«Ανοιγμα» Ερντογάν σε Κούρδους ψηφοφόρους

ΝΙΚΟΣ ΣΤΕΛΓΙΑΣ Σε μια περίοδο που οι τελευταίες δημοσκοπήσεις από την Τουρκία δίνουν σοβαρό προβάδισμα στον Ταγίπ Ερντογάν για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, οι εξελίξεις που αφορούν τη μεγάλη κουρδική κοινότητα της Μεσοποταμίας μετατρέπονται σε καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον. Μετά την ενδεχόμενη ανάδειξή του στο ανώτατο πολιτικό αξίωμα της γειτονικής χώρας, η υλοποίηση των σχεδίων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και των συντρόφων του θα εξαρτηθεί από τη συνεργασία της Αγκυρας με τους Κούρδους της Τουρκίας και της Μεσοποταμίας.

«Ακόμη και με αερογέφυρα» Aποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα σχεδιάζει η Τουρκία

Άγκυρα: Εν μέσω της κλιμάκωσης της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία δηλώνει διά του υπουργού Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, ότι είναι έτοιμη να μεταφέρει 17 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λωρίδα της Γάζας, λέγοντας ότι «εάν χρειαστεί θα εγκαθιδρύσει αερογέφυρα» από την Κωνσταντινούπολη στη Γάζα.Ο Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε τη Δευτέρα ότι βρίσκεται σε επικοινωνία με τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και την υπηρεσία διεθνούς βοήθειας του τουρκικού κράτους Tika προκειμένου να συντονιστεί η επιχείρηση.

ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΤΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙ-ΚΑΝΤΑΦΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ Μέρες Σαϊγκόν του 1975 ζει η Λιβύη…

Του Δημήτρη Σ. Φαναριώτη

 Μνήμες Σαϊγκόν του 1975, με ελικόπτερα του αμερικανικού στρατού να απομακρύνουν όπως όπως τους τελευταίους διπλωμάτες και πολίτες των ΗΠΑ, θυμίζουν οι χθεσινές εικόνες από τη Λιβύη, που βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου. Μόνο στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου περισσότεροι από 50 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 65 τραυματίστηκαν στις σφοδρές συγκρούσεις που μαίνονται σε δύο μέτωπα -στη Βεγγάζη, μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των ισλαμιστών της Ανσάρ Αλ Σαρία, αλλά και στην πρωτεύουσα Τρίπολη, όπου οι δύο ισχυρές πολιτοφυλακές από τις πόλεις Μισράτα και Ζιντάν συγκρούονται εδώ και δύο εβδομάδες για το έλεγχο του διεθνούς αεροδρομίου.

Σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ: Ο πιο δυσεπίλυτος γρίφος

Με το πέρας του ψυχρού πολέμου γεννήθηκε και η αναγκαιότητα για την εκπόνηση νέων στρατηγικών στο επίπεδο των Διεθνών σχέσεων. Καθημερινά υπάρχει πλήθος αποδείξεων που καταδεικνύει πως  οι επαφές και οι σχέσεις μεταξύ κρατών στα όρια του διεθνούς πολιτικού συστήματος έχουν ξεπεράσει από καιρού το  τεχνητό σημείο  του καλού και κακού .Οι διεθνείς σχέσεις πλέον απαιτούν υψηλά επίπεδα ρεαλισμού  ο οποίος μέσα από την πρακτική εφαρμογή του δύναται να παράγει εκείνα τα αποτελέσματα που θα ικανοποιούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό τα μόνιμα εθνικά συμφέρονταΠράγματι το Εβραϊκό στοιχείο προσέφερε τα μέγιστα στην σταθεροποίηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο και στην διαμόρφωση  και εγκαθίδρυση του επιτόκου της του συγχρόνου τουρκικού κράτους. Πράγματι και η σταθεροποίηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η  εγκαθίδρυση της επέβαλλε την απώλεια ισχύος άλλων εθνοτήτων και άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων το ιδιο συνέβη και με τηνΤουρκία.

