Σύγκρουση μακράς διαρκείας

Αν αθροίσουμε τις δηλώσεις Πούτιν αλλά και άλλων αξιωματούχων τις τελευταίες μέρες, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα μίας σύγκρουσης μακράς διαρκείας ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, με την Ουκρανία να είναι το πρώτο κεφάλαιο.Στην Ουκρανία η εξέγερση των ανατολικών επαρχιών μοιάζει χαμένη υπόθεση και από ό,τι φαίνεται η Μόσχα θα αρκεστεί στην προσάρτηση της Κριμαίας. Επόμενα κεφάλαια στα οποία το Κρεμλίνο θα κινηθεί προληπτικά είναι η Λευκορωσία, η Μολδαβία και η Γεωργία.
Στη Λευκορωσία το πρόβλημα της Μόσχας είναι μία ομαλή μεταπολίτευση πριν από το ημιδικτατορικό καθεστώς Λουκασένκο προκαλέσει λαϊκή εξέγερση και προσπάθεια έξωθεν χειραγώγησής της. Η χώρα είναι καίριας στρατηγικής σημασίας. καθώς συνορεύει με την Πολωνία, τις Βαλτικές χώρες και την Ουκρανία και επιπλέον οι εθνικές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ Ρώσων και Λευκορώσων είναι πολύ πιο ασαφείς από ό,τι μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών.

«Σφάξε με (Ενβέρ), πασά μου, ν’ αγιάσω»

Σάββας Καλεντερίδης

Επισκεπτόμενος πριν από λίγες ημέρες τη Θεσσαλονίκη και περιδιαβαίνοντας την πλατεία Ελευθερίας, διαπίστωσα -ή, για την ακρίβεια, ένιωσα- τον ραγιαδίστικο νεοελληνικό παραλογισμό σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια, διαπίστωση που αποτελεί απόδειξη του γεγονότος ότι είμαστε ένα αποπροσανατολισμένο έθνος, σε ηθικό και υπαρξιακό μαρασμό.Να εξηγήσω το γιατί: Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ένα θεοκρατικό απολυταρχικό καθεστώς, όπου ο σουλτάνος, ως εκπρόσωπος του προφήτη Μωάμεθ στη Γη, διοικούσε τους υπηκόους και τους υπόδουλους λαούς κατά το δοκούν. Με άλλα λόγια, δεν υπήρχαν καταστατικός χάρτης, ήτοι Σύνταγμα, ούτε νομικό πλαίσιο που να διασφαλίζει τη ζωή, την τιμή και την περιουσία κυρίως των μη μουσουλμανικών πληθυσμών. Με άλλα λόγια, ο οποιοσδήποτε Οθωμανός αξιωματούχος είχε δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω σε κάθε μη μουσουλμάνο υπήκοο.Τα βασικά αυτά δικαιώματα διασφαλίστηκαν με τα Διατάγματα του Τανζιμάτ και του Χάτι Χουμαγιούν (1839 και 1856), τα οποία υπέγραψε ο σουλτάνος κατόπιν πιέσεων και έπειτα από ήττες απέναντι στη Ρωσία και τη Δύση.

Ρωσία-Ισραήλ: Εξαιρετικό ενδιαφέρον η διπλωματική στάση του Βλ. Πούτιν

Η σύγκρουση Ισραήλ – Χαμάς αν και αποτελεί βασικό διεθνές ζήτημα αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να απασχολεί, ιδιαίτερα, τουλάχιστον τη Μόσχα, η οποία εμφανίζεται να τηρεί ευμενή έναντι του Ισραήλ, ουδετερότητα.
ΠΗΓΗ: http://www.al-monitor.com/
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας
Η επίσημη ρωσική αντίδραση στην κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Λωρίδα της Γάζας, εκφράστηκε σε μια στρατηγική του «βλέποντας και κάνοντας», από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος κατά τη διάρκεια συνέντευξης στο «Russia 24», αποκάλυψε συνομιλία του Ρώσου προέδρου Πούτιν με τον Αμερικανό πρόεδρο και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, όπου διατυπώθηκε η θέση, ότι η Ρωσία κατανοεί την τις ανησυχίες του Ισραήλ, που προέρχονται «από τις χαοτικές επιθέσεις, κυρίως με αυτοσχέδιες ρουκέτες, που εξαπολύονται στην τύχη».

Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν διάβασε τις δηλώσεις Μπάιντεν για την Κύπρο

H αναπληρωτής εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μαρί Χάρφ, δεν υποχώρησε από την προχθεσινή της δήλωση ότι άλλο Ρωσία και άλλο Τουρκία και χθες -απαντώντας σε σειρά ερωτήσεων- ισχυρίστηκε ότι οι περιπτώσεις της τουρκικής εισβολής και κατοχής της Κύπρου και της ρωσικής ανάμειξης στις υποθέσεις της Ουκρανίας, που κατέληξε σε απόσχιση της Κριμαίας, είναι διαφορετικές (περιπτώσεις) για τις ΗΠΑ.Η κ. Χάρφ πρόβαλε ως ένα από τα επιχειρήματά της, ότι δεν καταρρίπτονται αεροσκάφη πάνω από την Κύπρο (!!!), ενώ είπε ότι είχε διαβάσει τις δηλώσεις του αντιπροέδρου Τζόζρφ Μπάιντεν, που ήσαν σαφέστατα θετικές και υπέρ της Κύπρου. Εϊναι φανερό ότι υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ποιες χώρες και πόσο ωφελήθηκαν από το ευρώ;

Του Μανόλη Γ. Δρεττάκη*
Ενα ερώτημα που πολλές φορές και από πολλές πλευρές τίθεται είναι το ποια κράτη-μέλη της ευρωζώνης ωφελήθηκαν ή ζημιώθηκαν και πόσο από τη λειτουργία της. Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε μόνο μία από τις ωφέλειες ή ζημίες, δηλαδή τη βελτίωση ή την επιδείνωση του ισοζυγίου αγαθών και υπηρεσιών. Ουσιαστικά το ισοζύγιο αυτό αντανακλά το αν και κατά πόσο βελτιώθηκε η συνολική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μιας χώρας, μια ανταγωνιστικότητα που εξαρτάται από την ποιότητα και τις τιμές των αγαθών και υπηρεσιών που παράγει σε σχέση με τις οικονομίες κρατών όλου του κόσμου.

Ο μύθος της Αργεντινής

Με πραγματική συγκίνηση διάβασα την είδηση που κατέκλυσε το (ελληνικό) Διαδίκτυο, ότι η Αργεντινή δείχνει τον δρόμο σωτηρίας των υπερχρεωμένων χωρών, καθώς με ένα δάνειο 7,5 δισ. δολαρίων από την Κίνα μπορεί πλέον να γυρίσει την πλάτη στα κερδοσκοπικά κοράκια. Η είδηση φυσικά παρέπεμπε και στην ελληνική περίπτωση, που δεν είχαμε το μυαλό να ζητήσουμε δανεικά από τους Κινέζους και παγιδευτήκαμε στο μνημόνιο. Δυστυχώς η αλήθεια ήταν διαφορετική. Υστερα από σχεδόν δέκα χρόνια σε διεθνή καραντίνα λόγω της χρεοκοπίας, η Αργεντινή πράγματι δέχθηκε επισκέψεις ηγετών του επιπέδου των προέδρων της Κίνας και της Ρωσίας.

«Ενδιάμεσοι σταθμοί» τα εθνικά κράτη κατά τους Γερμανούς

Εντυπωσιακός ο τίτλος άρθρου της δεξιάς γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» - πόσω μάλλον που ο συγγραφέας του άρθρου είναι ο Νόρμπερτ Μπλουμ, υπουργός διαρκώς στις κυβερνήσεις του χριστιανοδημοκράτη Χέλμουτ Κολ επί σχεδόν 17 χρόνια, από το 1982 ως το 1998: «Το εθνικό κράτος είναι μόνο ένας ενδιάμεσος σταθμός»! Πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις του γηραιού πολιτικού, ο οποίος εκφράζεται με γερμανική ευθύτητα, χωρίς υπεκφυγές: «Το εθνικό κράτος δεν είναι θεόπεμπτο και επίσης δεν είναι το θεμέλιο της Ευρώπης, αλλά απλώς μόνο ένας ενδιάμεσος σταθμός της ευρωπαϊκής ιστορίας» υπογραμμίζει και συνεχίζει την ανάπτυξη των θέσεών του: «Δύο τάσεις θα καθορίσουν το μέλλον.

