
Ετσι, στη μελλοντική ανεξαρτησία του Κουρδιστάν, αρχής γενομένης από το βόρειο Ιράκ και τη βορειοανατολική Συρία, επενδύουν πλέον και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οχι μόνο για να αντιμετωπιστούν οι τζιχαντιστές, αλλά και για να λειτουργεί το κουρδικό κράτος ως ανάχωμα στις περιφερειακές φιλοδοξίες της Αγκυρας και της Τεχεράνης και να αποτρέπει τη μελλοντική ισχυροποίηση της Βαγδάτης και της Δαμασκού. Καταλύτης στις εξελίξεις στο Κουρδικό δεν είναι το ντε φάκτο από την άνοιξη του 1991 ανεξάρτητο κουρδικό κράτος στο βόρειο Ιράκ, καθώς η υπό τον Μπαρζανί κυβέρνηση στο Αρμπίλ διατηρεί σχέσεις συνεργασίας με την Αγκυρα. Είναι η βορειοανατολική Συρία την οποία ελέγχει αντάρτικη οργάνωση αδελφή του ΡΚΚ και σύμμαχος του Ασαντ, η PYG.
Οι Κούρδοι της Συρίας, που έγιναν παγκόσμια γνωστοί με τη σκληρή αντίστασή τους στο πολιορκημένο Κομπάνι, ενισχύονται ανοιχτά και απροκάλυπτα από τις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες και τώρα προφανώς θα γίνουν αποδέκτες της βοήθειας της Μόσχας.
Αν το πιόνι της Αγκυρας στην περιοχή της Λατάκιας στη Συρία και στο Κιρκούκ του Ιράκ είναι οι νομάδες Τουρκμένιοι, η απάντηση των δυσαρεστημένων για τον ρόλο της στη σύγκρουση θα έλθει στο Κουρδικό. Ετσι δίπλα στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, που επενδύουν εδώ και καιρό στη δημιουργία ανεξάρτητου Κουρδιστάν, έρχεται να προστεθεί η Ρωσία, όχι μόνο με πολεμοφόδια αλλά πολύ πιθανόν και με ομπρέλα αεροπορικής προστασίας των κουρδικών δυνάμεων επί συριακού εδάφους.
Την ίδια στιγμή, στη νοτιοανατολική Τουρκία αλλά και στην κοιλάδα Καντίλ του βόρειου Ιράκ έχουν ξαναρχίσει οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού κατά του ΡΚΚ, με αποτέλεσμα το άδοξο τέλος των διαπραγματεύσεων Ερντογάν-Οτσαλάν με ενδιάμεσο τον αρχηγό της ΜΙΤ, Φιντάν, για πολιτική διευθέτηση. Τα επόμενα χρόνια αν όχι τις επόμενες δεκαετίες η Τουρκία θα κλυδωνισθεί από το Κουρδικό με τον ίδιο τρόπο που ο πόλεμος στην Αλγερία (1954-62) βραχυκύκλωσε τη Γαλλία.
kapopoulos@pegasus.gr