Ο Τούρκος πιστεύει μόνο τον Τούρκο

Τα αποτελέσματα της πανεπιστημιακής έρευνας «Εθνικισμός στην Τουρκία και στον κόσμο»

Έρευνα στην Τουρκία την οποία επέβλεψαν οι καθηγητές Αλί Τσάρκογλου του πανεπιστημίου Κος και Ερσίν Καλαΐκογλου του πανεπιστημίου Σαμπανσί διαπιστώνει ότι «η Τουρκία παραμένει έθνος συμμαζεμένο παρόλο που η κυβέρνηση της είναι πολύ δραστήρια. Ο Τούρκος φοβάται τις προκλήσεις και τις απειλές από το εξωτερικό. Έτσι βλέπει τους μετανάστες εχθρικά μολονότι επιφανειακά δείχνει ηρεμος--δείγμα κι αυτό του πόσο περιορισμένης αντίληψης για τον κόσμο είναι. Αυτοί που δεν μιλούν τη γλώσσα του είναι πηγή απειλής. Η έρευνα έδειξε ότι είμαστε περήφανοι για όσα έχουμε πραγματοποιήσει αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε», λέγει ο κ. Τσάρκογλου.

Ικανοποιημένη η Τουρκία από την ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου Προστατεύει την τουρκική εθνότητα από διακρίσεις και επιθέσεις

Με ικανοποίηση αλλά και κάποια επιφύλαξη υποδέχθηκε η Άγκυρα την ψήφιση του αντιρατσιστικού νόμου στην ελληνική  Βουλή. Σε ανακοίνωσή του, την Τετάρτη, το υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι η τουρκική κυβέρνηση παρακολούθησε την σχετική διαδικασία, έκανε ορισμένες υποδείξεις και έλαβε υπ' οψιν της τις δηλώσεις της Αθήνας ότι ο νόμος δεν στρέφεται εναντίον της Τουρκίας ή άλλης χώρας. «Η Τουρκία θα παρακολουθεί συνεχώς την  εφαρμογή αυτού του νόμου», καταλήγει η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου.

Ποιος σκότωσε την ισραηλινή Αριστερά;

Η διεθνής κοινότητα, η απογοήτευση των ψηφοφόρων και η στροφή προς τα δεξιά

Η ισραηλινή Αριστερά έχει πρόβλημα, όπως παραδέχονται οι περισσότεροι αριστεροί - και ο πόλεμος στη Γάζα που έληξε πρόσφατα της ασκεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση. Στη διάρκεια του πολέμου ενισχύθηκε η αίσθηση ενότητας και κοινού σκοπού των Ισραηλινών περιθωριοποιώντας τους λίγους εγχώριους πολέμιους της ένοπλης σύγκρουσης.Μετά τον πόλεμο η κατάσταση επιδεινώθηκε για την Αριστερά. Οι ψηφοφόροι σήμερα μοιάζουν ακόμη πιο αποφασισμένοι να υποστηρίξουν δεξιές συνταγές και πολιτικές. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τα δεξιά κόμματα ενισχύονται και ο αριθμός των βουλευτικών εδρών που αντιστοιχούν στον σημερινό δεξιό συνασπισμό έχει εκτοξευθεί.

CNN: Ποια είναι η σωστή ονομασία του Ισλαμικού Κράτους;

Μπορεί να φαντάζει ως μια ασήμαντη λεπτομέρεια μπροστά στις ακρότητες και τις πράξεις τρομοκρατίας που προκαλεί, ωστόσο η ορθότητα του ονόματος της οργάνωσης των σκληροπυρηνικών τζιχαντιστών που δρουν στη Συρία και το Βόρειο Ιράκ έχει κι αυτή τη δική της ιστορία. Όλα ξεκίνησαν τον Ιούνιο το 2006, όταν δολοφονήθηκε ο ηγέτης της Αλ Κάιντα στο Ιράκ, Αμπού Μουσάμπ αλ-Ζαρκάουι. Τη σκυτάλη πήρε ο αιγυπτιακής καταγωγής Αμπου Αγιούμπ αλ-Μάσρι, που έγινε ο διάδοχος του στην ηγεσία της Αλ Κάιντα στο Ιράκ κι αυτός που ίδρυσε το ISI, το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ. Η οργάνωση αυτή απορρόφησε τον Απρίλιο του 2013 το Μέτωπο Αλ Νούσρα [το επίσημο παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία], της οποίας ηγούνταν ο Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι, ο οποίος ισχυρίζεται πως είναι απόγονος του προφήτη Μωάμεθ.