Ψηφίζεται σήμερα Ποιες αλλαγές φέρνει το νομοσχέδιο για για την στρατιωτική θητεία και τα ΕΑΣ

Με το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Αμυνας «Φάροι, Στρατολογία και άλλες διατάξεις» διατηρεί την νομοθετική του φόρμα το Β’ Τμήμα Διακοπής της Βουλής έως ότου εισαχθούν για συζήτηση το κρίσιμο πολυνομοσχέδιο για την κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων και το σχέδιο νόμου για τους αιγιαλούς.Σύμφωνα με τον κοινοβουλευτικό προγραμματισμό, σήμερα αναμένεται η έγκριση του νομοσχεδίου που έχει αναλάβει η αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Φώφη Γεννηματά το οποίο μεταξύ άλλων φέρνει τις εξής αλλαγές:- Ελαττώνεται το όριο ηλικία για την χορηγούμενη, στους σπουδαστές ΚΕΜΕ (Κέντρα Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης) , αναβολή από το 28ο στο 26ο έτος της ηλικίας

Διαπλεκόμενες κρίσεις δοκιμάζουν τον Ομπάμα

PETER BAKER / THE NEW YORK TIMES
Σπάνια ένας πρόεδρος έχει βρεθεί μπροστά σε τόσες, φαινομενικά διακριτές, κρίσεις στην εξωτερική πολιτική, αλλά αυτό που καθιστά πιο περίπλοκο το πρόβλημα που καλείται να διαχειριστεί ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα είναι το γεγονός ότι οι κρίσεις αυτές διαπλέκονται. Οι εξελίξεις σε μία περιοχή μπορούν να επηρεάσουν τις απόψεις και τις επιλογές για μία άλλη περιοχή.
Ο Ομπάμα μπορεί να πιέζει τη Ρωσία σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά προσπαθεί να συνεργαστεί με τη Μόσχα στο ζήτημα του Ιράν. Αν και ασκεί πίεση στο Ιράν για το πυρηνικό πρόβλημα, συμμαχεί με την Τεχεράνη απέναντι στους σουνίτες αντάρτες του Ιράκ.

Τον τέταρτο μεγαλύτερο πληθυσμό κάτω από το όριο της φτώχειας έχει η Ελλάδα στην Ευρώπη Πηγή: Τον τέταρτο μεγαλύτερο πληθυσμό κάτω από το όριο της φτώχειας έχει η Ελλάδα στην Ευρώπη

Στα υψηλότερα επίπεδα, συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι το ποσοστό του πληθυσμού της Ελλάδας που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, χωρίς, δηλαδή, να εξασφαλίζει τις βασικές ανάγκες διαβίωσης.
Το  2013 το ποσοστό των Ελλήνων που ζουν στο όριο της φτώχειας ανήλθε σε 34,6%, αντιστοιχώντας σε 3.795.100 άτομα. Το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο από τις άλλες χώρες τις ΕΕ, με εξαίρεση τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Λεττονία. Ο κίνδυνος φτώχειας, όπως δείχνουν οι σχετικοί δείκτες από τη στατιστική υπηρεσία, αυξήθηκε σημαντικά για την Ελλάδα μετά το 2010 και το ποσοστό της σχετικής φτώχειας αυξήθηκε κατά 3,4 εκατοστιαίες μονάδες ή 17,3%.

Αστόχησε το ΔΝΤ και στο «ψαλίδι» μισθών

Οι μειώσεις αποδοχών δεν βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα και οδήγησαν σε πτώση την παραγωγικότητα

Αναδημοσίευση από τη «Ναυτεμπορική»
Η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεγάλες περικοπές μισθών που ακολούθησε η Ελλάδα δεν βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα και -πολύ περισσότερο- οδήγησαν σε πτώση την παραγωγικότητα, είναι το γενικό συμπέρασμα νέας έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) με τίτλο «Προσαρμογή στις χώρες της Ευρωζώνης με ελλείμματα: πρόοδος, προκλήσεις και πολιτικές».
Είναι η πολλοστή φορά που το ΔΝΤ παραδέχεται ανοικτά τις αστοχίες της πολιτικής που ακολούθησε στην περιφέρεια της Ευρωζώνης και ειδικά στην Ελλάδα, καθώς τα μέτρα λιτότητας δεν φαίνεται να έχουν αποδώσει τα προσδοκώμενα οφέλη, ειδικά σε μια περίοδο που πληθαίνουν οι φωνές οικονομολόγων αλλά και αμερικανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης που καλούν το Ταμείο να ζητήσει συγγνώμη από την Ελλάδα για τη σκληρή πολιτική λιτότητας που εφαρμόστηκε.

