Η αγιοποίηση του δολοφονημένου
αρχιεπισκόπου του Ελ Σαλβαδόρ, Οσκαρ Αρνούλφο Ρομέρο, από το Βατικανό
το περασμένο Σάββατο αποτελεί, δίχως άλλο, τομή για την επίσημη
αντιμετώπιση των κοινωνικά ριζοσπαστικών ρευμάτων που έχουν αναπτυχθεί
εδώ και δεκαετίες στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας. Αν μη τι άλλο, η
περίπτωση του Ελ Σαλβαδόρ αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές
αυτού του φαινομένου.
Η δράση
Σε μια κοινωνία σημαδεμένη από τη μαζική σφαγή 30.000 χωρικών κατά την καταστολή της αγροτικής εξέγερσης του 1932, όπου διαδοχικές στρατιωτικές δικτατορίες λειτουργούσαν ως εγγυήτριες της μεγάλης γεωκτησίας και του ελέγχου της οικονομικής ζωής από 14 οικογένειες, η Καθολική Εκκλησία πρόσφερε μεταπολεμικά τη μόνη θεσμική κάλυψη για την ανάπτυξη μιας κοινωνικής αντιπολίτευσης.
Η δράση
Σε μια κοινωνία σημαδεμένη από τη μαζική σφαγή 30.000 χωρικών κατά την καταστολή της αγροτικής εξέγερσης του 1932, όπου διαδοχικές στρατιωτικές δικτατορίες λειτουργούσαν ως εγγυήτριες της μεγάλης γεωκτησίας και του ελέγχου της οικονομικής ζωής από 14 οικογένειες, η Καθολική Εκκλησία πρόσφερε μεταπολεμικά τη μόνη θεσμική κάλυψη για την ανάπτυξη μιας κοινωνικής αντιπολίτευσης.
