς, σήμερα οφείλουν να διαμηνύσουν ότι το μετα-θατσερικό μοντέλο Μπλερ, Γκόρντον, Μπράουν και η αριστερή παραλλαγή του από τον Μίλιμπαντ δεν λέει τίποτε στους ψηφοφόρους.
Η απόρριψη του μετα-θατσερικού μοντέλου πήρε μορφή παροξυσμού στη Σκοτία, το άλλοτε φέουδο των Εργατικών, όπου οι πολίτες αναζητούν στο Σκοτικό Εθνικό Κόμμα την ανεξαρτησία, την κοινωνική συνοχή και την προστασία που δεν εγγυάται κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα.Περισσότερο όμως από το μετα-θατσερικό μοντέλο, εκτός εποχής αρχειοθετημένο οριστικά είναι το μοντέλο που διαμόρφωσαν οι Εργατικοί την περίοδο 1945-79 για μια βιομηχανική ώρα και μια ισχυρή εργατική τάξη που δεν υπάρχουν πλέον.

Η δεύτερη ευκαιρία

Απόστολος Διαμαντής-Όλο και πιο πολύ ακούγεται, προβάλλεται και εν μέρει γίνεται και αποδεκτό το επιχείρημα πως το πιο ισχυρό προεκλογικό όπλο του Σύριζα και του Τσίπρα είναι η σύντομη παραμονή τους στο τιμόνι της χώρας. Μια κυβέρνηση 7 μηνών είναι απίθανο να πέσει σε εκλογές. Αυτό είναι το γενικό συμπέρασμα.Και είναι λογικό. Πέρα από το περιεχόμενο της συμφωνίας, πέρα από την μη τήρηση των περισσοτέρων υποσχέσεων, πέρα από τα σφάλματα στη διαχείριση, πέρα από τις αδυναμίες διακυβέρνησης και την ακαταλληλότητα πολλών υπουργών, υπάρχει μια αναντίρρητη αλήθεια: 7 μήνες δεν επαρκούν για να κριθεί μια κυβέρνηση.