Η ευρωπαϊκή μας Μεταπολίτευση

Του Γιώργου Μαργαρίτη*  Ο πρώτος πολιτικός στόχος, η πρώτη αποστολή της «Μεταπολίτευσης» του 1974 ήταν η προσαρμογή του ελληνικού πολιτικού συστήματος στις νέες κοινωνικές συνθήκες που δημιούργησαν οι οικονομικές εξελίξεις της δεκαετίας 1960 και των αρχών του 1970. Ταυτόχρονα η νέα κατάσταση χρειάστηκε να απαντήσει στα νέα δεδομένα και ισορροπίες που δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο μετά το τέλος των πολέμων της αποαποικιοποίησης και τις εξελίξεις στο μέτωπο του Ψυχρού Πολέμου. Το πρώτο μετεμφυλιακό πολιτικό σύστημα, εκείνο των πολλαπλών πόλων εξουσίας με το Παλάτι, το παρακράτος, τον «πολιτευόμενο» στρατό, την τυφλή «εθνικοφροσύνη», βάση και πρόσχημα του αντικομμουνισμού και της κοινωνικής αδικίας, είχε δείξει τα όριά του στα χρόνια της επτάχρονης δικτατορίας και είχε πείσει ακόμα και τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές του – ανάμεσα στις ελληνικές οικονομικές ελίτ, αλλά και στη μακρινή Ουάσιγκτον – ότι αδυνατούσε πλέον να διαχειριστεί τους νέους καιρούς.

Σαουδική Αραβία: Ανοιχτές πληγές που δεν κλείνουν με τα πετροδολάρια

Με ποιους τρόπους αντιμετώπισε την "Αραβική Άνοιξη" η Βασιλική οικογένεια της χώρας. Η υψηλή ανεργία και οι οικονομικές αδυναμίες του κράτους. Οι παροχές στους πολίτες και το θέμα της... διαδοχής στον θρόνο.

Η κατάσταση στην Σαουδική Αραβία μπορεί να φαίνεται λιγότερο δραματική από όσο αλλού στην περιοχή, αλλά δεν είναι καθόλου λιγότερο σοβαρή.Η οικογένεια Σαούντ έχει διατηρήσει την εξουσία για οκτώ δεκαετίες παρά τις εσωτερικές εξεγέρσεις, τους πολέμους στην περιφέρεια της χώρας, καθώς και τις διάφορες κρίσεις διαδοχής. Η Σαουδική μοναρχία αντιμετώπισε την Αραβική Άνοιξη με σχετικά μικρές ζημιές, χάρη σε δύο παράγοντες: τις ανταμοιβές και τις μεταρρυθμίσεις.Αλλά οι ανταμοιβές είναι πιθανό να αποφέρουν μόνο προσωρινά οφέλη, αφού έλαβαν τη μορφή γενναιόδωρων κοινωνικών δαπανών που προορίζονται να κατευνάσουν έναν ανήσυχο πληθυσμό. Και η βιωσιμότητα των μεταρρυθμίσεων είναι αβέβαιη, επειδή είναι συνδεδεμένη με την θολή και επικίνδυνη διαδοχή τής κυβερνώσας οικογένειας.

Ο Λίβανος επόμενος στόχος των τζιχαντιστών Οι φανατικοί του ισλαμικού κράτους πίσω από τις πρόσφατες επιθέσεις

Μόλις οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (IS) ανακήρυξαν τη δημιουργία ενός χαλιφάτου τον περασμένο μήνα, τα κοινωνικά δίκτυα στον Λίβανο πήραν φωτιά. Στην αρχή ο τόνος ήταν χλευαστικός και έδιναν κι έπαιρναν τα ανέκδοτα που παρουσίαζαν τους τζιχαντιστές με οπισθοδρομικούς αιμοδιψείς γενειοφόρους. Σύντομα η ανησυχία διαδέχθηκε το γέλιο. Υστερα από μήνες σχετικής ηρεμίας ο Λίβανος επλήγη εκ νέου από μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων την οποία ακολούθησε καταιγισμός συλλήψεων υπόπτων βομβιστών αυτοκτονίας.

Η γενική εντύπωση που επικρατεί στον Λίβανο είναι ότι το IS - διάδοχος του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS) - βρίσκεται πίσω από τη νέα αστάθεια που προκαλείται στη χώρα.

Γαλλοβρετανική κόντρα για τις συνεχιζόμενες πωλήσεις όπλων στη Ρωσία

Πόλεμος ανακοινώσεων έχει ξεσπάσει μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας με αφορμή τις πωλήσεις όπλων αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, που εξακολουθούν να πραγματοποιούν προς τη Ρωσία, αμφότερες οι ευρωπαϊκές χώρες.Την αρχή έκανε η κυβέρνηση Κάμερον η οποία πριν από λίγες ημέρες άσκησε σκληρή κριτική στο Παρίσι για τις πωλήσεις πολεμικών πλοίων προς τη Ρωσία, μεσούσης της κρίσης στην Ουκρανία. Ωστόσο σήμερα ομάδα βρετανών βουλευτών ανακοίνωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση εξακολουθεί και αυτή να πωλεί όπλα στη Ρωσία, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις του πρωθυπουργού Κάμερον, ότι έχει σταματήσει από τον Μάρτιο.