Πάβελ Σάιφτερ: Nα μην κάνουν οι Σκωτσέζοι το λάθος που κάναμε εμείς Ο πρώην πρεσβευτής της Τσεχίας θυμάται τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας

Η σκιά ενός άνδρα διακρίνεται πάνω σε γκράφιτι που απεικονίζει, σε δρόμο της Πράγας, τον πιο γνωστό Τσέχο πολιτικό ηγέτη των τελευταίων δεκαετιών: τον πρώην πρόεδρο Βάτσλαβ Χάβελ, που πέθανε το 2011.

«Από τότε που η Τσεχοσλοβακία χωρίστηκε στα δύο, το 1993, έχουν περάσει πολλά χαμένα χρόνια. Οι Σκωτσέζοι δεν πρέπει να κάνουν τα ίδια λάθη με εμάς. Καθώς το δημοψήφισμα για την σκοτσέζικη ανεξαρτησία βρίσκεται προ των πυλών, θυμάμαι το αίσθημα της βαθιάς κατάθλιψης που με διακατείχε πριν 21 χρόνια, όταν έγινε το «βελούδινο διαζύγιο» της Τσεχοσλοβακίας. Δύο νέες μικρές χώρες εμφανίστηκαν στο χάρτη - η Τσέχικη Δημοκρατία και η Σλοβακία - και πέρα των συνόρων τους κανείς δεν καταλάβαινε γιατί διαχωρίστηκαν».

Το μέλλον του ΝΑΤΟ και η χρόνια διεθνής απουσία της Ελλάδας

Το Atlantic Council, υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ, οργάνωσε παράλληλα με τη σύνοδο κορυφής στην Ουαλία, το ΝΑΤΟ Future Leaders Summit. Η πρωτοβουλία αυτή ήταν στα πλαίσια του ανταγωνιστικού Emerging Leaders προγράμματος ηγεσίας του Atlantic Council, ενός από τα πιο σημαίνοντα think tanks της Αμερικής. Επιλεγμένοι αντιπρόσωποι από τις χώρες-μέλη συζήτησαν για το μέλλον της συμμαχίας στο θέρετρο Celtic Manor στο Νιούπορτ της Ουαλίας, με αντιπροσώπους και αρχηγούς κρατών καθώς και με αξιωματούχους του ΝΑΤΟ. Το πρόγραμμα άνοιξε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Anders Fogh Rasmussen, και συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός υπουργός άμυνας Chuck Hagel, o Αναπληρωτής ΓΓ του ΝΑΤΟ Alexander Vershbow, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Nick Clegg, και υπουργοί εξωτερικών και αμύνης από την Ολλανδία, Φινλανδία και άλλες χώρες μέλη και εταίρους.

Με ημερομηνία λήξης

Το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και στο Ιράκ λειτουργεί ως επιταχυντής ανατροπών αλλά δεν έχει μέλλον στον νέο υπό διαμόρφωση χάρτη της περιοχής η ολοκλήρωση του οποίου θα είναι και η ημερομηνία λήξης ή καλύτερα η αρχή του τέλους του χαλιφάτου.Σήμερα οι τζιχαντιστές είναι μια ακραία, παροξυσμική έκφραση της επιθυμίας των σουνιτών στην Συρία και στο Ιράκ να χειραφετηθούν από την αλαουιτική εξουσία στη Δαμασκό και τη σιιτική στη Βαγδάτη.Η Νέα Μέση Ανατολή αναδύεται μέσα από ωδίνες, και κεντρικά σημεία αναφοράς του νέου χάρτη της θα είναι πρώτον το κουρδικό κράτος που θα συνενώσει σε πρώτη φάση το βόρειο Ιράκ και τη βορειοανατολική Συρία, και ένα σουνιτικό κρατικό μόρφωμα σε τμήματα της Συρίας και του Ιράκ με ζητούμενη την ταυτότητα του καθεστώτος του, την έκτασή του και τους περιφερειακούς συμμάχους-προστάτες του.