Η αχίλλειος πτέρνα του Πούτιν Μπορεί η κατάρριψη του Μπόινγκ να αποδειχθεί το μοιραίο λάθος του

Μισοκαμένα λείψανα ανθρώπων, ανδρών, γυναικών και 80 παιδιών, που ταξίδευαν αμέριμνοι σε μια εμπορική διεθνή πτήση, οι περισσότεροι για να κάνουν διακοπές στον ήλιο, έπεσαν από τον ουρανό και σκορπίστηκαν σε χωράφια της Ανατολικής Ουκρανίας. Με 298 νεκρούς, η Δύση κατηγορεί τους φιλορώσους αντάρτες. Και κατ' επέκταση τον Βλαντίμιρ Πούτιν, επειδή τους εξόπλισε με τους πυραύλους, που σύμφωνα με το επικρατέστερο (αν και ακόμη αναπόδεικτο) σενάριο έριξαν το αεροπλάνο. Η πτήση MH17 δεν είναι μόνο μια ανθρώπινη τραγωδία. Είναι και πολιτική κρίση, με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο της Ρωσίας. Μπορεί, άραγε, η κατάρριψη του Μπόινγκ να αποδειχθεί το μοιραίο λάθος του αυταρχικού και «αυτοκρατορικού» Πούτιν; Να αποδειχθεί ότι η εντύπωση πως μπορεί να κάνει περίπου ό,τι θέλει, ατιμώρητος, είναι η αχίλλειος πτέρνα του; Πόση ζημιά μπορεί να του κάνει; Ο μεγαλύτερος κίνδυνος λέγεται «πιο επιθετικές κυρώσεις από τη Δύση». Οι Αμερικανοί φαίνονται ήδη βέβαιοι, με στοιχεία από ραντάρ, ότι αυτονομιστές χτύπησαν το αεροπλάνο. Με 23 Αμερικανούς νεκρούς στην πτήση, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα θα αντιμετωπίσει πίεση από το Κογκρέσο για αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας.

Η αδύνατη ρήξη

Την εβδομάδα αυτήν η ΕΕ, με βαρύνουσα παράμετρο τη συναίνεση - πρωτοβουλία της Γερμανίας, θα επιβάλει τις πρώτες σοβαρές κυρώσεις στη Ρωσία.Με δεδομένη τη διαφοροποίηση της Γερμανίας από τις ΗΠΑ από την Οστπολιτίκ του Μπραντ μετά το 1970, μέχρι και πιο πρόσφατα με την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Northstream, η εναρμόνιση του Βερολίνου με την Ουάσιγκτον απέναντι στον Πούτιν προκαλεί εύλογα ερωτηματικά.Αλλο όμως διαφοροποίηση και άλλο ρήξη. Η Δυτική Γερμανία ανασυγκροτήθηκε οικονομικά και ανέκτησε την κυριαρχία της με πολιτική επιλογή των ΗΠΑ, ενώ το ίδιο συνέβη με το ανεπιφύλακτο «ναι» του Μπους το 1989-90 στην ενοποίηση των δύο γερμανικών κρατών παρά τις αρχικές αντιρρήσεις της Θάτσερ και του Μιτεράν.

Η εύθραυστη περιφερειακή σκηνή γύρω από τη Γάζα

Των Yoel Guzanski, Gallia Lindenstrauss

Η Επιχείρηση Προστατευτική Αιχμή και οι συνομιλίες που υποτίθεται ότι θα την τελείωναν, έφεραν τα πολιτικά και ιδεολογικά ρήγματα στη Μέση Ανατολή, σε έντονη ανακούφιση. Οι προσπάθειες διαιτησίας αποδεικνύουν τον βαθμό στον οποίο οι χώρες που εμπλέκονται στις διαπραγματεύσεις κατάπαυσης του πυρός έχουν διαφορετικές πολιτικές ατζέντες, όπως και αντιτιθέμενες ιδεολογίες και συμφέροντα. Ενώ οι σταθερές ιδεολογίες και τα σταθμισμένα συμφέροντα δεν αποτελούν εμπόδιο per se για την επιτυχία στη διαιτησία, φαίνεται ότι περιπλέκουν περισσότερο τους περιφερειακούς παίχτες στην προσπάθειά τους για την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός.

