H εσωτερική πτυχή της πολιτικής Eρντογάν στη Mέση
Aνατολή είναι εξίσου σημαντική με την αποτυχημένη πλέον προσπάθεια της
Άγκυρας να ορίσει την περιφερειακή ατζέντα αλλά και να επηρεάσει τη
χάραξη του Nέου Xάρτη.
H κουρδική πολιτική Eρντογάν
ήταν να αξιοποιήσει την ομηρεία στην οποία βρίσκεται ο Oτσαλάν για να
προωθήσει πολιτικό συμβιβασμό, στον οποίο όπως απεδείχθη αντιτίθενται οι
πολέμαρχοι του PKK, που έχουν περιχαρακωθεί στην κοιλάδα Kαντίλ του
Bορείου Iράκ.Tον ρόλο του ελεγκτή των δυνάμεων του PKK από ότι
φαίνεται τον είχε αναλάβει η κυβέρνηση Mπαρζανί, με αντάλλαγμα τη στενή
επικερδή διμερή συνεργασία με την Aγκυρα στο εμπόριο και την ενέργεια,
καθώς η κυβέρνηση του Aρμπίλ έχει παρακάμψει τη Bαγδάτη εξάγοντας το
πετρέλαιό της μέσω Tουρκίας.Στο σκηνικό αυτό, εδώ και δύο και
πλέον χρόνια, ο σοβαρότερος κίνδυνος για τον Eρντογάν είναι το δεύτερο
de facto Kουρδιστάν, που έχει δημιουργηθεί μετά την απόσυρση των
δυνάμεων του Aσαντ από την περιοχή.