Ποιοι βάζουν πλάτη στους φανατικούς της τζιχάντ;

 

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
 Μέσα στον παραλογισμό της υποστήριξης κάθε θέσης που εκφράζει αντίθεση προς τη Δύση, κάποιοι στην Αριστερά εμφανίζονται να δικαιολογούν τις κινήσεις των ακραίων «τζιχαντιστών». Ακούγονται λογής απίστευτα επιχειρήματα με σκοπό να δικαιολογήσουν το αποκρουστικό πρόσωπο του ακραίου ισλαμικού φανατισμού. Από απόψεις που δικαιολογούν το μίσος προς τη Δύση, λόγω εκμετάλλευσης (από ποιους ακριβώς;) των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών αυτών, μέχρι τα συνακόλουθα της αποικιοκρατίας, της στήριξης προς το Ισραήλ και των προκλήσεων της αμερικανικής ισχύος και του καπιταλιστικού τρόπου ζωής.
 Δυστυχώς, όλα αυτά βρίσκονται εγκατεστημένα αποκλειστικά σε Δυτικούς εγκεφάλους και ιδιαίτερα σε αυτούς κάποιας Αριστεράς. Οι ενδοφυλετικές, διαφατριακές και θρησκευτικές συγκρούσεις στον αραβικό, αλλά και στον μουσουλμανικό γενικότερα κόσμο, έχουν πολύ μακριά ιστορία. Ξεκινούν από τους Ασασίνους της εποχής των Σταυροφοριών, εξελίσσονται στις εκκαθαρίσεις των σιιτών από τα Χαλιφάτα της Δαμασκού και της Βαγδάτης αργότερα, στις συγκρούσεις των διαφόρων σουνιτικών φατριών στην Αραβία – στη φάση διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – στις διαχρονικές αντιπαραθέσεις αντίπαλων ισλαμικών ομάδων στη Βόρεια Αφρική και στις γενικότερες βίαιες ανακατατάξεις στον αραβικό κόσμο μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

ΗΠΑ και Ιράν μοιράζονται τρεις βασικούς στρατηγικούς στόχους

Δύο ειδικοί αναλυτές, οι Πίτερ Χάρλινγκ και Μοχσέν Μιλάνι, μιλούν στο Βήμα

Πολιτικό κενό, θρησκευτικές συγκρούσεις, και η αμφιθυμία της Δύσης οδήγησαν στην άνοδο των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Μετώπου (IS) στη Συρία, και το Ιράκ. Αλλά τώρα, η ανάγκη να ηττηθούν οι φανατικοί σουνίτες ισλαμιστές μπορεί να γίνει εργαλείο για περαιτέρω εξομάλυνση των σχέσεων των ΗΠΑ με τους σιίτες μουλάδες στο Ιράν, λένε ειδικοί με τους οποίους επικοινώνησε το ΒΗΜΑ.

«Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν εκλαμβάνουν το IS ως σημαντική απειλή για τα δικά τους συμφέροντα. Ενα προπύργιο των ισλαμιστών κοντά στα ιρανικά σύνορα θα είναι βαθιά και άμεση απειλή για την ασφάλεια της Τεχεράνης. Κατ' αρχήν, οι σουνίτες τζιχαντιστές μισούν ανοιχτά την σιιτική πίστη (σσ: το άλλο μεγάλο δογματικό παρακλάδι του ισλάμ), στην οποία ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία των Ιρανών και η πλειονότητα των Ιρακινών. To IS κάνει ήδη σεχταριστικό πόλεμο στην Συρία και στο Ιράκ, και η Τεχεράνη φοβάται ότι τελικά σχεδιάζει να στρέψει τις βλέψεις του κατά του Ιράν», λέει  μιλώντας στο Βήμα, ο Μοχσέν Μιλάνι, καθηγητής και διευθυντής στο Κέντρο Στρατηγικών και Διπλωματικών Μελετών στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα.