Οι Ελληνικές Εισαγωγές Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου στο Στόχαστρο Επικείμενων Ρωσικών Αντίμετρων του Κ.Ν. Σταμπολή

Ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υπό την αφόρητη πίεση της Ουάσινγκτον, μετά τη συντριβή του αεροσκάφους των Malaysian Airlines στην Ουκρανία την περασμένη εβδομάδα, ετοιμάζεται να λάβει σειρά μέτρων με σκοπό των αποκλεισμό ρωσικών επιχειρήσεων από τις ευρωπαϊκές συναλλαγές καθώς και τον περιορισμό εξαγωγών εξοπλισμού απαραίτητου για τον ενεργειακό τομέα της Ρωσίας, η Ρωσική κυβέρνηση ήδη εξετάζει την λήψη αντίμετρων τα οποία ενδεχομένως να μην ανακοινώσει αλλά να εφαρμόσει άμεσα κατά τους αμέσως επόμενους μήνες. Η Ρωσική πολιτική ηγεσία φαίνεται ιδιαίτερα ενοχλημένη από την σκληρή και ενορχηστρωμένη αντίδραση ΗΠΑ-ΕΕ πριν καν ολοκληρωθούν οι ανακρίσεις για την πτώση του αεροσκάφους, για την οποία η Δύση χρεώνει τη Ρωσία και τους αντάρτες αυτονομιστές που υποστηρίζει και ενισχύει με κάθε τρόπο.

Απ’ το κακό στο χειρότερο οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας Εκνευρισμός και αντιδράσεις στην Αγκυρα για τη στάση της Ουάσιγκτον

Μια απρόβλεπτη επιδείνωση των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων, οι οποίες «πάσχουν σοβαρά» από πολλών ετών, σημειώθηκε την περασμένη εβδομάδα και υπάρχουν ενδείξεις ότι οι σχέσεις αυτές θα ενταθούν ακόμη περισσότερο τις ερχόμενες εβδομάδες. Αφορμή ήταν η δήλωση του αμερικανού πρεσβευτή Τζον Μπας, ο οποίος προορίζεται να αναλάβει πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, ότι ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «θα ωθήσει τη χώρα προς τον ολοκληρωτισμό». Οπως ήταν επόμενο, η Αγκυρα αντέδρασε - και μάλιστα βίαια.

Διαμαρτυρία Αιγύπτου στην Τουρκία

Τον Τούρκο επιτετραμμένο στο Κάιρο θα καλέσει το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών προκειμένου να ζητήσει εξηγήσεις αναφορικά με τα σχόλια του Ταγίπ Ερντογάν, ότι η Αίγυπτος δεν έχει ειλικρινή προσέγγιση στο θέμα της Γάζας.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός, που ετοιμάζεται τον επόμενο μήνα να αναλάβει την Προεδρία της χώρας, προχώρησε σε αυτά τα σχόλια σε συνέντευξή του στο αμερικανικό δίκτυο CNN. Πρόκειται για την δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα που το αιγυπτιακό ΥΠΕΞ καλεί τον Τούρκο διπλωμάτη καθώς πριν από μερικές ημέρες ο Ερντογάν είχε αποκαλέσει τον Πρόεδρο, Αλ Σίσι "παράνομο τύραννο".

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Τουρκία έχει ταχθεί εξ αρχής υπέρ των Αδελφών Μουσουλμάνων και κατά του νέου Προέδρου της Αιγύπτου.http://www.megatv.com

ΗΡΕΜΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΕΝΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Ο νέος ρόλος της Ελλάδας στο 'πέταλο της φωτιάς'

Τη δυνατότητα στρατηγικής και γεωπολιτικής αναβάθμισης της Ελλάδας και της Κύπρου δημιουργεί η γενική αποσταθεροποίηση ενός μεγάλου «τόξου» που ξεκινά από την Ουκρανία και τα σύνορα με τη Ρωσία, συνεχίζει στον Καύκασο, στη Συρία, στο Ιράκ, στη Γάζα, στην Αίγυπτο και επεκτείνεται μέχρι τη Λιβύη.

Τα πρώτα σημάδια του νέου Ψυχρού Πολέμου, οι θερμές εξάρσεις σε τοπικές συγκρούσεις, η πρόκληση «παράπλευρων απωλειών» όπως οι 298 αθώοι επιβάτες των Μαλαισιανών Αερογραμμών, η επέκταση σταδιακά της απειλής της τζιχάντ από τα βουνά του Αφγανιστάν στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, η διεθνής αταξία και η απροθυμία τόσο της ΕΕ όσο -κυρίως- των ΗΠΑ να έχουν πιο παρεμβατικό και πυροσβεστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, διαμορφώνουν νέο διεθνές περιβάλλον και μεταφέρουν το επίκεντρο της διεθνούς δράσης στη «γειτονιά» μας.

ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ Θέλουν να ξαναγράψουν την κυπριακή τραγωδία

Στον αναθεωρητικό πυρήνα της ιστορίας για το πραξικόπημα στην Κύπρο και την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων φιλοδοξούν να κυριαρχήσουν δύο νέες αφηγήσεις. Σύμφωνα με αυτές:

Σειρά ολόκληρη από έγγραφα και συζητήσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δείχνουν τους σχεδιασμούς του Κίσινγκερ για ανατροπή του Μακάριου και διχοτόμηση της Κύπρου.

• Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου ήταν αποτέλεσμα «εμφύλιου σπαραγμού» στο νησί.
• Οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και το ΝΑΤΟ δεν είχαν ενεργό ανάμειξη ούτε στο πραξικόπημα ούτε στην εισβολή που άρχισε πέντε μέρες αργότερα με τον Αττίλα 1 και ολοκληρώθηκε με τον Αττίλα 2 τον επόμενο μήνα.

Γύρω από τους δύο αυτούς βασικούς άξονες κινούνται και μια σειρά άλλων «αξιωματικών» θέσεων, στις οποίες στηρίζεται η «νέα Ιστορία».Ανεξαρτήτως των επιμέρους επιχειρημάτων που επιστρατεύονται τόσο για το πραξικόπημα όσο και για τον αμερικανονατοϊκό ρόλο, είναι εμφανές ότι κύριο χαρακτηριστικό των νέων αφηγημάτων είναι η χάραξη μιας διαχωριστικής γραμμής μεταξύ του πρώτου και της εισβολής. Η διαγραφή της θεμελιώδους σχέσης για την κατανόηση των γεγονότων ότι πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

«Ανοίξτε κεφάλαια, εμείς κάναμε το καθήκον μας στο Κυπριακό» Η Τουρκία στα πρόθυρα νευρικής κρίσης για ξεπάγωμα κεφαλαίων -

Βρυξέλλες: «Διαβήματα» προς την Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλα τα επίπεδα εκδηλώνει, σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», η Άγκυρα, αξιώνοντας το ξεπάγωμα νέων τουρκικών διαπραγματευτικών κεφαλαίων και ζητώντας από τις Βρυξέλλες και τη Ρώμη να ασκήσουν την επιρροή τους για «ελευθέρωση» των κεφαλαίων που έχουν μπλοκάρει μονομερώς η Κυπριακή Δημοκρατία και η Γαλλία, αντίστοιχα.Σύμφωνα με έγκυρη κοινοτική πηγή, το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών υποδεικνύει προς την ΕΕ ότι «πρέπει να τερματιστεί η πρακτική παγώματος διαπραγματευτικών κεφαλαίων, η οποία οδήγησε στο μπλοκάρισμα 17 κεφαλαίων για πολιτικούς λόγους, και να προωθηθούν άμεσα όσα κεφάλαια είναι έτοιμα προς διαπραγμάτευση, στη βάση αυστηρώς τεχνικών κριτηρίων».