Συγκλίνουσες Γεωπολιτικές Κρίσεις

Γράφει ο Γ.-Σ. ΠρεβελάκηςὉ Σεπτέμβριος, ἡ de facto ἔναρξη τοῦ οἰκονομικοῦ καί πολιτικοῦ ἔτους, δέν προοιωνίζεται τίποτε καλό γιά τήν Εὐρώπη. Στό κέντρο καί στίς περιφέρειες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης συναντῶνται τρεῖς ἀλληλοσυνδεόμενοι κύκλοι γεωπολιτικῶν χαμηλῶν. Γίνονται ἀντιληπτοί μέ τήν ἀποσταθεροποίηση τοῦ γαλλικοῦ πολιτικοῦ σκηνικοῦ, τήν οὐκρανική κρίση καί τήν ἀνάπτυξη τοῦ νέου ἰσλαμικοῦ κινήματος στά ἐδάφη τοῦ Ἰράκ καί τῆς Συρίας. Κανένας ἀπό τούς τρεῖς κύκλους δέν εἶναι νέος· ἔχουν, ὅμως, διαφορετικές καταβολές. Στό παρελθόν προκαλοῦσαν γεωπολιτικές ἀναταράξεις ἑτεροχρονισμένες· σήμερα συμπίπτουν χρονικά καί ἀλληλοεπηρεάζονται.

Το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων

Είναι, ίσως, νωρίς για να επιχειρηθεί μια εκτίμηση σχετικά με τις συνέπειες της εκλογής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο προεδρικό αξίωμα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Μπορούμε όμως να εξετάσουμε ορισμένα πιθανά σενάρια, ξεκινώντας από τη διαπίστωση ότι η περίοδος διακυβέρνησης της Τουρκίας από τον κ. Ερντογάν και το ΑΚΡ χαρακτηρίστηκε από μια προσπάθεια διατήρησης των φιλικών σχέσεων που ξεκίνησε το 1999, χωρίς όμως να σημειωθεί κάποια πρόοδος στον σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, και χωρίς κάποια ουσιαστική διαφοροποίηση από την πολιτική προηγούμενων τουρκικών κυβερνήσεων έναντι της Ελλάδας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Ερντογάν δεν προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την περίοδο υψηλής ελληνικής αδυναμίας λόγω της οικονομικής κρίσης, αν και δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό αποτέλεσε επιλογή της τουρκικής διπλωματίας ή αν οφείλεται στην εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας. Πιθανόν και τα δύο. Σε κάθε περίπτωση, η προσπάθεια πλήρους ομαλοποίησης των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποτέλεσε -και αποτελεί- χαμηλή προτεραιότητα για Αθήνα και Αγκυρα, για διαφορετικούς λόγους.

Αγώνας δρόμου για την εκμετάλλευση των αρκτικών πετρελαίων

EPA/STEVE MORGAN / GREENPEACE Οι πετρελαϊκές εταιρείες δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για την περιοχή λόγω της δυνατότητας επιχειρήσεων σε μεγάλη κλίμακα, μιας και η Αρκτική είναι από τις τελευταίες ανεκμετάλλευτες περιοχές στον πλανήτη.

Ο αγώνας μεταξύ των διεθνών ενεργειακών εταιρειών για την εξόρυξη πετρελαίου στην Αρκτική αναμένεται να ενταθεί από τώρα και για τα επόμενα 15 χρόνια, λόγω του ανανεωμένου ενδιαφέροντος από τη Ρωσία, σύμφωνα με διεθνείς ανταποκριτές. Η Αρκτική περιοχή, στην οποία μοιράζονται σύνορα χώρες όπως η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Νορβηγία και η Γροιλανδία, διαθέτει ενεργειακά αποθέματα ισοδύναμα με 166 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, σύμφωνα με εκτιμήσεις ενεργειακών συμβούλων. Η ποσότητα αυτή είναι μεγαλύτερη από τα συνολικά αποθέματα του Ιράν και έχει τη δυνατότητα να καλύψει τις παγκόσμιες ανάγκες αργού πετρελαίου για πέντε χρόνια με τους σημερινούς ρυθμούς.
Οι πετρελαϊκές εταιρείες δείχνουν έντονο ενδιαφέρον για την περιοχή λόγω της δυνατότητας επιχειρήσεων σε μεγάλη κλίμακα, μιας και η Αρκτική είναι από τις τελευταίες ανεκμετάλλευτες περιοχές στον πλανήτη.

ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ LA Times: Συναγερμός για είσοδο επικίνδυνων τζιχαντιστών στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας

Συναγερμός και στην Ελλάδα για επικίνδυνους τζιχαντιστές που θα θελήσουν να μπουν στη χώρα και να μείνουν ή να μετακινηθούν στην Ευρώπη. Σύμφωνα με δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας L.A. Times που επικαλείται μέσα από την ΕΥΠ, τους τελευταίους μήνες έχουν εντοπιστεί έξι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους να προσπαθούν να περάσουν στην Ελλάδα.
Οι Αμερικανοί φοβούνται ότι η αθρόα είσοδος παράνομων μεταναστών από την Ελλάδα αυξάνει τους κινδύνους για μεγάλο τρομοκρατικό χτύπημα σε ευρωπαϊκές πόλεις από ισλαμιστές που θα θελήσουν να κάνουν επίδειξη δύναμης.Πάντως αξιωματούχος της ΕΥΠ μιλώντας στους LA Times σημειώνει: «Η πιθανότητα να περάσουν από την Ελλάδα μαχητές του ISIS είναι μικρή, ως εκ τούτου το επίπεδο απειλής είναι χαμηλό. Ωστόσο είμαστε σε κατάσταση επαγρύπνησης και ανταλλάσσουμε πληροφορίες με τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία και άλλες χώρες».

ΜΕ ΠΟΛΥΝΕΚΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ «Καθάρισε» τον βασικό του αντίπαλο στη Συρία το Ισλαμικό Κράτος

Τουλάχιστον 40 νεκρούς και μεγάλο αριθμό τραυματιών άφησε πίσω του ο βομβιστής αυτοκτονίας που εξόντωσε τον Χασάν Αμπούντ, ηγέτη της Αχράρ αλ Σαμ που αποτελούν τον κύριο αντίπαλο των δυνάμεων του Ασαντ στη Συρία, μαζί με κορυφαία στελέχη των ανταρτών.

Η επίθεση έγινε στην Ραμ Χαμντάμ, στα βορειοδυτικά της Συρίας, κατά τη διάρκεια σύσκεψης.Η Αχράρ αλ Σαμ είναι μέλος του Ισλαμικού Μετώπου, του συνασπισμού επτά ισλαμικών ανταρτικών ομάδων που πολεμούν την κυβέρνηση Ασαντ στη Συρία.
Η οργάνωση έχει κατηγορήσει ευθέως το Ισλαμικό Κράτος και για επίθεση τον Φεβρουάριο, στην οποία σκοτώθηκαν πολλά μέλη της, μεταξύ τους και ο ηγέτης της οργάνωσης Αμπού Καλέντ αλ Σούρι, στο «στρατηγείο» της στο Χαλέπι.Αν και θεωρείται ακραία ισλαμική, έχει εναντιωθεί και πολεμήσει εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ Σε ρόλο-κλειδί οι Κούρδοι του Ιράκ στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών

Η στρατηγική των ΗΠΑ κατά του ισλαμικού ψευδοκράτους στο Ιράκ και τη Συρία άρχισε να διαμορφώνεται πριν από ένα μήνα περίπου, όταν οι φανατικοί ισλαμιστές στράφηκαν κατά του ιρακινού Κουρδιστάν, προκαλώντας μια σειρά έντονων διπλωματικών ζυμώσεων που οδήγησαν στην αμερικανική στρατιωτική παρέμβαση, αναφέρεται σε εκτενή ανταπόκριση δημοσιογράφων της εφημερίδας Wall Street Journal.

Οπως επισημαίνεται στο άρθρο των Joe Parkinson και Adam Entous, με τίτλο «Στο Ιράκ, οι Κούρδοι έχουν ρόλο-κλειδί στα σχέδια των ΗΠΑ κατά του Ισλαμικού Κράτους, πριν από ένα μήνα ο ηγέτης του ιρακινού Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί, τηλεφώνησε στον Αμερικανό αντιπρόεδρο, Μπάιντεν, με τον οποίο διατηρεί φιλικές σχέσεις, λέγοντάς του ότι οι τζιχαντιστές βρίσκονται 25 μίλια μακριά από το Ερμπίλ, πρωτεύουσα του ιρακινού Κουρδιστάν και κέντρο της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή (στρατός, μυστικές υπηρεσίες, διπλωματική αποστολή και αμερικανικές εταιρείες).
Το μήνυμα ήταν ότι εάν δεν υπάρξει αμερικανική παρέμβαση το Ερμπίλ θα έπεφτε στα χέρια των Ισλαμιστών μέσα σε λίγες ημέρες.