Ο πιο δισεπίλυτος γρίφος

Σάββας ΚαλεντερίδηςΟι σχέσεις Οθωμανών - Εβραίων καθώς και οι σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ είναι ένα ιστορικό και γεωπολιτικό θέμα που δεν έχει αναλυθεί επαρκώς στην Ελλάδα, παρότι αυτό το τεράστιο ζήτημα καθόρισε την τύχη του Ελληνισμού της Ανατολής αλλά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις από το 1923 ως σήμερα.Κατά την άποψή μας, ο λόγος που δεν έχει γίνει επιστημονική και πολιτική ανάλυση των σχέσεων αυτών σχετίζεται με τις «παγίδες» στις οποίες είναι δυνατό να πέσει ένας ερευνητής ή αναλυτής, αφού από τη μια πλευρά υπάρχουν στερεότυπα και προκαταλήψεις σε ό,τι αφορά τις σχέσεις Ελλήνων - Εβραίων στη διάρκεια της Ιστορίας και από την άλλη υπάρχει η δαμόκλειος σπάθη ενός πανίσχυρου δικτύου στρατευμένων κονδυλοφόρων και οικονομικών, πολιτικών και άλλων παραγόντων, που είναι έτοιμη να επιπέσει επί της κεφαλής οποιουδήποτε αγγίξει θέματα που ενοχλούν τον παγκόσμιο εβραϊσμό και ό,τι αυτός εκφράζει.Με την ελπίδα ότι θα ξεφύγουμε από αυτές τις συμπληγάδες πέτρες χωρίς καν να αφήσουμε πίσω την… ουρά μας, θα επιχειρήσουμε μια μακροσκοπική προσέγγιση των σχέσεων Οθωμανίας - Τουρκίας από τη μια πλευρά και εβραϊσμού - Ισραήλ από την άλλη, για να καταλήξουμε στον σημερινό δυσεπίλυτο γρίφο.

Η νέα παγκόσμια εντροπία

Σπύρος ΛίτσαςΔεν είναι λίγες οι φορές που αποδίδεται τόσο στα γραπτά όσο και σε δημόσιες τοποθετήσεις γνωστών θεωρητικών των Διεθνών Σχέσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό το gloom and doom ή σε απλά ελληνικά «ότι τα βλέπουν όλα μαύρα». Το άρθρο του γνωστού ρεαλιστή θεωρητικού των Διεθνών Σχέσεων Robert G. Giplin και ομότιμου πλέον καθηγητή του πανεπιστημίου του Πρίνστον που δημοσιεύτηκε το 1996 στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό «Security Studies» υπό τον τίτλο «Why no one loves a political realist» απαντά με τον καλύτερο τρόπο. Το άρθρο επικεντρώνεται στο ότι ο ρεαλιστής θεωρητικός των Διεθνών Σχέσεων βλέπει, λόγω της άναρχης και ανταγωνιστικής δομής του διεθνούς συστήματος, τις συγκρουσιακές συνθήκες να υπερισχύουν, δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ισχύ και αντιλαμβάνεται το πρόσκαιρο της οικονομικής ευμάρειας, αφού δεν υφίσταται απόλυτη ασφάλεια. Ο ρεαλισμός στις Διεθνείς Σχέσεις δεν είναι ούτε κυνισμός ούτε ροπή προς την υποχωρητικότητα, όπως συχνά πυκνά άνθρωποι έξω από τον χώρο των Διεθνών Σχέσεων με πρόχειρη άποψη για το διεθνές φαινόμενο σχολιάζουν λανθασμένα.